W artykule „Co oznacza „ziemia przestraszyła się i zamilkła” w pracy duchowej’’ Rabasz pisze: „W taki sposób, kiedy człowiek uczy się Tory, powinien być w intencji, aby Tora i przykazania, które on wypełnia, pomogły mu wydostać się spod władzy zła.”

Kiedy próbujemy się połączyć i prosimy o zmianę nas z egoistów w połączonych między sobą dobrymi więzami altruistów, oznacza to, że stosujemy wyższe światło, wyższą energię, światło Tory lub samą Torę po to, aby się naprawić. Tym właśnie powinniśmy się zajmować.

Pytanie: Co to znaczy „uczyć się Tory”?

Odpowiedź: Poczuć to, co się wtedy w nas dzieje. Nazywa się to „uczeniem się” – nie w umyśle, a w sercu.

Z lekcji na temat „I serce moje jest we mnie puste”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Studia Kabały

Pytanie: Kiedy muszę się z kimś zjednoczyć, ale nie lubię tego człowieka, to czy można zobaczyć, że w tej sytuacji Stwórca jest dla mnie dobry, nawet w abstrakcyjnej formie?

Odpowiedź: Nie wiem, co oznacza dobry Stwórca w odniesieniu do mnie. W takiej mierze, w której zaczynam uświadamiać sobie, że cały program pracuje tylko dla mnie, dla mojej korzyści, zaczynam odkrywać, że wszystko na świecie działa tylko dlatego, abym mógł właściwie wyrazić siebie w całym wszechświecie.

Zaczynam odkrywać, że jestem jedynym uczestnikiem całego stworzenia zdolnym do samodzielnego działania, że nie ma nikogo na świecie poza mną i Stwórcą. Wtedy uświadamiam sobie, co tak naprawdę powinienem robić.

Tutaj konieczne jest anulowanie swojego egoizmu, aby wznieść się do poziomu Stwórcy jako partnera i stale znajdować się w tym stanie. Jak powiedziano: „Niech jego serce będzie dumne na ścieżkach Stwórcy”.

Musimy czuć, że jesteśmy wybrani, wyjątkowi, zdolni doprowadzić świat do naprawy, do nowego stanu. Stwórca nas wybrał, i musimy być godni tego wyboru, a nie błagać Go, aby czynił każdemu z nas jakieś egoistyczne ustępstwa.

Musimy działać zgodnie z tym poleceniem, które On nam dał i w żadnym wypadku nie opuszczać głów. Przeciwnie, podnieść się jeszcze wyżej, aby powierzona nam misja naprawdę nas napełniła i inspirowała.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jakimi pytaniami do siebie, do duszy, do dziesiątki przygotowujemy kli, chisaron ponad wiedzą?

Odpowiedź: Kiedy pytacie Stwórcę, siebie nawzajem, dziesiątki o rzeczy, które w zasadzie są w was, ale jeszcze ich nie odczuwacie, wtedy idziecie z wiarą ponad wiedzą.

To znaczy, że nie wiesz, nie czujesz, nie wierzysz, ale chcesz wznieść się do poziomu, na którym twoja wiara da ci takie uczucie. Wtedy będzie to nazywane wiarą ponad wiedzą.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 31.07.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Został Pan sławnym kabalistą, czy to zależało od Pana, czy po prostu musiał Pan to osiągnąć?

Odpowiedź: Bardzo trudno to wyjaśnić. Oczywiście z jednej strony wszystko zależy od Stwórcy, a z drugiej strony trzeba powiedzieć, że wiele zależy również od człowieka. Z reguły, gdy wszystko już się wydarzyło i zostało w przeszłości, mówimy, że to wszystko od Stwórcy, a w następnej chwili muszę powiedzieć, że wszystko zależy ode mnie.

Pytanie: Jest Pan teraz jedynym znanym kabalistą, który może przekazać pewne duchowe informacje. Czy to Jest Pana misja?

Odpowiedź: Rabasz wiedział, że go nie opuszczę. To było wykluczone. Ale ja przechodziłem bardzo trudne, straszne, nagłe stany nieposłuszeństwa, sprzeciwu. Czasami byłem bardzo porywczy. Nie sądzę, że mogłem postąpić inaczej.

Chociaż nawet w tych stanach starałem się zrobić dla niego wszystko, co mogłem. Bardzo kochałam swojego nauczyciela, ale z drugiej strony były chwile, kiedy go nienawidziłam. Ale nie dlatego, że go nienawidziłem, ale nie rozumiałem: „Jak to możliwe?!”. To zupełnie naturalne.

Pytanie: Rabasz wiedział, że ma Pan wyjątkową duszę. Pan, prawdopodobnie tak samo czuje dusze swoich uczniów? Są wśród nich ludzie, którzy posiadają taką duszę, która powinna coś zrobić w przyszłości. Od kogo to zależy: od nich, czy jednak…?

Odpowiedź: Oczywiście, że od nich. Od nikogo więcej. Od Rabasza nic nie zależało, oddał wszystko, co możliwe. Wszystko! Co mogłem w tamtym czasie wziąć, wziąłem od niego. Czego nie mogłem wziąć, włożył we mnie jako potencjał, a potem to się przejawiło. Nie ma go już ze mną od wielu lat a przez te wszystkie lata, to co we mnie włożył, nieustannie się we mnie manifestuje. Czuję to. To jest tylko jego światło. Tak pracuje kabalista.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak Pan został kabalistą?”

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Rabasz

Pytanie: Jak odróżnić upadek od zwykłego złego nastroju?

Odpowiedź: Normalnie, gorszy nastrój może pojawić się, jeśli powiedzmy twoje dziecko rozbiło twój ulubiony kubek lub gdy masz problemy w pracy. Ma to również swoje przyczyny, ale nie są one bezpośrednio związane z twoim stanem duchowym. W pracy duchowej upadek oznacza spadek znaczenia tego, co duchowe w twoich oczach.

Z lekcji na temat „Pytania światowego kli”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Wzniesienie/Upadek

Pytanie: Doskonale rozumiem, że mam strasznie złe właściwości. Ale Stwórca rzucił mi koło ratunkowe: dał mi nauczyciela, przyjaciół, źródła. Jak z tego stanu, z którego chcę wyjść, osiągnąć środkową linię?

Odpowiedź: Stwórca dał ci serce i z jego pomocą powinieneś poczuć, gdzie jesteś: czy w domu z Gospodarzem (ze Stwórcą), czy na zewnątrz domu – bez Gospodarza (bez Stwórcy), albo jak koń, któremu daje się to, co powinien dostać, ale nie więcej ponad to. Tutaj wszystko zależy od tego, gdzie czujesz że jesteś.

Stwórca pragnie, byśmy byli blisko Niego, razem z Nim, w Jego domu.

Komentarz: Ale ja chcę wyrwać się z tego okropnego stanu, w którym się znajduję.

Odpowiedź: Szczerze mówiąc, nie widzę w tobie nic złego, na co mógłbyś poskarżyć się Stwórcy. Dostałeś wszystko, co Stwórca daje człowiekowi w naszym świecie, wybranemu człowiekowi, powinieneś to przyjąć, podziękować i spróbować pokazać Stwórcy, jak się do Niego odnosisz.

Pytanie: Chcę znaleźć właściwą drogę, aby zadowolić Stwórcę: jeśli konieczne jest anulowanie – anuluję się, trzeba modlić się – modlę się. Co jeszcze mogę zrobić, aby Go zadowolić?

Odpowiedź: Nic więcej. Przylgnij do Stwórcy i tyle.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 24.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak mogę sprawdzić, czy moja modlitwa jest szczera i Stwórca na nią odpowiada?

Odpowiedź: Stwórca daje ci takie okoliczności. To, co czujesz w sobie jako napełnienie, jest odpowiedzią Stwórcy.

Pytanie: Czym jest szczególna modlitwa, kiedy modlę się za zdrowie przyjaciela? Zdarza się, że bez względu na to, jak bardzo proszę, przyjaciel choruje. Dzieje się coś, co nie zależy ode mnie. Jak prawidłowo odnieść się do tego?

Odpowiedź: Musisz wznieść się na poziom, na którym zobaczysz, że wszystko zależy od ciebie. Absolutnie każdy człowiek zależy od ciebie, wszyscy ludzie na świecie, w każdym momencie życia. Oznacza to, że musisz po prostu podnieść to znaczenie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 22.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co jest dowodem mojej pracy dla korzyści Stwórcy?

Odpowiedź: Najważniejsze jest to, aby twój „koń” (pragnienie otrzymywania) w swoich działaniach myślał o Stwórcy i o tym, co dobrego może przynieść Stwórcy poprzez swoją pracę. A inaczej nie zawracałabyś sobie nim głowy, jego stajnią i wszystkim co Was wspólnie łączy. Dlatego też, gdy bierzesz wszystkie pragnienia konia i chcesz je skierować do Stwórcy, wtedy wyraźnie wykonujesz tę pracę.

Pytanie: Co powinienem zrobić, jeśli nie mam dużych kelim w moich odczuciach, ale chcę obdarzać Stwórcę?

Odpowiedź: Jeśli nie masz dużych pragnień, to problemem może być to, że ich nie czujesz. Ale w zasadzie zawsze można znaleźć takie pragnienia, które będą skierowane do Stwórcy.

Pytanie: Czy można zadowolić Stwórcę, nienawidząc swojego ciała (pragnienia otrzymywania dla siebie)? Czy jednak należy je przyjąć jako niezbędny element stworzenia i pracować poza nim?

Odpowiedź: Nie możesz nienawidzić ciała. Nie możesz wziąć swoich pragnień i powiedzieć, że to właśnie ich nienawidzisz. Musisz podzielić swoje pragnienia na te, które możesz skierować na Stwórcę, i te, które możesz skierować odnośnie całego stworzenia.

Najważniejsze jest to, gdy człowiek czuje, że jest panem swojego konia, mówi mu: „To, co ci teraz daję, to nie dlatego, że cię kocham, ale po to, abyś wykonał pracę, która potrzebna jest Stwórcy. Wszystko, co otrzymujesz, daję ci w takiej ilości, którą chcę ci dać. Ale dlaczego to robię? Po to, aby Stwórca miał z tego korzyść, inaczej nie dawałbym ci tej pracy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 24.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Wiem, że z Panem wszyscy przejdziemy do końca. Chcę tylko usłyszeć od Pana, czego oczekuje Pan od nas, a my to zrobimy. Nad czym powinniśmy się teraz wznieść, anulować?

Jak oczyścić znaczenie duchowości z plew i dotrzeć do istoty? Kiedy zapytałem Pana: „Co zrobić, gdy się boję?”, odpowiedział Pan: „Zamknij oczy i wskocz w zjednoczenie”. Gdzie jest ten punkt? Gdzie wskoczyć?

Odpowiedź: W zasadzie takie życzenie odnosi się również do naszego obecnego stanu. Nie możemy zrobić następnego kroku, jeśli człowiek nie rozumie, że wkracza w nieznane. Dlatego nie mamy innego wyjścia. Nie ukrywam tego, i jak można to ukryć?

Widzisz w jakim świecie żyjemy? To wszystko nie jest łatwe. Z jednej strony możemy oburzać się na Stwórcę że zgotował nam takie wydarzenia. A z drugiej strony musimy jednak podążać ponad wiedzą. A wtedy przezwyciężymy wszystko.

Pytanie: Gdzie powinniśmy teraz skoczyć z zamkniętymi oczami?

Odpowiedź: Tylko do centrum zjednoczenia. Jeśli rzeczywiście wskoczymy w samo centrum, to jeszcze w locie zobaczymy, jak tam nas spotyka Stwórca.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 08.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jaka jest rola kobiet w Kabale?

Odpowiedź: Taka sama jak rola mężczyzn. Nic się nie zmienia. W naszym świecie, gdzie istniejemy w ciałach fizycznych, z materialnymi pragnieniami, mamy różne obowiązki rodzinne, bardzo różnimy się od siebie.

Ale w świecie duchowym praca mężczyzn i kobiet jest taka sama. W Kabale wiele jest powiedziane o roli kobiety, o tym, jak zarządza światem. Naszym światem potajemnie rządzą także kobiety.

Malchut jest żeńską częścią kli, duszy. Decyduje o wszystkim. I choć w naszym świecie mężczyźni są zawsze postrzegani jako ci, którzy coś tworzą, coś robią, w rzeczywistości za nimi stoją kobiety, które dyskretnie, nawet bez słów, zarządzają nimi.

Dlatego grupy kobiece są dla nas bardzo ważne. Chcielibyśmy, aby rozwijały się jeszcze bardziej. Główną rolą kobiety w Kabale jest popychanie mężczyzny do wypełnienia jego duchowej misji. Tak jak mama zachęca dziecko: „Zrób to”, uczy je, stoi za nim, tak kobiety muszą kierować mężczyznami.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Mężczyzna i kobieta, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie