Pytanie: Stwórca wyprowadził naród z Egiptu nie krótką, ale długą drogą. Czy to oznacza, że po wyjściu z Egiptu także musimy przejść długą drogę?

Odpowiedź: Po wyjściu z Egiptu wciąż błądzimy po całym świecie.

Pytanie: Wychodzi na to, że jeśli do tej pory błądzimy, to każdy z nas w przeszłości zajmował się już w poznaniem Stwórcy i studiowaniem Jego praw?

Odpowiedź: Tak. Obecnie na świecie nie ma żadnych nowych dusz. Musimy zrozumieć, że wszystko jest przygotowane po to, abyśmy rozpoczęli ostatnie, końcowe stadium naprawy. Musimy tylko połączyć się z duchowym korzeniem, do którego należymy. To wystarczy, aby wejść w stan, który nazywa się Pełną Naprawą (Gmar Tikun).

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 21.04.2024

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Uświadamiamy sobie wielkość Stwórcy. A jak wzbudzić miłość do Niego?

Odpowiedź: To jest dar od Stwórcy. Ale nie zainwestowaliśmy jeszcze wystarczająco dużo, aby pokazać Stwórcy, jak bardzo pragniemy połączenia z Nim. Dlatego musimy po prostu dalej kontynuować.

Musicie o tym rozmawiać i prosić, aby cała wasza praca była duchowa, to znaczy ze względu na Niego. Pragnąc tego, zwracajcie się do Niego, aby pomógł wam wznieść się ponad egoizm, i abyście mogli myśleć i prosić o duchowe zrozumienie tylko dla Jego zadowolenia.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 17.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Po święcie Pesach planujemy zorganizować kongres w Uzbekistanie. Bardzo wielu przyjaciół przyjedzie, aby podnieść ten region. Co by Pan polecił nam w okresie oczekiwania na te dni?

Odpowiedź: Jedyne, co chciałbym wam polecić, to zjednoczenie serc. Nie słowami, ale w sercu poczuć, że są przyjaciele i razem pragniecie zjednoczyć swoje serca, a to wspólne serce napełni już Stwórca.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 21.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Kiedy mówimy o rozbiciu duszy Adama Riszona na 600 tysięcy dusz, czy mamy na myśli te dusze, które wyszły z Egiptu, oraz te, które teraz pracują nad swoją naprawą i zmierzają w stronę Ostatecznej Naprawy?

Odpowiedź: Na świecie jest stała liczba dusz, podlegających naprawie. Zostały one rozbite na części, i są obecnie w procesie naprawy, a następnie ponownie połączą się we wspólną całość. I tak to się toczy podobnie do układanki z puzli.

Dlatego chcemy przybliżyć się do wspólnego celu, podnieść się sami, a razem z nami podnieść kilka tysięcy ludzi, związanych z nami. W rzeczywistości jest ich znacznie więcej niż kilka tysięcy, są to setki tysięcy. Już niedługo przekonamy się, że właśnie tak się stanie.

A potem, w miarę jak będziemy się coraz bardziej jednoczyć, będziemy mogli uzyskać dokładniejsze informacje o wzajemnych powiązaniach. W taki sposób posuniemy się naprzód, coraz bardziej odczuwając dążenie w kierunku Pełnej Naprawy.

Odkryjemy, co oznacza Adam, Chawa, aniołowie (malachim) i tak dalej, gdy zaczniemy odkrywać w wyższej formie cały system zarządzania wszechświatem.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 21.04.2024

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Jest powiedziane: „I wzdychali synowie Izraela od pracy, krzyczeli, i wzniósł się ich krzyk do Stwórcy”. Skąd pochodzi ten krzyk?

Odpowiedź: Z poczucia bezsilności, że ludzie chcą się zjednoczyć, aby swoim wysiłkiem odnieść sukces i otrzymać napełnienie Stwórcy, ale widzą, że nie są w stanie tego zrobić. Stąd pochodzi ich krzyk, podobny do krzyku tonącego, który nie może nic zrobić na morzu, oprócz wołania o pomoc.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 24.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Po to, aby nabyć właściwość obdarzania Stwórcy, która w zasadzie jest przed nami ukryta, w naszym świecie istnieje laboratorium składające się z ludzi o podobnych poglądach. W nim człowiek musi wypełnić trzy działania.

Po pierwsze, musi początkowo zaakceptować swoich przyjaciół jako największych. W przeciwnym razie nie będą mogli na niego wpłynąć, zgodnie z prawem, że wpływ duchowy można otrzymać tylko od tego, kto jest większy od ciebie.

Po drugie, człowiek musi kupić ich swoją uwagą, pewnymi działaniami, dlatego, aby nabyć ich duchowe pragnienia i właściwość obdarzania Stwórcy.

Po trzecie, w każdym przypadku, nawet bez względu na to, co człowiek widzi i jak to odczuwa swoimi uczuciami, powinien sądzić przyjaciół na czaszę zasług. Oznacza to, że zawsze mają rację.

Wykonanie wszystkich trzech działań pomoże nam nabyć właściwość Stwórcy. Dlatego jeśli masz taką grupę i jesteś z nimi wzajemnie zjednoczony, to już nabyłeś wszystko co najważniejsze.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”, 11.04.2024

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Nie zastanawiamy się nad sensem życia. To bardziej wynik pragnienia wykraczającego poza nasze cielesne pragnienia jedzenia, seksu, rodziny, pieniędzy, honoru, władzy i wiedzy, w naszych czasach coraz więcej ludzi budzi się z takimi pytaniami.

Kiedy zastanawiamy się nad sensem życia, zaczynamy łączyć się z ludźmi, którzy chcą poszerzyć zakres swojej wiedzy, aby odkryć odpowiedzi na najbardziej fundamentalne pytania w życiu: Jaki jest sens życia? Dlaczego tu jesteśmy? Skąd pochodzimy? Gdzie jesteśmy teraz? Dokąd zmierzamy?

Pytania te skłaniają nas do poszerzenia naszych uczuć, do zastanowienia się nad światem, w którym się znajdujemy, czy istnieje coś ponad naszym światem, pewien mechanizm wprawiający go w ruch, kontrolujący go, jego przyczynę i skutek oraz jego cele. Kiedy zadajemy te pytania i nie możemy znaleźć na nie odpowiedzi, wtedy rozpoczynamy nasze duchowe poszukiwania.

Pamiętam, kiedy po raz pierwszy pojawiło się we mnie pytanie o sens życia. Miałem zaledwie około pięciu czy sześciu lat, ale mimo to czułem się stary, wewnętrznie niezadowolony i oderwany od wszystkich. Inne dzieci biegały po podwórku i bawiły się, a ja myślałem: „Dlaczego to wszystko się dzieje? Jaki to wszystko ma sens?”

Oczywiście życie toczy się dalej i zaczynamy mieć hobby, może interesować się sportem, zaczynają buzować hormony i zaczynamy wchodzić w jakieś relacje. Jednak gdzieś w głębi duszy wciąż tkwi pytanie o sens życia i nie daje nam spokoju. Przechodzimy przez życie jakby mechanicznie i czujemy jak staje się bezsensowne.

Moglibyśmy chodzić na koncerty, wystawy i do muzeów, próbując jakoś przylgnąć do tego świata, poznać i posmakować tego, co ludzie uważają za wyjątkowe. Ale dlaczego? Możemy spojrzeć na obraz i pomyśleć: „Ktoś poświęcił kilka miesięcy, aby go namalować. Namalował go pięknie, ale co potem? Jaki to ma sens?”

Pamiętam, jak nauczyciel w szkole mówił: „Sensem życia jest pyszne jedzenie, relaks, pójście do kina, przeczytanie ciekawej książki” i tak dalej. Okazało się, jak mówią mędrcy, że nie żyjesz według własnej woli, dostajesz trochę przyjemności, uspokajasz się i zapominasz o wyższym sensie. W przeciwnym razie życie wydawałoby się piekłem.

Ale co, jeśli nie możemy uciszyć pytań? Obecnie na całym świecie są miliony ludzi, którzy nie mogą przestać zadawać sobie pytania o sens życia. Te pytania sprawiają, że zaczynamy poszerzać pole naszych uczuć.

Źródło: https://blogs.timesofisrael.com/why-should-we-question-the-meaning-of-life/p

Kategorie: Artykuły w mediach, Nowe publikacje, Prasa i my, Sens życia

Pytanie: W Torze napisane jest, że synowie Izraela zabrali Egipcjanom wszystkie kelim (naczynia). Po co to zrobili?

Odpowiedź: Odebrali od Egipcjan ze swoich przeszłych stanów wszystkie intencje i pragnienia – wszystko, co odnosiło się do egoistycznego używania, aby naprawić je na właściwość obdarzania i miłości. Można powiedzieć, że przejęli doświadczenie z przeszłej pracy w egoizmie. To jest wszystko, przez co przechodzimy w naszym świecie, wszystkie te stany, których używamy potem z właściwą intencją.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 19.04.2022

Kategorie: Praca duchowa

Siódme przykazanie: dokonać obrzezania ósmego dnia i usunąć nieczystość napletka. (Przedmowa do Księgi Zohar, „Przykazania Tory”, p. 223)

Przykazanie to ma tylko wewnętrzne znaczenie. Sami określamy, co oznacza nasz egoizm i w miarę swojego rozwoju, jak jest powiedziane, „ósmego dnia” dokonujemy na sobie „obrzezania“.

Oznacza to, że usuwamy egoistyczny początek naszej natury, w której urodziliśmy się i w której rozwijamy się, pozostawiamy sobie tylko nieegoistyczną część pragnienia, która pomaga nam rozwijać się duchowo, prawidłowo postępować wobec siebie nawzajem, i prowadzi nas do wzajemnej miłości.

Innymi słowy, przykazanie obrzezania polega na tym, że gdy człowiek odkrywa w sobie jakieś pragnienia, których nie może naprawić, to odcina je i nie korzysta z nich.

Ósme przykazanie mówi o miłości do obcego, który ma zostać obrzezany.

Oznacza to, że tym ludziom, którzy nie pracowali nad sobą i nie próbowali pozbyć się złego początku (egoizmu), ale mają już do tego skłonność, należy pomagać wszelkimi możliwymi sposobami i przyciągać ich do siebie.

Z programu telewizyjnego „Przedmowa do Księgi Zohar”, 10.12.2023

Kategorie: Praca duchowa, Przykazania, ZOHAR

Pytanie: Jest powiedziane: „I wzdychali synowie Izraela od pracy”. Pojęcie „Izrael” oznacza tych którzy dążą do Stwórcy („jaszar kel”). O jaką pracę tutaj chodzi?

Odpowiedź: Człowiek wzdycha dlatego, że nie może wydostać się z Egiptu, ze swojego egoizmu. Ale cierpi nie tylko z powodu egoistycznych myśli i pragnień, które są mu przekazywane od Egipcjan, ale także z powodu pojawiających się w nim pytań: „Kim jest Stwórca?” i „Dlaczego potrzebuję tej pracy?” To właśnie dlatego praca staje się ciężka.

Człowiek chce wydostać się z egoistycznego świata do altruistycznego świata, aby wszystkie jego działania były skierowane na obdarzanie, aby o nic nie prosić, a tylko je wypełniać. A całą nagrodę, otrzymają inni, aby człowiek o tym nie wiedział i by inni o nim nie wiedzieli. Tego pragnie człowiek. Ale to, nie udaje mu się. Wówczas osiąga swój ostatni krzyk.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 14.04.2022

Kategorie: Praca duchowa