Pytanie: Jak utrzymać intencję obdarzania, gdy nie ma możliwości, by wyjaśnić, gdzie dokładnie jestem: w „dla otrzymywania” czy dla obdarzania?

Odpowiedź: Zjednocz się z przyjaciółmi i zdecydujcie, co robić, a nie popełnicie błędu. A wskaźnikiem obdarzania są wasze myśli, jak podnieść innych.

Pytanie: Aby przyciągnąć światło wiary do dziesiątki, muszę widzieć wszystkich naprawionych, oprócz siebie. Odczuwa się to jak trwogę w sercu, to jest prawidłowe?

Odpowiedź: Nie, to jest nieprawidłowe. Jest to nieobowiązkowy warunek. Po to, aby zebrać się w jedno jedyne serce, w jedno jedyne kli i przyciągnąć do siebie Wyższe Światło, które prawidłowo połączy was ze sobą, nie musicie być naprawieni, musicie tylko pragnąć tego stanu. Wszystko zależy od waszego wspólnego pragnienia, które obejmuje i ogarnia was wszystkich.

Pytanie: Einstein powiedział: aby wskoczyć na stół, trzeba skoczyć ponad stół. W kontekście wyjścia z otrzymywania „dla otrzymywania”, co oznacza „ponad” i co musimy osiągnąć?

Odpowiedź: Oddać wszystko, aby wznieść się ponad swój egoizm.

Pytanie: Co zrobić, gdy mam wyraźną świadomość, że nie mam pełnej wiary, nie mam siły, aby podjąć jakieś działanie polegające na przybliżeniu lub modlitwie?

Odpowiedź: Spróbuj zbliżyć się do przyjaciół i razem z nimi uczestniczyć w naprawie.

Z lekcji według listu Rabasza, 04.06.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy jest jakaś różnica w przekazywaniu Kabały ludziom w przeszłości a tymi którzy przychodzą teraz?

Odpowiedź: Oczywiście! Istnieje ogromna różnica w wyjaśnieniu, podejściu, konkretach i stylu prezentowania. Dawno temu, dwadzieścia lat temu, można było rozmawiać z człowiekiem tylko zgodnie z tym, co napisano w oryginalnych źródłach. Na przykład, Tora wspomina o wężu, wyjaśniało się, kim jest wąż i tak dalej.

Dzisiaj człowiek nie pyta o to, ponieważ rozumie, że jest to jakaś alegoria. Obecnie człowiek domaga się konkretnego wyjaśnienia, o czym mówi Kabała i co można osiągnąć za jej pomocą.

Wcześniej tak nie było. Wszystko było przedstawiane alegorycznie, opisowo. Wielki kabalista RAMHAL sześćset lat temu opisywał Kabałę w formie dialogu pomiędzy duszą i ciałem: ciało powiedziało, dusza powiedziała, ciało powiedziało, dusza powiedziała i tak cała księga zawiera dwieście stron. A kabalista RAMBAM pisał w formie wszelkiego rodzaju filozoficznych myśli i powiedzeń.

Oznacza to że każde pokolenie, nawet każde społeczeństwo narzuca własną formę narracji, przekazu.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. O starych materiałach”.

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody, Studia Kabały

Pytanie: Jaką karę można uznać za największą w duchowości?

Odpowiedź: Gdy odbierane zostaje człowiekowi pragnienie do duchowości.

Pytanie: Wszystkie kary materialne pochodzą od Stwórcy. Którą materialną karę można uznać za największą?

Odpowiedź: Tę, która przeszkadza człowiekowi zajmować się duchowym rozwojem.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 13.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Gdy razem podążamy drogą, co dla nas jest mapą przewodnią, abyśmy szli nie zbaczając z niej?

Odpowiedź: Drogowskazem dla was jest coraz cieplejszy stosunek do przyjaciół i ich coraz cieplejsza postawa wobec Stwórcy. Trzeba tylko otworzyć swoje serce, rozgrzewać je od wewnątrz coraz bardziej i przyzwyczajać się do życia w taki sposób.

Pytanie: Jaka forma naszego zjednoczenia może przynieść światu korzyść?

Odpowiedź: Jednocząc się jak jeden człowiek z jednym sercem, jesteśmy całkowicie połączeni ze Stwórcą i możemy otrzymać od Niego wszystko, czego potrzebujemy.

Pytanie: Jak nie być upartym osłem na polu?

Odpowiedź: Trzymać się przyjaciół i prosić Stwórcę. Wydaje się to bardzo proste, ale jest bardzo trudne do wykonania.

Pytanie: Jeśli dziesiątka prawidłowo jednoczy się, to następny stan musi być lepszy od poprzedniego. Jak to prawidłowo ocenić?

Odpowiedź: Stan może być wyższy, ale czy jest negatywny czy pozytywny – to zależy od konkretnego człowieka, na jakim poziomie powinien się znajdować, jak powinien realizować ten stopień.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 05.04.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jaka jest różnica w pracy z wiarą ponad rozum w upadkach i wzniesieniach?

Odpowiedź: W upadkach nie mam szczególnej wiary ponad wiedzę, trudno jest mi wypełniać te warunki. Dlatego taki stan nazywa się upadkiem. A we wzniesieniach jestem gotowy robić wszystko, ponieważ mam siły, inspirację i radość.

Pytanie: Jak prawidłowo zwiększyć wielkość Stwórcy i jaka realizacja przyczynia się do wzrostu wiary?

Odpowiedź: Prawidłowe jest, zwiększanie wielkości Stwórcy w każdym stanie. Zawsze powinniśmy do tego dążyć. Jeśli działacie razem z przyjaciółmi, zwiększa to i wzmacnia waszą wiarę w Stwórcę.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 13.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Gdy słyszę, co mówią kabaliści, coś się we mnie buntuje: „Ale to jakaś utopia. To jest niemożliwe! Jak może być coś takiego?”

Odpowiedź: Oczywiście, ponieważ jeśli porównamy żądanie jedności i miłości z egoistycznymi prawami naszej natury, to oczywiście wydaje nam się to absolutnie niewiarygodne. Ale z drugiej strony widzimy, że ludzkość nie ma innego wyjścia. Albo zniszczy się w jakiejś strasznej wojnie, albo spróbuje wznieść się ponad swoją naturę i rozpocznie lepsze życie.

Oznacza to, że nie powinniśmy patrzeć na wszystko egoistycznymi oczami, ale wziąć pod uwagę, że istnieje wyższa siła i ma cel, do którego ostatecznie nas doprowadzi.

Pytanie: Proces wychowawczy jest bardzo długi. Czy człowiek na pierwszym etapie powinien widzieć ostateczny cel, czy wystarczy tylko że skupi się na: „Zrozumieniu, że egoizm jest zły i spróbuje go jakoś ograniczyć”?

Odpowiedź: Człowiek musi studiować wszystkie etapy, jednocześnie uświadamiając sobie, że najważniejszą rzeczą dla niego jest teraz odczuwanie bliskości z innymi. Tak osiągnie pełną wizję całego procesu, który stopniowo zrealizuje się.

Pytanie: Czyli nawet jeśli teraz tworzę jakiś produkt, który, jak napisał Baal HaSulam, wyraźnie pokaże człowiekowi, że w świecie bomb atomowych człowiek nie może istnieć i nadszedł już czas uświadomić sobie to zło, – to i tak musi zobaczyć końcowy etap rozwoju, aby osiągnąć cel stworzenia?

Odpowiedź: Naturalnie.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 09.05.2024

Kategorie: Izrael dzisiaj, Izrael i narody świata, Kryzys, globalizacja, Rozpowszechnianie metody, Wychowanie, dzieci

Pytanie: Na pewno były w Pana życiu krytyczne stany, kiedy chciał Pan prawdopodobnie rzucić wszystko…?

Odpowiedź: Czy naprawdę myślisz, że jeśli coś osiągnąłem, to nie przeszedłem tego, przez co Ty jeszcze musisz przejść? Czy naprawdę myślisz, że są jakieś etapy, które zostały dla mnie anulowane ze względu na jakieś protekcje, abym mógł je ominąć? W duchowości nie ma czegoś takiego. Tylko w naszym świecie, tylko w zwierzęcych stanach.

Pytanie: Jak krytyczny był Pana stan? Czy czuł Pan ogromną rozpacz?

Odpowiedź: Jeszcze jaką! Szczególnie w Tyberiadzie, gdzie pojechaliśmy razem z moim nauczycielem Rabaszem i byłem z nim sam na sam. Czułem, że mój nauczyciel jest gotowy dać mi wszystko, a ja nie mogę nic wziąć.

Zrozumiałam, że wszystko zależy ode mnie: więc teraz musiałem dać z siebie wszystko i zapragnąć duchowości tak bardzo, jak niczego innego na świecie. Siedziałem nocami na balkonie naszego domu, wypalałem po dwie paczki papierosów i nie mogłem nic zrobić. Nic. Zrozumiałem że mój stan był absolutnie beznadziejny.

Ale co miałem zrobić? Przecież ten stan był beznadziejny – ponieważ tak mi się odkrywał. Musiało być jakieś wyjście! Dla każdej duszy jest wyjście. Myślałem jakie teraz jest dla mnie wyjście?

Pytanie: A czy Rabasz o tym wiedział?

Odpowiedź: Oczywiście, że wiedział. Co nie czuł tego?

Człowiek musi przejść przez takie stany! Nauczyciel nie może nic zrobić. Musisz przez nie przejść, a nauczyciel czeka, aż je przejdziesz. To wszystko. Tak jak Stwórca.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon Rzucić Kabałę“

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Rabasz

Pytanie: Kiedy próbujemy anulować się przed przyjaciółmi, natychmiast pojawia się krytyka odnośnie tego, co w nich widzę. Jak z tym pracować?

Odpowiedź: Mamy pragnienie krytykowania wszystkich i nie pozostawiania bez krytyki żadnych działań, które widzimy. Ta właściwość jest założona w nas od początku w formie pragnienia. Ale jeśli nie chcemy się z nim zgadzać, to stopniowo wykorzeniamy z siebie to dążenie.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 18.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jaka jest różnica pomiędzy etapem przygotowania i stanem, kiedy człowiek jest już połączony ze Stwórcą? Czy etap odkrycia zła pozostaje w tyle?

Odpowiedź: Nie. Wszystko trwa dalej, ponieważ stopnie idą w górę. Wznosisz się – są problemy, pojawia się rozwiązanie, jest zbliżenie i tak dalej. I znowu w górę, i znowu wyżej. Dlatego dla nas jest to tylko początek drabiny duchowego wzniesienia.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 18.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Wznosząc modlitwę, powinniśmy dążyć do odkrycia Stwórcy, czy też modlić się, aby całe światowe kli Go odkryło, a może nawet cały świat?

Odpowiedź: Trudno powiedzieć. To zależy od tego, do kogo zwracamy się. W zasadzie ważne jest, aby człowiek, który nas słyszy, poczuł, jak bardzo jesteśmy zaniepokojeni wewnętrznym stanem świata. Poprzez nasze rozpowszechnianie chcemy przekazać ludzkości nasz wewnętrzny niepokój.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 19.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody