Pytanie: Kiedy pracujemy w dziesiątce, wkładamy wiele wysiłków dla zjednoczenia, ale kiedy spotykamy się z innymi dziesiątkami, zjednoczenie odczuwane jest znacznie mocniej: nie ma podziałów, jest tylko siła, moc, jedność myśli i dusz.

Jak utrzymywać taki prezent w grupie? Czy to oznacza, że jesteśmy gotowi do zjednoczenia ze światowym kli?

Odpowiedź: Być może jesteście już gotowi, ale mimo wszystko trzeba to jeszcze wzmacniać i rozwijać.

Pytanie: W jaki sposób nasze wysiłki i nasza miłość do Stwórcy, powinny być połączone? Gdyż czasami wydaje się, że jedno anuluje drugie.

Odpowiedź: Spróbujcie połączyć wszystko razem i na tej podstawie, proście Stwórcę aby was przybliżył.

Pytanie: Jeśli człowiek zainteresowany jest Kabałą, słucha naszych materiałów, ale nie ma pragnienia, by samemu podjąć wysiłki do studiowania, czy warto go do tego namawiać? Czy czekać, kiedy odkryją się jego reszimot?

Odpowiedź: Zawsze warto naciskać. Nawet dla samego siebie.

Pytanie: Jeśli w sercu odkrywa się nie tylko miłość do Stwórcy, ale na przykład pytania do Niego, jak można to szybko naprawić?

Odpowiedź: Próbować zadawać pytania i jednocześnie wyrażać miłość.

Pytanie: Czy pragnienie otrzymywania dla obdarzania – jest rzeczywiście miłością?

Odpowiedź: Ogólnie to symbolizuje dobre nastawienie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 11.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy trwoga jest miłością?

Odpowiedź: Trwoga jest uświadomieniem sobie wysokości tego, co badasz. Jeśli teraz czujesz miłość a razem z nią trwogę, oznacza to że jest to dobre uczucie.

Pytanie: Jak być bezpośrednio ze Stwórcą i być w trwodze, jakby już się odkrył?

Odpowiedź: Możesz być absolutnie bezpośredni wobec Stwórcy, ponieważ i tak jesteś przed Nim nagi. Ale nadal domagaj się takiego połączenia, aby poczuć, co naprawdę Stwórca chciał powiedzieć i jak powinieneś na to odpowiedzieć. Wtedy zobaczysz, że Jego pytanie i twoja odpowiedź będą całkowicie zgodne.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 10.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Dni święta Sukkot symbolizują etapy zbudowania duchowego naczynia (kli), czyli duszy, która włącza w siebie siedem Sefirot. Trzy z dziesięciu wyższych Sefirot: Keter, Chochma, Bina przychodzą do nas z góry, dlatego że są to właściwości Stwórcy, które On chce nam pokazać. A z tych właściwości budujemy w sobie szczególną właściwość w oparciu o połączenie między nami. Pomimo tego, że ta właściwość znajduje się wewnątrz stworzenia, jest absolutnie podobna do Stwórcy – to czyste obdarzanie.

Siedem dni Sukkot – to siedem etapów zbudowania pełnego kli naszej duszy, kiedy wewnątrz materiału stworzenia buduje się coś podobnego do Stwórcy. Taki jest wewnętrzny sens święta Sukkot i ogólnie całego naszego życia i istnienia. Dlatego należy studiować, jak z różnych, przeciwstawnych sił zbudować nasze zjednoczenie, jedność.

Pierwszy dzień Sukkot związany jest z pierwszą, przychodzącą do nas od Stwórcy właściwością, która nazywa się Abraham. Jest to kategoria prawej linii, naprawienie do właściwości miłosierdzia, czyli dążenie do prostego, bezgranicznego obdarzania.

A drugi dzień, druga właściwość – to Izaak, który idzie w lewej linii, w przezwyciężaniu, pracując z pragnieniem otrzymywania ze względu na obdarzanie. Jest to już inna, przeciwstawna Abrahamowi właściwość. Człowiek przezwycięża swój egoizm i chce upodobnić swoje pragnienie otrzymywania przyjemności do właściwości Abrahama, który jest cały ze względu na obdarzanie, i wtedy otrzymuje życie z prawej linii, siłę miłosierdzia.

Jak zbudować te stopnie Abraham, Izaak itd.? Staramy się postępować w naszym połączeniu, aby nasze połączenie umacniało się z dnia na dzień. Wówczas każdy poczuje, jaki dodatek otrzymał od silniejszej jedności. W takiej formie stopniowo odkryjemy, czym są duchowe Sefirot i ich wzajemne włączanie się, czym jest duchowy parcuf, który powstał w wyniku prawidłowego połączenia tych sił, zwanych „Sefirot”.

W istocie duchowy parcuf jest punktem przecięcia właściwości Stwórcy i właściwości stworzenia, pragnienia otrzymywania i pragnienia obdarzania. Z dwóch sił, Keter i Malchut, rodzą się wszelkiego rodzaju właściwości między Keter i Malchut, wszystkie siły i ich połączenia pomiędzy nimi, z których powstają wszystkie właściwości istniejące w naturze.

Ludzie dążą do poznania i zrozumienia natury, do poczucia, czym jest, ale na razie nie są w stanie tego zrobić. Cała natura składa się z sił otrzymywania, sił obdarzania i ich kombinacji między sobą.

Z lekcji na temat „Uszpizin Izaak – Sefirot Gwura”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: W jaki sposób dziesiątka idzie do przodu? Jakiej siły powinna lepiej użyć: przyciągającej czy odpychającej? Przecież zdarza się, że w codziennych rutynowych czynnościach dziesiątka porusza się ze zwykłą prędkością, a nie z przyspieszeniem.

Odpowiedź: Powinieneś bardziej szukać siły przyciągania, wtedy łatwiej będzie ci wyjść ze stanu upadku, obojętności. Będziesz starał się przynależeć do siły przyciągania i iść naprzód.

Gdzie szukać tej siły? W Stwórcy. Tylko w Stwórcy!

Kiedy rozmawiacie ze sobą o Stwórcy, powinniście czuć, że w dziesiątce jest siła, która ciągnie was do przodu. W końcu ona rzeczywiście się w was objawi.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że siłę przyciągania inicjujemy za pomocą modlitwy, a siłę odpychania inicjuje Stwórca, kiedy nie zwracamy się do Niego?

Odpowiedź: I w jednym, i w drugim przypadku musimy szukać Stwórcy, i orientować się na Niego.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 14.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy to, do czego dążymy, wymaga zaufania wewnątrz dziesiątki? Co jest podstawą takiego zaufania? Jak powinno się ono rodzić w obrębie dziesiątki?

Odpowiedź: Rodzi się to stopniowo z tego, że modlicie się razem i zwracacie się do Stwórcy, dlatego tworzycie tak zjednoczoną grupę. I ta grupa jest już odczuwalna przez Stwórcę. W rezultacie otrzymacie od Niego odpowiedź.

Pytanie: Wykonujemy pracę w dziesiątce, zbliżamy się sercami. Jak możemy zrozumieć, że Stwórca ocenia naszą pracę? Na czym się skupić?

Odpowiedź: Na tym, że On nieustannie wam pomaga.

Pytanie: Czy w dziesiątce można wyjaśnić otrzymane stany/pragnienia, które pojawiają się w myślach?

Odpowiedź: Oczywiście, że można. Spróbuj, a dowiesz się, gdzie jest ta granica, której nie powinieneś przekraczać w komunikacji ze swoimi przyjaciółmi.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 14.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W jakim kelim kabalista odczuwa właściwą duchową radość?

Odpowiedź: W kelim obdarzania. Czuje radość z działania dla innych, dla Stwórcy.

Pytanie: Jak naprawdę cieszyć się pracą dla Stwórcy?

Odpowiedź: Pragnieniem Stwórcy jest, abyśmy byli w stałym, maksymalnym połączeniu między sobą i w oparciu o to połączenie docierali bezpośrednio do Niego. Te dwa obszary należy koniecznie przygotować w sobie i wzmocnić.

Pytanie: Jaki jest właściwy sposób anulowania, aby poczuć radość, która podoba się Stwórcy?

Odpowiedź: Aby to zrobić, trzeba przejść przez kilka stanów: najpierw całkowicie anulować siebie, następnie wyobrazić sobie siebie we właściwościach obdarzania, które włączasz w Stwórcę, i wtedy będziesz mógł poczuć ten stan i będziesz się nim radować.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 08.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Święto Sukkot poświęcone jest budowie ekranu, przykrycia sukki (schach), aby stworzyć miejsce dla duszy. Ograniczamy, naprawiamy nasze pragnienie czerpania przyjemności i budujemy nad nim ekran. Tym pokryciem, oddzielającym nas od Stwórcy, tworzymy przegrodę, która nie pozwoli nam bezpośrednio otrzymać od Niego Wyższego Światła, a tylko poprzez ekran (schach).

Dach i ściany sukki, jej wielkość – wszystko to symbolizuje szczegóły naszej duszy, zasady jej budowy.

Dach sukki ukrywa nas przed światłem słonecznym, które symbolizuje bezpośrednie światło. Przecież słońce świeci jednakowo dla wszystkich, bez żadnych barier. Sukka ma cztery kolumny, ściany, ale najważniejszy jest dach (schach), który nie przepuszcza światła słonecznego bezpośrednio na człowieka, który siedzi w środku sukki. Taki jest sens święta Sukkot – zbudowanie wspólnego kli.

Dach buduje się z „odpadów gumna i winnicy”. Można wykorzystać gałęzie ścięte z drzew w ogrodzie. Pokrywają nimi dach, aby promienie słońca nie mogły świecić bezpośrednio do wnętrza sukki. Ponieważ odmawiamy otrzymywania bezpośredniego światła dla samych siebie.

Dlatego budujemy Sukkę razem z grupą i siedzimy w niej razem, ciesząc się naszą jednością i tym, że możemy się połączyć i ukryć przed promieniami słońca, czyli bezpośrednim światłem, ponieważ zbudowaliśmy ekran.

Każdy wspiera drugiego, aby uchronić go przed otrzymaniem przyjemności, która może przyjść bezpośrednio z egoistycznego pragnienia. Dlatego chowamy się pod ekranem i jednoczymy się, aby pomóc sobie nawzajem oprzeć się wszelkim przyjemnościom i pokusom, które nas dezorientują w każdej chwili, i tak ratujemy się od egoistycznego otrzymywania.

Każdy powinien mieć miejsce pod dachem sukki, gdzie będzie mógł jeść przez siedem dni święta Sukkot. Ale najważniejsze jest zbudowanie wewnętrznej Sukki w naszych pragnieniach, to znaczy zbudować wspólne duchowe kli i znajdować się pod wspólnym ekranem.

Z lekcji na temat „Sukkot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Mam takie wrażenie, że nie mamy wystarczająco dużo czasu dla pracy w dziesiątce, ponieważ jest wiele do zrobienia i nie wiadomo, czego się uchwycić. Czego przede wszystkim Stwórca pragnie najbardziej?

Odpowiedź: Stwórca pragnie w pierwszej kolejności, abyśmy poczuli się zjednoczeni w dziesiątce. Aby ta jedność dała nam platformę, na której mocno stoimy i aby nigdzie nie oddaliła się od naszych stóp. Tak byśmy wszyscy, zmieścili się na tej platformie, nawet setki ludzi, trzymając się za ręce i starając się jak najmocniej napełnić światłem Stwórcy.

Kiedy osiągniemy taki stan, doznamy szczególnego uczucia, kiedy nie będzie ważne, co stanie się dalej, najważniejsze żebyśmy trzymali się razem. To wszystko.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 09.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Dlaczego jest powiedziane, że taka dusza jak Baal HaSulama schodzi do naszego świata tylko raz na dziesięć pokoleń? Prawdą jest, że taka dusza jest zbyt wielka i wymaga ogromnych wysiłków aby ją zrozumieć.

Dlatego zstępuje do naszego świata tylko raz na kilka pokoleń, gdy jest wiele dusz, które pragną wznieść się na wyższy stopień. Dlatego mogą swoim wspólnym wysiłkiem osiągnąć takie wyżyny, o którym napisał Baal HaSulam.

Poprzez wszystkie nasze wysiłki studiowania nauki Kabały i działań zjednoczeniowych, pragniemy włączyć się w duszę Baal HaSulama i w miarę tego włączenia, choć trochę przylgnąć do jego wielkości. Wszystko zdeterminowane jest poprzez nasze pragnienie, aby wznieść się nad swoim stanem i osiągnąć większe zjednoczenie, tylko dzięki któremu możemy pojąć duchowość.

I w rezultacie pewnego osiągnięcia tego stopnia należy postarać się przywdziać szatę Baal HaSulama, która jest niezwykle wysoka, z nadzieją, że Stwórca zlituje się nad nami i pozwoli nam zrozumieć, poczuć i jakoś zobaczyć ten stan.

To nie zależy od nas, ale od pragnienia wyższego odkrycia w nas i przybliżenia, aby przez nas wpłynąć na całą ludzkość. Nie wolno nam o tym zapominać, abyśmy wszyscy razem poczuli tę ogromną odpowiedzialność i starali się przybliżyć cały świat do Stwórcy.

Nasza grupa jest rezultatem pracy wielkich kabalistów, którzy żyli przed nami, którzy dotarli do nas z końcem nici łączącej nas ze Stwórcą. Musimy uchwycić się tej nici i z jej pomocą wznieść się.

Poprzez wzajemne połączenie, zjednoczenie i bliskość między nami, będziemy w stanie poczuć bardziej wzniosłe właściwości i wysokie stany, a tym samym zobowiążemy Stwórcę do wzniesienia nas do Niego. Jest to bliskie, i miejmy nadzieję, że uda nam się to osiągnąć.

Z lekcji w Dzień pamięci Baal HaSulama, 13.10.2024

Kategorie: Baal HaSulam, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Czym jest kli radości?

Odpowiedź: Kli radości to te pragnienia, które napełniają się dzięki temu, że łączę się z moimi uczniami, przyjaciółmi. To kli rozwija się jak każde inne pragnienie. Im więcej o nim myślisz, im więcej go używasz, tym silniej je rozwijasz.

Pytanie: Jeśli nasze kli radości jest w naszych przyjaciołach, to jak prawidłowo przyjąć kelim przyjaciela, aby napełnić go tą radością?

Odpowiedź: Jeśli chcesz radować się razem z nimi, to w naturalny sposób jednoczysz się z nimi i sprawiasz im radość.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 08.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie