Najsilniejszym ze związków, jakie istnieją w życiu każdego z nas, są związki rodzinne, pomiędzy mężem a żoną.  Ale nieważne jak bardzo byśmy się starali –  nie da rady dać cudownej recepty ani  błyskawicznie doradzić co zastosować, aby ułożyć rodzinne relacje.

W przeszłości było to możliwe, ale w dzisiejszych czasach już nie ma to zastosowania. Dzisiaj trzeba, aby przede wszystkim samemu naprawiać swoje własne nastawienie do życia, do siebie samego, do ludzi dookoła, do relacji w świecie, w którym się żyje. Tylko po ukończeniu kursu integralnej edukacji, po rozwinięciu w sobie nowej świadomości i nowego postrzegania świata, nowonarodzonemu w nas człowiekowi będzie łatwo budować nowy system dobrych relacji. W ten sposób zmienimy swoje życie w szczęście i pozbędziemy się wszystkich problemów, przez które jesteśmy dziś przytłoczeni.

Należy zbudować system kształcenia, który uformuje osobę. A wówczas, w granicach w jakich ta osoba się zmieni, zacznie budować poprawne i naprawione relacje z innymi, włączając w to relacje małżeńskie. Z tego powodu to zagadnienie nie dotyczy tylko par małżeńskich, lecz także singli. Oni także czują. że nigdzie nie należą, że nie pasują w ramy układów rodzinnych.

Przede wszystkim należy zrozumieć, że rozwód nie rozwiązuje żadnego z problemów  i  że warto nam budować zupełnie nowe relacje. Nie ma  możliwości kontynuować na dotychczasowych zasadach i mieć nadzieję, że wszystko się ułoży całkiem inaczej w nowej rodzinie. Możecie być pewni, że pojawią się te same problemy.

Dokładnie z tego powodu ludzie dziś nie chcą wchodzić w związki małżeńskie, ponieważ już z góry zakładają, że próba nowego związku znowu się nie powiedzie. Wygląda na to, że jest to powszechne  zjawisko. Dlaczego ktoś miałby rezygnować z siebie samego w imię problemów, które z góry zakłada, że się pojawią? Widzimy, jak wiele problemów może spowodować nieudane małżeństwo, kończące się rozwodem, i jak wiele zrujnowanych więzi międzyludzkich z osobami, które były nam bliskie, kosztuje w kategoriach pieniędzy, zdrowia, czasu i nerwów.

Więc ludzie w góry powstrzymują się od budowania rodzin. Ta tendencja jest widoczna wszędzie. We wszystkich krajach obraz jest podobny. Więc zanim nie zbuduje się samemu na nową osobę, nie można mówić o budowaniu systemu relacji dla par.

Kiedyś możliwe było naprawić je poprzez rozmowy z psychologami, stosując odpowiednie afirmacje. Ludzkie ego nie było jeszcze tak wielkie jak jest dzisiaj, gdy nie zgadza się na żadne kompromisy. I nie można za to winić ludzi, oni po prostu nie są w stanie się pogodzić.

Nasz rozwój dotarł do takiego punktu, w którym ludzie chcą pozostawać dziećmi przez całe swoje życie albo być zupełnie wolnymi i mieć przyzwolenie na robienie co im się podoba. Nie chcą poświęcać ani ograniczać siebie dla niczego. Oczekuje się, że żona będzie jak matka i będzie wybaczać wszystko, i niczego nie będzie wymagała, lecz otaczała oceanem miłości bez względu na to, jak będziemy się zachowywać.

Zazwyczaj takie relacje są typowe dla mężczyzn. Jednakże, także kobiety zmieniły swoje podejście do małżeństwa i nawet gdy pojawiają się dzieci, one  nie obawiają się zmieniać mężczyzn lub stać się i pozostawać singlami.

Jest to ciekawy fenomen, ze dziś kobiety z dziećmi są w stanie szybciej i łatwiej zbudować nową rodzinę niż kobiety bezdzietne. Mężczyźni nie postrzegają już cudzych dzieci jako przeszkody do zawarcia małżeństwa. Zadziwiające, że nie spieszą się i nie są zainteresowani posiadaniem własnych dzieci, lecz są gotowi poślubić kobietę z dzieckiem. Nie widzą z tego powodu żadnych przeszkód. To zjawisko jest bardzo wyraźnie widoczne w naszych czasach.

W poprzednich latach przeciwnie, dla kobiety z dzieckiem, rozwódki, było bardzo trudno, aby ponownie wyjść za mąż. Bardzo rzadko się zdarzało, aby ktoś się zgadzał wziąć kobietę z dzieckiem. Każdy chciał mieć swoje własne dzieci. To oznacza, że pojawiła się pewna liczba zjawisk , charakterystycznych dla naszych czasów, które musimy brać pod uwagę.

Z rozmów na temat wychowania integralnego 18.07.2012

Kategorie: Integralne wychowanie, Kobieta, Kryzys, globalizacja, Ogólne, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Rodzina, Środowisko, Świat

Pytanie: Czym tak właściwie jest moja wolna wola, jeżeli nad wszystkim dominuje los lub wola Boża?

Odpowiedź: Na poziomie naszego świata człowiek śmiało może być nawet fatalistą, bo nie wykonuje on ani jednego wolnego działania, ani w swoich pragnieniach, ani w myślach, czy działaniach fizycznych.

Wolna wola jest nam dana tylko w jednym: w dążeniu do otrzymania od określonego środowiska (grupy) nienaturalnego dla nas pragnienia -właściwości obdarzenia i miłości do całego świata. Właśnie to szczególne pragnienie jest pragnieniem ludzkim – nazywanym człowiek, podczas gdy wszystkie pozostałe nasze pragnienia są określane jako pragnienia zwierzęce.

Kategorie: Duchowość, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa w grupie, Pragnienie, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój, Środowisko, Wolna wola

Pytanie: W jaki sposób możemy na nadchodzącym kongresie nie tracić odczucia warsztatów w przerwach, podczas posiłków, itd.?

Odpowiedź: Musimy stworzyć takie warunki zewnętrzne, które stale będą utrzymywać ludzi w tym stanie. Człowiek przychodzi rano na kongres i wieczorem idzie do domu. W tym czasie przechodzi przez wiele stanów duchowych i wieczorem wychodzi z kongresu jako całkiem inna osoba niż przyszła rano. Idzie do łóżka i całkowicie wyłącza się.

To samo dzieje się w następny dzień i w kolejny, to znaczy, że są to trzy dni bardzo poważnej pracy. Musimy zrobić wszystko, żeby cały kongres przebiegał w takim tempie i w takiej kolejności, aby człowiek stale czynił postępy. Nawet przerwy i posiłki muszą mieć na niego taki wpływ by zmusić go do posuwania się naprzód.

Kongres jest bardzo poważnym wydarzeniem. Nie powinno być alkoholu, jest on absolutnie zabroniony. Musimy wznieść się na stopień, na którym nie będzie takiej potrzeby. Wystarczy nam adrenalina z warsztatów.

Będziemy czuli, że jesteśmy podłączeni do jednej sieci, że znajdujemy się w „tej samej skórze” – Stwórca będzie nas otaczać.

Pytanie: Jak możemy postrzegać świat jako jedno stworzenie? Jak możemy zobaczyć ponad rozbiciem jedność?

Odpowiedź: Nie powinno się to objawić w rozumie, poprzez analizę, lecz przede wszystkim na poziomie emocjonalnym. Wewnętrzne powiązania świata odkryją się i będziecie mogli zobaczyć to w swoim wnętrzu.

Pytanie: Jak możemy odczuć ogólną potrzebę, hissaron?

Odpowiedź: Powstanie to z ogólnego włączenia się jeden w drugiego. Ponieważ wszystkie nasze lewe strony, tzn. wszelkiego rodzaju egoistyczne doznania wynikają z wzajemnej integracji.

Pytanie: Jakie kli / naczynie chciałby pan zobaczyć przed sobą?

Odpowiedź: Musi być gotowe, by zrobić wszystko dla połączenia – nic więcej! W ten sposób dojdziemy do zgodności, równowagi z wyższym Światłem, ujawni się ono w nas – i to wszystko. Realizacja tego w rzeczywistości nie jest łatwa, ale jej zasada jest bardzo prosta: istnieje siła, która będzie w tobie pracować, jeśli dasz jej taką możliwość.

Z wirtualnej lekcji, 29.07.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Warsztaty

Pytanie: Dlaczego pomimo podstawowej zasady kabały „Jeśli chcesz zmienić świat, zacznij zmieniać siebie”, próbuje się zmieniać świat i jak można tego uniknąć?

Odpowiedź: Jeśli połączysz się ze światem, zdasz sobie sprawę, że w rzeczywistości jest to jeden i ten sam system i dlatego nie ma tu nic, co należałoby zmienić. Tylko twoja postawa w stosunku do świata zmienia wszystko. Wyższe Światło, wyższa energia zacznie przepływać przez Ciebie do wszystkiego innego i zobaczysz, jak wszystko się zmienia.

Jestem przekonany, że po udanym kongresie będziemy widzieć, jak cały kraj i wszystko co w nim istnieje, przeżyje nagle pewne uduchowione przebudzenie i wiele problemów po prostu zniknie z postrzegania ludzi. Zamiast tego doświadczą oni wsparcia wyższej energii i wszystko będzie układać się dużo prościej i lepiej, szczególnie dla ludzi, którzy razem z nami będą uczestniczyć w kongresie.

Powinno to być wyraźnie widoczne. Wszystkie problemy, które istniały w przeszłości będą wydawać się znacznie prostsze, mniejsze i mniej ważne.

Z  wirtualnej lekcji, 29.07.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Pytania&Odpowiedzi, Świat

Pytanie: Czy mąż i żona powinni mieszkać podczas kongresu osobno?

Odpowiedź: Myślę, że powinni mieszkać oddzielnie, aby moc wyłączyć się całkowicie z wszelkich ziemskich relacji. Powinniśmy odłączyć się od wszystkiego i znajdować się tylko w tym duchowym działaniu! Dlatego kobiety i mężczyźni powinni gromadzić się w oddzielnych pomieszczeniach, tak jak jest to przyjęte w wojsku, akademikach i w innych podobnych miejscach.

Pytanie: A co ze zwierzęcymi pragnieniami?

Odpowiedź: Nie będzie zwierzęcych pragnień, ponieważ będą one zneutralizowane przez tą ogromną silę, która będzie panować nad wszystkimi. Zostaniecie wyłączeni z wszelkich ziemskich pragnień.

Jeśli będzie to udany kongres, wówczas nie będziecie potrzebować nic więcej, poza uczuciem zjednoczenia. Od wszystkiego innego będzie Was odpychać. Będziecie odrzucać wszystko, co mogłoby Was rozpraszać. Jeżeli kongres będzie poważny i mocny, to dokładnie to się wydarzy.

Z wirtualnej lekcji, 29.07.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Mężczyzna i kobieta, Połączenie, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pragnienie, Praktyka połączenia, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy nadchodzący kongres w Charkowie jest ostatnim kongresem?

Odpowiedź: Dlaczego ostatnim?!

Jeżeli wejdziemy z sobą w tak ścisły związek, że nie będzie konieczności ponownego jednoczenia, spotykania się i rozdzielania a miedzy nami zapanuje pełne i doskonałe połączenie, wtedy nie będziemy potrzebowali tego typu spotkań.

Kiedy dojdziemy do takiego stanu, będziemy czuć się jak kabaliści dla których nie istnieją żadne ziemskie odległości. Osiągniemy następny stopień, następny wymiar, w którym nie ma czasu ani odległości. Wtedy będzie to ostatni kongres. A jeśli nie, to będą musiały odbywać się następne kongresy.

Z wirtualnej lekcji, 29.07.2012

Kategorie: Jedność, Kongresy, wydarzenia, Połączenie, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój

Pytanie: Jak możemy stworzyć takie warunki, aby nawet po zakończeniu kongresu każdy człowiek nadal czuł się jak w domu?

Odpowiedź: Człowiek powinien powrócić z kongresu z uczuciem stworzenia dla siebie takiego wirtualnego miejsca, w którym naprawdę istnieje fizycznie. Niezależnie od tego, gdzie by nie poszedł, będzie znajdował się w tym miejscu. Przebywa cały czas w tej energii, w tym uczuciu.

Gdziekolwiek będzie się później znajdował – w pracy czy w domu, tysiące kilometrów oddalony od miejsca kongresu – znajdzie się wewnątrz tej energii, wewnątrz tego balonu, w tej sferze, ponieważ w duchowości nie ma odległości.

Dlatego bardzo ważne jest, aby wziąć udział w kongresie fizycznie.

Z wirtualnej lekcji, 29.07.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Cały tydzień podczas Pana nieobecności światowa grupa była bardzo aktywna. Po raz pierwszy naprawdę poczuliśmy, że jesteśmy od siebie nawzajem zależni. Jak to teraz zrobić, aby nie przeoczyć momentu i nie wrócić z powrotem w pasywność?

Odpowiedź: Pod żadnym pozorem nie należy myśleć o przeszłym stanie. On minął, jest wypalony. Nie powinniśmy oglądać się wstecz, jak to uczyniła żona Lota. Co się skończyło, to się skończyło – nie grzebiemy w przeszłości ani na poziomie uczuć, ani na poziomie myśli. Nawet jeśli wydaje ci się, że rozstajesz się z czymś wyjątkowym, to nie ma znaczenia. Musisz uciekać zarówno od najlepszego jak i od najgorszego przeszłego stanu.

W żadnym przypadku nie powinieneś próbować przypominać sobie o swoich myślach, pragnieniach, słowach, nie powinieneś próbować czegokolwiek odtwarzać. Uwolnij się od wszystkiego, co się wydarzyło. Nawet jeśli czułeś się dobrze – teraz będziesz czuć się jeszcze lepiej. Musisz zacząć nowy dzień od zera.

Nikt Ci nie przeszkadza, ani ja, ani przyjaciele, cokolwiek by nie odczuwali. Sytuacja w świecie zewnętrznym też nie ma znaczenia. Musisz osiągnąć następny stan, następny etap połączenia, nie obciążony przez nic, tak jak byś o niczym nie wiedział, tak aby wszystko w twoich oczach było nowe. Obecnego etapu w żadnym przypadku nie należy porównywać z tym, co było. Zacznij wszystko od początku – tylko w taki sposób budujesz siebie.

Nawet jeśli wszyscy osiągnęliście sukces, to teraz jest tak, jak gdyby nigdy nic się nie wydarzyło. Nie bójcie się straty. Jeżeli boicie się coś stracić, to w taki sposób demonstrujecie niską formę otrzymywania. Cokolwiek byście nie osiągnęli i poczuli, w tej chwili to wszystko nie istnieje, a także nie jest potrzebne. Ponieważ jeżeli jest inaczej, to troszczysz się tylko o własne odczucia. Najważniejsze jest aby zerwać z przeszłością. W przeciwnym razie nie ma postępu. Ponieważ idziesz ku obdarzaniu a to oznacza, że zrywasz za sobą wszystkie mosty.

Z lekcji Wprowadzenie do księgi Zohar, 25.07.2012

Kategorie: Duchowość, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój, Wewnętrzna praca

Pytanie: Jak mogę zanurzyć się w kongres? Jak przyjechać na kongres z płonącym sercem, aby od samego początku móc odczuć wszystkich?

Odpowiedź: Powinieneś z pełną powagą przeczytać ponownie wszystkie artykuły Rabasza o pracy w grupie, o anulowaniu siebie przed innymi, o postrzeganiu przyjaciół jako wielkich z pokolenia, którzy znajdują się w całkowitej naprawie, o akceptacji każdego przyjaciela jako wielkiego kabalisty.

Powinieneś spróbować za wszystkimi słowami, które słyszysz od przyjaciela i które wydają Ci się głupie, zobaczyć, że przez niego Stwórca przemawia do Ciebie. Jeśli podłączysz się w ten sposób, to zaczniesz wewnątrz niego naprawdę postrzegać, co za nim stoi .

Musisz po prostu rozbić ten egoistyczny obraz, który pokazuje Ci, że oni wszyscy nic nie rozumieją, nic nie wiedzą i kim oni w ogóle są itp.. Musisz zobaczyć przez nich manifestację wyższej siły. I jest to możliwe dopiero wówczas, jeśli będziesz postrzegać ich tak, jakby twoje skupienie rozmywało się i wtedy zaczynasz naprawdę widzieć wspólnotę i Stwórcę.

Pytanie: Czy powinienem przedstawić sobie w ten sposób każdego, kto wychodzi mi naprzeciw, czy grupę ludzi na sali w całości?

Odpowiedź: Grupę w całości, i również każdego, kto wychodzi Ci naprzeciw. Powinieneś postrzegać wszystkich, którzy biorą udział w kongresie, którzy w jakiś sposób nagle tam wylądowali, jako tych, których Stwórca tam doprowadził.

Replika: Na kongresie w Wilnie powiedział Pan, że człowiek sortuje innych w naturalny sposób: jednego lubi, innego nie, a większości z nich nawet nie dostrzega.

Odpowiedź: Tak jest tylko na początku, aż do pierwszego włączenia, po czym zanikają wszystkie te fizyczne różnice. Wówczas zaczyna on zdawać sobie sprawę, że wszystko to jest jeden system, jedna jedyna postać.

Z wirtualnej lekcji, 29.07.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój, Środowisko, Wzajemne poręczenie

 Pytanie: W jaki sposób nasze połączenie staje się podstawą do odkrycia duchowych stopni?

Odpowiedź: Każdy stopien to świat, który odczuwasz, świat, który jest „utkany” z połączenia między wszystkimi duszami. Pierwotne połączenie, które pochodzi ze świata Ein Sof (nieskończoności), stopniowo zanikało, aż uległo rozbiciu i zostało całkowicie rozłączone w naszym świecie. Teraz, od tego punktu, zaczyna się wznoszenie po tych samych stopniach połączenia, i to jest jedyne co powinniśmy odkryć.

„Materię” dusz stanowi pragnienie otrzymywania, a połączenie między nimi jest tym systemem, który studiujemy. Dziesięć sfirot, duchowe parcufimy, wszystko to jest zasadą różnych metod wzajemnego połączenia między duszami.

Całościowo rzecz ujmując, całe ciało zostaje uformowane w taki sposób, gdy wznosimy się do Malchut świata Ein Sof, a wszystkie połączenia przenikają absolutną emanacją bez żadnych przeszkód i trudności. Wówczas wszelki opór w połączeniu między nami zanika i połączenia natychmiast wypełniają się nieskończenie prędko. To jest poziom Ein Sof.

Dostąpienie tego uzmysławia prostą  rzecz: gdy ja coś mam, to w tym samym momencie ty także to masz, i odwrotnie. Tego rodzaju komunikacja jest nieograniczona. Nie jest limitowana czasem ani oporem ego. „Opornik” pomiędzy nami zanika i nasze pragnienia współpracują swobodnie i w całym swoim zakresie.

Pytanie: W jaki sposób powinno to zostać przedstawiane podczas warsztatów?

Odpowiedź: Nasze połączenie podczas warsztatów to wysiłek. Chcemy się połączyć tak mocno, jak tylko potrafimy to sobie wyobrazić, aby każdy z nas stracił poczucie samego siebie i abyśmy razem poczuli jedno pragnienie, jedną myśl, jedną całość. Poprzez te wysiłki, z punktu jedności, myślimy nad rozwiązaniem pytania zadanego nam przez nauczyciela. Rozwiązanie znajduje się na poziome połączenia.

Dlatego, podczas warsztatów usilnie pragniemy odszukać odpowiedź poprzez jedność. Za każdym razem, gdy szukamy rozwiązania, pragniemy dotrzeć do niego poprzez jedność, nie używając logicznego myślenia. Przecież nie mamy zamiaru logicznie sprawdzać i analizować słów kabalistów.

Bez połączenia siedzenie w kręgu jest bezcelowe. Po co byłoby to nam potrzebne? W celu prowadzenia intelektualnej konwersacji lub debaty naukowej? Nie, misja polega tylko na wykreowaniu nowej jakości poprzez połączenie między nami na poziomie uczuć. Zatem we  wspólnym odczuciu odnajdziemy rozwiązanie.

Warsztaty mają na celu stworzenie wspólnego naczynia, które należy do wyższego poziomu. Próbujemy to osiągnąć z całych naszych sił, lecz gdy rozwiązanie nie zostało odnalezione, oznacza to, że nam się nie udało.

Nie ma sensu mówienie o połączeniu, gdy jesteśmy już zaangażowani w proces, to powinno być celem od samego początku. Czyż możemy przyjść na warsztaty bez zamiaru połączenia i odnalezienia w tym połączeniu następnego poziomu lub przynajmniej odnalezienia  odpowiedzi na pytanie, które ma nas na to naprowadzić?

Z lekcji do artykułu Rabasza , 13.07.2012

Kategorie: Duchowość, Jedność, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Warsztaty