Nasze kli początkowo nie jest naprawione. Dlatego jeśli człowiek uważa, że zły stan przychodzi jako kara za to, co zrobił, może się zdarzyć, że wskutek tego przejdzie z pojedynczego ukrycia do podwójnego ukrycia.

Jeśli jednak rozumie, że ten stan został mu dany, aby doprowadzić go do dobra, to właściwie odczytuje już to co przychodzi od Stwórcy i mówi, że nie jest to kara, lecz naprawa, pochodząca od Stwórcy. Naprawa ta jeszcze głębiej go przenika, aby poczuł gorycz tego stanu i nie pozostawał w nim, lecz zmierzał ku naprawie.

Tutaj następuje punkt zwrotny: albo uznajemy ten stan za karę za to, co zrobiliśmy, albo rozumiemy że ma nas doprowadzić do dobra. Jak człowiek zdoła wytrwać w tym punkcie, na wskazówce wagi, i w którą stronę przechyli szalę na swoją korzyść – w stronę przewinień czy zasług?

Tutaj wszystko zależy od tego, o czym jest w stanie myśleć w tym stanie. Jeśli myśli: „Stwórca zsyła mi karę, nie zwraca na mnie uwagi, spada na mnie jeszcze więcej nieszczęść i problemów”, to jeszcze bardziej oddala się od usprawiedliwienia tego odczucia aż do takiego stopnia, że popada w podwójne ukrycie.

Człowiek może też powiedzieć: „Nie, to przyszło właśnie po to, by mnie przebudzić i wzmocnić. Dlatego muszę włączyć się w grupę, aby przyjaciele pomogli mi, wywarli na mnie wpływ, jak najszybciej zaczęli nade mną pracować, i wtedy dzięki pracy w grupie i nauce, wyjdę z tego stanu”.

Czy człowiek jest w stanie, w tej samej sytuacji zdecydować, w którą stronę przechyli szalę? To zależy od przygotowania. W tamtej chwili nie może niczego określić. Wszystko zależy wyłącznie od wcześniejszego przygotowania: czy przygotował sobie w swoim otoczeniu grupę, codzienne zajęcia, budzik pomagający mu się obudzić, a także telefony od przyjaciół, którzy przebudzają go w ciągu dnia.

Wtedy grupa, która nieustannie myśli o dalszym postępie, przekazuje mu tę myśl, tę siłę i pomaga człowiekowi. W takiej mierze, w jakiej on sam z kolei wpływa na grupę i wzmacnia ją, gdy znajduje się w dobrych stanach, grupa również oddziałuje na niego. Wówczas, zamiast mówić, że dany stan jest karą za popełnione czyny, może powiedzieć, że przyszedł on po to, aby wyciągnąć go z upadku.

Z lekcji według artykułu „Ukrycie i odkrycie oblicza Stwórcy”, 11.10.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa