Pytanie: Dlaczego stworzenia po dokonaniu naprawy nadal się różnią?

Odpowiedź: Każdy człowiek odczuwa siebie, nawet po tym, jak już zjednoczył się ze wszystkimi, ponieważ każdy z nas, ma własny punkt, stworzony jako „istnienie z niczego”. Każdy znajduje się w Stwórcy, w samym zamyśle stworzenia, i powinien dojść do celu zamysłu stworzenia – „obdarzyć przyjemnością Swoje stworzenia”.

Zamysł stworzenia znajduje się w Stwórcy, jest Jego myślą, a nie moją. Muszę ponownie włączyć się z ten zamysł. I każdy włącza się w niego. Oczywiście, wszyscy razem jesteśmy jednością, jednym kli, ale osobowość, indywidualność każdego pozostają.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 22.07.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: Skąd w człowieku biorą się pragnienia?

Odpowiedź: Nasze pragnienia zaprogramowane są w genie, tak zwanym „reszimo“, który rozwija się w każdym z nas. Ten wewnętrzny informacyjny zapis przyszedł do nas z małej iskry, z której zrodził się cały wszechświat piętnaście miliardów lat temu.

Pytanie: Dlaczego u wszystkich ludzi pojawiają się różne pragnienia?

Odpowiedź: Dlatego że początkowe pragnienie, które zaczęło się rozwijać z iskry światła, najpierw zrodziło wokół siebie pragnienie na poziomie nieożywionej natury – to jest cały nasz wszechświat. Następnie powstała roślinna, zwierzęca natura oraz człowieka. To pragnienie kontynuuje rozwicie w nas i w pozostałych częściach natury. Wszechświat zmienia się tylko trochę, znacznie więcej roślinny i zwierzęcy świat, ale najbardziej zmienia się człowiek.

Innymi słowy, pragnienie, które powstało z iskry, która zrodziła wszechświat, kontynuuje życie i zmienia się w nas. To pragnienie przechodzi przez nieożywioną, roślinną, zwierzęcą i ludzką naturę i ciągnie wszystkich za sobą, jak promień światła, do następnego wymiaru, do powrotu, do swojego korzenia.

Ta iskra przyszła z góry, ze swojego korzenia, stworzyła nasz wszechświat i ciągnie nas tam wszystkich z powrotem. Jedyne, co możemy zrobić, to świadomie dążyć do tego samego celu. Wtedy zaczniemy rozumieć dlaczego, jak i co, czyli zaczniemy świadomie uczestniczyć w tym procesie i w taki sposób osiągniemy poziom Stwórcy.

Włączając w siebie program stworzenia, istniejący w iskrze, która urzeczywistniła ewolucję, zrealizujemy ten program szybciej, niż powinien realizować się sam. Możemy to zrobić. Jeśli włączymy się w ten proces i przy pomocy pewnego otaczającego nas społeczeństwa, książek i nauczycieli sami będziemy dążyć do przodu, to wtedy prześcigniemy tę siłę rozwoju.

Zaczniemy rozwijać się samodzielnie, celowo, będziemy zdobywać wiedzę, siłę – wszystko co jest potrzebne. W taki sposób zdobędziemy cały program stworzenia, całą wiedzę Stwórcy, wszystkie Jego właściwości i staniemy się Mu równi. To jest właśnie cel naszego istnienia. Tak więc, do przodu! W każdym razie będziemy musieli obowiązkowo osiągnąć ten cel.

Z programu telewizyjnego „Przybliżenie kamerą. Bóg istnieje?“

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Cała rzeczywistość jest wypełniona naszym ogromnym egoizmem. Cały świat: nieożywiona natura, rośliny, zwierzęta, ludzie – wszystko to są stopnie naszego egoistycznego pragnienia, w którym musimy zacząć uwalniać miejsce dla siły obdarzania, siły Stwórcy.

Pracujemy wewnątrz siebie, wewnątrz naszego postrzegania świata, naszego połączenia, tworząc tam miejsce, w którym Stwórca może umieścić zarodek swojej właściwości obdarzania, który zacznie w nas rozwijać się.

Stwórca wpływa na nas zarówno z zewnątrz, jak i od wewnątrz. Znajdujemy się wewnątrz białego światła, które celowo się skurczyło, abyśmy mogli w nim istnieć. I tak znaleźliśmy się wewnątrz pustej przestrzeni, uwolnionej od obecności Stwórcy, i nie czujemy Go.

Wewnątrz tej pustej przestrzeni przeniknął promień światła, który zaczął budować w tej pustce duchowe obiekty, światy. Dlatego my znajdujemy się wewnątrz Stwórcy w jego pełnej władzy. Ale tak nas widzi Stwórca. A od strony stworzenia istniejemy w pustej przestrzeni, jakby wolnej od władzy Stwórcy, dlatego że nie widzimy tej władzy i nie czujemy jej. I dlatego wyobrażamy sobie siebie jako panów tego świata i swojego życia.

A w istocie Stwórca wychowuje nas i prowadzi do uświadomienia sobie tego, że nie wiemy, gdzie naprawdę znajdujemy się. I wtedy zaczynamy szukać, od czego zależy nasze życie, i odkrywamy, że istnieje Wyższa Siła, która decyduje o wszystkim i realizuje wszystko, i staramy się ją odkryć. To jest to, co wydarzyło się wszystkim kabalistom z poprzednich pokoleń, dopóki nie odkryli metody, która pozwala związać się ze Stwórcą, i przekazali nam metodę odkrycia Stwórcy stworzeniom na tym świecie, która nazywa się nauką Kabały.

Z 5 lekcji Międzynarodowego kongresu kabalistycznego

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Ale sprawiedliwi, którzy studiują Torę i przykazania nie w celu otrzymania nagrody, ale po to żeby przynieść radość swojemu Stworzycielowi, oczyszczają tym swoje ciało i zamieniają swoje kli otrzymywania we właściwość obdarzania. (Nauka Dziesięciu Sfirot. Wewnętrzna kontemplacja, rozdz. 4, p. 17)

Pytanie: Czym jest ta metoda: Tora i przykazania?

Odpowiedź: Ta metoda wyjaśnia, jak z pomocą jakiegoś cudu, jakiejś szczególnej wyższej siły, która nazywa się „Tora i przykazania”, ludzie mogą przemienić siebie z pragnienia otrzymywania w pragnienie obdarzania. Czyniąc to upodabniają się do Stwórcy.

Tora – to metodą otrzymywania światła. To znaczy możemy wywołać na siebie wpływ wyższego światła tak, żeby zmieniło naszą naturę z otrzymywania na obdarzanie. To właśnie będzie nazywać się życiem.

Z programu TV „Nauka Dziesięciu Sfirot (TES)”

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Wszystkie nasze ziemskie pragnienia przedstawiają sobą stworzenie (Malchut). My jesteśmy stworzeniem. Dziewięć części, które schodzą w Malchut – są to wyższe siły albo dziewięć sfirot oddziaływania Stwórcy na nas. Dlatego parcuf (duchowe ciało) zawsze dzieli się na dziewięć i jeden.

Zadanie stworzenia polega na tym, aby wznieść się do poziomu Stwórcy. Oznacza to, że my z naszego stanu musimy opanować dziewięć sfirot i przekształcić je w swoje osobiste właściwości. Wtedy osiągniemy Stwórcę.

Realizacją tej metody zajmuje się nauka Kabały, która wyjaśnia, w jaki sposób możemy „kupić” sobie dziewięć wyższych właściwości istniejących w całkowicie pozaziemskiej sferze i w ten sposób stać się podobnymi do Stwórcy, wznieść się na Jego poziom wieczności, nieskończoności, absolutnego dobra.

Dlatego najważniejszą rzeczą, jaką musimy zdobyć – to dziewięć właściwości (dziewięć pierwszych sfirot), które znajdują się między nami i Stwórcą. Musimy odkryć je w sobie. I wtedy odkryjemy w sobie Stwórcę, dlatego że wszystko odkrywa się wewnątrz człowieka.

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: Co oznacza „Acmuto”?

Odpowiedź: O „Acmuto“ nie możemy się wypowiadać. „Acmuto” to coś, co znajduje się ponad pragnieniem w odniesieniu nas, ponad relacją do nas. To, co istnieje jeszcze przed Jego związkiem ze stworzeniami, nazywa się „Acmuto”.

Natomiast to, co zaczyna się od punktu związku ze stworzeniami, nazywa się „Stwórcą” (Bore). Co oznacza „Bore”? „Bo re” – przyjdź i zobacz. To jest już poznanie – to, coś co można osiągnąć, zobaczyć, poznać.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 17.04.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Struktura Wszechświata, Stwórca

Pytanie: Jaka jest głębia tego słowa?

Odpowiedź: Słowo – to wszechświat, słowo – to wszystko. „Na początku było słowo”.

Pytanie: Czyli mówi Pan, że zawiera w sobie cały wszechświat?

Odpowiedź: Tak. Ogólnie chodzi o słowo „Jud-Hej-Waw-Hej”.

To czteroliterowe imię Stwórcy, które wyjaśnia nam cztery etapy, według których schodzi wyższa emanacja do Jego stworzenia. To właśnie jest to słowo. A z niego pochodzi wszystko inne.

Pytanie: Jeśli Pan mówi, że „z niego pochodzi wszystko inne”, czy to słowo jest w każdym słowie, w każdym działaniu, ogólnie we wszystkim?

Odpowiedź: We wszystkim! „Jud-Hej-Waw-Hej” zawiera w sobie absolutnie wszystko.

Pytanie: Co to za magia? Co to za tajemnica? Czym są te cztery litery, obecne we wszystkim, absolutnie we wszystkim?

Odpowiedź: To jest właśnie imię Stwórcy, obejmujące cztery etapy rozprzestrzeniania się światła od samego Stwórcy do wszystkich stworzeń.

Pytanie: Czy zatem światło istnieje praktycznie w każdym słowie, w każdym działaniu i we wszystkim?

Odpowiedź: Tak. I to słowo zawiera w sobie wszystkie słowa, wszystko co istnieje, wszystko co się wydarza.

Pytanie: Czyli to imię Stwórcy zawiera w sobie wszystko?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: To cztery litery. Co oznacza pierwsza litera, „jud”?

Odpowiedź: „Jud” – to źródło światła. „Hej” – to rozprzestrzenianie światła. „Waw” – jego zejście w dół. A ostatnie „Hej” – to obleczenie światła w niższych, już istniejących.

Pytanie: Mówi się, że nie wolno wymawiać imienia Stwórcy. Co to znaczy?

Odpowiedź: W zasadzie, nie da się go wymówić. Choćby nie wiem jak bardzo się starać. Dlatego że są to litery. A samo to “słowo” – w istocie nie jest słowem. To po prostu kod.

Pytanie: Czyli to co mówimy: „Jud-Hej-Waw-Hej” – to kod.

Odpowiedź: Tak, to kod.

Pytanie: A co oznacza stwierdzenie, że „imienia Stwórcy nie wolno wymawiać”?

Odpowiedź: Oznacza to, że nie wolno próbować nazywać Jego działania. W zasadzie, jest ono przed człowiekiem ukryte. Dlatego nie próbuj tego robić. Nie wolno – oznacza tu niemożliwe.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Struktura Wszechświata, Stwórca, Wiadomości

Jako pierwszy zabrał głos rabin Chizkija: „Napisane jest: „Jak róża pośród cierni”. Co to jest „róża”? „To jest Kneset Izrael” – Malchut. „Ale jest róża i jest róża. Tak jak między cierniami róży jest czerwień i biel, tak samo i w Kneset Izrael jest sąd i miłosierdzie. Tak jak róża ma trzynaście płatków, tak samo i Kneset Izrael ma trzynaście właściwości miłosierdzia otaczających go ze wszystkich stron. (Przedmowa do Księgi Zohar, artykuł „Róża”)

Komentarz: Artykuł „Róża” jest pierwszym artykułem we wstępie do Przedmowy do Księgi Zohar. Czytając te wersety, widać wyraźnie, że coś jest tu zakodowane. Z pewnością jest to coś ważnego, skoro są to pierwsze słowa w tak wielkiej księdze.

Odpowiedź: Chodzi o to, że róża odnosi się do zgromadzenia dusz, które otrzymują z góry od Stwórcy pewnego rodzaju napełnienie a następnie rozprzestrzeniają je wśród niższych warstw dusz. Tak to schodzi do naszego świata.

Pytanie: Ale dlaczego właśnie „róża”? Wiemy, że istnieje korzeń i gałąź. Oznacza to, że kabalista widzi jakiś korzeń (duchowy stan) i jego konsekwencje w naszym świecie. Dlaczego więc „róża”?

Odpowiedź: To rzeczywiście zobaczyli autorzy Księgi Zohar. Poczuli, rozpoznali, odkryli, że cały duchowy system, zstępujący z góry od Stwórcy do ludzkości, przedstawia istotnie taką strukturę. Podobnie jak róża wśród cierni, tak i miłosierdzie Stwórcy, Jego wpływ na nas składa się z dwóch przeciwstawnych sił – białej i czerwonej. Biała jest właściwością obdarzania, miłości. Czerwona wręcz przeciwnie, jest właściwością surowości, sądu.

Obie właściwości są rozpatrywane w odniesieniu do wyższego systemu, który zarządza duszami, czasem przez miłosierdzie, czasem przez sąd. I to zależy od ludzi. Dlatego mówi się im o tym. Autorzy Księgi Zohar zobaczyli zgromadzenie wszystkich dusz w naszym świecie w postaci róży, jak kwitnie, jak rządzą nią dwie siły i jak jej wewnętrzny stan określa zstępowanie wyższych sił na nią, na całe społeczeństwo, na całą ludzkość.

Z programu telewizyjnego „Przedmowa do Księgi Zohar”

Kategorie: Język Kabały, Praca duchowa, Struktura Wszechświata, ZOHAR

Oto wtedy Nieskończoność dokonała redukcji w swoim centralnym punkcie, w samym środku, i skróciła to światło i oddaliło się ono na boki wokół tego centralnego punktu. (Nauka Dziesięciu Sfirot. Cz. 1. „Redukcja i linia”, rozdz.1)

Po to, aby stworzenie miało możliwość istnienia w jego pierwotnym stanie, Stwórca musiał stworzyć miejsce. I stworzył. Co oznacza “miejsce”? Jest to właściwość, w której istnieje stworzenie, stworzone przez Niego w pragnieniu otrzymania przeciwnym Stwórcy, w pragnieniu myślenia tylko o sobie, czerpania przyjemności z tego co odczuwa. Czyli “miejsce” to pragnienie otrzymywania, pragnienie odczuwania siebie w najlepszej formie.

Pytanie: Jest powiedziane, że wcześniej Stwórca wypełniał sobą całą przestrzeń. A kiedy dokonał redukcji, pozostało miejsce zwane pragnieniem otrzymywania, które nie odczuwało Stwórcy?

Odpowiedź: Tak, Stwórca dokonał redukcji Siebie w określonym obszarze, w którym nie przejawia Swoich właściwości. Tam powstała przestrzeń, pusta od Jego oddziaływania, w której pojawiła się właściwość przeciwna Stwórcy, pragnienie otrzymywania przyjemności, myślenia tylko o sobie. To własnie jest stworzenie.

Pytanie: W tym miejscu nie ma zgodności właściwości Stwórcy i stworzenia, wskutek czego światło znika, czyli nie odczuwa się przyjemności z obdarzania? Dlatego otrzymujemy przyjemność tylko z otrzymywania?

Odpowiedź: Tak. To jest właśnie to szczególne miejsce, które nazywa się „naszym światem”.

Z programu TV „Nauka Dziesięciu Sfirot (TES)”

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Należy pamiętać, że cała nauka Kabały opiera się na pojęciach duchowych, które nie zajmują ani miejsca, ani czasu i nie ma w nich absolutnie żadnego znikania i zastępowania, a wszystkie zmiany, o których mówi się w tej nauce, nie oznaczają, że pierwszy stan znika, ale przybiera właśnie inną formę. (Baal HaSulam, „Nauka Dziesięciu Sefirot”)

Pytanie: Czym jest ta duchowa rzeczywistość, która nie ma ani czasu, ani przestrzeni? Jak to sobie wyobrazić praktycznie, a nie filozoficznie?

Odpowiedź: Stwórca stworzył pragnienie. Samo pragnienie nazywane jest „miejscem”, a to, czego pragnie, nazywane jest „napełnieniem”. Napełnienie to światło, które napełnia pragnienie, które odczuwa siebie jako puste. A kiedy jest napełnione światłem, odczuwa siebie w doskonałości. Z tych dwóch substancji, miejsca i napełnienia, składa się całe stworzenie.

Pytanie: A jak to sobie wyobrazić? Czy to było kiedyś czy dzieje się teraz?

Odpowiedź: Najlepiej sobie wyobrazić, że to było kiedyś. Tak jak mówi Ari: „Wiedz, że zanim zostały stworzone wszystkie stworzenia, istniało proste wyższe światło, które wypełniało całą rzeczywistość”.

Co oznacza rzeczywistość? Miejsce. A potem Ari wyjaśnia, że jest to pragnienie odczuwania światła jako napełnienia. Właściwością światła jest napełnienie tego pragnienia, aby je zadowolić. Wszystko to wydarzyło się jeszcze przed Wielkim Wybuchem, przed pojawieniem się naszej materialnej rzeczywistości.

Z programu TV „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata