Artykuły z kategorii Dziesiątki

Struktura duchowego podziału

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: W Torze napisane jest, że teść Mojżesza dał mu strukturę „dziesiątki”, jak organizować naród. Powiedział: „Musisz wybrać spośród narodu dzielnych ludzi, którzy boją się Wszechmocnego, i uczynić ich głowami dziesiątek, pięćdziesiątek ludzi, setek, tysięcy”. Czy jest to tylko wewnętrzna hierarchia naszych pragnień, czy rzeczywiście tak podzielono naród w materialnym świecie?

Odpowiedź: Kiedyś było tak. Jeśli chcemy upodobnić się do Stwórcy, zbliżyć się do Niego we właściwościach, to musimy również siebie, nasze społeczeństwo, państwo, a nawet świat, całą ludzkość ukształtować według tej samej zasady, jak powiedziano w Torze, to znaczy podzielić wszystkich na dziesiątki, pięćdziesiątki, setki itd.

Wszystkich! Dlatego że w tej formie możemy w zjednoczeniu między sobą osiągnąć właściwość wzajemnego obdarzania, wzajemnego połączenia, wzajemnego poręczenia („arwut”) i przy pomocy tej korelacji między sobą możemy w taki sam sposób odnosić się do Stwórcy.

Pytanie: Ale dlaczego jest taki podział: dziesięć, pięćdziesiąt, sto, tysiąc?

Odpowiedź: To pochodzi od dziesięciu sfirot. Jeśli mamy Najwyższego, Obdarzającego, to Jego obdarzanie rozprzestrzenia się po dziesięciu stopniach, dopóki nie osiągnie ostatniej sfiry Malchut, która otrzymuje wszystko. Podział na dziesięć stopni od obdarzającego stanu Keter (korona) do otrzymującego stanu Malchut (królestwo otrzymywania) w pełni odzwierciedla rozwój pragnienia obdarzania Stwórcy w pragnienie otrzymywania stworzenia.

Jeśli stworzenie ze swej strony chce upodobnić się do Stwórcy, musi dokonać na siebie skrócenie: nie otrzymywać w takiej formie, w jakiej je stworzył Stwórca, ale przeciwnie, działać na podobieństwo Stwórcy, to znaczy z dołu w górę, z powrotem od Malchut do Keter i realizować siebie we właściwości obdarzania. W zasadzie, skrócenie było nie na samo działanie, ale na intencję. Ale kiedy skracamy intencję, to jednocześnie z tym skraca się również działanie, a następnie działanie może, przeciwnie, obrócić się w kierunku otrzymywania. Najważniejsza – jest intencja.

Pytanie: Ale skąd się wzięło pięćdziesiąt, sto, tysiąc?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Działania w pięćdziesiątce, setce, tysiącu i tak dalej, podlegają tym samym warunkom, tym samym prawom, co w dziesiątce.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 10.05.2022


Kiedy ludzie myślą o jednym i tym samym…

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Według Tory, w każdej dziesiątce musiał być naczelnik, który wpływał na wszystkich swoją mądrością. Ale potem ta struktura zakończyła się.

Odpowiedź: Nie, to nie znaczy że się zakończyła. Postanowiono kontynuować ten stan aż do całkowitej naprawy, ale potem wszystko ugrzęzło w ogólnym egoizmie. Wcześniej istniały dziesiątki, tysiące, dziesiątki tysięcy ludzi, którzy znajdowali się we wzajemnym połączeniu i tworzyli między sobą duchowe pole, pomagające im być we właściwości wzajemnego obdarzania.

Jeśli ogromna liczba ludzi myśli o jednym i tym samym, dąży do jednego celu, to mimowolnie do tego celu dażą wszyscy.

Pytanie: Czy myśli Pan, że w przyszłości ludzkość również będzie podzielona na dziesiątki, setki?

Odpowiedź: Jestem pewien, że ludzie nie będą chcieli się rozdzielać, a jednoczyć.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 10.05.2022


W zerowym punkcie rzeczywistości

каббалист Михаэль Лайтман Przyjaciele powinni widzieć, że pracuję nad anulowaniem swojego egoizmu. Każdy stara się być w centrum dziesiątki i jednocześnie czuje, że pozostali uwalniają tam miejsce dla niego. W taki sposób poczujemy, że wszyscy znajdujemy się w jednym miejscu, gdzie jest wystarczająco dużo miejsca dla wszystkich. Bardzo ważne jest, aby osiągnąć takie odczucie poprzez podejmowanie wysiłku zarówno w myślach, jak i w działaniu.

Staram się włączyć w punkt zjednoczenia po to, aby przyciągnąć do niego wszystkich przyjaciół, abyśmy wszyscy tam byli. Nie ma miejsca w duchowości, wszyscy możemy zmieścić się w jednym punkcie. Oznacza to, że dziesięć punktów zbudowało jeden parcuf od Keter do Malchut i są na jednym punkcie, który nazywa się centrum rzeczywistości.

Jak opisano to w wierszu Ariego, że zanim zostały stworzone wszystkie światy i stworzenia, istniało tylko proste, nieskończone światło, które wypełniało całą rzeczywistość. Wówczas wewnątrz tej rzeczywistości powstał centralny czarny punkt, w którym światło skróciło się, zaczynając od niego całe stworzenie. Staram się postrzegać swoją dziesiątkę wewnątrz tego czarnego punktu, gdzie wszyscy stoimy. Wyższe światło wpływa na nas z zewnątrz poprzez okrągłe sfiry, a my z tego wewnętrznego punktu chcemy wpłynąć na wyższe światło.

Nie możemy swobodnie wpływać na nie we wszystkich kierunkach. Mamy tylko jedyną możliwość: w miarę tego, na ile skracamy (ograniczamy) siebie, wtedy możemy odkryć się na obdarzanie. Skrócenie odbywa się we wszystkich kierunkach wokół nas, na wszystkich 360 stopniach, a odkrycie dla kontaktu z wyższym światłem może wynosić tylko 1% lub jeden stopień sektora kręgu.

W duchowości nie ma miejsca. Musimy się ze sobą połączyć tak, aby nikt nie zajmował miejsca i żeby wszyscy dostali się do punktu zerowego, czyli znajdowalibyśmy się w tym punkcie, który stworzył Stwórca, w ciemnym punkcie pośrodku światła. To jest nasze centrum, z którego następnie rozwijamy się w stopniu naszej zgodności ze światłem, wtedy światło napełnia to całe kli, które rozwijamy wewnątrz tego kręgu.

Jak udało się nam wszystkim zmieścić w jednym punkcie? Nikt z nas nie zajmuje żadnego miejsca. Chcę, żeby nie było miejsca dla mojej indywidualnej ważności, mojego egoizmu, mojej dumy, mojej opinii. W przeciwnym razie będę materialnym, a nie duchowym. Jeśli nie wykonuję żadnego działania w swoim egoizmie, oznacza to, że znajduję się w centrum kręgu, w centrum dziesiątki. Nie chcę otrzymywać dla swojego pragnienia niczego, poza niezbędną egzystencją, aby zbudować poprzez stosunek do bliźniego stosunek do Stwórcy. Bliźni – to ci, którzy wypełniają te kręgi, a Stwórca na nas wpływa i napełnia.

Ten, kto anuluje się w stosunku do przyjaciół, znajduje się w centrum dziesiątki. Jeśli wszyscy się anulujemy, to wszyscy znajdujemy się w jednym miejscu. Miejscem w duchowym świecie nazywa się pragnienie. Jeśli wszyscy anulujemy nasze pragnienia, to znajdujemy się w zerowym pragnieniu, w miejscu zera – to znaczy w centrum dziesiątki, centrum kręgu.

Z lekcji według artykułu nr 230 z Księgi „Szamati”, 27.12.2021


Ja rodzę Stwórcę

каббалист Михаэль Лайтман Anulować siebie przed dziesiątką – oznacza uczynić przyjaciół ważniejszych od siebie, na tym polega cała nasza praca. Tak faraon zapytał: „Kim jest Stwórca, abym słuchał jego głosu?”, to znaczy kto tutaj rządzi: ja czy On? Kto jest pierwszy: pragnienie otrzymywania czy pragnienie obdarzania, ja czy grupa?

Muszę podjąć decyzję. Taka decyzja, nawet gdy podejmuje ją jeden człowiek, i próbuje tak myśleć, jest przełomowa dla całej światowej duszy, dokonuje w niej ogromnych zmian. Nie widzimy i nie rozumiemy, jak tym zmieniamy rzeczywistość. Jeśli próbuję choć trochę przeważyć znaczenie grupy w porównaniu z moją własną osobą, przez to zmieniam wszystkie światy, przybliżając Stwórcę do stworzeń.

Chociaż myślałem tylko o sobie i o mojej dziesiątce, ale spowodowałem ogromne, bardzo ważne postępy w całym systemie. Dlatego nie należy lekceważyć nawet najmniejszych wysiłków, które czasem udaje się nam wykonać. Ta praca trwa nieprzerwanie, powtarzając się miliony razy. Ilość zależy od tego, z jaką częstotliwością i siłą człowiek podejmuje takie próby, zależy od rodzaju jego duszy. Nie nam to osądzać, należy tylko cały czas przykładać wysiłki, dopóki nie stanie się to stałą pracą.

Wtedy poczuję, że z każdą chwilą staje się ona coraz ważniejsza, mocniejsza i zawiera wewnątrz wyższą siłę, która rozwija się we mnie coraz bardziej. Stan zarodka – jest to moja ciąża ze Stwórcą, który rodzi się we mnie dzięki innym. Czuję, jak On zaczyna budzić się we mnie, napełnia mnie i definiuje moje decyzje. Daję Mu możliwość, by rządził mną, żył we mnie i wychodził przeze mnie na świat. Tak powinienem czuć siebie w odniesieniu do grupy i całej rzeczywistości, a przez nich do Stwórcy. To ja rodzę Go!

Z lekcji na temat przygotowania do wirtualnego kongresu, 10.12.2018


Błyskawiczne odpowiedzi kabalisty, 09.01.2022, cz. 2

каббалист Михаэль Лайтман Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Jak możemy już teraz wyrazić poręczenie za siebie nawzajem?

Odpowiedź: Swoimi myślami, uczuciami, serdecznymi porywami.

Pytanie: Jeśli nie przychodzę na spotkania dziesiątek z powodu wielu okoliczności, ale myślę o przyjaciołach, czy jestem z nimi w poręczeniu?

Odpowiedź: Myślę że nie. Nie znam wszystkich twoich problemów, ale to bardzo trudna sprawa. Opuszczać spotkania z przyjaciółmi to skrajny przypadek.

Pytanie: Co zrobić, jeśli czuje się poręczenie tylko z jednym człowiekiem w dziesiątce a nie ma na razie żadnej możliwości, aby to było z całą dziesiątką?

Odpowiedź: Myślę, że powinieneś jednak postarać się, aby połączenie w dziesiątce było wspólne i jak najbardziej serdeczne. To jest obowiązek całej dziesiątki. Nie patrzcie jeden na drugiego jak dawniej, musicie rozpocząć nowe życie, nowe połączenie.

Pytanie: Czy jest sposób na to, żeby dowiedzieć się, czy prawidłowo anuluje się przed przyjaciółmi?

Odpowiedź: Jeśli anulujesz się poprawnie przed przyjaciółmi, to poczujesz ich wpływ na siebie. Poczujesz, że przyjaciele znajdują się w tobie. Do tego powinniśmy dążyć.

Pytanie: Jeśli nie powinno prosić się za siebie, to jak odnosić się do prośby o podciągnięcie siebie do zaawansowanych w nauce przyjaciół?

Odpowiedź: Poprzez nich. Jeśli prosisz za nich, tylko w taki sposób podciągasz się do nich. A jeśli prosisz za siebie, to opuszczasz siebie. To są odwrotne prawa duchowych i ziemskich stanów.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022


Błyskawiczne odpowiedzi kabalisty, 09.01.2022, cz. 1

каббалист Михаэль Лайтман Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Czy możemy zmienić formę poręczenia, aby lepiej poczuć dziesiątkę?

Odpowiedź: Zmierzaj do przodu, a będziesz coraz bardziej czuł dziesiątkę. Rozwijaj się, w dziesiątce wszystko poczujecie.

Pytanie: Czy pojęcie poręczenia ma takie kategorie jak jakość i ilość? Czym różni się jakościowe poręczenie od ilościowego?

Odpowiedź: To wszystko musisz zobaczyć na sobie.

Pytanie: W czym wyraża się pełne poręczenie?

Odpowiedź: W całkowitej naprawie, kiedy wszystko, co mam, przekazuję tylko na obdarzanie dla ludzi, dla społeczeństwa.

Pytanie: Jak mimo wszelkich przeszkód mogę związać się więzami bezwarunkowego poręczenia?

Odpowiedź: To po prostu wysiłek. Nie mogę tu nic powiedzieć. Musimy pracować w tym kierunku.

Pytanie: Jaki jest właściwy sposób modlitwy za przyjaciół? Czy zaszkodzi przyjacielowi, gdy poprosimy o rozwiązanie problemów materialnego świata?

Odpowiedź: Nie. Materialne problemy przyjaciela są moimi problemami duchowymi.

Pytanie: Jeśli ktoś w dziesiątce nie jest w poręczeniu, i większość przyjaciół postrzega to w taki sam sposób, czy jest to konsekwencja naszego egoistycznego postrzegania, czy tak jest rzeczywiście?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Musimy tylko dalej kontynuować działanie cierpliwie, czekać, aż nasze działania wpłyną na tego przyjaciela.

Pytanie: Zawsze wydaje mi się, że mogę zrobić więcej dla grupy. Ale jak tylko to robię, zaczyna sypać mi się materialne. Jak żyć? Jak zwiększyć wysiłki w poręczeniu?

Odpowiedź: Należy starać się, żeby materialne i duchowe, nie stykały się szczególnie ze sobą nawzajem. Wtedy odniesiesz sukces.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022


Błyskawiczne odpowiedzi kabalisty, 08.01.2022, cz. 2

каббалист Михаэль Лайтман Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: Czy powinniśmy próbować zwiększać znaczenie środowiska i anulować siebie również przed przyjaciółmi spoza grupy? Jaka powinna być lista priorytetów w pracy z samo anulowaniem?

Odpowiedź: Nie może być żadnego samo anulowania poza grupą. Tylko przed przyjaciółmi i tylko w grupie. Tylko w imię zjednoczenia.

Pytanie: Jeśli proszę Stwórcę, żeby dał siłę przyjaciołom, aby poczuć Go w dziesiątce, poczuć Jego wielkość, czy będzie to również anulowanie przed przyjaciółmi?

Odpowiedź: Oczywiście. Mimo wszystko prosisz nie za siebie, a za przyjaciół.

Pytanie: Czy samo anulowanie powinno być ciągłym stanem? Czy jest to jedna chwila, a potem znika?

Odpowiedź: Powinno pojawiać się i znikać. Tak nieustannie na coraz większych i wyższych stopniach.

Pytanie: Jak można podnieść między sobą wielkość Stwórcy, jeśli Go nie czujemy, nie odczuwamy?

Odpowiedź: Przedstawiamy Go sobie. „Nie czujemy, nie odczuwamy…” Zacznij czuć i odczuwać swój stosunek do drugiego człowieka jak do Stwórcy. Wtedy Stwórca pojawi się w tobie i zaczniesz Go odczuwać.

Pytanie: Jakie konieczne właściwości powinniśmy zbudować w żeńskiej dziesiątce, aby przyjść do Stwórcy?

Odpowiedź: Bardzo prostą właściwość – obdarzanie i miłość.

Pytanie: Jak prawidłowo przejawić inicjatywę w połączeniu w grupie?

Odpowiedź: Pokaż swoim przyjaciołom, że ich kochasz, szanujesz, cały czas życzysz sobie aby mieli pomyślność, odnosili sukcesy, byli wielkimi.

Pytanie: Ważność Stwórcy i wielkość Stwórcy to sekwencyjne stany czy jedno i to samo?

Odpowiedź: Wielkość Stwórcy bardziej odnosi się do odczuć w rozumie, a ważność Stwórcy jest bardziej odczuwalna w uczuciach.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08,01.2022


Ważność porannej lekcji

каббалист Михаэль Лайтман Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Pytanie: Podczas kongresu, w mojej dziesiątce było przez cały czas 10-11 osób. Co mogę zrobić, aby wesprzeć moich przyjaciół, aby na porannych lekcjach była stale taka sama liczba?

Odpowiedź: Módl się. Módlcie się za przyjaciół, aby Stwórca dał im pragnienie systematycznego uczęszczania na poranną lekcję. Oczywiście to bardzo dużo znaczy, żeby uczestniczyć w porannej lekcji. Nie wyobrażam sobie, jak człowiek może rozwijać się, bez uczestnictwa w niej.

Jest tylko jeden warunek, który zwalnia z lekcji: jeśli jest w niewoli, to znaczy musisz w tym czasie pracować lub robić coś szczególnego, czego nie może zrobić w innym czasie. Ale nie inaczej. Poranna lekcja jest bardzo ważna, zwłaszcza gdy człowiek dokłada szczególnego wysiłku, aby w niej uczestniczyć. To właśnie te wysiłki popychają go do przodu.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022


Znaczenie wzajemnego poręczenia

каббалист Михаэль Лайтман Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Dlatego, aby osiągnąć większą wielkość poręczenia, być przepojonym miłością do przyjaciół, musimy poczuć, jak bardzo jesteśmy ze sobą wzajemnie powiązani, współzależni, odpowiedzialni za siebie nawzajem, jak stajemy się coraz bliżej ze sobą nawzajem.

Jestem ja i Stwórca, a wszyscy ludzie na ziemi łączą mnie z Nim. W zasadzie to moja grupa, to dziesiątka, która jak centralna nić, łączy mnie ze Stwórcą. Wszyscy pozostali włączają się coraz bardziej. W taki sposób moje połączenie ze Stwórcą staje się szerokie, nieskończone, nieograniczone.

Stwórca dał nam tylko jeden mały punkt połączenia z grupą, tym inspiruje każdego z nas do połączenia się z Nim. Całą resztę powinniśmy zrobić sami. Na tym polega znaczenie wzajemnego poręczenia: zaczynamy czuć, że wszyscy jesteśmy związani razem jednym duchowym działaniem – zjednoczeniem między nami i od „między nami” ze Stwórcą.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022


Środek połączenia: warsztaty

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: W ostatnich latach wprowadziliśmy taki środek połączenia w grupie, jak warsztaty.

Odpowiedź: Warsztaty są potrzebne, dlatego, aby nie pozostawiać przypadkowi połączenia w dziesiątce, a pozwolić ludziom studiować Kabałę i również rozmawiać o niej, spierać się, wyjaśniać.

Ale nie jesteśmy w tym nowicjuszami. Zajmowali się tym także autorzy Księgi Zohar, którzy również gromadzili się w dziesiątki i wzmacniali połączenie między sobą. Tak więc to nic nowego, po raz pierwszy wznowiliśmy ten system po autorach Księgi Zohar.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 11.03.2019