Pytanie: W jaki sposób rozwiązuje Pan swoje osobiste konflikty z innymi ludźmi?

Odpowiedź: Wiem, że wielu nie zgadza się ze mną, ale zawsze jestem gotów wysłuchać każdego. Widzę, że ludzie mnie nie rozumieją i to wywołuje w nich poczucie wrogości i odrzucenia.

Niemniej jednak nie odczuwam do nich absolutnie żadnej nienawiści i to mnie w czymś naprawia.

Zgodnie z tym, czego uczę się o odkryciu wyższego zarządzania i w zgodności z tym, na ile mogę wlasnymi siłami zmienić się – zmieniam się.

Usprawiedliwiam ludzi, którzy mnie nie rozumieją. To nie oznacza, że patrzę na nich z góry. Naprawdę, ja rozumiem ich naturę.

Z programu TV „Konfrontacja. Jak wszystko działa w rzeczywistości”, 28.10.2015

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Dlaczego nie istnieje ani jedna powszechnie uznana odpowiedź na pytanie o sens życia?

Odpowiedź: Aby człowiek sam szukał odpowiedzi: „Sensu życia – w tym życiu lub w osiągnięciu czegoś poza nim”

Pytanie: Czy w ogóle istnieje takie pojęcie, jak sens życia? Czy powinien być on jeden dla wszystkich czy każdy powinien mieć inny?

Odpowiedź: Jeśli nie znam odpowiedzi na to pytanie, to moje życie nie ma sensu. Po co istnieć? Przecież to pytanie zadawane jest na poziomie człowieka a nie na poziomie zwierzęcym.

Okazuje się, że zadaję sobie pytanie nie o istotę swojego zwierzęcego istnienia a o to, co znajduje się ponad nim. I jeśli nie znajduję sensu w materialnym życiu, to po co zatem istnieć, byłoby lepiej, aby się nie urodzić. A jeśli się urodziłem to należy zrozumieć dlaczego.

Niemożliwym jest, żeby natura, która przewidziała wszystko z taką precyzją, w każdej części swojego systemu, nie przewidziałaby sensu swojego istnienia.

Z logiki natury, z jej wielkich praw nie może wynikać brak tego procesu. On musi się skończyć i przejść do następnego poziomu. To znaczy wszystko musi mieć sens, tylko my na razie nie możemy jego ujrzeć.

Z lekcji w języku rosyjskim, 25.10.2015

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy może Pan podać chociażby jeden przykład, jak w naszym świecie można połączyć się ze Stwórcą?

Odpowiedź: Człowiek powinien sam wypróbować to na sobie. Dlatego kabała nazywa się tajną nauką ponieważ jej nie można przekazać rozumem, słowami, w wyraźnych obrazach. Można tylko nauczyć człowieka odkrywać ją w sobie i wtedy będzie mógł on zrozumieć, co to jest za nauka.

Nie ma żadnych tajemnic w kabale. Tajemnica tylko w tym, że jest ona ukryta przed naszymi obecnymi egoistycznymi organami odczuć i odkrywa się każdemu na miarę ich naprawy.

I to jest bardzo proste! Załóżmy, w naszym świecie nie dajemy małemu dziecku ostrych, niebezpiecznych dla niego przedmiotów, uważamy, aby nie zraniło się, nie przewróciło coś na siebie.

A nauka kabały zajmuje się jeszcze bardziej ostrymi i niebezpiecznymi objektami i siłami. I dlatego stworzono specjalne „zaciemnienie”, żebyśmy nie mogli ich dotknąć.

Wyobraź sobie, że istniejesz w ciemnym obłoku i tylko w takim stopniu, w jakim będziesz prawidłowo pracować, obłok ten będzie nieco rozpraszać się to w jednym miejscu, to w drugim, to w trzecim. Przy czym tylko na taki dystans, w takim kierunku i w takim aspekcie, w którym  będziesz mógł działać tak, żeby nie zaszkodzić ani sobie, ani innym.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.10.2015

Kategorie: KABAŁA, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Kongres w Krasnojarsku. Lekcja 2

Pytanie: Czy mogę konkretnie poczuć, starając się wczuć w pragnienie przyjaciela, że jest to właśnie jego pragnienie i z niczym go nie mylę?

Odpowiedź: Nie interesują mnie ziemskie pragnienia mojego przyjaciela. Interesuje mnie coś innego: ponieważ jego pragnienie jest takie samo jak moje – aby osiągnąć duchowy cel, to on potrzebuje mojego wsparcia, tak jak ja jego. To jest to o czym powinienem myśleć.

Nie muszę znać jego upodobań: co on lubi jeść, pić, oglądać i słuchać. Dla mnie jest jasne tylko jedno: jego duchowe pragnienie jest takie samo jak moje. On chce osiągnąć ten sam cel co ja – odkrycie Wyższego świata, odkryć się w wiecznym, doskonałym stanie, we właściwości obdarzania. I dlatego rozumiem, w czym mogę mu pomóc, co mogę mu dać.

Jeśli chcesz go zrozumieć, zrozum siebie. Wszystko jest bardzo proste. Nie ma żadnych wymówek. To wszystko jest tak naturalne, że należy przyjąć to jako podstawę i zacząć działać.

Z 2 lekcji kongresu w Krasnojarsku, 14.06.2013

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Dlaczego nie można opisać duchowego świata w piękny sposób, abyśmy mogli zrozumieć, czy warto jest do niego dążyć?

Odpowiedź: Rzecz w tym, że niemożliwe jest opisanie duchowego świata, dlatego że dowolne jego właściwości i percepcje nie istnieją w naszych obecnych pragnieniach. Prawa duchowego świata  całkowicie nie pokrywają się z prawami naszego świata.

Dlatego kabaliści opisują wyższy świat specjalnym językiem – językiem gałęzi, który nie jest przeznaczony do wyjaśnienia, ponieważ nie możemy nawet wyobrazić sobie tego świata, namalować go w swoich egoistycznych właściwościach.

Na przykład, w twoim komputerze jest jeden program i nagle dostajesz na elektroniczną pocztę list e-mail, ale w innym programie, którego nie posiadasz. I cokolwiek byś nie robił i tak nie możesz przyjąć tej wiadomości.

Zamiast tego będzie się otwierał zapis niezrozumiałej informacji, w postaci różnego rodzaju  znaków. Nie zrozumiesz, co do ciebie napisano, nie jesteś w stanie absorbować tego, przyjąć w swoim komputerze.

Tak samo tutaj. Kabaliści opowiadają nam coś o wyższym świecie, a my patrzymy na nich, jak zwierzę na człowieka. Dlatego, aby ich zrozumieć, należy nabyć właściwość wyższego świata a wtedy stanie się jasne co nam kabaliści przekazują.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.10.2015

Kategorie: Język Kabały, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Przez długi czas przeglądałam Pana klipy, próbując znaleźć odpowiedź na to pytanie, ale nie znalazłam.

Mój mąż i ja jakiś czas temu zaczęliśmy studiować kabałę, małymi kroczkami zaczęliśmy podążać tą drogą. Na samym początku drogi na niektóre pytania, które zadawaliśmy na temat życia, zaczęliśmy otrzymywać odpowiedzi.

Mamy troje małych dzieci – syna i dwie córki (4 lata, 2 lata i 9 miesięcy), i mnie jako matkę martwi pytanie, czy mogę przekazać im istotę kabały.

Może wydawać się to egoistyczne, ale chciałabym naprowadzić je na tę drogę, która odkryłaby im możliwość otrzymania przyjemności i darować, nie otrzymując nic w zamian. Znaleźć sens w tym życiu.

A może okaże się, że nie jest im to potrzebne. Rozumiem, że jest to niezbędne, aby pokierować je,ale jak to zrobić, tak żeby to nie stało się dla nich presją.

Mówi Pan, że tylko osobiste doświadczenie – jest właśnie edukacją dzieci. I czy istnieje różnica, jak dostarczyć informacje chłopcu i dziewczynce (oczywiście, zgodnie z kabalistyczną nauką)?

Odpowiedź: Uwolnijcie dzieci od swoich planów i niczego im nie narzucajcie. Urosną – zobaczą,  czym się zajmujecie i same zdecydują – czy jest to dla nich, czy nie.

Pytanie: Czy może Pan powiedzieć, jak się obchodzić z 12-letnim siostrzeńcem, po tym, jak matka mu umarła, a ojciec go nie utrzymuje? Obecnie mieszka on ze swoim wujem i dziadkiem. Chciałbym, żeby zrozumiał i uczył się kabały, tylko nie wiem, jak go pokierować na to.

Odpowiedź: Należy zadbać o jego materialny stan i dać mu dyskretnie przeczytać coś lekkiego z naszych materiałów.

Kategorie: Edukacja, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jaki wpływ ma świat fizyczny na duchowy?

Odpowiedź: W żaden sposób. Wszystko schodzi z góry na dół: wyższy świat wpływa na niższy.  Ale w pewnych warunkach my możemy wpływać na wyższy świat i przez niego – na świat materialny.

Na miarę naprawy swoich egoistycznych pragnień mamy wpływ na te właściwości, które opanowaliśmy – na właściwości obdarzania i miłości. Łącząc się za ich pomocą z całą siecią altruistycznych właściwości wspólnej duszy,  przez nią wpływamy już na nasz świat.

Pytanie: Czy istnieje niebezpieczeństwo, że przybliżając się do Stwórcy, opanowując system zarządzania, kabaliści mogą nadużywać swojej wiedzy?

Odpowiedź: Jest to niemożliwe, ponieważ kiedy upadasz z właściwości obdarzania i miłości, natychmiast tracisz związek z wyższym światem zgodnie z jego wpływem na nasz świat.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.10.2015

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Wspólna dusza "Adam"

Kategorie: Klipy, filmy

Pytanie: Jeśli dzisiejszy kabalista mógłby cofnąć się na wehikule czasu i porozmawiać z kabalistą z tamtych czasów w języku Tanach, to czy zrozumieliby się?

Odpowiedź: Niewątpliwie! Wznosząc się po duchowych stopniach z dołu w górę, spotykam się tam ze wszystkimi kabalistami, którzy przeszli te stopnie. Ja wchodzę na te same stopnie  i dlatego osiągam to samo, co kabaliści w przeszłości.

Wznoszę się „windą“ na „pierwsze piętro“ – i widzę, co się dzieje na tym „piętrze“. I to samo  widzieli wszyscy kabaliści, począwszy od Adama Riszon aż do mnie. Być może każdy opisał osiągnięcie w swoim stylu, ponieważ postrzegał z korzenia swojej duszy nieco inny obraz, ale wszyscy osiągneli jedno i to samo.

Wznoszę się na „drugie piętro” – i tam czuję to samo, co oni czuli. I tak dalej. Powinienem  zrozumieć ich zawsze zgodnie z wysokością „piętra”, na którym się znajduję. I to nie stanowi dla nas żadnego problemu.

Być może nie rozumiem wszystkiego, co oni napisali, ponieważ oni znajdują się na takiej wysokości, której ja jeszcze nie osiągnąłem, i opowiadają o maksymalnym poziomie, podróżując po wszystkich tych „piętrach”. Ale zawsze, wznosząc się na jakieś „piętro”, rozumiem wszystkich kabalistów, którzy byli na tym „piętrze”, i odkrywam wszystko, co oni odkryli.

Z lekcji do artykułu „Nauka kabały i jej istota”, 07.09.2015

Kategorie: Język Kabały, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

Pytanie: Czy może Pan na osobistym przykładzie powiedzieć o jakichś praktycznych rezultatach studiowania kabały?

Odpowiedź: Powiem tylko jedno: człowiek zajmujący się kabałą żyje! Dla niego każdy dzień jest nowy! On cały czas pojmuje i daje światu z siebie coś nowego.

Przecież ta nauka ujawnia nam wszelkie tzw. tajemnice, źródła, prawa, wzajemne relacje na świecie. Ponadto jesteśmy stworzeni w ten sposób, że tylko ta wiedza może nas tylko napełnić.

Więcej nic nas nigdy do końca nie zadowoli, nie uspokoi, nie zrównoważy, nie uczyni szczęśliwymi! Możemy się ogłuszać narkotykami, pracą, rodziną itp., ale w taki sposób nie dojdziemy do stanu, żeby faktycznie napełnić naszą duszę, czyli pragnienie, które mówi o wiecznym istnieniu. Można to zrobić tylko wtedy, jeżeli zajmujesz się kabałą, wtedy pojmujesz świat.

Przekonajcie się o tym sami. Przynajmniej warto poświęcić trochę czasu na to i wtedy zobaczysz, że wszystko nagle wyda się być małe i nieistotne.

Z lekcji w języku rosyjskim, 25.10.2015

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi