Myśleć i żądać!
Pytanie: Stwórca w naszych czasach daje nam absolutnie wszystko: warunki, środowisko, możliwość działania. By robić wszystko co możliwe, ale w rezultacie osiągam punkt, kiedy nie jestem gotowa aby prosić Stwórcę, zupełnie jakbym nie chciała dać Mu przestrzeni do pracy ze mną i przybliżenia. Jak pamiętać, że trzeba zrobić miejsce dla Stwórcy?
Odpowiedź: Jest to ćwiczenie polegające na tym, że trzeba myśleć o wielkości Stwórcy, o Jego wyjątkowości, o tym, że Stwórca jest wyżej i łączy nas ze wszystkim na świecie. Mamy obowiązek, nie odrywając się od Niego, cały czas prosić, jak dziecko, które chwyta się dorosłego i cały czas żąda. W efekcie dorosły poddaje się.
Mamy obowiązek modlić się do Stwórcy, aby odkrył nam jedność we wszystkim. Wtedy poczujemy, jak bardzo jesteśmy ze sobą związani, że każdy decyduje o stanie każdego i nie ma między nami żadnego dystansu. Zbliżcie się do siebie tak blisko, jak tylko możecie i z połączenia między wami zwróćcie się do Stwórcy.
Z lekcji w Dzień pamięci Baal HaSulama, 13.10.2024