Pytanie: Mówimy, że człowiek powinien być jak chłopak, który cały czas myśli o dziewczynie. Dziewczyna w tym przykładzie – to Stwórca. A kim jest dziesiątka na tym przykładzie?

Odpowiedź: Dziesiątka to społeczeństwo, które umożliwia chłopakowi nastrojenie na więź z dziewczyną.

Pytanie: Dla zbudowania prawidłowego ekranu trzeba znać i przestrzegać przykazania, czy jest to praca z intencją?

Odpowiedź: Na razie jest to tylko praca z intencją.

Pytanie: Jaka jest różnica pomiędzy wiarą i kelim obdarzania?

Odpowiedź: Wiara – to właśnie właściwość obdarzania. A kelim (naczynia) obdarzania potrzebne nam są, aby wznieść z nich, naszą wiarę do Stwórcy.

Pytanie: Mówi Pan, że modlitwa musi być kompletna, aby nie pozostawała w powietrzu. Z drugiej strony mówi Pan, że Stwórca naprawi naszą modlitwę, jeśli będzie nieprawidłowa. Jaką modlitwę pozostawiamy w powietrzu, a jaką naprawi Stwórca?

Odpowiedź: O tym decyduje Stwórca.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 25.12.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W artykule Baal HaSulama „Podobna do statków handlowych” (Szamati 121) jest napisane, że Mojżesz jest skromny i cierpliwy, ponieważ człowiek musi zaakceptować swoją niższość, czyli na każdym stopniu musi umacniać się w uświadamianiu sobie swojej nikczemności. Co to znaczy?

Odpowiedź: Każdy powinien umniejszać siebie przed przyjaciółmi, i naturalnie przed Stwórcą, musi trzymać się ich. Istnienie człowieka zależy tylko od tego, czy trzyma się Stwórcy, poprzez swoich przyjaciół.

Człowiek powinien czuć że jest uniżony, najsłabszy, odłączony, a jeśli będzie trzymał się przyjaciół, to poprzez nich będzie trzymał się Stwórcy. Dzięki temu, że człowiek jest umniejszany, w rzeczywistości przybliżany jest do Stwórcy, ponieważ naciskają na jego dumę, egoizm.

Komentarz: W dalszej części artykułu napisane jest, że w chwili, gdy człowiek traci swoją niskość, natychmiast traci stopień „Mojżesza”.

Odpowiedź: Tak. Jak jest powiedziane o Mojżeszu, zawsze czuł się niżej od wszystkich i dlatego był wielki. Uważał, że wszyscy inni są ponad nim i dlatego po prostu służył im. To dlatego, że troszczył się o naród, prowadził go do przodu i był jego przywódcą. Ponieważ na duchowej drodze ten, kto stawia się poniżej innych, jest najbardziej zaawansowany.

Jeśli wszyscy przyjaciele będą w twoich oczach wyżsi i bardziej zasłużeni od ciebie, wtedy możesz być ich przywódcą. Taka wizja jest konsekwencją duchowego odkrycia.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 19.12.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Za każdym razem, gdy chcę poczuć w sobie dziesiątkę, dostrzegam, że mogę to zrobić tylko poprzez zewnętrzne działania na połączenie. Czego mi brakuje, aby poczuć wewnętrznie dziesiątkę?

Odpowiedź: Brakuje pragnienia połączenia się z dziesiątką całą duszą, całym sercem.

Pytanie: Okazuje się, że najpierw trzeba to zrobić poprzez działania zewnętrzne, bez zatrzymywania się?

Odpowiedź: Nawet nie potrzeba żadnych działań zewnętrznych. Po prostu cały czas myśl o tym, że chcesz być razem z innymi w tych samych uczuciach, w tych samych myślach. A wtedy pojawi się pragnienie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 26.12.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co to znaczy być godnym służenia Stwórcy nie dla własnej przyjemności, ale po to, aby sprawiać Mu przyjemność?

Odpowiedź: Trudno mi to przełożyć na taki język, zrozumiały dla twoich uczuć. Służyć Stwórcy oznacza wypełniać wszystkie Jego pragnienia, wszystkie działania, które On chce otrzymać od nas w pełnym obdarzaniu.

Pytanie: Ale za każdym razem popadam w egoizm, troszczę się o siebie, martwię się o siebie. Jak przenieść uwagę na Stwórcę?

Odpowiedź: Spróbuj sobie to w jakiś sposób wyobrazić. Na przykład wyobraź sobie matkę z dzieckiem – jak bardzo matka pragnie wszystko oddać, ponieważ dziecko jest dla niej najdroższe. Nazywa się to właściwą postawą wobec innych, wobec Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 26.12.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Kabała mówi o tym, że należy stworzyć grupę podobnie myślących ludzi, gdzie każdy rozumie ostateczny cel – miłość do bliźniego. Ale nie wszyscy ludzie są w takich grupach jak nasza, więc chcą zastosować tę wiedzę u siebie w pracy i w rodzinie. Czy to jest prawidłowe?

Odpowiedź: Jeśli te społeczności nie są przygotowane do realizacji zasady miłości, może ona zostać błędnie zinterpretowana w absolutnie niewłaściwy sposób i ostatecznie posłużyć do rozdzielenia ludzi. Przygotowanie do jej realizacji musi być połączone ze studiowaniem artykułów wyjaśniających, dlaczego tak powinno być, dlaczego cała natura bazuje na miłości, a nie na nienawiści i tak dalej. Oznacza to, że wymagane jest wiele godzin nauki.

Pytanie: Ale dlaczego nie mogę znaleźć sobie grupy ludzi, których będę obdarzać bez żadnej rekompensaty i szkolić się, aby osiągnąć właściwości Stwórcy?

Odpowiedź: Nie osiągniesz właściwości Stwórcy, ponieważ nie będziesz otrzymywał reakcji zwrotnej od innych. W konsekwencji nie będziesz miał siły obdarzać.

Powinieneś widzieć przykład, słyszeć ludzi mówiących o tym, jak starają się zbliżyć do siebie nawzajem, dyskutować o swoich słabościach, uświadomić sobie jak bardzo ich działania są sprzeczne z prawami natury. Dlatego musisz być w grupie, która rozumie, że wewnątrz są egoistami i uczą się właśnie altruizmu.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”, 19.12.2023

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Rabasz w swoich artykułach napisał, że w grupie ludzi podobnie myślących, człowiek powinien otwarcie pokazywać miłość bliźniemu, aby rozwinąć to uczucie w innych. A co ze skromnością?

Odpowiedź: Co ma z tym wspólnego skromność? Jeśli dobrze odnoszę się do innych ludzi, dlaczego mam być skromny? Wręcz przeciwnie, pokazuję swoje dobre nastawienie do nich, jakby kontynuuję tę linię na świecie. A ludzie zobaczą, że rzeczywiście takie zachowanie jest korzystne dla wszystkich.

Komentarz: Chodzi o to, że według Rabasza ludzie powinni przychodzić do grupy, aby obdarzać bez żadnej rekompensaty, a nie dla prezentów. Ale jeśli będziemy obdarzać się nawzajem i celowo to pokazywać, to okaże się, że ludzie będą gromadzić się w grupy dla egoistycznego spędzania czasu, bo będzie im tam dobrze.

Odpowiedź: Myślę, że w naszych czasach to byłoby niezłe. Musimy uczyć się obdarzać i starać się obdarzać w praktyce tych przyjaciół, którzy widzą, że starasz się realizować to, czego się uczysz, i w taki sposób naprawdę przybliżyć się do właściwego wzajemnego połączenia.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”, 19.12.2023

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Na czym powinniśmy bardziej skupić się w pracy duchowej: na wielkości nauczyciela, który nieustannie nas ukierunkowuje, czy na wielkości dziesiątki?

Odpowiedź: Nauczyciel istnieje jakby z boku. To ty włączasz się w dziesiątkę i razem z dziesiątką dążysz do Stwórcy. Nauczyciel uczy was, wspiera, prowadzi, popycha, ale mimo to jest jakby postronnym elementem. Oczywiście otrzymujecie ode mnie wskazówki, siłę, przykłady, język, wszystko. Jednak najważniejsze jest, dążenie poprzez przyjaciół tylko do Stwórcy, bycie z nimi w sojuszu i zmierzanie do celu.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 25.12.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Dlaczego w Torze napisane jest „kochaj bliźniego swego”, a nie każdego? Wydaje mi się, że słowo „bliźni” dezorientuje nas, ponieważ każdy sam decyduje kto jest dla niego bliźnim.

Odpowiedź: Tora odnosi się do miłości wszystkich do wszystkich, bez wyjątku. Oznacza to nie tylko ludzi, ale każdą część natury: nieożywioną, roślinną, zwierzęcą, ludzką. To wszystko wchodzi w kategorie „bliźni”.

Pytanie: Czyli bliźnim nie jest ktoś, kto jest mi bliski duchowo, ideowo?

Odpowiedź: Nie, ponieważ wtedy zaczniesz sortować to wszystko i wybierać co jest bliżej, a co dalej. A w zasadzie wszystko, co jest poza tobą, na zewnątrz, powinno być dla ciebie bliźnim i do tego powinieneś odnosić się z miłością.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”, 19.12.2023

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: W życiu materialnym inwestuję 25% swoich wysiłków z mojego możliwego potencjału. Nie ma pragnienia. A w pracę duchową jestem gotowy zaangażować się w 100%. Ale życie materialne rozprasza mnie i nie pozwala mi włożyć wszystkich swoich wysiłków w życie duchowe.

Jak mogę działać zarówno w życiu materialnym, jak i duchowym, aby być w jedności ze Stwórcą i wykonywać wszystkie działania dla Niego?

Odpowiedź: Chodzi o to, że urodziliśmy się i żyjemy w określonym świecie, w określonym otoczeniu i dlatego musimy działać zgodnie z nim. Pożądane jest, aby mieć rodzinę, dzieci i starać się podążać do przodu, zbliżając się do przyjaciół i do Stwórcy.

Nie martw się o to, że inwestujesz tutaj więcej, a tam mniej i tak dalej. Życie toczy się własnym torem, a Stwórca zawsze bierze od każdego człowieka to, co może dać i co może wziąć.

Najważniejsze jest zachowanie wewnętrznej równowagi zarówno w życiu codziennym, jak i duchowym. W życiu materialnym rób tylko to, czego się od ciebie wymaga. A w duchowym wszystko pochodzi z potrzeby serca, z tego, czego wymaga od ciebie Stwórca.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 17.12.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Jeśli człowiek teraz zdecydował sam za siebie, że przyjmuje jarzmo wyższej malchut na wieczność, uważa się to za doskonałość. (Baal HaSulam. Szamati 58. Radość jest „odbiciem” dobrych uczynków)

Pytanie: Co to znaczy przyjąć brzemię wyższej malchut?

Odpowiedź: Oznacza to, że przyjmujemy władzę Stwórcy. Tak jak na konia zakłada się uprząż, aby zaorać pole lub coś przewieść, tak my jesteśmy gotowi przyjąć na siebie instrukcje Stwórcy, aby przez całe życie znajdować się pod Jego władzą. To jest to, co musimy zrobić.

Pytanie: Co spowoduje, że zostaniemy w świecie duchowym na zawsze?

Odpowiedź: Wyższe światło, pod wpływem którego poczujesz, że cały czas zmierzasz do osiągnięcia najwyższego celu, jaki istnieje w naszym świecie, w całym wszechświecie, we wszystkich światach.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 22.12.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa