Artykuły z kategorii Pytania&Odpowiedzi

Uniwersalna nauka dla wszystkich

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jak można pokazać innym przykład, że dzięki studiowaniu Kabały stałem się lepszy?

Odpowiedź: Nie można. Kiedy człowiek zaczyna studiować naukę Kabały, odkrywa w niej taką wiedzę, logikę i głębię, które go zadziwiają.

Staje się dla niego zrozumiałe, że wszystkie pozostałe nauki naszego świata można bardzo prosto wyjaśnić za pomocą jednej nauki Kabały, która prowadzi je dalej. Kabała mówi człowiekowi, co powinien robić, aby osiągnąć ogólną, integralną wiedzę o naszym i wyższym świecie, oraz o systemie zarządzającym naszym światem.

Musimy poznać system całego stworzenia, ponieważ wtedy będziemy mogli nie tylko sami sobą zarządzać, ale także wznieść się do samego systemu zarządzania i istnieć w nim w takiej formie, w jakiej istnieliśmy przed zmaterializowaniem się w ciele.

Zanim weszliśmy w nasze ciało, znajdowaliśmy się niejako w programie stworzenia. A teraz mamy możliwość poznania tego programu i życia jednocześnie w obu światach. Wówczas nie będzie dla nas ani czasu, ani śmierci. Do tego powinniśmy dążyć.

Z lekcji w języku rosyjskim


Czym jest prawda?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie z Facebooka: Ilu ludzi, tyle opinii, czym więc jest „prawda”?

Odpowiedź: Prawda to prawo Stwórcy, które istnieje w całej naturze: zarówno wyższej jak i niższej. Jest to prawo podobieństwa. To znaczy w tej mierze, w jakiej jesteśmy podobni do wyższej siły, znajdujemy się w stanie nazywanym „prawdą”.

Wyższa siła jest siłą obdarzania i miłości, która działa poza sobą, nie dla własnej korzyści. Jeśli możemy osiągnąć taki stan – pracować nie dla siebie, lecz dla innych – wtedy znajdujemy się w stanie „prawdy”.

Oczywiście w naszym świecie takiego stanu nie ma, zamiast niego istnieją różne zamienniki, które sami wymyśliliśmy, ale nie zastępują one prawdy. Prawda to istota rzeczywistości, podstawowy stan całego stworzenia.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Po co żyjemy?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Wyjaśnia Pan, że nauka Kabały odpowiada na pytanie: „Po co żyje człowiek?”. Jak dotąd nie rozumiem, jaka jest odpowiedź na to pytanie. Po co żyjemy?

Odpowiedź: Żyjemy po to, aby odpowiedzieć na to pytanie: „Po co żyjemy?”. Ponieważ odpowiadając na to pytanie, osiągamy cel życia i odkrywamy jego sens.

Pytanie: Jaki jest sens życia?

Odpowiedź: Sensem życia jest osiągnięcie korzenia czyli wyższej siły. Gdy tylko ją osiągasz, odkrywa się przed tobą nowa droga rozwoju. Zaczynasz coraz bardziej upodabniać się do tej wyższej siły a wtedy poznajesz siebie i otaczającą cię rzeczywistość zupełnie inaczej, za pomocą nowych narządów zmysłów. Odkrywasz inny, wyższy świat. 

Wówczas nasz materialny świat staje się dla ciebie jedynie środkiem, a najważniejszym celem jest osiągnięcie wyższej siły, w całej jej pełni, by upodobnić się do Niej i osiągnąć taki sam stopień właściwości jak Ona. Na tym polega sens życia.

Z programu radiowego 103FM


Cechy kabalisty

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy kabalista bywa drażliwy wobec otoczenia?

Odpowiedź: Jeśli zajmuje się rozpowszechnianiem Kabały i pragnie osiągnąć jakieś rezultaty, to naturalnie pojawia się w nim napięcie, rozdrażnienie i wątpliwości, czy postępuje właściwie.

Dręczą go najróżniejsze myśli o tym, jak lepiej to zrobić: tak czy inaczej. I chociaż znajduje się pod działaniem siły wyższej, to dana jest mu wolność wyboru, aby właściwie ją wykorzystywać, dlatego jest tu miejsce na wszystkie ludzkie uczucia.

Pytanie: Czy jako kabalista czuje się Pan na kogoś obrażony?

Odpowiedź: Generalnie, nie. A na co miałbym się obrażać? Mogę się obrazić jedynie na tą wyższą siłę, która wszystko podtrzymuje.

Pytanie: Czy poczucie obowiązku jest cechą kabalisty?

Odpowiedź: Kabalista ma bardzo silne poczucie obowiązku. Co w zasadzie zmusza go do pracy dla innych? Nic poza zobowiązaniem, które sam na siebie przyjął. Dlatego jego poczucie obowiązku dotyczy wyłącznie Stwórcy! Nikogo więcej. W miarę swojego duchowego postępu kabalista staje się coraz bardziej bezinteresowny. Uczy ludzi, jak poprzez właściwą więź między sobą, odkryć Stwórcę.

A gdzie w tym jest on sam? Obok swoich uczniów, w roli nauczyciela, doradcy, pomocnika, trenera. A potem uczniowie odsuwają go na bok i słusznie postępują. Idą już naprzód samodzielnie. A nauczycielowi niczego więcej nie potrzeba. Cieszy się tylko, że nie jest im już potrzebny, że sami potrafią iść dalej.

Pytanie: Czy kabaliście potrzebna jest odwaga?

Odpowiedź: Odwaga jest niezbędna każdemu człowiekowi, a szczególnie kabaliście. Musi on jasno zrozumieć, że pozostaje w konfrontacji ze Stwórcą, która przejawia się wobec niego w różnych formach. Z człowiekiem przechodzą takie przemiany, że potrzebuje on wytrwałości, uporu, odwagi i zdecydowania. Ale w żadnym wypadku nie może być tchórzem.

Musi umieć obstawać przy swoim, nawet wbrew Stwórcy, kiedy go doświadcza i próbuje za pomocą różnych wątpliwości sprowadzić go z drogi, aby tak go wzmocnić! Takie umocnienie osiąga się poprzez bardzo poważną konfrontację z Nim.

Pytanie: Czego boi się kabalista? Czy odczuwa strach?

Odpowiedź: Nie, strach znika. Może istnieć tylko jeden rodzaj obawy: czy potrafię właściwie wykonać to, co zostało mi powierzone w danej chwili?

Pytanie: Jak bardzo kabaliście potrzebne jest poczucie humoru?

Odpowiedź: Poczucie humoru jest bardzo ważne w naszej pracy! Wiecie, że bardzo cenię humor, nawet anegdoty. Mój nauczyciel również je lubił i z przyjemnością słuchał anegdot, które mu opowiadałem. Humor to błyskotliwość umysłu, kiedy człowiek wydobywa z siebie kilka zupełnie niedorzecznych, sprzecznych ze sobą stanów i potrafi je ze sobą połączyć.

Pytanie: Czy kabalista odczuwa wstyd, i za co?

Odpowiedź: Tylko za to, że nie wykorzystał możliwości, aby wszystko odnieść do Stwórcy. Nie chodzi o to, że mogłeś coś zrobić, ale tego nie zrobiłeś – tego nie ma, ponieważ wszystko dokonuje się z góry. Chodzi o wstyd z powodu tego, że miałeś możliwość powiązać to co się wydarzyło ze Stwórcą, ale ją przeoczyłeś. Jednak i to zostaje ci podsunięte przez Stwórcę, abyś wszystko sprowadził do jedności z Nim.

Pytanie: A jeśli nagle wyjdzie na jaw, że 20 lat temu zrobiłem coś a teraz nie odczuwam z tego powodu wstydu?!

Odpowiedź: Chodzi o to, że przeszłość będzie ci się ujawniać jako twoje straszne przewinienia i będziesz musiał zrozumieć, że wszystko to zostało uczynione przez Stwórcę, a nie przez ciebie. Człowiek za nic nie ponosi winy! Jakimkolwiek potworem by nie był, niczego w swoim życiu nie zrobił sam! Wszystko zostało zaaranżowane przez Stwórcę.

Pytanie: Czym dla kabalisty jest szlachetność?

Odpowiedź: Szlachetność jest obowiązkiem!

Pytanie: Czy istnieje u niego pragnienie zemsty lub gniew?

Odpowiedź: Zemsta istnieje jako naprawa. Gniew pojawia się naturalnie, kiedy nie jesteś w stanie dokonać naprawy, a zależało to od ciebie. Jednak Stwórca tak to zaaranżował, że sobie nie poradziłeś. Kabalista jest takim samym człowiekiem. Znajduje się w stanie nienaprawionym, i za każdym razem wznosi się z niego do bardziej naprawionego stanu. Tak więc, wszystkie te uczucia w nim istnieją.

Pytanie: Czy skąpstwo jest właściwe kabaliście?

Odpowiedź: Jeśli chodzi o pieniądze, to może je oszczędzać po to, aby przeznaczyć je na rozpowszechnianie.

Pytanie: Czy kabalista może zdradzić?

Odpowiedź: Kabalista ma inny system wartości, dlatego takie rzeczy nie są dla niego właściwe.

Pytanie: Czy może zazdrościć?

Odpowiedź: Zazdrość jest bardzo dobrą, wspaniałą właściwością, która napędza człowieka! Trzeba rozwijać w sobie zazdrość wobec tych, którzy szybciej i dalej niż ty posunęli się na drodze duchowej.

Z lekcji w języku rosyjskim


Kim jest „bliźni”?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Kogo kabaliści uważają za „bliźniego”: każdego człowieka czy określoną grupę ludzi? Mówi Pan, że miłość polega na napełnieniu pragnień bliźniego, ale przecież pragnienia bywają różne?

Odpowiedź: Kiedy człowiek zaczyna odczuwać wyższy system, wtedy zaczyna rozumieć, jak powinien właściwie odnosić się do ludzi. Bo jeśli powiem, że bliźnim jest każdy, zapytacie: „Czyli powinienem obejmować się z moim wrogiem, kimś, kto mnie nienawidzi?”.

Bardzo trudno jest to wyjaśnić na zwykłym poziomie rozumienia. Dlatego Kabała, przede wszystkim prowadzi człowieka do nauki. Powinien sam odkryć wyższy system, a wtedy dzięki niemu zrozumie, kim jest bliźni, a kto jest daleki, czym jest miłość, nienawiść. W przeciwnym razie niczego nie zrozumie.

Wszystkie moje wyjaśnienia mają na celu jedynie umożliwienie człowiekowi właściwego, ukierunkowania się wobec nauki Kabały, rozpoczęcia systematycznej nauki w prawidłowej grupie i przyciągania na siebie wyższego światła, które by go naprawiło, otworzyło mu oczy i uczyniło z niego kabalistę.

Z lekcji w języku rosyjskim


Poczuć życie!

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy w Pana rozwoju duchowym był okres, kiedy wszystko wydawało się pozbawione sensu? Co pomagało Panu wrócić na właściwą drogę?

Odpowiedź: Kabalista przechodzi przez to każdego dnia! Na każdym poziomie! W Księdze Zohar opisano, jak trudne stany przechodzili rabin Szymon i jego wielcy towarzysze, którzy napisali tę księgę. Widziałem to u swojego nauczyciela, kiedy znajdował się w takim stanie, że nie mógł nawet poruszać się ani otworzyć oczu. Nie miał on sił, po prostu go opuszczały!

Nie ma ani jednego, nawet największego kabalisty, który każdego dnia nie doświadczałby na swojej drodze przeciwstawnych stanów – od największego minusa do największego plusa. Właśnie dzięki nim porusza się naprzód, na przemian prawą i lewą nogą, między prawą a lewą linią. Takie stany przechodzą ludzie podążający drogą prawdy, ponieważ każdy kolejny stopień wzniesienia można osiągnąć tylko wtedy, gdy najpierw odczuje się jego pustkę.

Cała wiedza budowana jest na zestawieniu ciemności ze Światłem. Dlatego rozczarowanie życiem, własnymi odczuciami, wykonywaną pracą, swoją misją, wszystkim, co robisz i czemu poświęcasz swoje istnienie, jest naturalne i konieczne. W przeciwnym razie nie będziesz mógł się od niego odbić i wznieść się wyżej.

Nie bójcie się tych stanów! Powinniście tylko umacniać swoją więź z właściwym środowiskiem. Wtedy przekonacie się, jak wiele dobra kryje się w tych stanach. Dlatego życzę wam wielkich rozczarowań, a zarazem wielkich napełnień! Wtedy poczujecie życie!

Z lekcji w języku rosyjskim


Grupa jest uosobieniem połączenia między duszami

каббалист Михаэль Лайтман W pracy duchowej grupa jest absolutnie ważna dla każdego, ponieważ jest instrumentem, za pomocą którego odkrywamy Stwórcę. Stwórcę można pojąć tylko poprzez połączenie dusz. A grupa w naszym świecie jest ucieleśnieniem takiego związku. W grupie możemy uczyć się, jak współdziałać ze sobą wbrew egoizmowi.

To jest najbardziej nienaturalna praca przeciwna naturze człowieka! To okropne zajęcie, jakie tylko można było wymyślić – próbować mechanicznie kochać, uczestniczyć w lekcjach i spotkaniach, nieustannie współdziałać. Ale nie ma ucieczki.

Pytanie: Czy ludzie, z którymi Pan pracuje, są dla Pana również grupą?

Odpowiedź: Dla mnie grupą są praktycznie wszyscy moi uczniowie we wszystkich krajach świata, którzy biorą udział w lekcjach, czytają mojego bloga, są ze mną.

Pytanie: Czy pomagają Panu w postępie?

Odpowiedź: Oczywiście. Odnoszę się do nich jak matka, która karmi dzieci i otrzymuje dzięki temu przyjemność.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Znaczenie grupy”


Jedyna siła wszechświata

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Co Pan sądzi o przeciwstawieniu Boga z Diabłem?

Odpowiedź: Zazwyczaj nie poruszam takich kwestii, dlatego ograniczę się jedynie do stwierdzenia, że w całym wszechświecie istnieje tylko jedna działająca siła – Stwórca, od którego pochodzi wszystko, w tym wszystkie siły i oddziaływania, które wydają nam się przeciwstawne.

Wszystkie wzajemnie przeciwstawne, a zarazem zgodne działania tych sił pochodzą od jednej siły Stwórcy. Wszystkie działają według jednego programu, aby doprowadzić ludzi do jednego celu – pełnego odkrycia Stwórcy w nich samych, poprzez upodobnienie się do Niego.

Aby osiągnąć nasze podobieństwo do Stwórcy, Jego oddziaływanie na nas rozdziela się na wiele różnych i przeciwstawnych wpływów. Różnice między nimi odbieramy jako istnienie różnych, sprzecznych ze sobą źródeł sił.

Kabała sprowadza wszystko do zasady: „Nie ma nikogo, oprócz Niego”. Właśnie dążenie do połączenia wszystkiego na świecie, w tym również samego siebie, we wszystkich swoich pragnieniach, myślach i działaniach, z Jednym Źródłem, czyli przyczyną, stanowi główny wysiłek człowieka. Dzięki temu wysiłkowi, człowiek odkrywa Stwórcę i przekonuje się, że na świecie istnieje tylko jedna siła obdarzania i miłości.


Kabała nie zajmuje się przepowiadaniem przyszłości

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jak wygląda najbliższa przyszłość ludzkości z wysokości świata duchowego?

Odpowiedź: Nie mogę tego powiedzieć. Można pozazdrościć jedynie takim ludziom, jak Wolf Messing, którzy potrafili przewidywać przyszłość, ale tylko na poziomie materialnym (zwierzęcym) i mówić o przyszłych stanach człowieka i całej ludzkości.

Kabała również daje taką możliwość, jednak kabaliści z niej nie korzystają. To co Kabała rzeczywiście daje, to możliwość kierowania przyszłością i doprowadzenia jej do lepszego stanu. Dlatego nie mogę jej przewidzieć, nie znam jej. Mogę jedynie w przybliżeniu powiedzieć, jakie stany nas czekają, ale to, jakie będą w rzeczywistości, zależy wyłącznie od ludzi.

Kabała nie zajmuje się przepowiadaniem przyszłości, lecz poprawą ogólnego stanu ludzkości. Dlatego właśnie teraz zostaje specjalnie ujawniona, aby wznieść całą ludzkość na kolejny stopień. Przed nami  jeszcze wiele stopni rozwoju.

Myślimy, “Wszechświat istnieje czternaście miliardów lat! Ziemia – od czterech miliardów lat! Ludzkość – od setek tysięcy lat! Nasza epoka – od dziesiątek tysięcy lat!“  Te skale czasu wydają nam się ogromne. W rzeczywistości jednak, w porównaniu z innymi, znacznie większymi skalami, to zaledwie niewielki odcinek czasu. Nie da się go nawet mierzyć w sekundach, ponieważ czas płynie tylko w odniesieniu do nas.

Przed nami jeszcze mnóstwo stopni, które musimy przejść: musimy wyjść z obecnego stanu i wejść w następny, a z niego w kolejny i tak dalej. Kabała mówi o ogromnym cyklu rozwoju. Dlatego nie powinniśmy zbytnio zatrzymywać się na tym stopniu, nie jest on przecież aż tak komfortowy.

Z lekcji w języku rosyjskim


Po co nam duchowe światy?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Po co mamy odczuwać światy duchowe?

Odpowiedź: Musimy odczuwać światy duchowe, ponieważ bez tego nie wiemy, jak właściwie postępować w tym świecie, co robić ze sobą, jak odnosić się do innych, po co istniejemy, jakie siły nami kierują, gdzie znajduje się nasza wolność wyboru, a gdzie jesteśmy jej pozbawieni.

Musimy zrozumieć, w czym jesteśmy całkowicie zależni od sił natury, a w czym możemy wnieść coś od siebie. A jeśli możemy, to jak to zrobić: przypadkiem, jeśli przyjdzie nam ochota, czy też znając właściwy cel zmierzania ku czemuś dobremu i pożytecznemu dla nas samych i dla innych.

Musimy poznać system, w którym żyjemy, w przeciwnym razie działamy jak ślepe kocięta. Kocięta mają przynajmniej swoją mamę, a my znajdujemy się w „szponach” ślepych sił natury. Istnieje sieć sił, w której jesteśmy uwięzieni, i zupełnie nie wiemy, za jakie sznurki pociągamy.

Ewolucja, nieustanny rozwój natury, przebiega zgodnie z określonym prawem. Jednak od pewnego momentu rozwój ten wymaga świadomej i właściwej ingerencji człowieka. Jeśli człowiek nie jest gotowy, by prawidłowo wpisać się w ten proces rozwoju, prawo to zaczyna działać przeciwko niemu, zmuszając go do coraz głębszego poznawania tego systemu.

Widzimy, że mimo wszystko doszliśmy do takiego stanu, w którym wszystko się rozpada, a świat, który zbudowaliśmy, jest straszny. Niszczymy naturę, przyszłość jest nieznana, jutro stoi pod znakiem zapytania, a my zaczynamy dostrzegać samych siebie i nasz egoizm jako źródło wszystkich problemów.

I wtedy pojawia się pytanie nie o to, czy wierzyć w światy duchowe, lecz o to, jak się uratować. Jak sprawić by nie wikłać się w żadne problemy. Spójrzcie, co dzieje się we wszystkich krajach – wszyscy cierpią. Nie ma na Ziemi ani jednego człowieka, który mógłby powiedzieć, że cieszy się życiem i jest beztrosko szczęśliwy. Chyba że ci, którzy zażywają narkotyki.

Zapędziliśmy się do ślepego zaułka. Z jednej strony, zaczynamy więc dostrzegać konieczność, gdzie tak naprawdę znajduje się źródło naszych problemów, a z drugiej strony, odkrywa się przed nami nauka Kabały, która naucza: „Opowiem wam o wszystkim i dam wam możliwość samodzielnego znalezienia właściwego wyjścia z tej sytuacji”.

Żyjemy w szczególnym czasie: z jednej strony jest on bardzo straszny, zły, pełen cierpienia i nieprzewidywalny, a z drugiej strony jest to wyjątkowy czas, ponieważ możemy odkryć cały system zarządzania naszym światem i zacząć w nim działać.

Dlatego powinniśmy się cieszyć z tego zbiegu okoliczności: z jednej strony zmusza nas on do odkrycia systemu zarządzania, tak zwanego Wyższego Świata, a z drugiej strony daje nam taką możliwość.

Z lekcji w języku rosyjskim