Istnieje tylko jeden sposób na wygranie wewnętrznej wojny: pokryć wszystkie przestępstwa miłością, wznosząc się ponad rozstrzyganie, kto ma rację, a kto jest winny. Wtedy materialna wojna, która jest skutkiem wewnętrznej wojny, zakończy się. Jeśli wojna nie zakończy się zwycięstwem przede wszystkim w sensie duchowym, to zwycięstwo materialne nie pomoże. Bitwa może na jakiś czas ucichnąć, ale potem niewątpliwie wybuchnie ponownie.

Dlatego należy walczyć o to, aby pokryć wszystkie przestępstwa miłością. Nie dociekać po czyjej stronie jest prawda w tym konflikcie i konfrontacji, ale wznieść się ponad oba bieguny. A jest to możliwe tylko wtedy, gdy zrozumiemy, że wszystkie siły konfrontacji pochodzą od Stwórcy, dlatego tylko wznosząc się do Niego, możemy je pogodzić, wznosząc się do ich źródła.

Konflikt został zaaranżowany przez Stwórcę, nie ma nikogo oprócz Niego. Łącząc dwie przeciwstawne siły, można zwyciężyć: nie wybierając, która z dwóch linii ma rację, ale podążając środkową linią. Stwórca rozpoczął wojnę i prowadzi ją, dlatego tylko zwracając się do Niego z żądaniem pogodzenia tego sporu można go zakończyć. Jak jest powiedziane: „Czyniący pokój w niebiosach, niech zaprowadzi pokój między nami”.

Nie dokonaliśmy na czas naprawy, dlatego wady nagromadziły się i eksplodowały jak zaostrzenie zaniedbanej choroby. To właśnie dzieje się teraz. Przez dziesiątki, a nawet setki lat te problemy ukryte były w ludzkości, przebijając się tu i ówdzie na zewnątrz jak objawy wewnętrznej choroby.

Należy zrozumieć, że jeśli problem się ujawnił, oznacza to, że istniał już wcześniej. A teraz, kiedy się ujawnił, mamy możliwość, by go naprawić i osiągnąć koniec naprawy. Stwórca przygotował dla nas rozbicie. To nie nasza wina, że otrzymaliśmy rozbity świat, w którym rządzi egoistyczna siła. Musimy to tylko ujawnić i prosić Stwórcę, aby dokonał naprawy, ponieważ dzięki temu przylgniemy do Niego.

Wszystko robi Stwórca, a nie my. Musimy tylko zwrócić się do Niego ponad wszystkimi odkrywającymi się problemami. Rozumiemy, że wszystko to zostało przez Niego urządzone i wykonane celowo, abyśmy prosili o naprawę. Nazywa się to: „I zwyciężyli Mnie moi synowie”.

Z lekcji na temat „Zwyciężamy w wojnie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa

Wśród wszystkich dni w roku jest jeden szczególny dzień, który nazywa się „Purim” od słowa „los” (pur), szansa na to że wypadnie ci wygrana, powodzenie. Z jednej strony, należy mieć nadzieję na szczęśliwy los i przygotować się na niego, a z drugiej strony, wszystko przychodzi z góry i zależy od Stwórcy, od tego, jakim On uczyni to święto, ten dzień dla nas.

W istocie nie chodzi o świąteczny dzień, ale o szczególny stan duchowy, który jest ponad wszystkim, do czego jesteśmy w stanie się przygotować. Dlatego nazywa się to „Purim”, jak losowanie losów, komu się poszczęści.

Od nas wymaga się „przebudzenia z dołu”, czyli nadziei, że zostaniemy godni wygranej – wielkiego światła i w rezultacie, wielkiej naprawy naszych pragnień. Abyśmy mieli siłę, by otrzymać to wielkie światło dla obdarzania i w nim poznać całe stworzenie, cały stan końca naprawy, który już czeka, aby się nam odkryć.

Chociaż duchowość jest ponad czasem i przestrzenią, niemniej jednak w naszym świecie istnieją symbole zjawisk duchowych, dlatego w te dni istnieje szczególne świecenie, którego można użyć. Dlatego też, kiedy w tym dniu studiujemy artykuły o święcie Purim, to też włączamy się w to szczególne światło, które może na nas wpłynąć i rozwinąć.

Święto Purim jest poświęcone wydarzeniom, które miały miejsce dwa i pół tysiąca lat temu w starożytnym Babilonie, kiedy królewski minister Haman planował zniszczyć wszystkich Żydów. Żydzi (jehudim) – to dążenie do zjednoczenia, do jedności, a Haman to wewnętrzna siła, która nie pozwala nam się zjednoczyć, sprzeciwia się naprawie.

Musimy tylko dążyć do bycia razem, ponad egoistycznym pragnieniem, pomimo jego oporu. Wszystko zależy od tego, na ile możemy utrzymać tę jedność, pomimo wszystkich przeszkód, które są dziś tak ogromne a które pochodzą z najniższego stopnia, wpływają na samą naszą egzystencję, począwszy od zwykłego życia, po duchowe wyżyny. Ale mimo wszystko chcemy być razem, pokrywając wszystkie przestępstwa miłością.

Mogą być spory, i nawet nienawiść między przyjaciółmi, jednak chcemy być z nimi w jednym sercu. Przestępstwa posyła Stwórca, a my chcemy wznieść się ponad nie poprzez nasze połączenie i dlatego prosimy Stwórcę o siłę. Z całym naszym oporem i odrzuceniem, mimo wszystko chcemy się zjednoczyć, aby wszystkie plusy i minusy, wszystkie siły jedności i braku jedności zebrały się razem, to znaczy, aby zostało zbudowane kli, w którym odkryje się Stwórca. Jeśli budujemy zjednoczenie ponad rozłamem, to wygrywamy bardzo wiele.

Najważniejsze to poprosić o zjednoczenie między wszystkimi o odkrycie jednej siły, która nas zjednoczy. Zjednoczenie z przyjaciółmi jest najwłaściwszym działaniem, kierującym nas do końca naprawy. Stwórca celowo rozbił wspólną duszę, musimy poprosić Go, aby połączył ją z powrotem.

Dlatego dokładamy wszelkich wysiłków, aby połączyć się i wyjaśniamy, że jesteśmy całkowicie niezdolni do jakiegokolwiek działania dla zjednoczenia, od najmniejszego do jednego wspólnego, największego. Prosimy Stwórcę o pomoc. W taki sposób naprawiamy nasze kli dzięki temu, że przylepiamy się do Stwórcy wszystkimi sposobami, które odkrywają się wewnątrz rozbicia, w taki sposób osiągamy koniec naprawy.

Z lekcji na temat „Purim“

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Co to znaczy, jeśli ta sama przeszkoda powraca raz po raz, i stale się nasila?

Odpowiedź: Ta sama przeszkoda nie może wracać za każdym razem od nowa. Nam się tak wydaje, że to ta sama przeszkoda. Powiedzmy, że proces sądowy może trwać 2-3 lata, i człowiek stale będzie znajdował się jakby w jednym zamkniętym kręgu. Ale to nie jest jedna i ta sama przeszkoda. To ta sama zewnętrzna przeszkoda, za każdym razem zmienia się rozmiar pragnień, a także ich forma, tylko my tego nie wychwytujemy.

W rzeczywistości to bardzo dobrze, jeśli przychodzi to w taki sposób. Jest to bardzo wyraźny znak od Stwórcy, który chce wzmocnić Swoją więź ze stworzeniem. Zsyła mu strach przed jakby strasznymi rzeczami i jeszcze go potęguje.

Tak jak małe dziecko boi się, gdy mówi mu się: „Niedźwiedź stoi za drzwiami, uważaj!”. Człowiek z lękiem patrzy na cały świat, myśląc: „Co będzie?”. I chociaż rozumem rozumie, nic nie może zrobić ze swoimi uczuciami. Bardzo się boi.

Tylko połączenie ze Stwórcą może osłodzić to zwierzęce uczucie strachu i skierować je na inne tory. Ale to wciąż jeszcze nie jest poziom ludzki, nie jest prawdziwe wyjaśnienie więzi.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Zgodnie z tym, co wyjaśniło się o zasadzie „Kochaj bliźniego swego”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Naszym celem jest zjednoczyć się do tego stopnia, „dopóki nie będziemy mogli odróżnić” (dokładnie tak, jak mówi się w Purim: „ad de-lo jada”).

To znaczy, że nie chcę i nie proszę o nic, oprócz więzi między nami, która przekształca się w puste kli, gotowe na odkrycie Stwórcy, odkrycie całej duchowej drabiny.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Czym jest właściwość królowej Estery w nas?

Odpowiedź: Jest to właściwość malchut, która jest gotowa pozostawać w ukryciu, abyśmy mogli zbliżyć się do otrzymania wyższego światła.

Pytanie: Jeśli Estera to piękne pragnienie, gotowe połączyć się ze Stwórcą, to jak ono może być w ukryciu?

Odpowiedź: Wszyscy mamy bardzo prostą fizyczną właściwość: jeśli nasze pragnienia są podobne, to rozumiemy się nawzajem, a jeśli są różne, to nie.

Imię Estera pochodzi od słowa „astara” – „ukrycie”. Ludzie, którzy nie znajdują się w tym pragnieniu, nie widzą go. Dlatego nikt jej nie rozumie i nie odczuwa, z wyjątkiem Mordechaja, ponieważ to właśnie on przedstawił jej właściwości swojemu panu, królowi.

Pytanie: Ukrycie – to jej rola?

Odpowiedź: Tak, u kobiet ta właściwość przejawia się w szczególny sposób, zwłaszcza w świecie duchowym.

Pytanie: Co to oznacza i jak możemy to wykorzystać?

Odpowiedź: Ograniczamy nasze kelim, staramy się je skrócić, aby przypadkowo nie napełniły się światłem, ponieważ wtedy bylibyśmy zmuszeni otrzymać je dla siebie. Dlatego musimy wywyższać skromność, to znaczy oddalać się od egoistycznego otrzymywania.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Jeśli osiągam Cel stworzenia, czy jest różnica osiągnąć to długą, czy krótką drogą?

Odpowiedź: Istnieje droga Tory i droga cierpień. Albo posuwam się naprzód otrzymując ciosy, albo dążąc do upodobnienia się do Stwórcy. Cel w obu przypadkach jest ten sam. Jest powiedziane, że sklep jest otwarty, i Gospodarz prowadzi rachunek. I tak bierzesz z tego sklepu, czy chcesz, czy nie. Musisz brać, musisz żyć, musisz otrzymywać przyjemności.

Z człowieka pobiera się zapłatę za to, co wziął, niezależnie od tego, czy jest świadomy tego czy nie. Baal HaSulam napisał o tym w artykule „Pokój”. „Na czym polega różnica, czy człowiek uświadamia to sobie, czy nie?” – pyta on w tym artykule. Czy nie widzę Gospodarza i po prostu biorę z tego sklepu, z tego życia ( tak jestem zbudowany), czy wiem, że jest Gospodarz, i to, co biorę, biorę pod zastaw i muszę zwrócić to co wziąłem?

Różnica polega na tym, że Gospodarzowi jest obojętne, ile weźmiesz, sklep jest dla ciebie, wszystko jest dla ciebie. Nie bez powodu na końcu artykułu powiedziano, że wszystko jest gotowe do uczty. Wszystko zostało stworzone dla ciebie od samego początku i oczywiście, na końcu otrzymasz wszystko.

Jednak Gospodarzowi zależy na tym, abyś odnosił się do wszystkich swoich zakupów na tym świecie, w tym sklepie, w sposób celowy, dlatego że w taki sposób będziesz odnosić się do stworzenia tak jak On, osiągniesz Jego status. Jest to prawdziwa przyjemność znajdować się na poziomie Stwórcy i On chce, abyś to osiągnął.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Zazwyczaj święta, przyjęte przez różne narody organizuje się na cześć jakiegoś historycznego wydarzenia, które miało miejsce na tym świecie.

Ale ponieważ naród Izraela kiedyś oddzielił się od innych narodów po to, by wypełnić specjalną misję realizowania przez siebie naprawy ludzkiej natury, a następnie doprowadzenia do niej całej ludzkości, to również szczególne znaczenie mają jego święta z tym związane.

I historia opisana w Zwoju (Megilat) Estery (o Mordechaju, królu Achaszweroszu, królowej Esterze, ratującej Żydów od śmierci, których planował zniszczyć zły Haman) i poświęcona świętu Purim, wyjaśnia właśnie, jak osiągnąć ten cel. W związku z tym jest napisane, że wszystkie święta w przyszłości zostaną anulowane, z wyjątkiem Purima, ponieważ w jego trakcie, na tym stopniu, świeci największe światło, które zawiera w sobie wszystkie poprzednie stopnie.

A wszystkie święta narodu Izraela są symbolami szczególnych stanów na drabinie duchowych stopni, po których wznosimy się z tego świata do świata Nieskończoności, osiągając coraz większe podobieństwo do Stwórcy w obdarzaniu, w miłości, w połączeniu między nami.

Dlatego też, każdy wyższy stopień zawiera w sobie niższe stopnie, jako swoje składniki. I Purim, jako najwyższy stopień, oczywiście, zawiera w sobie wszystkie poprzednie, mniejsze stopnie, które anulują się przed nim i wchodzą w niego. W rezultacie nie pozostanie ani jednego święta, z wyjątkiem święta Purim.

Jak się dochodzi do tego święta? Cała nasza praca opiera się na wzniesieniu modlitwy (MA”N) o połączenie i miłość między nami, które staramy się osiągnąć, ponieważ cała praca poświęcona jest naprawie rozdzielenia. Najpierw musimy połączyć się na stopniu „obdarzania ze względu na obdarzanie”, co oznacza właściwość Mordechaja.

A gdy już dojdziemy do „królewskich bram” (jak napsano o Mordechaju, siedzącym u bramy królewskiej), to tam spotkamy swojego Hamana – ogromne i straszliwe egoistyczne pragnienie, które odkryje się nam. Wtedy musimy je naprawić i w jego kelim otrzymać światło z intencją Mordechaja, „ze względu na obdarzanie”. Tak otrzymuje się światło Mordechaja w kelim Hamana i osiąga się koniec naprawy (Gmar Tikun). 

Musimy wziąć ze swojej natury, swojego egoistycznego pragnienia, jego siłę, jego „duchowe naczynie”, i dodać do tych pragnień intencje „ze względu na obdarzanie”, żeby ona zaczęła panować nad nimi „osiodłać je”, dosłownie jak Mordechaj wyjeżdżający wierzchem na koniu.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Czy połączenie w dziesiątce może mieć większą siłę, niż ogólne zjednoczenie na kongresie?

Odpowiedź: To są zupełnie różne rzeczy. Zjednoczenie w dziesiątce to wasze osobiste połączenie ze swoim duchowym korzeniem. A zjednoczenie ze wszystkimi ludźmi, którzy są obecni na kongresie to zjednoczenie wszerz, a nie wzwyż. Dlatego niezbędne jest jedno i drugie.

Pytanie: Jak przekazać właściwą intencję do centrum dziesiątki, aby otrzymać połączenie gałęzi z korzeniem?

Odpowiedź: Myślę, że jeśli będziemy postępować zgodnie z artykułami Rabasza i Baal HaSulama, to w rezultacie odkryjemy całą sieć powiązań między nami a Stwórcą. Wtedy okaże się, że już w tym istniejemy.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Jesteśmy w centrum wydarzeń Purim, w centrum walki między Stwórcą a Hamanem, siłą dobra i siłą zła. To my decydujemy o wyniku ich walki i dlatego nazywamy się Izrael, to znaczy „dążącymi prosto do Stwórcy”.

A Stwórca – to korzeń zarówno dla Mordechaja, siły dobra, jak i dla Hamana, siły zła. Dlatego jest powiedziane w Megilat Ester, że miasto Szuszan było przerażone i nie wiedziało, po czyjej stronie jest prawda, czego chce Stwórca.

Ponieważ Stwórca pozwolił rządzić Hamanowi, sile zła. Cały nasz świat jest napędzany siłami egoizmu. Może Stwórca chce, abyśmy bez względu na wszystko dążyli do sił miłości i zjednoczenia? Widzimy jednak, jak słaba jest siła dobra, to jest Mordechaja, który siedzi u bram miasta. Podczas gdy Haman jest blisko króla i zarządza całym królestwem.

Dlatego historia Purim nazywa się „Megilat Ester”, to znaczy „odkrycie ukrytego”. To jest specjalnie zorganizowane w taki sposób, aby dać nam wolność wyboru, samemu decydować, z kim chcemy iść, gdzie jest prawda: z siłą zjednoczenia czy rozłamu.

Całe nasze życie podlega sile oddzielenia, zmuszającej do dzielenia wszystkiego na moje i twoje, lecz prawdziwym zwycięstwem nie jest podporządkowanie jednego drugiemu, ale we wzajemnym uzupełnianiu się, w pomocy sobie nawzajem.

Nikt nie stara się zwyciężyć, a wręcz przeciwnie, każdy stara się ustąpić drugiemu, działając wprost przeciwnie do egoizmu. W taki sposób wygrywa zwycięzca. Zobaczymy jeszcze, jak w dzisiejszych konfliktach na świecie zwycięża cicha siła, która pokornie pochyla się, a nie ta, która walczy, próbując podporządkować sobie innych.

Z lekcji na temat „Purim“

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Staramy się połączyć nasze pragnienia w pracy dziesiątki. Które z nich nazywają się Hamanem, a które Mordechajem?

Odpowiedź: Egoistyczne, nienaprawione pragnienia, które na razie nie mogą się połączyć, nazywają się „Haman”.

A te małe pragnienia, które dążą do niedostrzegalnego, dosłownie niewielkiego zjednoczenia, nazywają się „Mordechaj”. To jest bardzo malutkie światło, światło de-chasadim, które niewiele świeci na kelim Hamana. Właśnie to wszystko musimy uporządkować.

Chodzi o to, że pragnienie „Haman” składa się z dziesięciu pragnień, zwanych jego dziesięcioma synami. Nie da się ich praktycznie naprawić. Dlatego ostatecznie zwracamy się z nimi do Stwórcy, i znikają one pod wpływem Wyższego Światła.

A pozostałe pragnienia możemy naprawić, napełnić i w taki sposób zbliżać się coraz bardziej do Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie