Pytanie: W którym momencie poczujemy że Stwórca działa.

Odpowiedź: Powinieneś poczuć Go przynajmniej tak, jak swojego przyjaciela. Ty, przyjaciele, Stwórca, jesteście razem w jednym kręgu. Stwórca decyduje o wszystkim. A ty kierujesz swój wzrok na Niego i chcesz, żeby cię poczuł, połączył i popchnął do przodu.

Pytanie: Jak przełożyć strach o swoje życie, życie rodziny i bliskich, na strach przed wielkością Stwórcy?

Odpowiedź: Należy zwrócić większą uwagę na Stwórcę, a wtedy On zajmie swoje miejsce w twojej wyobraźni. Nie mogę zasugerować niczego innego.

Pytanie: Jak ważne jest, zwracanie się w modlitwie do Stwórcy, i oczekiwanie od Niego odpowiedzi?

Odpowiedź: Nie trzeba na nic czekać. Należy działać, żądać, prosić Stwórcę, zwracać się do Niego razem z przyjaciółmi, aby wam pomógł i naprawił was. To powinno być waszym wspólnym wysiłkiem. Odpowiedź otrzymacie w każdym przypadku.

Pytanie: Jak mogę być pewny że swoimi działaniami, sprawiam zadowolenie Stwórcy, a nie odwrotnie?

Odpowiedź: To zależy od dziesiątki i od tego, czy razem pracujecie dla Stwórcy.

Pytanie: Jak można dopasować się do linii „Stwórca, nauczyciel i my” we właściwym czasie?

Odpowiedź: Po prostu kierować się poprzez nauczyciela, poprzez przyjaciół na Stwórcę i trzymać się tej linii przez cały czas.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 27.03.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Pesach trwa siedem dni. Dlaczego?

Odpowiedź: Siedem dni to siedem Sefirot, wszystkie poziomy naszej duszy. 

Pierwszego dnia Pesach człowiek wychodzi z intencji „dla siebie” i kontynuuje pozbywanie się swoich egoistycznych intencji, drugiego dnia, trzeciego i tak dalej, aż całkowicie się od nich oderwie.

Tak zbliża się do stanu zwanego „Jam Suf” – „Końcowego Morza”. Jest gotowy rzucić się w nie, aby całkowicie oderwać się od Egiptu (od egoizmu).

Pytanie: Wyjście z Egiptu to ostatnia granica materialnego, egoistycznego świata, za którą znajduje się warunkowa linia, zwana „machsom”. Przechodząc ją, człowiek zaczyna odczuwać miłość, obdarzanie i duchowy świat. Co się z nim dzieje? Jaka transformacja leży poza tą linią?

Odpowiedź: Poza tą linią człowiek myśli tylko o tym, jak poprzez innych, może coraz bardziej realizować w sobie właściwość obdarzania i miłości. W rezultacie zaczyna odczuwać w tej właściwości, że napełnia się wyższym światłem – Stwórcą.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Jest napisane, że można dotrzeć do Stwórcy tylko poprzez nienawiść do swojego ciała, ale przecież ciało jest duchową powłoką. Co to ma z ciałem wspólnego?

Odpowiedź: Ciało w Kabale oznacza egoizm, a nie nasze ciało.

Pytanie: Jak Stwórca może nienawidzić tego, co stworzył?

Odpowiedź: Stwórca nienawidzi egoizmu i chce, żebyśmy się od niego uwolnili.

Pytanie: Ale my nie mamy wyboru. W każdym razie Stwórca doprowadzi nas do celu stworzenia: albo drogą przyspieszoną (ahiszena), albo drogą cierpienia (beito). Okazuje się, że nie daje nam wyboru?

Odpowiedź: Nie daje. Stwórca trochę nas bije, a jeśli dążymy do celu nie po to, aby zbawić się od uderzeń, ale by być powyżej egoizmu, upodobnić się do Stwórcy, wtedy nam pomaga. Dlatego modlimy się, aby Stwórca nas zmienił, podniósł, popchnął i wspierał.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 17.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Co to jest wiara?

Odpowiedź: Wiara jest pewnością tego, czego nie mogę zdefiniować w swoich myślach i pragnieniach. Czyli pragnienie przyjęcia na siebie znacznie wyższego stopnia obdarzania i połączenia, chociaż wiem, że nie jest to w mojej mocy.

Pytanie: Wiara ponad wiedzę i miłość to różne rzeczy?

Odpowiedź: Tak. Wiara jest właściwością, w której człowiek obecnie przebywa. A miłość jest tym, co odczuwane jest jako wzajemne połączenie pragnień.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 18.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Od nas wymaga się przebudzenia z dołu. Czy jest coś szczególnego w Purim, co jeszcze powinniśmy zrobić?

Odpowiedź: Nie potrzebujemy niczego, oprócz zjednoczenia. Stwórca stworzył pragnienie otrzymywania i rozbił je na wiele części. Musimy je poskładać, aby stały się jak jeden człowiek z jednym pragnieniem.

Wszystkie te części są w nas. Jesteśmy rozbitymi częściami, dlatego nasze pragnienie zjednoczenia prowadzi nas do stanu naprawy. Oznacza to, że musimy nieustannie zwracać się do Stwórcy z prośbą, aby zjednoczył nas w jedną wspólną całość.

A kiedy Stwórca to uczyni, otrzymamy możliwość poproszenia Go, aby napełnił nasze wspólne pragnienie wyższym światłem. Ten stan będzie nazywany „Purim”.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 24.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Jak w odpowiednim czasie osiągnąć zrozumienie zepsucia złego początku zarówno w działaniach, jak i w intencjach, aby prosić Stwórcę o naprawę i być godnym Jego miłości?

Odpowiedź: O tym musicie zdecydować w swojej dziesiątce, aby cały czas myśleć, że jesteście na wygnaniu z pragnienia obdarzania i koniecznie musicie wydostać się z pragnienia otrzymywania, które nazywa się Egiptem. Wtedy zobaczycie i otrzymacie wszystko, co jest poza wygnaniem.

Pytanie: Co należy zrobić, aby pokazać Stwórcy nasze pragnienie zbudowania z Nim więzi i zaszczycenia nas prawdziwą miłością do Niego?

Odpowiedź: Aby to zrobić, w pierwszej kolejności musicie połączyć się z przyjaciółmi w dziesiątce. A następnie zwrócić się i prosić Stwórcę, aby podniósł was z tego stanu do siebie.

Pytanie: Czy należy to robić bardziej wewnętrznie czy zewnętrznie, na spotkaniach i ogólnych wydarzeniach?

Odpowiedź: Przede wszystkim wewnętrznie, ale również konieczne jest zewnętrznie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 17.04.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co to znaczy: że intencja powinna obejmować wszystkie pragnienia?

Odpowiedź: Wszystkie pragnienia, które mogą pojawić się w człowieku, muszą być objęte intencją obdarzania, połączenia.

Pytanie: Jak nie spekulować imieniem Stwórcy, ale widząc wszystkie wady w dziesiątce, usprawiedliwiać je i prowadzić prawe życie?

Odpowiedź: Nie możesz usprawiedliwiać tego, co postrzegasz jak zło. Ale możesz prawidłowo z tym postępować, jak sprawiedliwy, czyli odnosić się do ludzi z miłością i miłosierdziem.

Pytanie: Od którego momentu naród nazywany jest Izraelem? Od momentu wyjścia z Egiptu, stania pod górą Synaj czy otrzymania Tory?

Odpowiedź: Od chwili, gdy kieruje się ku wyższemu połączeniu ze Stwórcą.

Pytanie: Czy istnieje różnica pomiędzy pojęciami „Żydzi” i „Judejczycy”?

Odpowiedź: Istnieje. Żydzi to powszechne słowo, a nazwa Judejczycy pochodzi od plemienia Judy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 21.03.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli istnieje takie przebudzenie z góry, jak pragnienie przylgnięcia do naszych nauczycieli Baal HaSulama i RABASZA, to jakiego przebudzenia oczekuje się od nas z dołu?

Odpowiedź: Oczekuje się pragnienia i modlitwy. Poznania tego, co przekazali nam nasi nauczyciele i wypełnianie tego.

Pytanie: Z jednej strony powinniśmy używać metody, której się uczymy. Z drugiej strony cały czas chcemy otrzymywać to, co daje nam Stwórca. Jak możemy połączyć naszą pracę i oczekiwanie, że mimo wszystko tylko On może dać?

Odpowiedź: Musimy robić wszystko, co możemy ze swej strony, i czekać, co Stwórca nam przydzieli. Ale w zasadzie tylko Stwórca decyduje o wszystkim.

Pytanie: Czy przyjaciółka może sztucznie stworzyć sytuację konfliktową w dziesiątce, przez krytykowanie innej przyjaciółki lub niegrzeczne zwracanie się do niej, motywowane chęcią dania grupie powodu do pracy wewnątrz grupy?

Odpowiedź: W grupie zabronione jest krytykowanie kogokolwiek.

Pytanie: Co to znaczy „Stwórca wybiera los”?

Odpowiedź: Że przychodzi to z góry.

Pytanie: Co dzieje się z grzesznikiem w Purim?

Odpowiedź: Purim to tylko święto. Ogólnie o tym, co dzieje się z nami wszystkimi, decyduje Stwórca.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 22.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W artykule Rabasza „Trzy modlitwy – 2” jest następująca fraza: „I rzekł Stwórca do Mojżesza: teraz zobaczysz, co uczynię z faraonem, bo silną ręką wypuści ich i silną ręką wypędzi ich ze swojego kraju”. Co to znaczy?

Odpowiedź: Faraon jest szczególną siłą w naturze, ze specjalną funkcją, która rozwija się w człowieku i pokazuje mu, że jest siłą, przeciwną do Stwórcy. Wtedy człowiek ma pilną potrzebę ucieczki z Egiptu.

Właśnie w taki sposób faraon pomaga człowiekowi, prowadzi go do wyjścia z Egiptu. Tak więc faraon jest poważną siłą w naturze. Praktycznie cały egoizm natury, wszelkie pragnienia nazywają się faraonem.

Nie ma innego władcy we wszechświecie poza Stwórcą, a faraon jest jego przeciwstawną formą.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 14.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy człowiek może ujawnić, że pragnie siły obdarzania, jeśli już urodził się z pragnieniem otrzymywania, i widzi wokół siebie tylko to?

Gdzie jest przykład ciągłego pragnienia obdarzania, aby ludzkość w ogóle to zauważyła i doceniła?

Odpowiedź: Oczywiście widzimy, że cały świat pogrążony jest w egoizmie, w pragnieniu otrzymywania, a nie obdarzania. Ale jednocześnie widzimy, jak bardzo wzrasta egoizm na świecie, a wraz z nim rozprzestrzenia się ból, rozpacz i śmierć.

Czyli egoistyczne pragnienia manifestują się jako źródło wszelkiego rodzaju problemów. Dlatego też, chociaż ludzie nie widzą sposobu wyjścia z nich, rozumieją, że tylko egoizm jest ich wrogiem. Stopniowo ludzkość uświadamia sobie, że nie ma nic, co mogłoby zastąpić egoizm, i dlatego nie widzi żadnego wyjścia.

Ale przynajmniej rozumie, że to nasza natura prowadzi nas do takich nieprzyjemnych stanów.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 09.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa, Rozwój egoizmu