Pytanie: Jeśli ciągle jestem napełniony spotkaniami z przyjaciółmi, co doprowadzi mnie do krzyku, który będzie zawierał prawdziwą modlitwę, którą musimy osiągnąć?

Wydaje mi się, że radość, napełnienie po spotkaniach oddala mnie od celu.

Odpowiedź: Jest modlitwa, która prowadzi do Stwórcy i jest modlitwa, która oddala od Stwórcy, w zależności od tego, czego człowiek pragnie. Dlatego najpierw chcemy wiedzieć jak zjednoczyć się miedzy nami a Stwórcą, by zmusić Go do przybliżenia nas do siebie. To jest najważniejsze. To właśnie chcemy osiągnąć w pierwszej kolejności.

Pytanie: A jak mogę zmusić Stwórcę?

Odpowiedź: Słowami. Modlitwą.

Pytanie: Ale Stwórca nie słyszy naszych słów.

Odpowiedź: Nie słyszy twoich słów, ale twoje serce. Nie ma znaczenia jakim językiem mówimy, najważniejsze jest to, abyśmy odczuwali właściwe uczucia.

Pytanie: Ale moje serce jest zajęte napełnieniem, przyjemnością, nie ma w nim miejsca na krzyk, na modlitwę.

Odpowiedź: O tym należy właśnie pomyśleć i zdecydować, co jest dla ciebie ważniejsze: odczuwanie napełnienia swojego serca czy jego pustkę. Gdy tylko zapragniesz poczuć prawdziwy stan serca, czyli jego pustkę, serce powie ci co dalej robić.

Pytanie: Czyli po każdym spotkaniu powinienem odczuwać niezadowolenie, tak jak Pan, kiedy studiował z Rabaszem i odczuwał pustkę, rozdrażnienie że nic nie rozumie?

Odpowiedź: Musimy odczuwać zarówno cierpienia, jak i radość.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 19.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jaką myśl lub uczucie powinniśmy osiągnąć jednocześnie, aby nas ruszyło to jakoś z martwego punktu? Może Pan nam coś poradzić?

Odpowiedź: Cały czas daję wam rady i mam nadzieję, że słuchacie ich. Należy kontynuować by być bliżej siebie nawzajem, coraz bardziej. W zasadzie nie widzę żadnych problemów. Ale to wymaga czasu.

Możecie przeczytać Baal HaSulama czy Rabasza, że ta droga zajmuje zarówno dziesięć, jak i dwadzieścia lat. Pamiętam, kiedy usłyszałem to po raz pierwszy, byłem gotowy uczepić się Rabasza i zażądać od niego, by przyspieszył moją drogę duchowego rozwoju.

Ale jest to celowo zrobione tak, aby nasze wysiłki rozłożyły się na cały okres trwania naszych prób, a tym samym moglibyśmy wykonać pełną pracę dla zjednoczenia.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 19.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy lekcje Kabały mają okres ważności? Dlaczego stale je nagrywamy i aktualizujemy?

Odpowiedź: Po pierwsze, dla każdego pokolenia Kabała jest aktualizowana, ponieważ do naszego świata zstępują nowe dusze, które potrzebują odpowiedniego dla nich wyjaśnienia Kabały.

Oczywiście Kabała się nie zmienia. Struktura wszechświata jest niezmienna. Ale ponieważ my się zmieniamy, za każdym razem musimy otrzymać zaktualizowany metodyczny przewodnik dotyczący rozwoju wszechświata. Dlatego każdy kabalista w swoim pokoleniu, czując się za to odpowiedzialny, dodawał coś do Kabały.

W taki sposób pojawiła się ogromna liczba ksiąg kabalistycznych, o których nawet nie wiemy, ponieważ teraz, dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności, cała Kabała została dla nas opracowana, zebrana, uporządkowana, przeanalizowana i przedstawiona w dziełach Baal HaSulama. Dlatego nie musimy skupiać się na innych źródłach.

Nawiasem mówiąc, na początku nie wiedziałem o Baal HaSulamie. Nie chciano mi o nim powiedzieć. Nie wyobrażacie sobie, ile książek w tamtym czasie przeczytałem, jaką miałem ogromną bibliotekę! A teraz zostały mi tylko kabalistyczne książki. Co prawda mam jeszcze księgi RAMHALA, AGRY – takich uznanych kabalistów. Ale ogólnie rzecz biorąc, oprócz ksiąg Baal HaSulama, praktycznie nie potrzebujemy niczego innego.

Po przejrzeniu wszystkich innych ksiąg o Kabale, szczególnie RAMAKA i starszych kabalistów, zrozumiałem, że nie mam co robić. Bardzo się cieszę, że w swoim czasie odkryłem Baal HaSulama i na nim się skupiłem. Do dzisiaj widzę, że jest to dla nas jedyne źródło – nie pierwsze spośród innych, ale rzeczywiście jedyne.

My ze swojej strony musimy również zadbać o ludzi, którzy do nas przychodzą, ponieważ potrzebują i wymagają przyswojenia dzieł Baal HaSulama.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Okres ważności Kabały”.

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody, Studia Kabały

Pytanie: Człowiek odczuwa tęsknotę za Stwórcą w osobistym odczuciu, i najczęściej dzieje się to poprzez upadki i uderzenia. Co to jest właściwa forma tęsknoty za Stwórcą?

Odpowiedź: Właściwą formą tęsknoty za Stwórcą jest to, czego człowiekowi brakuje. Brakuje mu odczucia Stwórcy. Jest to bardzo dobry stan. Dzięki niemu człowiek osiąga przybliżenie do Stwórcy.

Pytanie: Czy człowiek powinien dążyć do odczuwania tęsknoty za Stwórcą dla swoich przyjaciół?

Odpowiedź: Nie, to nie jego sprawa.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 18.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Przez tysiące lat wszystkie religie głoszą, że nie ma wiedzy, jest tylko wiara. Wielu z nas przyszło do Kabały, aby zrozumieć Stwórcę, czyli zdobyć wiedzę. Wydaje mi się, że jest tu pewna sprzeczność.

Czy powinniśmy mieć wiedzę i wiarę, czy tylko wiarę ponad wiedzę?

Odpowiedź: Chodzi o to, że wiara, którą praktykujemy w nauce Kabały, nie jest zwykłą wiarą, a wiarą w to, że Stwórca jest wyższą siłą natury. To właśnie Stwórcę pojmujemy w rozumie i w uczuciach, upodabniając się do Niego w stopniu obdarzania. W taki sposób zaczynamy rozumieć Stwórcę i świat, który stworzył.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 18.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kabała i religia, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Co to jest stan śmierci w duchowości?

Odpowiedź: Jest to rozstanie ze Stwórcą.

Pytanie: Czy śmierć duchowa jest nieunikniona na każdym stopniu, czy też możemy jej uniknąć?

Odpowiedź: Na każdym stopniu swego duchowego wzniesienia człowiek musi przez chwilę doświadczyć stanu śmierci. Wtedy odkrywa się przed nim następny stopień w który wchodzi. Jest to konieczne dla naszego rozwoju.

Pytanie: Co oznacza w stanie śmierci, przyjęcie na siebie pracy w wierze ponad wiedzę? Jak to się robi?

Odpowiedź: W stanie śmierci nie odkrywamy samych siebie. Jednak to, co uważamy za odłączenie od drogi, od Stwórcy, nazywamy podobnym do śmierci. Musimy przyzwyczaić się do takich stanów, zrozumieć, że nasze duchowe życie jest o wiele wyższe od tego.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 11.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jest w nas ogromna duchowa siła. Jak odkryć tę się, w której stworzenia muszą zjednoczyć się ze Stwórcą? Tylko poprzez ekran?

Odpowiedź: Tylko poprzez Stwórcę. Stwórca zrobi wszystko, co trzeba: zarówno ekran, jak i połączenie.

Pytanie: O co powinienem wewnętrznie prosić Stwórcę?

Odpowiedź: To twoja sprawa, o co prosisz. Wszystko zależy od twojej relacji z Nim: jakie pragnienie wzbudza w tobie Stwórca i z jakim pragnieniem odnosisz się do Niego. Proś o zrozumienie tego pragnienia, proś o jego napełnienie, aby Stwórca mógł ci pomóc.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 09.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Stwórca daje nam możliwość myślenia. Czy myśl jest naszym wolnym wyborem, czy też jest podyktowana przez Stwórcę?

Odpowiedź: Wszystkie nasze myśli pochodzą od Stwórcy. Stwórca pragnie, abyśmy je sprawdzali, wybierali te, które chcemy realizować i w taki sposób zwracali się do Niego z prośbą.

Pytanie: Czy powinniśmy realizować to, czego pragnie Stwórca, czy to, czego my pragniemy w tych myślach?

Odpowiedź: Powinniśmy realizować to, czego pragnie Stwórca, i czego my pragniemy jako jedna zjednoczona całość. Myślcie o tym cały czas, ponieważ powiedziano: uczyń swoje pragnienie takie jak Jego.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 15.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Czy każdy człowiek powinien sam zadbać o swoje dążenia do Stwórcy, czy należy rozpalać chisaron do duchowości w dziesiątce?

Odpowiedź: Nie czekaj na nic – rozpalaj chisaron. Jeśli nie masz potrzeby duchowości, to nie ma sensu w ogóle zajmować się Kabałą. Kiedy następuje w tobie ochłodzenie, powinieneś włączyć się w przyjaciół, podporządkowywać się im, a wtedy pociągną cię za sobą.

Pytanie: Jakie chisarony można wziąć ze świata i przypisać je Stwórcy?

Odpowiedź: Dowolne, ponieważ wszystko jest Jego dziełem.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 09.05.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Baal HaSulam napisał, że prymitywny człowiek wykorzystywał swoją egoistyczną naturę, nie wstydząc się niczego. Bardziej rozwinięty człowiek odczuwa już pewien wstyd i próbuje wykorzystywać innych w zawoalowany sposób.

Ale stopniowo uświadamia sobie swoją naturę i wstydzi się jej. Szuka sposobu, by jakoś ją naprawić, aż pojawią się w nim iskry altruizmu. Czy sądzi Pan, że w naszym kraju, w Izraelu, jesteśmy już na etapie, kiedy ludzie uświadamiają sobie zło swojej natury, rozumieją, że to ona nas rozdziela?

Odpowiedź: Nie, w żadnym przypadku! To zrozumienie można osiągnąć tylko poprzez studiowanie pierwotnych źródeł kabalistycznych, za pomocą których człowiek może znaleźć się pod wpływem wyższego światła, znajdującego się w nich, czyli pod wpływem szczególnej właściwości – właściwości obdarzania, miłości, połączenia z całą ludzkością.

Jeśli człowiek pracuje, nad zrealizowaniem tych zmian w sobie, to one zachodzą w nim. Wtedy zaczyna widzieć, że nie może znieść swojej prawdziwej natury i jest gotowy dążyć do przyszłości.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 09.05.2024

Kategorie: Izrael dzisiaj, Izrael i narody świata, Rozwój egoizmu