Komentarz: Czego życzyłby Pan wszystkim ludziom w nowym roku?

Odpowiedź: Życzę nam wszystkim absolutnej wzajemnej miłości. Nic więcej nie jest potrzebne! Życzę miłości. Po prostu kochajcie jeden drugiego. Za nic. Choćby za to, że wszyscy jesteśmy ludźmi.

Pytanie: Czy można tak żyć, jak Pan teraz powiedział?

Odpowiedź: Można.

Pytanie: Co trzeba zrobić, aby tak po prostu kochać człowieka, ludzi?

Odpowiedź: Należy zrozumieć, że nie ma nic lepszego niż to uczucie, te relacje w naturze, i cała natura jest zbudowana na miłości. Wszystko, co jest ukryte przed nami w naturze, w wyższej naturze, to tylko miłość.

Pytanie: Czy możemy, jeśli wszyscy zechcemy, przyjąć i przyciągnąć siłę natury?

Odpowiedź: Tak, natura tylko na to czeka. Miłość jest najwyższym, najsilniejszym, najbardziej centralnym uczuciem i siłą w naturze.

Pytanie: Czy można tak swobodnie przejść od nienawiści do miłości? Teraz kogoś jawnie nienawidziłem i nagle – bum! – mija trochę czasu, a my przechodzimy do miłości. Czy może tak być, czy to fantazja?

Odpowiedź: Tak możemy to. Znajdujemy się w takich skrajnych stanach, odwrotnych do tego uczucia, że możemy to zrobić. Dlatego że widzimy, do czego dochodzimy, gdzie znikają wszystkie nasze wysiłki, wszystkie nasze osiągnięcia, wszystko wypada nam z rąk, nic nie możemy osiągnąć. Jesteśmy jak ślepe, głupie szczenięta. Tak żyjemy. Strasznie! Brak mi słów!

Ale jeśli poprosimy naturę, aby nas zmieniła, otrzymamy taką zmianę sił, uczuć, właściwości, których nawet się nie spodziewamy. Dlatego że Stwórca – to miłość.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Święta i specjalne daty, Wiadomości

Pytanie: Gdyby wszyscy ludzie na świecie, wszyscy bez wyjątku, w Nowy Rok pomyśleli to samo życzenie, jedno wspólne dla wszystkich, czy by się spełniło? Jakie mogłoby to być życzenie, w którego realizacji Pan również chciałby uczestniczyć?

Odpowiedź: Czego życzyłbym ludziom? Przebudzenia, przejrzenia na oczy. Aby zrozumieli ogólną formułę natury oraz to, jak można ją poczuć, zobaczyć, wejść w nią i w niej istnieć.

Pytanie: A gdyby to życzenie, którego Pan pragnie, i z którym się Pan wyraźnie utożsamia, pojawiło się u wszystkich, to czy coś by się odwróciło?

Odpowiedź: Oczywiście. Wtedy wszyscy ludzie żyliby zgodnie z zasadą „kochaj bliźniego swego jak siebie samego”. To zrównoważyłoby całą naturę na wszystkich jej poziomach, od najmniejszego do największego.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Święta i specjalne daty, Wiadomości

Chanuka – oznacza „postój”, „chanu”, ten postój nie był stanem „ze”, który nazywany jest stanem doskonałości, czyli zwierciadłem, które świeci. Postój nastąpił we właściwości „ko”, czyli niedoskonałości, określanej zwierciadłem, które nie świeci. Oznacza to, że wojna ze złym początkiem jeszcze się nie zakończyła i należy osiągnąć prawdziwą doskonałość. (Rabasz, List 26)

Pytanie: Czy wznosząc się w naszym zjednoczeniu, sami wyznaczamy ten postój?

Odpowiedź: Tak. Wznosząc się po stopniach, zaczynamy stopniowo odczuwać, w czym możemy się połączyć a w czym jeszcze nie. W taki sposób osiągamy stan, w którym wszystkie naczynia obdarzania (kelim de-aszpaa) i naczynia otrzymywania (kelim de-kabbala) ostatecznie łączą się, aby znajdować się w jednym działaniu i napełnić się światłem Stwórcy.

Z lekcji na temat „Chanuka“, 20.12.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Czy cud jest możliwy, jeśli kroczymy wiarą ponad wiedzą?

Odpowiedź: Tego ja nie wiem.

Jeśli będziesz miał kli, i będzie w nim twoja energia, twoje światło, to całkiem możliwe, że na to światło zejdzie wyższe światło i je zapali.

A w jaki sposób możemy przyciągnąć wyższe światło, aby zapaliło w nas światło, tego się uczymy. Tego musimy szukać w sobie, ponieważ wyższe światło powinno być światłem obdarzania, światłem miłości, które nie oczekują reakcji, zwrotu. Wtedy zaczniemy rozumieć, jak to działa.

Z lekcji na temat „Chanuka”, 20.12.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Cud Chanuki jest cudem obdarzania. Jednak zatrzymanie się na duchowej drodze, bardziej przypomina decyzję, że chcemy otrzymywać. W którym momencie rozumiemy, że to właśnie dziesiątka zdecydowała, zatrzymać się i wybrać właściwy kierunek?

Odpowiedź: Kiedy jednoczymy się razem w naszym pragnieniu, to tworzymy bardzo silne kli. I tutaj pojawia się możliwość wyboru, manewru. Co to znaczy manewrować, mieć możliwość wyboru? W jaki sposób chcę otrzymywać, co chcę otrzymać i jak?

Musimy tylko zebrać się razem i spróbować określić dla siebie, dla każdego z nas, co jest najważniejsze w naszym ruchu naprzód. O co prosimy Stwórcę? W jaki sposób chcielibyśmy otrzymywać od Niego to, co pragniemy otrzymać? To jest właśnie nasz podstawowy wybór.

Myślę, że dzisiaj jesteśmy bliżej niż kiedykolwiek rozwiązania tego problemu – zjednoczyć się jak jedna całość, kobiety i mężczyźni ze wszystkich zakątków świata, i być zdolnymi przyjąć od wyższego światła tę Jego część, która nas napełni.

Z lekcji na temat „Chanuka“, 20.12.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Mędrcy pytali: „Czym jest Chanuka? Nasi rabini wyjaśniali” itd. Chanuka – to litery chanu-ko, ponieważ 25 dnia miesiąca kislew mieli przerwę od wojny. Dlatego że przerwa (odpoczynek) następuje dokładnie w środku pracy. Trzeba odpocząć pośrodku, aby zebrać siły do dalszej pracy. (RABASZ. List 53)

Pytanie: Co dla nas oznacza odpoczynek, aby zebrać siły? Na czym powinniśmy się skupić?

Odpowiedź: Musicie skupić się na wzajemnym połączeniu tak, aby prowadziło nas to do następnego stopnia, kiedy będziecie pracować na wspólnych pragnieniach. Postój na drodze duchowej – to odpoczynek przed atakiem. Mam wielką nadzieję, że przynajmniej częściowo wam się to uda.

Pytanie: Co to znaczy, pracować na wspólnym pragnieniu?

Odpowiedź: Mieć nadzieję na sukces we wspólnym dążeniu do zjednoczenia ze sobą, a następnie ze Stwórcą. Po to, należy otworzyć serce wobec przyjaciół w dziesiątce, połączyć wasze serca i skierować to zjednoczone serce ku zbliżeniu się do Stwórcy.

Z lekcji według listu Rabasza

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Jaki wewnętrzny sens zawiera zapalanie świec chanukowych? Jak wytłumaczyć to dzieciom?

Odpowiedź: Dążymy do obdarzania i miłości do bliźniego, które mają stać się dla nas światłem, napełniającym nas przyjemnością. Jeśli zjednoczymy się jak jeden człowiek z jednym sercem, zaczniemy odczuwać duchowy świat, Stwórcę i wieczne życie – to nazywa się płonącą świecą Chanuki.

Chanuka nie jest jeszcze końcem naprawy, a jedynie postojem w drodze. Osiągamy właściwość Biny, obdarzanie dla obdarzania, wychodzimy ze swojego egoizmu – wznosimy się z Malchut do Biny. Na razie nie mogę jeszcze z Biny zejść ponownie do Malchut i używać pragnienia otrzymywania, a jedynie wznieść się ponad wiedzę – to nazywa się Chanuką. Dlatego nie należy używać tego światła, można tylko na nie patrzeć.

Gdy później osiągamy święto Purim, wtedy bierzemy to światło i wykorzystujemy je w naszym pragnieniu, pragnieniu otrzymywania przyjemności, aby „ciemność zajaśniała jak światło”. Wtedy wszystkie siły Biny schodzą do Malchut i ona sama zaczyna świecić, jest to już koniec naprawy.

Chanuka („chanu-ko” – „zatrzymali się tutaj”) – to na razie postój, odpoczynek pośrodku drogi. Jak pokolenie wędrujące po pustyni które wyjaśnia, jak wznieść się ponad własne ego.

Z lekcji według listu Rabasza

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Nasze egoistyczne pragnienie nazywa się „Grecy” albo „wiedza”, i oznacza to, że chcemy rozwijać się, podążając za rozumem i uczuciem, które mamy obecnie. Bo na czym jeszcze możemy się oprzeć i polegać? Tylko na tym, co już posiadamy. Tutaj właśnie pojawia się problem, ponieważ z tymi kelim (naczyniami) nie możemy wejść do duchowego świata.

Ale duchowy świat istnieje tu i teraz, nie ma żadnej odległości, którą należałoby pokonać, czy wymiaru który należałoby osiągnąć. Świat duchowy poznajemy w dodatkowych zmysłach, które musimy w sobie koniecznie rozwinąć, ponad naszą własną wiedzą i racjonalnością, czyli ponad egoizmem, który musimy odpowiednio przygotować, aby po raz pierwszy razem z nim zacząć odczuwać duchowy świat.

To nazywa się wojną Machabeuszy, a zwycięstwo w tej wojnie nazywa się Chanuka, co oznacza „zatrzymali się tutaj” – „chanu ko”, dlatego że robimy postój w drodze. Stan ten nazywa się „Chafec chesed” (niczego nie pragnący dla siebie) albo Bina i jest to odkrycie Stwórcy lub pierwsza naprawa egoizmu.

Na tym etapie człowiek wznosi się ponad swój egoizm, zaczyna nabywać dodatkowe odczucie, nazywane “obdarzaniem”, Dzięki niemu zaczyna odczuwać duchowy świat. Jednak mimo że człowiek już odczuwa duchowy świat, znajduje się w tej rzeczywistości pasywnie, jak zarodek w wodach matki.

To właśnie nazywa się „postojem”, ponieważ człowiek nie jest jeszcze naprawdę gotowy, by posiadać jasną wiedzę i percepcję, nazywaną „poznaniem”, kiedy wszystko jest dla niego zrozumiałe i odkryte, kiedy staje się całkowicie taki jak Stwórca, i zarządza całym duchowym światem.

Jeśli porównamy ten stan do relacji między gościem a Gospodarzem, to mimo rosnącego pragnienia otrzymywania przyjemności, na etapie Chanuka człowiek odmawia przyjmowania od Gospodarza. To jest już duchowa praca człowieka, czyli nie pragnie niczego otrzymywać, nie chce uczestniczyć w świecie duchowym, a jedynie być w nim obecny.

Dlatego w to święto zabronione jest korzystanie ze światła świec, można jedynie na nie patrzeć. Ponadto uważa się, że w Chanukę dokonuje się cud, ponieważ następuje wyjście ponad egoizm, innymi słowy, cud zwycięstwa nad egoizmem, po wzniesieniu się/wyjściu z niego/Egiptu: uwolnienie od pragnień i myśli, które zatrzymują nas w tym świecie i nie pozwalają odczuć duchowego świata.

Z wykładu w audytorium „Kabała dla narodu”.

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Jakie jest znaczenie święta Chanuka?

Odpowiedź: Chanuka symbolizuje wzniesienie człowieka ponad własny egoizm, kiedy zwycięża w sobie „greków”, wszystkie te swoje właściwości, które dążą do wiedzy i pragną zawładnąć nimi.

W rzeczywistości duchowe poznanie nie jest całkowicie naukowe, ponieważ opiera się na przezwyciężaniu egoizmu, a nie na jego wykorzystywaniu, jak dzieje się to w naszym świecie, doprowadzając go do kryzysu. Dlatego święto Chanuka jest bardzo świetliste, jako zwycięstwo nad naszymi wewnętrznymi, egoistycznymi impulsami.

Pytanie: Czy to oznacza, że nie potrzebna jest mi wiedza, tak zwani „grecy” we mnie?

Odpowiedź: Nie. Od czasów Abrahama i później, ludzkość powinna była podążać zupełnie inną drogą rozwoju, nie materialną i intelektualną, lecz duchową, rozwijając nasze zmysły aż do momentu, w którym zaczynamy odczuwać ukrytą przed nami naturę. Święto Chanuka symbolizuje ujawnienie ukrytej natury i uosabia światło.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Chanuka symbolizuje granicę między pustynią a Ziemią Izraela. Gdzie dokładnie znajduje się Chanuka na duchowej drodze?

Odpowiedź: Chanuka to właściwość Biny, poziom Biny, a Ziemia Izraela to właściwość Keter, kiedy Malchut jednoczy się z Keter. Dlatego Chanuka znajduje się w połowie drogi do Keter, do wyższego stopnia połączenia, miłości, zjednoczenia ze Stwórcą, i Jego odkrycia.

Chanuka symbolizuje jedynie odkrycie prawidłowej więzi między nami, ale jeszcze nie pełnej. Dlatego jest to tylko „chanaja”, „chanu-ko”, postój w drodze, na granicy między odkryciem Stwórcy, poznaniem Stwórcy i zlaniem się ze Stwórcą, które dokonuje się w Purim. Czterdziestoletnia wędrówka po pustyni to zbliżenie się do święta Chanuka, wznoszenie się ponad egoizmem. A dalej powinien nastąpić ruch w kierunku Purim.

Pytanie: Jak przebiega dalsze przejście od Chanuki?

Odpowiedź: Gdy w pełni przyswajamy właściwość Biny, i Malchut łączy się z nią, cała Malchut włącza się w Binę. Ten stan nazywa się małym stanem (katnut). Następnie zaczynamy kierować wszystkie nasze pragnienia na właściwość obdarzania i miłości, to znaczy, nie tylko pracujemy tak, aby nie otrzymywać dla siebie, ale żeby napełniać innych. Ten stan nazywa się „Purim”.

Wzniesienie do Chanuki symbolizuje zasadę „nie czyń drugiemu tego, czego sam nie chciałbyś dla siebie”, a zasada „kochaj bliźniego swego jak siebie samego” oznacza już wejście do Ziemi Izraela (Purim).

Pytanie: Jest powiedziane, że podczas 40 lat wędrówki przez pustynię, pokolenie które żyło w Egipcie wymarło, a narodziło się nowe pokolenie, które miało wejść do Ziemi Izraela. Kto zatem świętuje Chanukę? Nowe pokolenie?

Odpowiedź: Chanukę obchodzi to pokolenie, które narodziło się na pustyni. Ponieważ jest już oderwane od Malchut, od egoizmu.

Z programu telewizyjnego „Kabalistyczny sens Chanuki”

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty