Po rozbiciu, dusza Adama podzieliła się na dwie części. Jedna część to dusze, które budzą się przy pierwszej możliwości, gdy oświetla ich wyższe światło, dlatego nazywają się Izrael („prosto do Stwórcy”).

To właśnie tych ludzi zebrał Abraham w swoją grupę zwaną „Izrael” i poprzez nią, niczym kanał przesyłowy, wyciekło światło na całą ludzkość zamieszkującą wówczas starożytny Babilon. Niektórzy ludzie nie przebudzili się i nie poszli za Abrahamem.

Abraham zaczął uczyć swoją grupę jednoczenia się, ponieważ zgodnie z zamysłem stworzenia przebudzona część dusz zobowiązana jest do uczynienia z siebie tuby, przez którą wyższe światło będzie wpływać na tych, którzy nie przebudzili się sami z siebie.

Dlatego naród założony przez Abrahama służy jako swojego rodzaju pośrednika, dzięki któremu wyższe światło może przybliżyć się do tych rozbitych dusz, które nie są w stanie się przebudzić. Z tego jasno wynika, że ​​naród Izraela ma obowiązek służyć jako przekazujące ogniwo przewodzenia wyższego światła do narodów świata, co nazywa się „być światłem dla innych narodów”.

Właśnie na tym polega sens rozwoju ludzkości. Nie wymaga się od nas wysokich osiągnięć w dziedzinie kultury i technologii – głównym przeznaczeniem narodu Izraela jest zapewnienie przykładu i siły do zjednoczenia wszystkich narodów świata, przywracając wszystkich do jednej wspólnej duszy Adama, jak przed rozbiciem.

Chociaż naród Izraela osiągnął swoją własną naprawę, nie był w stanie utrzymać się w niej i zaczął upadać po zburzeniu Pierwszej Świątyni a szczególnie Drugiej Świątyni. W taki sposób, wypełnił część swojej roli, osiągnął związek ze Stwórcą, a następnie udał się na wygnanie, rozpadł się, aby zmieszać się z tymi częściami dusz, które nazywają się narodami świata.

Po takim wzajemnym włączeniu Izrael musi podnieść się i zbudować wewnątrz siebie połączenie, aby ponownie stać się tubą, łączącą z jednej strony ze Stwórcą, a z drugiej z narodami świata.

Proces ten ma wiele etapów. Narody świata same popychają Izrael, niosąc go na swoich ramionach do Jerozolimy i wzywając do tego, aby wykonał naprawy. Każdy musi dokonać swojej części pracy, dopóki wszyscy nie osiągniemy całkowitej naprawy.

Od tej chwili, kiedy grupa Abrahama otrzymała środek do połączenia ze Stwórcą, czyli od czasu darowania Tory, na tej grupie ciąży obowiązek bycia wiążącym ogniwem pomiędzy wyższą siłą a wszystkimi stworzeniami. Każda chwila opóźnienia, gdy ta grupa nie służy jako taki pośrednik, powoduje nienawiść ze strony wszystkich narodów.

Kategorie: Izrael i narody świata, Święta i specjalne daty

Pytanie: Dlaczego mówimy: „Pamiętaj o wyjściu z Egiptu”, gdy dotyczy to święta Pesach? Przecież miały też miejsce  inne wygnania: z Babilonu, Grecji, Rzymu. Dlaczego mamy właśnie pamiętać o wyjściu z Egiptu?

Odpowiedź: Wygnanie z Egiptu jest korzeniem wszystkich wygnań. Wszystkie inne wygnania jakby nawarstwiają się na nim. To wygnanie jest najtrudniejsze, fundamentalne. Człowiek wznosi się ponad swój egoizm i po raz pierwszy uświadamia sobie, co oznacza duchowy świat, właściwość obdarzania,  zamiast właściwości otrzymywania, z którym się rodzimy i w którym istniejemy.

Postrzegamy świat przez zmysły i ciągle pragniemy rozkoszować się i wyciągać z wszystkiego korzyści tylko dla siebie. Transformacja w narządach zmysłów, kiedy zaczynam „wychodzić z siebie“, identyfikować się ze światem, oddawać innym, czuć się poza ciałem, aby moje serce znajdowalo się tam – nazywa się wyjściem z Egiptu. Wszystkie pozostałe wygnania dzieją się już poza mną.

Z programu „Kabaliści piszą. Wyjście z Egiptu“ 

Kategorie: Izrael i narody świata, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Pesach trwa siedem dni. Dlaczego?

Odpowiedź: Siedem dni – to siedem Sefirot, wszystkie poziomy naszej duszy. Pierwszego dnia Pesach człowiek wychodzi z intencji „dla siebie” i kontynuuje pozbywanie się swoich egoistycznych intencji, drugiego, trzeciego dnia itd. Do czasu, aż całkowicie się od nich oderwie. I tak dochodzi do stanu, który nazywa się „Jam Suf” – „Końcowe morze”. Jest gotowy rzucić się w nie, aby całkowicie oderwać się od Egiptu (od egoizmu).

Pytanie: Wyjście z Egiptu – to ostatnia granica materialnego, egoistycznego świata, za którą znajduje się warunkowa linia, zwana „machsom“. Po jej przekroczeniu człowiek zaczyna odczuwać miłość, obdarzanie, duchowy świat. Co się z nim dzieje? Jaka jest transformacja poza tą linią?

Odpowiedź: Za tą linią człowiek myśli tylko o tym, jak poprzez innych może coraz bardziej realizować w sobie właściwość obdarzania i miłości. W końcu zaczyna odczuwać w tej właściwości, że napełnia się wyższym światłem – Stwórcą.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Co to jest „Pesach”?

Odpowiedź: „Pesach” – od słowa „pasach”, „poseach”, „przechodzący”. Oznacza to przejście ze świata, w którym działa egoizm, do świata, w którym działa altruizm.

Pytanie: W przeddzień Pesach zadawane są cztery pytania. Co to za pytania?

Odpowiedź: Te cztery pytania odnoszą się do czterech poziomów egoizmu, które są w każdym człowieku. Symbolizują nasze pragnienie wyjścia spod władzy ogólnego egoizmu, który dzieli się na cztery poziomy.

Dlatego najmłodszy w rodzinie, czyli najmniejszy, który zaczyna rosnąć, zadaje pytania dotyczące swojego duchowego rozwoju. To taka alegoria.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Czy kiedykolwiek w historii rzeczywiście wydarzył się taki cud, że rozstąpiło się morze czerwone i przepuszczono przez nie naród Izraela, uciekający przed Faraonem?

Odpowiedź: Tora nie mówi o wydarzeniach w naszym materialnym świecie. Ona mówi tylko o tym, co dzieje się między naszymi duszami. W tym sensie, my przeszliśmy taki stan, który nazywa się przekroczenie morza czerwonego.

Wyjście z Egiptu i wolność od niewoli egipskiej – to wyzwolenie z władzy swego egoizmu, „anioła śmierci”. I w drodze do tej wolności przechodzimy pewne etapy, nazwane  przekroczeniem morza czerwonego. Oznacza to koniec Egiptu, koniec naszego egoizmu, po którym możemy stać się wolnym narodem.

W naturze kryje się szczególna siła jedności, która nazywa się Stwórcą. I jeśli przykładamy wysiłki, aby się zjednoczyć, zbliżyć do siebie, wbrew swojemu (egoistycznemu) pragnieniu otrzymywania, to w tych wysiłkach odkrywamy wyższą siłę która tworzy stan „przejścia przez morze czerwone.” Ta siła wyprowadza  nas z egoistycznej natury, w naturę miłości i obdarzania.

Z programu radiowego 103FM

Kategorie: Izrael i narody świata, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Czym jest prawdziwy chisaron, rodzący się z walki wygnania i wybawienia, i który prowadzi do prawdziwej modlitwy?

Odpowiedź: Prawdziwy chisaron, czyli prawdziwe pragnienie powstaje w człowieku z procesu uczenia się, czym jest wygnanie, dlaczego tam się znaleźliśmy i jak się z niego wydostać.

Na tym właśnie polega osobliwość Pesach. Pesach pochodzi od słowa „pasach” (pe-sach), co oznacza przejście z jednego stanu do drugiego – ze stanu wygnania do stanu wyzwolenia od egoizmu. Noc Pesach symbolizuje poczucie wygnania w egoizm.

Dlatego przez wszystkie stulecia, aż do Całkowitej Naprawy (Gmar Tikun), ucieczka z Egiptu jest symbolizowana przez ostatnią noc Pesach, kiedy w końcu wychodzimy z egoizmu i stajemy się wolnymi ludźmi.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Teraz jest okres, kiedy na wszystkich oddziaływuje światło Pesach. Jeśli nie mam kli, mogę przegapić tę możliwość. Czy strach, że je przegapię, jest właśnie kli dla światła wiary?

Odpowiedź: Jest to jeden ze składników pragnienia otrzymania światła Pesach, światła Stwórcy.

Pytanie: Jak uzyskać ten maksymalny składnik, aby z jednej strony nie przeszkadzać światłu oddziaływać, i zdążyć w tym krótkim okresie być potrzebnym Stwórcy?

Odpowiedź: W tym celu należy studiować razem z nami, niekoniecznie fizycznie, zrozumieć to, co jest napisane w artykułach, które prawidłowo kierują nas do Stwórcy.

Wówczas okaże się, że wszyscy jesteśmy w przeciwieństwie do Niego z otwartymi sercami.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 14.04.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Maca jest symbolem wyjścia z Egiptu. Dlaczego w Pesach należy używać właśnie macy?

Odpowiedź: Maca to chleb bez zakwasu, który przygotowany jest w specjalny sposób z minimalną ilością wody potrzebnej do wytworzenia zakwasu. Następnie piecze się go w zwykłej formie na węglu lub na gorącej patelni – nieważne na czym.

Maca jest pieczona na pamiątkę wyjścia z Egiptu i symbolizuje nasze szybkie przejście z pragnienia otrzymywania w pragnienie obdarzania. Dokonuje się niespodziewanie, nagłym zrywem, w najbardziej pozornie nieodpowiednim dla człowieka miejscu i czasie. Następuje proces kumulacji, nagromadzenia i człowiek wychodzi spod władzy egoizmu. To właśnie nazywa się wyjściem z Egiptu.

Pytanie: Czyli, człowiek nie oczekuje tego wyjścia?

Odpowiedź: Oczekuje go cały czas, ale nie wie, że on przybliża się. A kiedy to mu się faktycznie przydarza, człowiek nie rozumie, jak to się nagle stało. Jednak kiedyś zdarzy się to z każdym.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Komentarz: Święta symbolizują szereg duchowych działań, za pomocą których człowiek naprawia pewną określoną warstwę egoizmu, a następnie zaczyna wszystko od nowa, naprawiając kolejną warstwę.

Odpowiedź: Tak na każdym stopniu, i każdego dnia.

Wszystko to dzieje się z nami, gdy zaczynamy odkrywać Wyższy Świat, pracować nad sobą w kierunku obdarzania i miłości, wtedy poznajemy wszystkie te stopnie, które w naszym świecie są traktowane w taki życiowy, zwyczajny sposób, jak święta.

Z programu telewizyjnego „Podstawy Kabały”

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Na czym polega to szczególne zjednoczenie, które musimy osiągnąć w ataku przed Pesach i bezpośrednio w okresie Pesach?

Odpowiedź: Jest to wtedy, kiedy jednoczymy się ze sobą, zbliżamy się do Stwórcy i żądamy od Niego, aby rzucił światło na naszą prośbę o jedność. W ten sposób jednoczymy się i tworzymy z nas wszystkich, jedną grupę.

Wtedy poczujemy, co oznacza zjednoczenie, co oznacza siła, która jest w nas, ale jeszcze nigdy nie przejawiła się między nami. Bardzo bym chciał, żeby nam się to udało.

Pytanie: Powiedział Pan, że musimy kontynuować ćwiczenia odnośnie jedności, dopóki nie otrzymamy jasnej odpowiedzi na ten wysiłek, na tę modlitwę. Co oznacza otrzymanie odpowiedzi na wysiłek?

Odpowiedź: Kiedy poczujemy, że każdy z nas znajduje się pod naciskiem wielu przyjaciół, którzy wywierają na niego presję i trzymają go blisko siebie.

Spróbujmy, żeby nam się to udało. Chcę was zapewnić, że z góry otrzymacie wszystko, czego pragniecie, jeśli tylko naprawdę pragniecie być w prawdzie. I jeszcze jedno o co proszę: należy dobrze zrozumieć artykuły Rabasza. To wszystko. Powodzenia!

Z lekcji według artykułu Rabasza, 25.03.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty