Warsztaty są duchowym działaniem, dlatego że zmuszają ludzi, aby nie przerywali gdy jeden mówi, żeby uzupełniali się wzajemnie, żeby byli równi, rozmawiali na określony temat, który zadaje prowadzący warsztaty, a potem przez jakiś czas, nad nim zastanawiali się.

Jeśli podczas warsztatu pada pięć czy dziesięć pytań, które ludzie omawiają, to pomaga im zbudować wewnątrz siebie pewien system i wyznaczyć cele, etapy rozwoju. W efekcie dyskutujący tworzą między sobą duchową przestrzeń opartą na wzajemnym obdarzaniu i życzliwości. Omawiając tematy wychodzenia z egoizmu, wznoszenia się ponad niego, budują między sobą to podłoże, na którym chcą odczuć przejaw Stwórcy.

Warsztat – jest stanem, gdzie człowiek buduje swoje duchowe naczynie, które jest wspólnym duchowym naczyniem. Co więcej, zaczyna rozumieć, że to jest poza nim, że jest to wyjście z siebie, czyli realizacja metody. Podczas warsztatu człowiek prawidłowo wyraża siebie, swój „mówiący” poziom. To oznacza że człowiekiem nazywa się „Adam” – podobny do Stwórcy.

Oczywiście jest wiele dwunożnych stworzeń, kogut też jest dwunożnym stworzeniem. Ale tylko człowiek nazywany jest „mówiącym”, dlatego że może wyrażać siebie i doprowadzać innych do stanu obdarzania i miłości. Dlatego obecnie nie ma nic skuteczniejszego niż warsztaty, gdzie wszyscy jesteśmy przesiąknięci jednym celem, jedną ideą.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Po co potrzebne są warsztaty”

Kategorie: Praca duchowa, Warsztaty

Pytanie: Podczas warsztatów pojawia się między nami ciepło, dobre połączenie. Czy jest w tym jakaś duchowość czy to egoizm?

Odpowiedź: Powinniśmy odczuwać ciepło od naszych przyjaciół, wynikające z bycia częścią zjednoczonej społeczności. To bardzo dobrze.

Ten, kto tego nie czuje, musi zadbać o to, aby osiągnąć takie odczucie. Każdy powinien cierpieć razem z przyjaciółmi, wspólnie przeżywać i cieszyć się z nimi, pracując w zgodzie, w harmonii.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Dał Pan praktyczne zalecenie, jak zbudować wspólny ekran: usiądźcie razem, otwórzcie serca, a następnie ze wspólnego serca wznieście prośbę do Stwórcy. Czy takie ćwiczenie można wykonywać na spotkaniu dziesiątki?

Odpowiedź: Oczywiście. Można to robić przed każdą poranną lekcją.

Pytanie: Co to znaczy, że otrzymaliśmy ekran?

Odpowiedź: Czujecie, że jesteście połączeni ze sobą, a zwiększając to połączenie, możecie zarządzać swoim duchowym stanem.

Pytanie: Czy wszyscy w dziesiątce powinni poczuć, że otrzymali wspólną siłę?

Odpowiedź: Możliwie względnie. Niektórzy to czują, inni jeszcze nie. Nie mniej jednak, powinna być oczywista wskazówka, że teraz coś uzyskaliście.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 23.06.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak dokładnie usprawiedliwiać Stwórcę, jeśli przeszłość obarcza nas, jakbyśmy czegoś nie wypełnili? Jak pracować z tym, że musimy usprawiedliwiać Stwórcę?

Odpowiedź: W każdym momencie naszego istnienia musimy odczuwać Stwórcę, jako decydującego o naszych stanach i usprawiedliwiać je. Usprawiedliwianie oznacza, że każdy ze stanów prowadzi nas poprzez przyjaciół do połączenia ze Stwórcą, wznosząc nas na kolejny poziom.

Z lekcji według listu Rabasza, 24.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak odrodzić w sobie wcześniejsze wysiłki? Jeśli człowiek jest już w innym stanie, to nie może powrócić do tego samego wysiłku, który kiedyś wykonał.

Odpowiedź: Nie, jeśli człowiek wznosi się po stopniach własnego zrozumienia, czyli po stopniach duchowej drabiny, to wszystkie jego wysiłki również się na niej znajdują i wznosi się właśnie dzięki nim.

To tak, jakby rozwiązywał zadanie, jak w szkole na lekcjach: rozwiązał zadanie – przeszedł na następny poziom, rozwiązał jeszcze jedno – przeszedł na jeszcze jeden poziom. Tak to się odbywa.

Z lekcji według listu Rabasza, 24.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy człowiek upojony „winem Tory”, może utracić pragnienie oczyszczenia się?

Odpowiedź: Nie, to wyjątkowe upojenie. Podnosi go na wyższe stopnie.

Pytanie: W artykule „Przychodzącemu oczyścić się” Baal HaSulam wspomina o dwóch właściwościach: właściwości tego, który przychodzi i właściwości tego, który przyszedł i odszedł. Jaka jest różnica?

Odpowiedź: Różnica polega na tym, że człowiek przychodzi z problemem, a wychodzi z podarunkiem.

Pytanie: Jakie jest właściwe połączenie nieprzerwanej modlitwy i radości?

Odpowiedź: Radość w modlitwie, modlitwa w radości. Nie ma między tym żadnej sprzeczności.

Pytanie: Jak osiągnąć właściwość „przychodzącemu oczyścić się” i przedstawić się Stwórcy?

Odpowiedź: Najważniejsze jest czytanie pierwotnych źródeł, próbowanie wczucia się w każdy artykuł, a wtedy będziesz mógł przedstawić się Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 07.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jeśli w dziesiątce nie można rozmawiać o swoich wrażeniach i odczuciach, o czym w takim razie rozmawiać?

Odpowiedź: Nie jest przyjęte by w dziesiątce mówić o bardzo osobistych wewnętrznych odczuciach, ponieważ możemy tym zaszkodzić sobie i przyjaciołom.

O czym zazwyczaj rozmawiamy? O wielkości grupy, o wielkości Stwórcy, o tym, jacy powinniśmy być. Ale nie ja sam, ale wszyscy razem. Nie należy mówić o tym, czego doświadczam, jak osobiście czuję się, o swoich odczuciach i osobistych dążeniach.

Zasadniczo omawiamy to, co jest napisane w artykułach.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Ciało człowieka jest integralnym systemem stworzonym przez naturę, w którym każda komórka pracuje dla obdarzania i troszczy się o cały organizm jako całości. Jaki jest związek między ciałem człowieka a jego duszą, wyrażony jako integralny system natury?

Odpowiedź: Nie ma żadnego związku i nie należy wymyślać takiego związku. Związek po prostu nie istnieje! Nie chcę cię zmylić, ale ciało też nie istnieje. Nie ma potrzeby się w to zagłębiać.

Jest nam dana możliwość odczuwania jakby odbicia naszej duszy, abyśmy mogli choć trochę rozumieć, z czym mamy do czynienia. Ale ogólnie nie zajmujemy się ciałem! Jeśli mamy problem z ciałem, idziemy do lekarza. A dusza istnieje niezależnie.

Z lekcji na temat „Wzajemne poręczenie”

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji

Pytanie: Co oznacza duchowy ekran? Czym jest to ustawienie wewnątrz mnie, które pozwala mi dokonać właściwego wyboru?

Odpowiedź: Ekran oznacza, że kieruję się nie własnym zdaniem, lecz tym, co jest ponad nim. Tylko zgodnie z tą zasadą oceniam, mierzę, rozważam możliwość otrzymywania i obdarzania. Nazywa się to pracą z ekranem.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że ekran jest tym, czego uczymy się w Kabale, kiedy budujemy parcuf?

Odpowiedź: Kiedy stawiamy ekran naprzeciw światła, jest znacznie większy, niż sobie wyobrażamy. A pragnienie, które odkrywa się w nas pod ekranem, też jest ogromne.

Odpychamy od siebie wyższe światło, nie chcemy go przyjąć. Dopiero po tym, jak odgradzamy się od światła za pomocą ekranu, możemy decydować, w jaki sposób przyjąć światło, ile, po co, w jakim celu.

Pytanie: Czyli okazuje się, że w każdym przypadku powinniśmy wybierać pracę ponad wiedzę?

Odpowiedź: Oczywiście, na wszystkich duchowych stopniach jesteśmy zobowiązani do pracy wiarą ponad wiedzę.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 23.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy dusze, które dzisiaj tutaj przebywają, to te same dusze z przeszłych pokoleń czyli jakby nowe przebudzenia?

Odpowiedź: Dusza jest pragnieniem skierowanym na poznanie właściwości obdarzania, połączenia z innymi. Za każdym razem jest nowa, ponieważ przechodzi wszelkiego rodzaju zmiany. Dlatego nie można powiedzieć, że jest to ta sama dusza, która była wcześniej. Nie ma takiego pojęcia.

Możesz wznieść się na ten sam poziom, na którym był Abraham, a wtedy poczujesz dosłownie wszystko, co on czuł. To tak, jakbyś zamieszkał w nim. Jednak to nie jest ta sama dusza, a tak zwany „ibur neszamot” – zamieszkiwanie dusz.

Pytanie: Kiedy ludzie budzą się do duchowości, czy koniecznie muszą mieć reszimo z poprzedniego stanu, czy jest to wciąż nowe przebudzenie?

Odpowiedź: Nie ma nic nowego. Stwórca stworzył jedną jedyną duszę, zwaną „Adam” od słowa „dome” („podobny”), czyli podobna do Stwórcy. Potem rozbiła się na wiele części, z których każda jest indywidualną duszą, obecną w każdym z nas i ogólnie we wszystkich ludziach, we wszystkich pokoleniach.

Z lekcji na temat „Wzajemne poręczenie”

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Wspólna dusza "Adam"