Pytanie: Dlaczego Stwórca nie pozwala nam w niczym osiągnąć sukcesu, ale zmusza nas, byśmy zwracali się do Niego?

Odpowiedź: On daje Ci cały ten świat, zobowiązuje Cię do wszelkich możliwych działań i „podstawia Ci nogę” – właśnie dlatego, abyś zwracał się do Niego. Po co chcesz osiągnąć sukces? Przecież wzywanie Stwórcy jest wszystkim, co jest wymagane.

W jaki sposób możesz się inaczej naprawić i być do Niego podobnym? Przecież nie możesz się sam wyciągnąć z bagna za włosy. Albo, jak mędrcy powiedzieli, „Więzień nie może się sam uwolnić z więzienia”. Ponieważ ty przedstawiasz sobą tylko pragnienie otrzymywania.

Dlatego przechodzisz przez szereg stanów – podobnie jak reszta świata. Europejczycy np. starają się rozpaczliwie utrzymać swoją „jedność”. Wyglądają oni naprawdę jak głusi i głupi – ale co można na to poradzić? Dopóki nie przejdą tej drogi do końca i nie opuszczą rąk w bezsilności, nic się nie stanie. Czy to przed wojną czy po wojnie – będą musieli zaakceptować swoją porażkę: „Nie wiemy, co mamy zrobić“. I wtedy będą w stanie nas wysłuchać.

Dlatego, musimy przygotować z wyprzedzeniem list z wyjaśnieniem i wysłać go do nich. To jest nasz obowiązek. Nie ma znaczenia, kto go odbierze i przeczyta. To nie ma znaczenia, w jakim koszu na śmieci ten list wyląduje, czy w jakiej teczce zostanie „zagrzebany”. Musimy to zrobić.

To samo odnosi się do każdego z nas. W przeciwieństwie do Europejczyków my musimy zwrócić się do Stwórcy, ponieważ On jest źródłem siły. Bo kto jak nie On może nam pomoc? Potrzebujesz Światła, które prowadzi z powrotem do źródła, potrzebujesz aby siła dawania zapanowała nad siłą otrzymywania i „sformatowała” ją dokładnie na swoje podobieństwo.

Nasza praca polega na tym, aby zwrócić się do Stwórcy. Nasz wybór jest w tym, jak możemy to zrobić i jak szybko, aby zapobiec cierpieniu. Dlaczego mam być rok po roku świadkiem własnego niepowodzenia, aby ostatecznie jednak „ugiąć się” i zwrócić się do Stwórcy? Jest napisane: „Mędrzec widzinoworodka zawczasu“. Tak więc, chcę już teraz być taki sam!

Dlaczego mam się męczyć przez lata? Co mi to przyniesie? Taki rodzaj postępu nazwany jest „drogą cierpienia” a dobra droga oznacza, że ja natychmiast, z pomocą grupy i innych środków, przyciągam Światło i rozumiem co powinienem zrobić, jak mam się wznieść do góry po stopniach, bo po co miałbym coraz głębiej i głębiej zanurzyć się w tym bagnie cierpienia, chorób, katastrof, depresji i wiecznego zagrożenia?

Pytanie: W jaki sposób mogę chcieć czegoś, kiedy to Stwórca panuje nad moim pragnieniem?

Odpowiedź: On panuje nad Twoim pragnieniem i daje mu napęd, impuls do następnego stopnia. W tej chwili postrzegasz ten stopień jako ciemność. Zwróć się do grupy, poproś o Światło, które prowadzi z powrotem do źródła, a zacznie on świecić. Jest on pochłonięty w ciemnościach, ponieważ postrzegasz go znajdując się w przeciwstawnych właściwościach.

Z lekcji do artykułu „Wygnanie i zbawienie”, 29.08.2012

Kategorie: Duchowość, Jedność, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozwój, Świat

Dzisiaj, głównym kierunkiem w naszym rozpowszechnianiu jest internet. Organizujemy okrągłe stoły i inne podobne wydarzenia, wydajemy gazetę, trwa nauczanie ludzi na kursach – i nadal konsekwentnie prowadzimy, na szeroką skalę, ogromną pracę w sieci internetowej.

Musimy zrozumieć, że poza wirtualną przestrzenią, nie jesteśmy w stanie objąć całego świata. Cała nasza przyszłość jest w internecie. Zjednoczmy się dla sieciowego rozpowszechniania. Nie mamy po prostu innej możliwości. Wszystko inne będzie temu towarzyszyć. Spróbujmy znaleźć w internecie sposób, aby dotrzeć do każdego. Na całym świecie…

Z lekcji do artykułu „Wygnanie i zbawienie”, 29.08.2012

Kategorie: Internet, KABAŁA, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Co oznacza pomagać przyjacielowi?

Odpowiedź: Pomagać przyjacielowi oznacza zrobić to, co on chce. Jeśli jesteśmy przyjaciółmi i zbieramy się w grupie, aby osiągnąć cel, musimy pomagać przyjacielowi we wszystkim, co jest możliwe, aby móc ten cel osiągnąć.

Jeśli brakuje mu materialnych rzeczy codziennego użytku, to przede wszystkim powinienem zatroszczyć się o to. Lecz gdy otrzyma on już niezbędne minimum, muszę mu pomóc dotrzeć do osiągnięcia celu, tego, czego pragnie.

Potrzebuje on ode mnie, abym mógł dać mu siłę, abym go napędzał, obudził, szedł razem z nim. Właśnie to oznacza pomóc przyjacielowi, jak jest napisane: „Niech pomoże człowiek bliźniemu”. I dlatego opowiadam mu, jak wielki cel nas oczekuje i jak go wspólnie osiągniemy. Pokazuję, jak bardzo go kocham, jak wierzę w niego i potrzebuję go na tej drodze. Przebudzam go i dzięki niemu również otrzymuję siłę.

W przeciwnym razie nie będziemy w stanie osiągnąć celu, w pojedynkę nie jest to możliwe. Potrzebne jest do tego co najmniej dziesięć osób.

Właśnie to oznacza, dawać przyjacielowi. Bo co możesz mu dać oprócz tego? Jeśli przyjaciel nie ma chleba, to dasz mu połowę swojego. Ale wszystko inne, z wyjątkiem tego co niezbędne, co możesz mu dać, jest to tylko siła na drodze, inspiracja, motywacja, wielkość celu. Musisz być wobec niego prawdziwym psychologiem – w ten sposób pracujemy w odniesieniu do siebie.

Z lekcji, „Nauka dziesięciu Sfirot”, 26.08.2012

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozwój

Pytanie: Istnieje pewna rozbieżność: gdy przychodzi przeszkoda, nie powinienem prosić Stwórcy, by ją usunął, z drugiej strony w materialnym świecie muszę dołożyć wszelkich starań, aby rozwiązać ten problem. Dlaczego tak jest?

Odpowiedź: To nie jest łatwe do zrozumienia. Ponieważ w naprawie człowieka istnieje wewnętrzna praca, która dotyczy jego wewnętrznych uczuć. Ale musi on wykonać również zewnętrzne działania, w celu rozwiązania tego problemu, jeśli pojawia się on też w zewnętrznym świecie.

Tym samym realizuje on zewnętrzną naprawę. Ponieważ świat sam w sobie nie istnieje – to wszystko są jego pragnienia. Człowiek musi zrozumieć, że jeśli pojawiająca się przeszkoda rozprzestrzeni się też na zewnętrzny świat, to musi on ją naprawić, na ile jest to możliwe. Ale jednocześnie pracuje wewnętrznie, naprawiając swój związek ze Stwórcą.

A co dotyczy samego wpływu na niego, musi on wznieść się ponad przeszkodę w wierze ponad rozumem, ponieważ przeszkoda przychodzi do niego poprzez zewnętrzny świat, wywołując w nim zakłócenia, musi on te materialne problemy rozwiązać za pomocą ziemskich, dostępnych mu środków.

W ten sposób, człowiek powinien działać w tych dwóch płaszczyznach: zarówno w wewnętrznej, jak też w zewnętrznej pracy. To właśnie nazywa się doskonałą pracą.

Z lekcji do listu Baal HaSulama, 23.08.2012

Kategorie: Naprawa, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Rozwój, Świat, Wewnętrzna praca

Im bardziej cenisz Stwórcę, tym bardziej zbliżasz się do Światła. Wystarczy, że usprawiedliwiasz Stwórcę, czujesz przed Nim respekt i wznosisz Jego ważność, możesz otrzymać dodatkowe pragnienie (Aviut), lub upadek. Im bardziej zbliżysz się do Światła, tym intensywniej pracuje Ono nad Tobą.

Wpływ Światła wzrasta w wyniku Twojego zbliżania się: po tych próbach zbliżenia zostają ujawniane z większą prędkością informacyjne geny – reszimot, których misją jest zbliżenia Ciebie do Światła zgodnie z Twoim pragnieniem.

A w wyniku tego zbliżenia stają się widoczne zarówno głębia Twojego pragnienia, jak i negatywne odczucia. Wszystko to jednak ujawnia się z pozytywną tendencją, przy czym stany te mogą być bardzo różne. Dlatego, nawet w ciemności realizujesz niezbędne naprawy.

Z lekcji „Nauka dziesięciu Sfirot”, 27.08.2012

Kategorie: Naprawa, Praca duchowa, Pragnienie, Rozwój, Stwórca

Żyjemy w jednej, jedynej rzeczywistości, chociaż dajemy jej nazwy różnych światów i myślimy, że te światy istnieją oddzielone od siebie, w różnych miejscach. Jak gdyby istniały takie miejsca, które nazywają się „ten świat” albo „przyszły świat”, światy Asija, Jecira, Brija, Acilut, ogród Eden i piekło. Wydaje się nam, że system światów jest uporządkowany jak nasz wszechświat, w którym istnieje wiele bliższych i bardziej odległych galaktyk w różnych miejscach.

Duchowa przestrzeń nazwana jest „miejscem”, a tym miejscem jest pragnienie otrzymywania przyjemności, które zmienia się w zależności od nabytych właściwości: od tego, czy znajdujemy się bliżej właściwości obdarowywania, czy dalej od niej.

Jednak pragnienie pozostaje nadal pragnieniem, które się zmienia i nazywa swoje stany światami, różnymi miejscami. Dlatego człowiek, który przechodzi z jednego stanu w następny, może powiedzieć, że przemieszcza się z jednego miejsca w drugie.

Nasz początkowy stan nazywany jest „ten świat”. I w tym stanie, w tej rzeczywistości powinniśmy połączyć się z innymi ludźmi, którzy także pragną zmienić tę rzeczywistość – to znaczy chcą wznieść swoje postrzeganie na nowy, wyższy stopień.

W zależności od tego, jak będziemy zmieniać nasze pragnienia, poczujemy, że przemieszczamy się z jednego miejsca w drugie – lecimy z jednej przestrzeni do innej wewnątrz swoich pragnień, odczuć.

Poza tym, w naszej rzeczywistości nic się nie zmienia. Tylko z pomocą grupy i Światła, które prowadzi z powrotem do źródła – to znaczy za pomocą nauki Kabały, metody naprawy, możemy korygować nasze postrzeganie, nasze odczucia, nie poruszając się przy tym fizycznie z miejsca. To znaczy, że z tymi samymi pragnieniami, które zostaną naprawione, poczujemy się inaczej, jak gdyby w innym świecie.

Z przygotowania do lekcji, 24.08.2012

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pragnienie, Praktyka połączenia, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój, Rzeczywistość

Pytanie: Dlaczego ludzie potrzebują pracy w grupie, jeśli można po prostu dać im książkę do poczytania, w której wszystko jest wyjaśnione?

Odpowiedź: A gdzie ludzie będą mogli stworzyć kli (naczynie), gdzie zaczną czuć Wyższą siłę? Im jest potrzebna praktyka!

Nawet jeśli nie mają oni nic wspólnego z kabałą, niemniej jednak powinni poczuć, że w jedności tkwi szczególna siła, dzięki której będą w stanie zmienić świat, siebie samych oraz wszystko wokół siebie, i widzieć coraz głębiej.

Z pomocą tej siły, właściwości obdarowywania, zaczną jak promienie rentgenowskie prześwietlać głębię historii i materię,. Wzniosą się ponad czas i miejsce do następnego wymiaru. A jeśli nie będą miedzy sobą praktykować, tylko leżeć na kanapie i czytać książkę, to w ten sposób nic się nie zmieni.

Czytanie jest dobre dla przygotowania, dla „rozgrzewki”, ale nie do realizacji.

Pytanie: Więc fizyczne spotkania muszą się odbywać?

Odpowiedź: Tak, kabaliści praktykowali takie spotkania od niepamiętnych czasów, ponieważ kontakt między ludźmi jest konieczny – to właśnie w nim można tak naprawdę się zrealizować.

Stwórca nie objawia się w jednym człowieku, On objawia się tylko w kontakcie między ludźmi. Dlatego poza tobą powinna być co najmniej jeszcze jedna osoba. Jednak trudno jest pracować we dwójkę. Dziesięć osób – jest idealnie.

Z wirtualnej lekcji, 26.08.2012

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój, Środowisko

Pytanie: Czy istnieje możliwość uczestnictwa w systemie Mavrodi, i czy pana zdaniem należałoby to zrobić?

Odpowiedź: Ja jeszcze nigdy nie uczestniczyłem w tego rodzaju akcjach. I możesz ocenić sam, co o tym myślę, jeżeli cały nowoczesny system gospodarczy – moim zdaniem – można śmiało określić jako PIRAMIDA.

Ostatecznie jest powszechnie znane, że kiedy wzrost jest zatrzymany wówczas pojawia się kryzys i system gospodarczy potrzebuje paliwa w postaci zastrzyków finansowych dla utrzymania płynności, aby się nie rozpadł. Czy nie przypomina to marketingu sieciowego czy piramidy Mavrodi?

Tylko że wspieranego przez struktury rządowe i finansowe dla ich własnej korzyści.

Kategorie: Gospodarka, Kryzys, globalizacja, Polityka, Pytania&Odpowiedzi, Społeczeństwo, Świat

Kategorie: Duchowość, Ewolucja, Historia, KABAŁA, Klipy, filmy, Natura, Nauka Dziesięciu Sefirot, Postrzeganie rzeczywistości, Społeczeństwo, Świat

Kongres w Charkowie. Lekcja 7

Pytanie: Jak można przezwyciężyć uczucie złości w stosunku do konkretnego człowieka?

Odpowiedź: Jest to wielka praca. Nie będzie to dla ciebie łatwe.

Trudno powiedzieć, od czego należy zacząć. Ambicja, pewność siebie i duma (bo wydaje mi się, że wiem lepiej, lepiej zrozumiem) tak funkcjonują na takim poziomie podświadomości, że nie pozwalają mi ocenić sytuacji w prawidłowy sposób (sprawiedliwie). To jest trudne.

Idziesz do grupy i wszystko negujesz: „Nikt nie jest dla mnie ważny, wszystko wiem lepiej, wszystko lepiej rozumiem”. To jest dobry egoizm, ale w naprawionym stanie. Lecz dopóki nie zostanie naprawiony, będziesz musiał zjeść dużo „soli”.

Co należy zrobić? W zasadzie czas wyleczy wszystko, ale pod warunkiem, że stale masz do czynienia z Kabałą. Bez względu na to, jakie relacje panują w grupie, staraj się zapanować nad sobą. Jeśli systematycznie próbujesz wykonać wszystkie działania, które są opisane w kabalistycznych źródłach, to w końcu Ci się to uda. Najważniejszą rzeczą jest cierpliwość. Ale to może trwać wiele lat.

Z 7 lekcji z kongresu w Charkowie, 19.08.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia