Artykuły z kategorii Struktura Wszechświata

Duchowy korzeń liczby dziesięć

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jaki jest duchowy korzeń liczby dziesięć?

Odpowiedź: Duchowy korzeń liczby dziesięć oznacza, że po dziesięciu stopniach odkrywa się korzeń tej liczby. Dlatego w dziesiątce przejawia się istota relacji Stwórcy do stworzenia i odwrotnie. Innymi słowy, konieczne jest przejście przez dziesięć stopni od stworzenia do Stwórcy i od Stwórcy do stworzenia, po to żeby jeden mógł poczuć drugiego.

Pytanie: Jaki jest związek liczby dziesięć z czteroliterowym imieniem Stwórcy „Jud-hej-waw-hej”?

Odpowiedź: Dziesięć lub cztery – to jedno i to samo. Jeśli ujawniamy pokrótce właściwość Stwórcy i właściwość stworzenia, to relacje między nimi mogą być połączone w czteroliterowe imię Stwórcy, to jest w cztery etapy, ale mogą być rozszerzone i wyjaśnione w dziesięciu etapach. Ale praktycznie jest to jedno i to samo.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 10.05.2022


Czy wszechświat posiada wolę?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Największy naukowiec w dziedzinie astronautyki, Konstanty Ciołkowski, napisał w swoich pracach o woli wszechświata. Twierdził, że ta wola warunkuje wszystko, co widzimy i czujemy. Pytanie jest takie, jaka wola. Czy wszechświat ma wolę i czy możemy o tym rozmawiać?

Odpowiedź: Prawdziwi naukowcy, fizycy, astronomowie, kosmogoniści czują, że wszechświat – to myśl, to umysł. Kiedy wnikają w to, co dzieje się na zewnątrz, w ogromnych siłach, czują, że oddycha to jakimś ogromnym planem, czymś bardzo wielkim, inteligentnym, nakierowanym na coś tajemniczego, ale mającym swoją siłę, konsekwencję, dojrzałość, wyższą logikę, niezrozumiałą dla nas.

A my jesteśmy małymi współuczestnikami, wszechświat ma swoją wolę i swój program. Takie uczucie ma wielu ludzi.

Z programu telewizyjnego „Przybliżenie kamerą. Wola wszechświata”


Stworzenie pozostaje stworzeniem

каббалист Михаэль Лайтман Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Jeśli poprzez naprawę jakości naszych relacji budujemy między sobą Stwórcę, to czy naprawiona ludzkość stanie się samym Stwórcą? Czy zawsze będą to dwie formy: ludzkość i Stwórca?

Odpowiedź: Co do tego, co będzie zawsze, nie mogę ci powiedzieć. Są to stopnie, które są poza całkowitą naprawą i jeszcze wyżej. Ale myślę, że nie ma granic dla naszego wznoszenia się w zjednoczeniu, scaleniu, podobieństwie do Stwórcy. Jednak nie będziemy unicestwieni, to znaczy, nasz początkowy egoistyczny punkt nigdy nie zniknie. Musimy być jednak stworzeniami, a nie zniknąć w Stwórcy. On tego pragnie.

Razem z tym mogę jednak naprawić ten punkt i być podobnym do Niego. Dlatego stajemy się „jak Stwórca”, chociaż wewnątrz nas znajduje się czarny punkt, który On stworzył. Ale ten punkt nie odnosi się do nas – stworzony jest przez Stwórcę – a zatem nie widzę w tym żadnej niedoskonałości.

Dzięki temu punktowi możemy być w całkowitym połączeniu między sobą, a inaczej – nie. Połączenie oznacza, że istnieje jednak pewna różnica między jednym a drugim i jednocześnie istnieje zjednoczenie. To połączenie przeciwieństw jest piękne. To w zasadzie daje gamę uczuć w naszym świecie – różnica i jednocześnie z tym zbliżenie.

Wyobraźcie sobie, szczególnie żeńska część naszej światowej grupy, kiedy można poczuć uczucie miłości? – Kiedy czujesz, że jest ktoś przeciwko tobie i chce się z tobą połączyć, wtedy powstaje miłość. A jeśli taka różnica w czarnym punkcie – jedynej rzeczy, którą stworzył Stwórca – zniknie, to wtedy zniknie całe stworzenie.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022


Wolność wyboru cz. 11

каббалист Михаэль Лайтман Ludzkość to jeden organizm

Pytanie: Natura łączyła komórki przez miliardy lat, aż połączyły się w bardziej złożone organizmy. Widzimy, że to dobrze. Organizmy stały się bardziej złożone, spektrum ich wrażeń stało się znacznie większe niż u ameby. Czy Natura popycha nas do tego tylko na poziomie społeczeństwa?

Odpowiedź: Tak, tylko w myślach i uczuciach, w umyśle i sercu. Jeśli osiągniemy stan, w którym nasze myśli i uczucia będą w jednym systemie, to staniemy się tak potężną wspólnotą, która wzniesie się ponad wszelką naturę, na poziom Stwórcy – do stanu wieczności i doskonałości

Komentarz: Z jednej strony dobrze, że wszyscy jesteśmy różni. Natura rozwija nas w taki sposób, że indywidualizm stale rośnie.

Odpowiedź: Naturalnie. To przygotowanie Stwórcy, mające na celu zapewnienie, abyśmy naprawili się i osiągnęli doskonałość.

Pytanie: Czy jesteśmy jak części jednego organizmu, w którym są nerki, wątroba i inne narządy, każdy z nich pełni inną funkcję?

Odpowiedź: Absolutnie tak. To, co widzimy dzisiaj w technologii, w komputerach, wszędzie, zbudowane jest na plusie-minusie.

Pytanie: Okazuje się, że życie całego organizmu jest ważniejsze niż życie konkretnego organu?

Odpowiedź: Nie, wręcz przeciwnie, tutaj przejawia się właściwość integralności, kiedy każda cząstka, każda właściwość jest również ważna, jak wszystkie inne razem wzięte. Z niczego nie rezygnujemy, niczego nie poświęcamy.

Pytanie: Tak, więc w czym powinniśmy się zjednoczyć?

Odpowiedź: W jednym celu. Ostateczny cel – to nasza całkowita jedność. Dlatego musimy coraz bardziej ścieśnić się między sobą, aby to osiągnąć. Nasz wspólny stan, kiedy jednoczymy się w naszym sercu i umyśle, nazywa się „Stwórcą”. W taki sposób, wszyscy wznosimy się z powrotem do naszego wspólnego korzenia. Na tym polega zasada i cel naszego rozwoju.

Pytanie: To znaczy, na tym polega wolność wyboru?

Odpowiedź: Wolność wyboru polega na tym, aby dążyć do tego, nie pod wpływem cierpienia, ale poprzez osobiste uczestnictwo.

Z programu telewizyjnego „Podstawy Kabały”, 04.02.2019


Zobaczyć siebie w obrazie wszechświata

каббалист Михаэль Лайтман Nasze narządy zmysłów odkrywają nam tylko część tego, co nas otacza. Tę część nazywamy naszym światem. Wokół nas znajduje się jeszcze bardzo dużo różnego rodzaju obiektów i działań. Nie czujemy ich, nie rozumiemy, nie uświadamiamy sobie.

W rzeczywistości istniejemy w ogromnym świecie, wypełnionym miliardy razy większym niż to, co dzisiaj sobie wyobrażamy. Jesteśmy związani z obiektami, działaniami, przyczynami i skutkami wszystkiego, co się dzieje.

Aby jednak zrozumieć, dlaczego jesteśmy i po co jesteśmy, musimy najpierw to wszystko odkryć, a potem, poznając to, zobaczymy siebie w całym tym obrazie. Wtedy będziemy mogli wyciągnąć pewne wnioski na temat tego, kim jesteśmy, po co jesteśmy, dlaczego i jak jest.

Z programu telewizyjnego „Przybliżenie kamerą. Teatr Absurdu”


Zaczynać pracę od zera

каббалист Михаэль Лайтман Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Co w pierwszej kolejności stworzył Stwórca przed rozbiciem? Powiedział Pan, że przed rozbiciem pragnienie nie było egoistyczne. Więc jaka była jego właściwość przed rozbiciem?

Odpowiedź: Przed rozbiciem była właściwość otrzymywania, całkowicie zdominowana przez intencje obdarzania na poziomie Biny. Nazywa się to, że Adam był w Ogrodzie Eden.

A potem zostało dodane pragnienie, które odnosi się do właściwości Chochma, do światła Chochma. Dlatego nastąpiło rozbicie, gdy rozbiła się nie tylko część kli (naczynia), które odnosi się do otrzymywania ze względu na obdarzanie, ale także do obdarzania ze względu na obdarzanie. W taki sposób naszą pracę musimy zaczynać od zera.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022


Świat duchowy jest nieskończenie piękny

каббалист Михаэль Лайтман Nieprawidłowo wyobrażamy sobie nieskończoność, jako jakiś rodzaj nieskończonej przestrzeni. Ale nieskończoność w świecie duchowym oznacza nieograniczone napełnienie. Jest to stan, w którym wszystkie nasze pragnienia, same w sobie ograniczone, naprawiane są na obdarzanie.

Dziesięć sfirot – to nieskończoność, 125 stopni duchowych – to nieskończoność. W świecie duchowym wszystko jest nieskończone. Tylko w celu, abyśmy mogli ustalić naszą postawę, duchowość jest podzielona na dziesięć sfirot, 125 stopni w każdym świecie itd.

Cały ten podział istnieje tylko w stosunku do nas, ale w rzeczywistości każda duchowa jakość jest nieskończona. Bez względu na to, jakiej właściwości dotykam, za nią odkrywa się Nieskończoność.

W istocie całe stworzenie – to HaWaJaH, pięć etapów. Ale kiedy to HaWaJaH chce upodobnić się do Stwórcy, zaczyna dzielić się coraz bardziej, coraz więcej, więcej… I dlatego staje się nieskończone.

Gdyby Malchut świata Nieskończoności przyjmowała światło w takiej formie, w jakiej została stworzona, byłoby to po prostu HaWaJaH. Ale ponieważ nie może otrzymać światła za jednym razem, musi pracować w odwrotnej formie do pierwotnej, całe stworzenie rozdziela się do nieskończoności.

Nieskończoność nie jest miarą liczbową, lecz jakościową. W naszym świecie nie istnieje takie pojęcie nieskończoności, dlatego my jego nie rozumiemy. Do tego można tylko „przyjść i przekonać się”. Nawet jeśli w naszym świecie spróbujesz wniknąć głębiej w jakieś pojęcie, spróbować czegoś, to w nim zacznie odkrywać się nieskończona ilość smaków.

Stworzenie absolutnie nie jest ograniczone granicami tego świata, które ustalamy w naszych narządach percepcji. Postrzegamy wszystko w swoim pragnieniu otrzymywania przyjemności, które rysuje nam wyimaginowaną, ograniczoną rzeczywistość, celowo uproszczoną w taki sposób, abyśmy mogli w niej jakoś istnieć ze swoim prymitywnym, egoistycznym zrozumieniem.

Ale jak tylko rozbijemy tę skorupę, to zrozumiemy, czym jest Nieskończoność. Nieskończoność odkrywa się w naszej percepcji, wtedy sami stajemy się nieskończeni. Wtedy rozumiem, że wszystko jest nieskończone, ponieważ sam jestem nieskończony, i moja percepcja jest nieskończona, dlatego nie ma w tym nic trudnego.

Z lekcji „Nauka dziesięciu sfirot”, 27.03.2018


Dzięki punktowi rozdzielenia

каббалист Михаэль Лайтман Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Stwórca stworzył coś nowego ze świata Nieskończoności, a teraz mówi nam: „Wy stworzyliście Mnie”? Czy nie ma tu jakieś sprzeczności?

Odpowiedź: Nie. Stwórca stworzył właśnie egoistyczne pragnienie, które następnie urosło do egoistycznego podobieństwa do Niego, kiedy z jednej strony chcemy wchłonąć w siebie absolutnie wszystko. A z drugiej strony zaczynamy się naprawiać i w tym stanie jesteśmy całkowicie podobni do Stwórcy.

To znaczy, z tego, co mogę ze sobą zrobić, jestem całkowicie podobny do Stwórcy. I przez to osiąga się absolutne połączenie, identyczność we właściwościach.

Na podstawie czarnego punktu, który oddziela mnie i Jego, i właśnie dzięki temu, ja i On nigdy nie staniemy się jedną całością, ale będziemy w całkowitej jedności we wszystkich naszych właściwościach ponad tym punktem. Poczujemy połączenie między sobą, dlatego że istnieje punkt, który nas rozdziela.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022


Dwie kategorie: Stwórca i stworzenie

каббалист Михаэль Лайтман Kabała mówi o tym, że jeśli coś powstało, to z jakiegoś wstępnego stanu, kiedy jeszcze niczego nie było. Ten stan jest stanem początkowym dla wszystkiego, co istnieje.

Możemy mówić tylko o tym, że istniała Wyższa Siła, z której następnie wszystko powstało. I to już możemy rozważać.

W Kabale Wyższa Siła jest postrzegana jako właściwość absolutnego obdarzania. Kiedy rozważamy działania Stwórcy w stosunku do stworzeń, to dochodzimy do wniosku, że jest On absolutnie dobry i czyni tylko dobro. Cała Jego troska, wszystkie Jego działania mają na celu stworzenie stworzeń podobnych do Niego.

Stwórca stworzył stworzenie „z niczego”, tak jak było to Jego pragnieniem.

Materiałem stworzenia jest pragnienie otrzymywania. W samym Stwórcy nie ma takiego pragnienia. Swoim pragnieniem obdarowywania, Swoim zamiarem tworzenia On stworzył pragnienie otrzymywania, ponieważ właśnie tego Jemu brakowało. Ale ponieważ On sam nie ma takiego pragnienia, dlatego nazywa się to „istnieniem z niczego”.

Tak więc pragnienie otrzymywania powstało z pragnienia obdarowania Stwórcy.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 19.10.2021


Pragnienie Stwórcy

каббалист Михаэль Лайтман Pragnieniem Stwórcy jest sprawianie przyjemności stworzeniom.

Tym pragnieniem przesiąknięty jest cały Wszechświat, to znaczy przestrzeń, którą Stwórca wyznaczył. On stworzył przestrzeń, miejsce, wypełnił je Sobą i zaczął tworzyć w Sobie stworzenia, które są przeciwne do Niego, tak aby każde stworzenie mogło Go poznać i stać się całkowicie podobne do Niego, ponieważ nie ma większej doskonałości niż Jego osobisty stan.

Pytanie: Czy to jedyny, prawdziwie analogowy system, który obejmuje absolutnie wszystko?

Odpowiedź: Tak. Ale poznajemy go nie w sposób analogowy, ale przez dyskretne stopniowe zbliżenie, cały czas rozbijając go na wiele części.

Z programu telewizyjnego „Spotkania z Kabałą”, 29.03.2019