Artykuły z kategorii Pragnienie

Pragnienie, by osiągnąć coś wielkiego

Wszyscy chcemy odnieść sukces, coś osiągnąć. Społeczeństwo wpaja nam to od najmłodszych lat. Niektórzy ludzie odnoszą wielkie sukcesy, a inni po prostu snują się przez życie. W tym niekończącym się dążeniu niewielu zatrzymuje się, by zastanowić się: co tak naprawdę powinno być uznawane za sukces w życiu? Z czym powinniśmy dotrzeć do mety, abyśmy mogli w ostatnich chwilach podsumować skalę naszego sukcesu i powiedzieć: „Świetnie! Udało mi się w życiu!”.

Naszym wewnętrznym motorem jest pragnienie odczuwania przyjemności i radości. Dlatego chcemy osiągać różne rzeczy, a kiedy nam się to udaje, czujemy się usatysfakcjonowani. Mamy pragnienia egzystencjalne, takie jak jedzenie, seks, rodzina; pragnienia ludzkie, takie jak pieniądze, honor, kontrola, a także pragnienia wiedzy i edukacji. Na kombinację pragnień, które mamy w danym momencie, wpływają nasze osobiste skłonności i wpływ środowiska, który na nas oddziałuje. W wyniku tych wszystkich czynników wyznaczamy sobie cele. Na drodze do ich zdobycia zwykle napotykamy konkurentów i staramy się wygrać. Osiągnięcia i sukcesy są oczywiście mierzone w odniesieniu do nich.

Margaret Thatcher była córką właściciela małego sklepu spożywczego. W wieku 24 lat ubiegała się o miejsce w parlamencie i przegrała. Dzięki wytrwałości w dążeniu do celu udało jej się w końcu osiągnąć stanowisko premiera Wielkiej Brytanii i zyskała miano „żelaznej kobiety”. Dla wielu jest ona symbolem osoby, która zbudowała swój sukces od podstaw. Z kolei osoby, które wywodzą się z zamożnych rodzin i które osiągnęły wysokie stanowiska dzięki układom swoich rodziców, są traktowane jako osoby, które odniosły mniejszy sukces w życiu. Oznacza to, że sukces mierzy się stopniem inwestycji, wysiłku i osiągnięcia. W miarę upływu życia pragnienie sukcesu staje się coraz wyraźniejsze, wyostrza się, skupia, a pokonywanie przeszkód na drodze do celu wymaga od nas przejścia przez wewnętrzne zmiany, budowania siebie.

Na przestrzeni dziejów byli ludzie, w których budziło się pragnienie bycia wyjątkowym – pragnienie realizowania życia w pełni. Postawili sobie za cel zgłębienie tajemnicy życia samego w sobie, tajemnicy sukcesu w ujęciu odgórnym. Ci sami ludzie zadawali sobie pytanie: Czy rodzimy się po to, by żyć i umrzeć jak wszystkie inne stworzenia na świecie, czy też jest coś wyższego, co możemy osiągnąć w czasie naszej egzystencji na ziemi? Czy istnieje jakiś wieczny cel, który pozostanie w naszych rękach nawet po śmierci ciała? Czy jest jeszcze coś innego – rodzina, bogactwo, szacunek, status, wiedza, wykształcenie – wszystko to, czego nie możemy zabrać ze sobą, odchodząc z tego świata?

Zazwyczaj ludzie nie myślą o sukcesie na takim poziomie z prostego powodu: nie ma oczywistych odpowiedzi na tak wielkie pytania. A skoro tak, to po co się w to zagłębiać? Lepiej jest płynąć z tym, co się dzieje, bez nadmiernego analizowania. Po prostu wyznaczać sobie cele, inwestować, osiągać, odnosić sukcesy w życiu, jak wszyscy. Jeść, pić, cieszyć się, jakby jutra miało nie być, bo jutro możemy umrzeć. Tak żyliśmy z pokolenia na pokolenie, ale dziś już zaczynamy dostrzegać zmiany. Coraz więcej ludzi zadaje sobie pytanie: jaki jest sens tego całego sukcesu, skoro z góry wiadomo, że wszyscy mamy datę ważności?

Również najbardziej zaawansowane odkrycia naukowe utwierdzają nas w przekonaniu, że istnieje coś, poza tym, co jesteśmy w stanie postrzegać naszymi zmysłami, poza tym, co obecnie określamy jako twardą rzeczywistość. Wyjaśniają one, że obraz, który postrzegamy, jest całkowicie subiektywny i gdybyśmy byli inni, prawdopodobnie postrzegalibyśmy inny obraz rzeczywistości.

Prawdziwa przestrzeń sukcesu jest otwarta dla tych, którzy nie zgadzają się żyć tylko dla samego życia, lecz dążą do odkrycia szerszego obrazu, wyższej rzeczywistości, wykraczającej poza naszą wąską egzystencję. Stopniowo, dzięki tym poszukiwaniom, jesteśmy w stanie osiągnąć prawdziwy sukces: Kiedy poznamy i zrozumiemy, że istnieje kolosalny mechanizm otaczający nasze życie i nasz świat, wielki system, który działa i kieruje nami. Ten cel przygotowuje nas bardzo dogłębnie do przejścia z poziomu zwierzęcego na poziom ludzki, do wejścia w szeroki świat wieczności i do zrozumienia, dlaczego on istnieje.

Źródło: https://bit.ly/3P8IHdE


Czy dusza ma odniesienie do ciała?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy człowiek żyjący na tym świecie w ciele biologicznym może w jakiś sposób wpłynąć na swoją duszę?

Odpowiedź: Zasadniczo to pytasz: jaki jest sens życia w naszym materialnym ciele?

W tym chodzi o to, że materialne ciało zostało nam dane po to, aby zacząć pozycjonować się z duszą, odkrywać ją, rozwinąć ją i z określonego stanu, jakby wyjść na zewnątrz ciała i zacząć z nim pracować.

Pytanie: Ale Pan, jako kabalista mimo wszystko dba o swoje ciało? Czy jest ono dla Pana ważne?

Odpowiedź: Oczywiście. Dzięki temu, że w nim istnieję, to poznaję i rozwijam duszę, naprawiam ją. Ale samo ciało bierze w tym udział tylko pośrednio.

Pytanie: Oznacza to, że rozwinąć duszę można tylko ze stanu, kiedy znajdujesz się w materialnym ciele?

Odpowiedź: Tak. Ale sama dusza nie ma odniesienia do ciała. To znaczy, żyjąc w ciele – ja – rozwijam duszę.

Pytanie: I jak to zrobić?

Odpowiedź: Duszą nazywamy pragnienia: albo negatywne – egoistyczne, albo pozytywne – altruistyczne. Pracując nad nimi tak, aby altruistyczne pragnienia zawsze dominowały nad egoistycznymi, budujemy swoją duszę.

Z programu TV „Podstawy Kabaly”, 11.12.2018


Wszystko tworzy światło

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Proszę powiedzieć co jest ważniejsze: światło przyjemności czy pragnienie? Światło tworzy pragnienie, czy możliwy jest odwrotny proces, kiedy pragnienie określa ilość i jakość światła?

Odpowiedź: Wszystko tworzy tylko światło – ono jest pierwsze i ono jest ostatnie. A my musimy je przebudzić.

Jeśli robimy to prawidlowo, to światło schodzi na nas i wypełnia swoją funkcję, a jeśli nieprawidłowo, wtedy działają zmuszające nas siły natury, które mimo wszystko korygują nas pod wpływem światła, ale w nieprzyjemny dla nas sposób.

Światło – to pragnienie Stwórcy. Otaczające światło znajduje się wokół nas i stopniowo przygotowuje nas do jego otrzymania.

Z lekcji w języku rosyjskim, 03.12.2017


Instrument do zarządzania pragnieniem

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jakie podstawowe instrumenty zarządzania naszym światem i ludzkim poziomem posiada Stwórca?

Odpowiedź: Stwórca steruje nami za pomocą wyższego światła. Cały czas zmienia nasze pragnienia, stworzone przez światło i z jego pomocą daje nam siły, aby podnieść się nad pragnieniami lub opuszcza nas w nich.

Ze strony Stwórcy wszystko jest bardzo proste, u Niego istnieje tylko jedna siła – Wyższe światło. Stwórca nie potrzebuje niczego więcej.

A pragnienie, które stworzył, znajduje się w absolutnie całkowitej zależności od światła. Grając ze światłem i dosłownie zmniejszając lub zwiększając je, Stwórca cały czas gra z naszymi różnymi pragnieniami. Dlatego czujemy wewnątrz siebie, jak wszystko się zmienia.

Pytanie: Czy światło ma jakieś parametry, właściwości? Czy można je przeanalizować, zbadać?

Odpowiedź: Tylko według tego, jak ono działa w pragnieniu.

Pytanie: A jak światło jest odczuwane w pragnieniu?

Odpowiedź: Podnosi, opuszcza, zmienia, napełnia pragnienie, wychodzi z niego i tak dalej.

Z lekcji w języku rosyjskim, 15.04.2018


Jaka jest różnica pomiędzy pragnieniem otrzymywać a egoizmem?

Pytanie: Jaka jest różnica pomiędzy pragnieniem otrzymywać a egoizmem? каббалист Михаэль Лайтман

Odpowiedź: Pragnienie otrzymywać jest naturalnym pragnieniem. A egoizmem nazywamy czerpanie przyjemności kosztem kogoś innego.

Na przykład, jeśli głodny lew napada na owcę i zabija ją żeby zjeść śniadanie, nazywa się to pragnieniem.

Ale jeśli człowiek upokarza innego, zarabia na nim, otrzymuje jego kosztem, a nawet rozkoszuje się nie tylko samym procesem otrzymywania, ale jeszcze przy tym wywyższa się nad innymi, to jest właśnie egoizm.

Innymi słowy istnieje naturalne pragnienie żeby nasycić się i napełnić, ale także istnieje egoistyczne pragnienie.

Jeśli chcę po prostu otrzymać przyjemność, to jest to elementarna konieczność dla mojego istnienia. Ale jeśli chcę uzyskać coś właśnie kosztem innych, wbrew ich woli, żeby wznieść się ponad nimi, to wtedy jest to egoizm.

Z lekcji w języku rosyjskim, 16.09.2018


Moje myśli na Twitterze, 10.01.19, cz.2

Pragnienie człowieka składa się z 613 pragnień i każde z nich musi zostać naprawione z otrzymania na obdarzanie przez światło Tory, składające się z 613 świateł, z których każde koryguje odpowiadające mu jedno z 613 pragnień. Po korekcie to samo światło napełnia naprawione przez niego pragnienie – wypełnia Przykazanie.

Stwórca stworzył człowieka tylko w pragnieniu otrzymywać, ale pod wpływem Tory człowiek nabywa zamiar obdarzać, przez co staje się podobny do Stwórcy i zaczyna odczuwać wyższy świat Stwórcy.

Wszyscy jesteśmy różnymi częściami jednego mechanizmu. Należy tylko połączyć wszystkie części.

A my rozpaczamy, każdy z powodu swojego stanu. Chociaż stan każdego z nas jest naprawiony!

Problem jest w prawidłowym połączeniu z resztą. Ale i tę pracę z góry wykonuje Natura. A nasz udział – by tego pragnąć!

Aby z egoisty zrobić człowieka (adam oznacza edame, podobny do Stwórcy), Stwórca sukcesywnie daje człowiekowi wszystkie stany, przeciwne Sobie, aby człowiek ze wszystkich przeciwstawnych Stwórcy stanów zamiast osobistej wygody wybrał ideał – bycie podobnym do Stwórcy.

Istniejemy w systemie sił, które nas rozwijają.

W XX wieku wierzyliśmy, że następną formą społeczeństwa jest globalna ludzkość. W XXI wieku stało się jasne, że sama natura tego nie dokona.

Świat jest w ślepym zaułku.

Kabała mówi, że to natura (Stwórca) buduje globalną ludzkość na podstawie naszego świadomego pragnienia.

@Michael_Laitman


Ile żyć potrzebuje dusza?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Ile fizycznych żyć potrzebuje dusza, aby przejść swoją drogę od poziomu nefesz do haja, a przynajmniej do neszama?

Odpowiedź: Masz dobre pragnienie. Jeśli dzisiaj znajdujesz się w takim stanie, to znaczy, że możesz w trakcie tego życia całkowicie zakończyć swoją duchową naprawę.

A ile to zajmie człowiekowi czasu, nie można przewidzieć, dlatego że zależy to od ogólnego stanu świata, od tego, na ile inne dusze są włączone w siebie nawzajem.

Powiem tylko jedno: każdy, kto ma związek z nami, niezależnie od wieku, ma możliwość nie tylko rozpocząć swoją duchową drogę, ale także zakończyć ją. Wszakże czas w tej wędrówce nie ma żadnego znaczenia. Tylko twoje pragnienie, wytrwałość i upór.

Z lekcji w języku rosyjskim, 14.01.2018


Czuć pragnienia innych

 ÐºÐ°Ð±Ð±Ð°Ð»Ð¸ÑÑ‚ Михаэль Лайтман Pytanie: Co to znaczy odczuwać pragnienia innych?

Odpowiedź: Przez„pragnienia innych“ rozumiemy nie materialne pragnienia zwykłych ludzi, ale aspiracje człowieka do poznania Stwórcy. Staramy się przyciągać te dążenia do naszych, zebrać je razem i w taki sposób, z wielkim wysiłkiem poruszamy się naprzód.

Nie zajmujemy się innymi, ponieważ ich pragnienia nie mają kontaktu z naszymi pragnieniami.

Z lekcji w języku rosyjskim, 19.11.2017


Nagroda i kara w naszym życiu, cz.7

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Ludzie wierzą, że czeka ich nagroda za wypełnianie przykazań przyjętych w judaizmie, a za naruszenie – kara. Czy rzeczywiście tak jest? Wiem, że niektórzy nakładają tefilin przed tym, jak robią badania lekarskie, i wierzą, że to pomoże.

Odpowiedź: Zgodnie z nauką Kabały człowiek, jest jednym wielkim pragnieniem rozkoszować się, które czyni go przeciwstawnym do systemu natury, w którym on istnieje.

Po to, by zbudować połączenie z systemem, musi on naprawić swoje pragnienie z egoistycznego, troszczącego się tylko o samego siebie, na altruistyczne, działające dla dobra całego systemu. I wtedy oczywiście będzie rozkoszować się tym, że przynależy do całego systemu, a nie jest oderwany od niego, jak teraz.

Dlatego cała nasza praca polega na tym, aby zamienić swoją naturę z radykalnego indywidualizmu na pełną integralność z systemem. To przejście odbywa się za pomocą naprawy pragnienia człowieka. I zaczynając naprawiać swoje pragnienie, odkrywamy, że ono nie jest jedno, a składa się z 613 części.

Wszystkie te 613 części są egoistyczne, ale można naprawić je z pomocą szczególnej siły, ukrytej w naturze, która nazywa się „światło“. Kiedy przyciągamy tę siłę obdarzania i dobra, która przeprowadza naprawy i wyjaśnienia, to nazywa się to zajmowaniem się Torą i przykazaniami.

Za każdym razem naprawiamy jeszcze jedno i jeszcze jedno egoistyczne pragnienie, przyłączając je do wspólnego systemu z pomocą szczególnego „światła, które powraca do źródła” lub Tory.

Znaczy, że „wypełnienie Tory i przykazań” w pojęciach Kabały – to naprawa pragnień z egoistycznych na altruistyczne i ich integralne połączenie z ogólnym systemem. W rezultacie człowiek staje się integralną częścią całego systemu. Zgodnie z tym, jak on łączy się z systemem, naprawiając jedno pragnienie po drugim z indywidualizmu na altruizm, on coraz bardziej odczuwa system.

Oznacza to, że on odkrywa coraz bardziej ogólny system całej rzeczywistości, podnosząc się po stopniach światów, duchowych stopni, coraz bardziej rozumiejąc i czując. To jest ujawnienie człowiekowi prawdziwej rzeczywistości, które zapewnia mu nauka Kabały.

Pytanie: Gdzie jest tutaj nagroda i gdzie kara?

Odpowiedź: Nagrodą jest wszystko, co pomaga mi naprawić jeszcze jedno pragnienie z 613-tu i dołączyć do ogólnego systemu. W ten sposób z pełnego oddzielenia przychodzę do pełnego włączenia w system, a to jest dla mnie nagrodą. Przecież mogę być teraz użytecznym elementem systemu. A kara – to odkrycie swojego odłączenia od systemu.

Pytanie: Co oznacza niebiańska kara za naruszenie przykazań, która nazywa się „karet” – dosłownie „odcięcie” od wspólnej duszy Izraela?

Odpowiedź: Oddzielenie człowieka od ogólnego systemu – jest to właśnie kara „karet”.

Pytanie: A co to znaczy „kara śmierci”? Dlaczego system daje taką karę?

Odpowiedź: Kara śmierci może być tylko nad egoistycznym pragnieniem. To jest jak człowiek, który leczy się poprzez naświetlanie, zabijające w nim rakowy guz. To znaczy kara śmierci jest nakładana na nowotwór. W ogólnym systemie nie ma takich kar, tylko w egoistycznym.

Cały system nagrody i kary odnosi się tylko do egoizmu człowieka. Egoizm może otrzymać karę a nawet karę śmierci, a człowiek przy tym zaczyna żyć jako integralna część systemu.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z rozmów o nowym życiu, 02.02.2017


Nauka o uczuciach

 каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co to są uczucia z punktu widzenia Kabały?

Odpowiedź: Uczucie – jest poczuciem pragnienia.

Pragnienie jest materią całego stworzenia, a poczuciem tego pragnienia jest to, co nazywamy uczuciem. Ponieważ cały wszechświat jest jednym zróżnicowanym, integralnym pragnieniem, to wszystko, co w nim istnieje jest uczuciami.

Nie chodzi tylko o Wszechświat a o wszystkie światy, cały rozległy wszechświat. Istnieją w nim dwa rodzaje uczuć: nienawiść i miłość, pomiędzy którymi się znajdujemy.

Dlatego musimy spojrzeć na to, jak je rozróżniamy, na podstawie czego wydajemy werdykt: jest to uczucie, do którego odnoszę się z nienawiścią czy z miłością, czy samo to uczucie nazywa się „nienawiść” i „miłość” czy ja dyktuję, jakie ono będzie, to czy inne uczucie? Jest to więc nauka o odczuciach.

Z lekcji w języku rosyjskim, 13.08.2012