Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Człowiek musi wierzyć: jeśli chce teraz przystąpić do pracy duchowej, anulując swoje „ja”, że to jest wezwanie z góry. Oznacza to, że jeśli w człowieku pojawiło się pragnienie do postępu duchowego, to pochodzi to od Stwórcy, ponieważ nie wynika to z jego własnej mądrości.

A dowodem na to jest to, że przed wezwaniem z góry miał wiele trudnych pytań i za każdym razem, gdy chciał coś zrobić w imię obdarzania, ciało stawiało sprzeciw i on nie mógł zrozumieć, czy na świecie istnieje człowiek, który rzeczywiście jest w stanie anulować swoje „ja” przed Stwórcą i zupełnie nie troszczyć się o własne korzyści. I był stale zdominowany przez pewien strach, aby anulować się przed Stwórcą.

Lecz teraz człowiek widzi, że wszystkie myśli i wątpliwości wypaliły się, i doświadcza on wielkiej przyjemności, że może anulować się przed Stwórcą. (Rabasz. Artykuł 31 (1986) „Co się tyczy karmienia i poczęcia”)

Nie należy niczego bać się. Opierając się na grupie możemy z łatwością przezwyciężyć wszelkie wątpliwości i osiągnąć stan, kiedy idziemy po prostu z zamkniętymi oczami. Nie potrzebujemy żadnych pytań, odpowiedzi, niczego. Chcemy znaleźć się tylko we właściwości obdarzania. Dlatego pragniemy osiągnąć ją ponad wszelkimi wątpliwościami.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rabasz

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 5

Pytanie: Jak możemy pomóc naszemu krajowi, żyjącym w nim ludziom, jak zmierzać w kierunku zjednoczenia? Jak wpływamy na nich poprzez nasze połączenie?

Odpowiedź: Radziłbym wam w pierwszej kolejności budować relacje między wami. To najważniejsze. Kiedy choć trochę przejawi się w was duchowa siła – właściwość obdarzania, miłości, połączenia, to wtedy będzie jednocześnie promieniować od was i na zewnątrz. To właśnie odczują szerokie masy. Ale na razie nie sądzę, że trzeba o tym mówić, reklamować, czy coś z tym robić.

Jednak rozpowszechniać wiedzę o tym, że dobre połączenie między nami prowadzi do lepszego życia – to jest potrzebne. Tym zajmujemy się cały czas.

Pytanie: Jak możemy podtrzymywać w sobie nawzajem wiarę w to, że można dojść do poczucia wiary ponad wiedzę?

Odpowiedź: Ta możliwość zależy tylko od was. Od nikogo innego. A stan świata jest tak zbudowany, że jeżeli zechcecie, to z pewnością szybko osiągniecie zmiany. Wszystko zależy tylko od wielkości waszego pragnienia. Więc do przodu! Nie wierzcie nikomu, że to niemożliwe, że to trudne. Naszym głównym problemem na tym świecie jest odkrycie Stwórcy. Wtedy wszystko będzie dla nas zrozumiałe. Powodzenia życzę wam w tym!

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Jak zobaczyć przyjaciół wielkimi i dołączyć do nich?

Odpowiedź: Nie ma problemu, ponieważ wszyscy oprócz mnie są wielcy. W tym stopniu w jakim anuluję siebie w stosunku do nich, przejmuję na siebie ich myśli, poglądy, postawy, w takim stopniu podciągam się do nich i wchodzę we właściwość poręczenia (arwut). W taki sposób poruszam się w kierunku celu.

Muszę umieścić się w grupie, jak kropla nasienia w łonie matki i cały czas rozwijać. Ale to nasienie może rozwijać się tylko do tego stopnia, w jakim będzie formować to łono wokół siebie. W taki sposób powinniśmy rozwijać siebie w duchowym.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Jakie rodzaje relacji powinny być w dziesiątce podczas lekcji, aby zbudować kli/naczynie?

Odpowiedź: Musimy zwracać uwagę nie na to, co dzieje się w dziesiątce, a na to, jak możemy nad wszystkimi sprawami podnieść się i zbawić.

A to, co Stwórca nam robi – wszelkiego rodzaju podziały, nie zaspokojenie, niezadowolenie między nami itd. – nie ma dla nas znaczenia. To wszystko są właściwości rozbicia – nie należy w to zagłębiać się, pozostawać w nich przez długi czas, wchłaniać, studiować.

Najważniejsze jest to, aby szybko wznieść się ponad te stany. Tak jest powiedziane, że powinno to być jak maleńkie ukąszenie: powinieneś poczuć swój egoizm i więcej w nim nie znajdować się, a natychmiast wznieść się ponad niego. I tak za każdym razem. To wystarczy, żeby egoizm wprowadził w ciebie swoją truciznę. A potem już pracujesz nad nim – zmieniasz go z ciemności w światło.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Czy egoizm jest naszym wrogiem, który jednoznacznie nam przeszkadza, czy jest przyjacielem, który pomaga zbudować drabinę wznoszenia się do Stwórcy?

Odpowiedź: Egoizm pokazuje nam, jak bardzo jesteśmy przeciwstawni Stwórcy i bardzo nam w tym pomaga.

Pytanie: Kiedy stwierdzam, że mój egoizm nie pozwala mi anulować się przed dziesiątką i nie widzę przyjaciół ponad sobą, to jak dziesiątka może mi w tym pomóc?

Odpowiedź: Dziesiątka pomaga w tym, że pokazuje ci, jaki jesteś egoistyczny. A potem możesz tylko anulować się przed nimi, modlić się o to, aby ci pomogli – zarówno grupa, jak i Stwórca.

Pytanie: Jak zachować równowagę między egoizmem i wielkością przyjaciół?

Odpowiedź: Tak działaj, aby cały egoizm zaczął stopniowo pracować na rzecz zjednoczenia, na Stwórcę.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Czy powinniśmy przestać identyfikować się ze swoim ciałem i indywidualnością a identyfikować się tylko z kli (naczyniem)? To znaczy „ja” to my?

Odpowiedź: Oczywiście. Dlaczego cały czas mam czuć, że żyję w zwierzęciu, to zwierzę dowodzi mną, człowiekiem. Jakby osioł siedział mi na głowie i poganiał mnie, a ja wykonuję jego polecenia i w taki sposób istnieję. W dodatku całe życie i siły tracę na to, aby obsługiwać tego osła.

I co dalej? Potem osioł umiera, to znaczy moje ciało, i nic więcej się nie dzieje: przemęczyło się bezużytecznie ale po co? Dlatego należy pomyśleć o tym, jak uczynić swoje życie bardziej efektywnym.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Jak mogę poczuć, że za grupą stoi Stwórca?

Odpowiedź: Kiedy osiągniesz połączenie z grupą, wtedy automatycznie zobaczysz, że za grupą stoi Stwórca.

Nie możesz zobaczyć samego Stwórcy, jak tylko obłóczonego w grupę. Dlatego, gdy połączysz się z grupą, odkryjesz, że w niej znajduje się Stwórca.

A poza grupą nigdy Go nie zobaczysz. Wyższe Światło można odczuć tylko we wspólnym kli/naczyniu.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Lidia napisała do Pana: „Jak można nauczyć się przebaczyć osobie, która obraża i nie robi nic, aby otrzymać przebaczenie? Uraza pozostaje, jest ciężko, i nie można wybaczyć”.

Odpowiedź: Myślę, oczywiście że to jest wysoka poprzeczka, ale zaczyna się i kończy w zasadzie na tym, że widzimy przed sobą nie człowieka, ale działanie Stwórcy. Dlatego nie powinniśmy się na nikogo obrażać. Jeśli będziemy naprawiać siebie, naprawimy w taki sposób wszystkich innych i zobaczymy cały świat jako dobry.

To wszystko zależy tylko od nas samych, od naszego postrzegania świata. Żyjemy w idealnych warunkach, w idealnym świecie, wśród idealnych ludzi a wszystko, co widzę okrutnego wokół siebie, to wskazuje tylko na to, że muszę naprawić siebie.

Pytanie: Czy możemy uznać to za praktyczną radę?

Odpowiedź: To jest praktyczna rada. To prawda, że jest bardzo wysoka, trudna, głęboka i tak dalej. Ale generalnie nie ma innego wyjścia. Tylko w taki sposób.

Pytanie: A jeśli jednak wyjaśnić bliżej dla zwykłego czlowieka?

Odpowiedź: Nie ma innego wyjaśnienia – bliżej czy dalej. Jest jedna prawda i należy ją stopniowo wprowadzać w życie, od warunków w jakich się znajdujemy, i jeszcze do wyższych, które odkryją się przed nami. Jeszcze się odkryją i zobaczymy naprawdę straszne światy, okropne relacje, stany, i także będziemy musieli je naprawić, aż do całkowitej naprawy.

Dzisiaj nadszedł taki czas, aby opowiedzieć o tym ludziom. Ponieważ nie mamy innego wyboru. Nie możemy nic zrobić, nie możemy w żaden sposób naprawić ani złagodzić, nic. Po prostu cały czas ciągniemy i zwlekamy z tą naprawą. A teraz musimy zacząć wyjaśniać ludziom, że nie możemy nic zrobić, nie możemy naprawiać ani innych, ani siebie.

Pytanie: I nawet siebie samych?

Odpowiedź: To i dobrze. Masz tylko jeden adres, do którego musisz się zwrócić, żądać, krzyczeć, i w taki sposób zobaczysz, że tylko ta możliwość, która istnieje przed nami, jest jedyna, udana i doprowadzi nas do celu.

Pytanie: Więc proszę powiedzieć, co to znaczy „wybaczyć człowiekowi”?

Odpowiedź: To znaczy wybaczyć sobie to, że traktowałeś go niesprawiedliwie, to, że uważałeś, że on jest źródłem zła. A mamy tylko jedno źródło zła. To nie jest nawet mój egoizm, ale Ten, który go stworzył, i Ten, który go w taki sposób specjalnie wspiera, abym się do Niego zwrócił, poprosił Go, uświadomił sobie i tak przybliżymy się do prawdy.

Pytanie: Czy na podstawie tego, co Pan mówi, podżeganie i wzrost egoizmu będzie trwać, wzrastać i wzrastać?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Nie ma szans, że się zatrzyma?

Odpowiedź: Sam? W żaden sposób. Dlatego że celem Stwórcy jest, aby uczynić człowieka Człowiekiem, Adamem. „Adam” – od słowa „podobny Sobie”. Musimy stać się podobni do Stwórcy. Dlatego On robi wszystko, abyśmy tylko Jego potrzebowali.

Pytanie: W czym powinniśmy stać się podobni do Stwórcy?

Odpowiedź: We właściwości absolutnego dobra, które chcielibyśmy przyjąć przeciwko temu złu, które Stwórca w nas wzbudza i przejawia.

Pytanie: Co to jest dobro „z punktu widzenia Stwórcy”?

Odpowiedź: Traktować innego z miłością.

Pytanie: Wiele ludzi myśli, że traktuje drugiego z miłością.

Odpowiedź: Tutaj są stopnie. Z miłością – oznacza to, że absolutnie nie biorę pod uwagę swojego stanu, ale na czele stawiam najlepszy stan drugiego. Tylko on jest dla mnie ważny.

Pytanie: A ja dla siebie wcale nie jestem ważny?

Odpowiedź: Nie. I w zasadzie , to wszystko sprowadza się do tego, że znowu, patrząc na całe zło na świecie, zwracam się do Stwórcy z tym, aby On mnie naprawił. I zamiast tego zła zobaczyłbym dobro.

Dlatego że Stwórca wydaje się nam być źródłem absolutnego zła. Ale w rzeczywistości – nie jest. To tylko po to, byśmy prosili Go, aby zmienił nas samych, naszą naturę, którą On specjalnie w taki sposób właśnie stworzył, abyśmy dążyli do właściwości dobra.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 25.10.2021

Kategorie: Mężczyzna i kobieta, Pytania&Odpowiedzi, Wiadomości

Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: W jaki sposób wywyższyć siedem miliardów ludzi? I czy w ogóle warto to robić?

Odpowiedź: Tych siedem miliardów ludzi są to części twojej duszy. Wszyscy jesteśmy częścią wspólnej duszy – Adam. Dlatego tutaj nie ma żadnych problemów. W końcu wszyscy poznamy tę duszę. Jej właściwość obdarzania nazywa się „Adam”, a właściwość otrzymywania – „Hawa” (Ewa).

Wszyscy znajdujemy się w tym systemie i musimy po prostu otworzyć oczy i doprowadzić go do porządku.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Wspólna dusza "Adam"

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Pytanie: Jeśli muszę całkowicie anulować się przed dziesiątką, jak mogę mieć pewność, że dziesiątka nie odbiega od kursu nawet na stopień?

Odpowiedź: To nie twoja sprawa. Dziesiątka znajduje się we władzy Stwórcy. Nie możesz jej testować, aby zobaczyć, czy jest prawidłowa, nieprawidłowa, nieomylna. Powinieneś się przed nią anulować.

Mam na myśli to, że jeśli jest organizacja i wszystko jest tam odpowiednio zorganizowane, na przykład według systemu Baal HaSulama i Rabasza, a ty chcesz w niej rozwijać się, masz tylko jedną możliwość: anulować siebie. Kto nie anuluje się ten upada. Wraca do swojego zwierzęcego życia.

Pytanie: Dlaczego należy anulować się?

Odpowiedź: Dlatego, aby stać się podobnym do Stwórcy. Musimy anulować swój egoizm i zdobyć właściwość Stwórcy – właściwość oddawania i miłości. Wtedy zaczniemy odczuwać wieczność, nieskończoność, doskonałość, czuć absolutną naturę. Stwórca chce nas do tego doprowadzić.

Pytanie: Co powinienem zrobić, gdy to, co widzę w przyjaciołach, powoduje nienawiść, której nie mogę kontrolować?

Odpowiedź: Bardzo dobrze! To znaczy, że musisz z tym pracować, do tego stopnia, aż będzie podobało ci się wszystko, co robią przyjaciele, tak jak podobałoby ci się to, w twoim małym dziecku.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie