Pytanie: Wierzę w jedno serce i jeden świat. Wierzę że natura jest Bogiem całą energią wokół nas. I że energia ta kieruje nami, dając nam informacje tak, że mamy bardzo mało wolnego wyboru. I ja kocham, że tak jest i akceptuję to z całego mojego serca. 

To, czego nie rozumiem, to rozdzielenie mężczyzn i kobiet podczas kongresu oraz jarmułki – nakrycie głowy. Czyż nie mamy być wolni od religii i być jak jednolite serce? Dusze nie mają płci, a jarmułki reprezentują różnice religijne. 

Odpowiedź: Obecność kobiet wpływa na męskie hormony, to rozprasza mężczyzn i odwodzi od właściwego celu. Dlatego decydujemy się na studiowanie oddzielnie. Jedność musi odbyć się w naszych duszach, a nie przez nasze ciała. 

A poza tym zjednoczenie musi odbywać się zgodnie ze schematem, który jest zrozumiały dla tych, którzy studiują ogólną strukturę duszy. 

Jarmułka i wszystkie inne zewnętrzne funkcje nie są wymagane. Jarmułka jest noszona wyłącznie przez Żydów, a jedynym celem tego jest zademonstrowanie, że otrzymali oni kabałę z jej źródła. 

Bądź co bądź, kabała przetrwała przez 4500 lat wewnątrz narodu żydowskiego. Ale oczywiście nie jest obowiązkiem nosić jarmułkę, czy przestrzegać jakichkolwiek innych obrzędów. 

Kategorie: Dusza i ciało, Kobieta, Mężczyzna i kobieta, Ogólne, Połączenie, Praca duchowa

Otrzymałem dwa pytania na temat miłości, małżeństwa i rozwodu:

Pytanie: Słyszałem od kogoś, że związek seksualny pary odzwierciedla ich stan w świecie duchowym. Ankiety pokazują, że u 65% ludzi, atrakcyjność dla swojego partnera mija po dwóch latach, choć niektóre pary prowadzą o wiele dłużej wspaniałe związki. Wydaje się, że 65% małżeństw, pomimo posiadania dzieci, powinno się rozwieść, chociaż rozwód wpływa tak bardzo negatywnie na nasze dzieci!

Odpowiedź: Rodziny powinny pozostawać razem i aby to osiągnąć, trzeba szukać kompromisów, najwięcej jak tylko się da.

Pytanie: Moja żona jest o 14 lat młodsza ode mnie. Nie jest Żydówką i nigdy nie była zainteresowana duchowością, ale przeszła jednak na wiarę żydowską, abyśmy mogli wziąć ślub. Mamy syna w wieku dwóch lat. Rozstaliśmy się ze względu na jej upór: Ona uważała, że zawsze ma rację. Jest wielką materialistką, kocha wszystko, co “błyszczy”. Dałem jej wszystko, co mogłem, a nawet więcej, lecz obecnie jestem na skraju bankructwa.

Niemniej jednak kocham ją nadal i ona mnie, na swój sposób, ale nasz egoizm uniemożliwia nam, abyśmy znaleźli wyjście z tej sytuacji. Ponadto boję się następnego rozwodu. Mimo wszystko, gdy widzę ją uśmiechniętą, jestem szczęśliwy. Czy to jest miłość, czy po prostu zaspokajanie własnego ego? Może Pana rada mi pomoże.

Odpowiedź: Najlepsze co możesz zrobić, to jest to, co już wcześniej robiłeś: zostańcie razem w miłości i razem ze swoim synem.

Kategorie: Duchowość, Mężczyzna i kobieta, Miłość, Ogólne, Rodzina