Pytanie: Zdecydowaliśmy, że na nadchodzącym kongresie pójdziemy na całość, vabank. Gdzie jest ten „bank”? A jeszcze ważniejsze, gdzie jest do niego klucz?

Odpowiedź: „Bank” znajduje się „w niebie”. Ale można go osiągnąć. To właściwość Biny, obdarzania. A kluczem do niego jest jedność między nami. W naszej jedności, odkryjemy prawdziwy skarb, nie sejf, a właściwość, za pomocą której otwierają się wszystkie skarby światów! 🙂

Odkryjemy go – pod warunkiem, że zjednoczymy się wzajemnie. W jedności między nami bank otworzy się natychmiast.

To cud, który istnieje w duchowości – światło zaczyna świecić w tym momencie, kiedy osiągniemy pierwszy stopień podobieństwa z nim.

Z lekcji według artykułu „Wygnanie i wyzwolenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy możemy porównać poranną i popołudniową modlitwę do porannej i dziennej lekcji.

Odpowiedź: Nie, lekcja jest zupełnie oddzielnym działaniem.

Pytanie: Jak czerpać przyjemności tego świata, aby skierować je na miłość do Stwórcy? Ponieważ tracę smak materialnego świata, a jedynie czerpię przyjemność z porannych lekcji, ze zjednoczenia. Do czego służy taki stan?

Odpowiedź: Do tego, abyś mógł wybrać, co daje ci Stwórca. W rzeczywistości otrzymujesz wszystko, tylko brakuje ci odkrycia.

Pytanie: Czym jest prawdziwe przezwyciężenie, które kończy się modlitwą?

Odpowiedź: Prawdziwe przezwyciężenie i tak kończy się modlitwą i odczuciem, że Stwórca daje ci wszystko co dobre.

Pytanie: Ciemność jest podstawą dla światła. Czy można powiedzieć, że wielkość światła jest proporcjonalna do głębokości ciemności, przez którą przechodzi człowiek?

Odpowiedź: Tak, można. Ale człowiek nie musi czekać na ciemność, żeby potem mieć więcej światła. Nie ma czegoś takiego.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 03.12.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

A żeby stać się godnym wiary, najpierw potrzebna jest trwoga, jak jest powiedziane w Księdze Zohar: „Dlatego że trwoga – to Przykazanie, które zawiera w sobie wszystkie Przykazania Tory i jest także bramą do wiary w Stwórcę. I zgodnie z przebudzeniem trwogi przed Stworzycielem wzrasta również jego wiara w Zarządzanie Stwórcy“.

Co to jest trwoga przed Stworzycielem? Człowiek powinien bać się tego, że nie będzie mógł sprawić zadowolenia Stwórcy, a nie tego że sam nie otrzyma czegoś. <…> Okazuje się, że trwoga przed Stwórcą jest bramą wiary, to znaczy że bez trwogi nie można stać się godnym wiary. (Rabasz, „Miłość do przyjaciół (2)”)

Pytanie: Nie rozumiem w jaki sposób, bez wiary dojść do trwogi? A jednocześnie okazuje się, że bez trwogi nie można osiągnąć wiary? Wynika z tego że jest to zamknięte koło?

Odpowiedź: Tak, to jest zamknięte koło. Zarówno wiara jak i trwoga – są to siły które istnieją ponad nami, stanowią zmiany wewnętrznych parametrów naszego systemu.

Dlatego kiedy czytamy Rabasza możemy się tylko zgodzić, że prawdopodobnie tak powinno być, a następnie przestudiować opis tych działań, które musimy wykonać. Ponieważ na podstawie tych działań, przyciągamy na siebie wpływ wyższej siły, tak zwanego światła, które powraca do Źródła. A Światło zmienia i tworzy w nas właściwość wiary, właściwość miłości.

Komentarz: Ale mimo wsztystko Rabasz pod koniec artykułu logicznie buduje to, co powinno być na początku, w środku i na końcu.

Odpowiedź: Wszystko jest zbudowane samo w sobie, nawet jeśli o tym nie wiesz. Nie chodzi o to aby dowiedzieć się, zrobić i otrzymać. W duchowym świecie musisz wykonać pewne określone działania, które wywołują wyższe światło i ono stopniowo przeprowadza w tobie takie zmiany, które nazywają się wiarą, trwogą i scaleniem się ze Stwórcą.

Z programu TV „Ostatnie pokolenie”

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Czy powinniśmy nieustannie podtrzymywać w sobie zasadę „nie ma nikogo oprócz Niego”?

Odpowiedź: Jeśli przyjaciele w grupie będą myśleć o tym, żeby nikt z nich nie zapominał aby określić Stwórcę, jako pierwotną przyczynę swoich stanów, wtedy rzeczywiście pomożecie sobie nawzajem.

Ten etap nazywa się „poręczenie” i zaczyna się od tego, że po prostu mechanicznie chcemy pomagać sobie nawzajem, w myśleniu, że „nie ma nikogo oprócz Niego”. To sprawia, że każdy z nas myśli o drugim.

Kiedy wspólnie tak myślimy o sobie wzajemnie, „włączamy” poręczenie i to działa. W takim przypadku każdy uczestnik grupy częściej przypomina sobie, że źródłem jego myśli i uczuć jest Stwórca, i zaczynają się one łączyć w jedną sieć.

Nieustannie pomagamy przyjaciołom aby pamiętali, że jesteśmy wzajemnie włączeni w siebie nawzajem i podłączeni do Stwórcy, staramy się określić Stwórcę jako nasze wspólne źródło. Wtedy każdy z nas staje się połączony z innymi w taki sposób, że sygnał od Stwórcy przechodzi przez każdego do pozostałych. To już jest inny poziom połączenia.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Dawniej kabaliści byli ukryci, ale między sobą tworzyli jednak grupy. Pierwszą grupę kilku tysięcy ludzi utworzył Abraham, którą oddzielił od Starożytnego Babilonu i wyprowadził stamtąd na terytorium dzisiejszego Izraela.

Było to zrobione celowo po to, aby wystawić grupę pod większy wpływ wyższej siły, ponieważ na każdą część Ziemi oddziaływuje określona wyższa siła. Właśnie tam w Izraelu przejawia się najbardziej.

Ludzie, którzy przyjeżdżają do Jerozolimy z zagranicy mówią, że odczuwają tam szczególny fenomen. Nagle zaczynają czuć się inaczej. Artyści twierdzą, że panuje tam specyficzne żółtawe powietrze. Ja tego nie rozumiem, a może sam nie chcę w to wierzyć, niemniej jednak, coś w tym jest.

Ale to, że zmieniając miejsce, zmieniamy przeznaczenie, jest absolutnie pewne. I nie dlatego, że w innym miejscu istnieje inne społeczeństwo, ale dlatego, że w każdym miejscu na Ziemi wyższa siła manifestuje się inaczej.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Środowisko”

Kategorie: Kabalistyczna geografia, Starożytny Babilon

Pytanie: Często mówi Pan o właściwym wykorzystaniu przeszkód, które pojawiają się człowiekowi na drodze rozwoju. Jak udaje się Panu samemu prawidłowo wykorzystywać przeszkody, po to, aby zmierzać naprzód?

Odpowiedź: Jeśli wiem, że te przeszkody pochodzą od Stwórcy, już to zmienia nastawienie do nich, jako do przeszkód i natychmiast przenosi je z kategorii przeszkód do kategorii pomocy. Podobnie jak na treningu, kiedy musisz pokonać pewne przeszkody, żeby stać się silniejszym, sięgnąć wyżej i dojść dalej. Oznacza to, że musimy patrzeć na te przeszkody jak na zdobywanie nowych stopni.

To ogromna praca. Czy to jest przeszkoda? Nie możesz podnieść się ze stopnia na stopień o własnych siłach – siłami umysłu, ponieważ musisz otrzymać nową świadomość, nowe doznanie, odczucie, nowe odkrycie.

Aby to zrobić, musisz nabyć nowe właściwości. A żeby je nabyć, musisz cierpieć, stworzyć je w sobie, w przeciwnym razie nie będziesz miał potrzebnych doznań, nie będziesz miał wrażliwości na nowe, znacznie subtelniejsze warstwy materii.

Pytanie: Załóżmy, że muszę pokonać jakąś przeszkodę. Pojawiają się takie sytuacje, w których naprawdę nie wiem, w jaką stronę poruszać się.

Odpowiedź: Zawsze do Stwórcy. Wszystko jest bardzo proste: „Nie ma nikogo oprócz Niego”. To jedyna siła, która tobą zarządza, i zawsze w dobrym celu. Chociaż może ci się wydawać, że są miliony problemów z różnych źródeł, czy to jest dobry cel? Zupełnie nie rozumiesz, co z tobą robią, ale musisz to wszystko połączyć razem.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Wykorzystać wroga”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jak naprawić siebie w dziesiątce, aby odkryć świętą Szchinę Izraela? Czy muszę w tym celu fizycznie mieszkać w Izraelu, czy wystarczy być w wirtualnym połączeniu z innymi?

Odpowiedź: Aby odkryć świętą Szchinę, niekoniecznie trzeba mieszkać w Izraelu. Wystarczy dążyć do połączenia ze Stwórcą, nieustannie myśleć o niej i pragnąć zbliżyć do siebie.

Pytanie: Jak gniew wpływa na stan duchowy człowieka? Jakich narzędzi można użyć, aby przezwyciężyć tę właściwość?

Odpowiedź: Musimy nie tylko przezwyciężać cechy gniewu, ale także wszystkie złe cechy, które mogą oddalić nas od Stwórcy. Musimy oderwać je od siebie.

Pytanie: Co oznacza, że człowiek upadł ze swojego stopnia?

Odpowiedź: Oznacza to, że to pragnienie, które człowiek miał wcześniej względem Stwórcy i Jego działań, znika i człowiek upada.

Pytanie: Jak rozwinąć w dziesiątce takie właściwości, żeby Malchut nazywała się imieniem „Adon”?

Odpowiedź: Musisz po prostu zaakceptować Stwórcę jako najwyższą siłę, która zarządza tobą. W takim przypadku On nazywa się „Adon”.

Pytanie: Jak prawidłowo inspirować się pragnieniami przyjaciół?

Odpowiedź: Należy pochylić głowę i spróbować poczuć to, co czuje przyjaciel.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 01.12.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co rozumiemy przez pojęcie „poprzednie reinkarnacje naszego życia”?

Odpowiedź: Mówiłem o polu, dzięki któremu jesteśmy ze sobą wzajemnie połączeni. Reinkarnacja oznacza, że z pokolenia na pokolenie przekazywane są genetyczne dane, w których na razie odkrywamy tylko część materialną. Ale tam istnieje zmysłowa i racjonalna informacja światopoglądu poprzedniego pokolenia, która jest przekazywana potomkom.

Dlatego nawet niemowlęta w nowym pokoleniu są wynikiem poprzedniego pokolenia i zawierają w sobie wszystko, przez co przeszły wszystkie pokolenia przed nimi. Tak poprzez łańcuch pokoleń następuje rozwój ludzkości. I tak z pokolenia na pokolenie przekazujemy materialne osiągnięcia techniki, nauki i sztuki, tak też przekazujemy dalej nasz wewnętrzny uczuciowy i umysłowy rozwój.

Można to sprawdzić na noworodkach. Widzimy, że teraz dzieci rodzą się z percepcją zgodną z naszym pokoleniem. A gdybyśmy mogli urodzić niemowlę należące, powiedzmy, do dziesięciu pokoleń przed nami, zobaczylibyśmy, jak bardzo różniłoby się od współczesnego niemowlęcia pod względem potencjału i możliwości rozwoju.

Zjawisko to można nazwać reinkarnacją, dlatego że człowiek przenosi dane z poprzedniego życia do obecnego. A czym jest poprzednie życie? – przekazanie życia poprzedniego pokolenia.

Powiedzmy, że sto lat temu żyli ludzie, którzy posiadali pewien poziom intelektu i uczuć. Rozwijali się w swoim pokoleniu i umarli. Ich dzieci odnoszą się już do innego poziomu rozwoju. Dlaczego? Dlatego że jedno pokolenie przekazuje drugiemu, nie tylko materię fizyczną, utworzoną z komórek ojca i matki, ale także pewien wewnętrzny ludzki przekaz. Rozwój pokoleń nazywamy reinkarnacją.

Z 3 rozmowy o nowym życiu

Kategorie: Dusza i ciało, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi, Wychowanie, dzieci

Pytanie: Kiedy w dziesiątce dochodzi do poważnego braku jedności, co należy zrobić w pierwszej kolejności, aby zapobiec naszemu rozpadowi?

Odpowiedź: Musicie poczuć że jesteście wspólnotą, której grozi taki wzajemny podział i oddzielnie, z którego potem nie będziecie w stanie ponownie połączyć się.

Pytanie: Co musimy zrobić, aby zjednoczyć się w punkcie jedności?

Odpowiedź: Zniszczyć swój egoizm. Zbierzcie się wszyscy razem, „rozpalcie ogień” w centrum grupy i spalcie na nim cały egoizm.

Z lekcji na temat „Jednoczmy się w Liszma”, 01.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Wszystkie sekrety natury kryją się za naszym zjednoczeniem – nie ma innego środka dla rozbitych dusz. Dlatego stosujemy metodę Baal HaSulama, ze wszystkimi jej etapami: wznoszeniem się ponad egoizm, łączeniem w dziesiątki oraz dążenie do zjednoczenia w jednego człowieka z jednym sercem.

Baal HaSulam wyraził całą naukę Kabały w nowej, racjonalnej i tak otwartej formie, że światu trudno jest to zaakceptować. Przybliżył każdego człowieka do jego przeznaczenia. Musimy tylko zjednoczyć się w jednego człowieka z jednym sercem i z tej jedności wznieść do Niego modlitwę, aby się w nas objawił.

Z jednej strony wydaje nam się, że czas płynie, a my nadal nie osiągamy celu, ale z drugiej strony widzimy, że pokolenia postępują naprzód w takim stopniu, w jakim mogą realizować warunki, jakie otrzymują z ich duchowego środowiska.

I w rzeczywistości postęp ten nie może być uważany za powolny, jak niektórzy narzekają. Najwyraźniej nie rozumiemy, jak ogromny, bogaty i po prostu nieskończony jest cały wszechświat. A my z naszego poziomu chcemy od razu wykonywać działania na najwyższym stopniu. Dopóki jednak nie osiągniemy wystarczającej siły działania i wymaganej dokładności, będziemy w drodze.

Prawidłowo zwrócić się do Stwórcy można tylko poprzez połączenie z innymi ludźmi. Im bardziej jestem połączony z przyjaciółmi, którzy razem ze mną podążają tą drogą, tym bliżej jestem do Stwórcy. Musimy jak najbardziej zamknąć się w granicach dziesiątki, grupy kabalistycznej, w niej znajdziemy wszystko, co Baal HaSulam chciał nam przekazać.

Dzień po dniu należy starać się podnosić dziesiątkę na coraz wyższy poziom. Jeśli każdy w dziesiątce będzie chciał to zrobić, wiedząc, że od tego zależy jego duchowy rachunek, to odniesiemy sukces.

Mam nadzieję, że przejdziemy przez świąteczne dni z wielką powagą i zaczniemy odkrywać to, co dotyczy naszej duszy. Z każdym dniem widzę moich uczniów coraz bardziej zebranych, zjednoczonych i zgodnych z tymi krokami, przez które prowadzą nas duchowe siły. A jeśli chcemy przyspieszyć wzniesienie na następny stopień, to wymagany jest od nas atak: poprzez zjednoczenie do Stwórcy.

Z lekcji w Dzień pamięci Baal HaSulama, 13.10.2024

Kategorie: Baal HaSulam, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody