Pytanie: Powiedziano, że człowiek musi osiągnąć wewnętrzne światło, jednak nie może niczego odkryć, zanim nie stanie się godny powrotu. Czym jest powrót?

Odpowiedź: Zjednoczeniem ze Stwórcą.

Pytanie: Co możemy wnieść z tego co osobiste, do ogółu, poza intencją, modlitwą i działaniem na rzecz zjednoczenia?

Odpowiedź: Nic więcej nie jest potrzebne.

Pytanie: W jakim stanie człowiek powinien każdorazowo osiągać uczucie uniżenia, aby mógł liczyć na pomoc z góry?

Odpowiedź: Tylko w stanie właściwej modlitwy, właściwej prośby.

Pytanie: Przez całe życie człowiek doświadcza różnych stanów – od osobistych do ogólnych. Co zabiera ze sobą na koniec swojej ziemskiej drogi: osobiste czy ogólne?

Odpowiedź: Tylko tę część, która może wznieść się do Stwórcy.

Pytanie: Co w pracy dziesiątki jest oznaką, że wzrastamy poprzez wzajemne anulowanie, w skromności i w trwodze przed Stwórcą?

Odpowiedź: Poczujesz, że macie te same myśli, intencje i że wszyscy razem rozumiecie, jak pracować i pojąć pierwotne źródła.

Pytanie: Dlaczego Stwórca od czasu do czasu wymazuje pamięć, odczucie Swojej wielkości?

Odpowiedź: Abyśmy mieli miejsce do pracy i na nowo uświadomili sobie przyczyny, dlaczego postępujemy w taki sposób w stosunku do siebie nawzajem i w stosunku do Stwórcy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 06.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie