Artykuły z kategorii Kongresy, wydarzenia

Na przekór krytyce

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Kiedy próbujemy anulować się przed przyjaciółmi, natychmiast pojawia się krytyka odnośnie tego, co w nich widzę. Jak z tym pracować?

Odpowiedź: Mamy pragnienie krytykowania wszystkich i nie pozostawiania bez krytyki żadnych działań, które widzimy. Ta właściwość jest założona w nas od początku w formie pragnienia. Ale jeśli nie chcemy się z nim zgadzać, to stopniowo wykorzeniamy z siebie to dążenie.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 18.05.2024


I znowu w górę, i znowu wyżej

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jaka jest różnica pomiędzy etapem przygotowania i stanem, kiedy człowiek jest już połączony ze Stwórcą? Czy etap odkrycia zła pozostaje w tyle?

Odpowiedź: Nie. Wszystko trwa dalej, ponieważ stopnie idą w górę. Wznosisz się – są problemy, pojawia się rozwiązanie, jest zbliżenie i tak dalej. I znowu w górę, i znowu wyżej. Dlatego dla nas jest to tylko początek drabiny duchowego wzniesienia.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 18.05.2024


Niepokój o cały świat

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Wznosząc modlitwę, powinniśmy dążyć do odkrycia Stwórcy, czy też modlić się, aby całe światowe kli Go odkryło, a może nawet cały świat?

Odpowiedź: Trudno powiedzieć. To zależy od tego, do kogo zwracamy się. W zasadzie ważne jest, aby człowiek, który nas słyszy, poczuł, jak bardzo jesteśmy zaniepokojeni wewnętrznym stanem świata. Poprzez nasze rozpowszechnianie chcemy przekazać ludzkości nasz wewnętrzny niepokój.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 19.05.2024


Radość i cierpienia

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jeśli ciągle jestem napełniony spotkaniami z przyjaciółmi, co doprowadzi mnie do krzyku, który będzie zawierał prawdziwą modlitwę, którą musimy osiągnąć?

Wydaje mi się, że radość, napełnienie po spotkaniach oddala mnie od celu.

Odpowiedź: Jest modlitwa, która prowadzi do Stwórcy i jest modlitwa, która oddala od Stwórcy, w zależności od tego, czego człowiek pragnie. Dlatego najpierw chcemy wiedzieć jak zjednoczyć się miedzy nami a Stwórcą, by zmusić Go do przybliżenia nas do siebie. To jest najważniejsze. To właśnie chcemy osiągnąć w pierwszej kolejności.

Pytanie: A jak mogę zmusić Stwórcę?

Odpowiedź: Słowami. Modlitwą.

Pytanie: Ale Stwórca nie słyszy naszych słów.

Odpowiedź: Nie słyszy twoich słów, ale twoje serce. Nie ma znaczenia jakim językiem mówimy, najważniejsze jest to, abyśmy odczuwali właściwe uczucia.

Pytanie: Ale moje serce jest zajęte napełnieniem, przyjemnością, nie ma w nim miejsca na krzyk, na modlitwę.

Odpowiedź: O tym należy właśnie pomyśleć i zdecydować, co jest dla ciebie ważniejsze: odczuwanie napełnienia swojego serca czy jego pustkę. Gdy tylko zapragniesz poczuć prawdziwy stan serca, czyli jego pustkę, serce powie ci co dalej robić.

Pytanie: Czyli po każdym spotkaniu powinienem odczuwać niezadowolenie, tak jak Pan, kiedy studiował z Rabaszem i odczuwał pustkę, rozdrażnienie że nic nie rozumie?

Odpowiedź: Musimy odczuwać zarówno cierpienia, jak i radość.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 19.05.2024


Jak przyspieszyć drogę

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jaką myśl lub uczucie powinniśmy osiągnąć jednocześnie, aby nas ruszyło to jakoś z martwego punktu? Może Pan nam coś poradzić?

Odpowiedź: Cały czas daję wam rady i mam nadzieję, że słuchacie ich. Należy kontynuować by być bliżej siebie nawzajem, coraz bardziej. W zasadzie nie widzę żadnych problemów. Ale to wymaga czasu.

Możecie przeczytać Baal HaSulama czy Rabasza, że ta droga zajmuje zarówno dziesięć, jak i dwadzieścia lat. Pamiętam, kiedy usłyszałem to po raz pierwszy, byłem gotowy uczepić się Rabasza i zażądać od niego, by przyspieszył moją drogę duchowego rozwoju.

Ale jest to celowo zrobione tak, aby nasze wysiłki rozłożyły się na cały okres trwania naszych prób, a tym samym moglibyśmy wykonać pełną pracę dla zjednoczenia.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 19.05.2024


Tęsknota za Stwórcą

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Człowiek odczuwa tęsknotę za Stwórcą w osobistym odczuciu, i najczęściej dzieje się to poprzez upadki i uderzenia. Co to jest właściwa forma tęsknoty za Stwórcą?

Odpowiedź: Właściwą formą tęsknoty za Stwórcą jest to, czego człowiekowi brakuje. Brakuje mu odczucia Stwórcy. Jest to bardzo dobry stan. Dzięki niemu człowiek osiąga przybliżenie do Stwórcy.

Pytanie: Czy człowiek powinien dążyć do odczuwania tęsknoty za Stwórcą dla swoich przyjaciół?

Odpowiedź: Nie, to nie jego sprawa.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 18.05.2024


Niezwykła wiara

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Przez tysiące lat wszystkie religie głoszą, że nie ma wiedzy, jest tylko wiara. Wielu z nas przyszło do Kabały, aby zrozumieć Stwórcę, czyli zdobyć wiedzę. Wydaje mi się, że jest tu pewna sprzeczność.

Czy powinniśmy mieć wiedzę i wiarę, czy tylko wiarę ponad wiedzę?

Odpowiedź: Chodzi o to, że wiara, którą praktykujemy w nauce Kabały, nie jest zwykłą wiarą, a wiarą w to, że Stwórca jest wyższą siłą natury. To właśnie Stwórcę pojmujemy w rozumie i w uczuciach, upodabniając się do Niego w stopniu obdarzania. W taki sposób zaczynamy rozumieć Stwórcę i świat, który stworzył.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu Kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 18.05.2024


Szczególny zapis w duszy

каббалист Михаэль Лайтман W każdej chwili, gdy jestem w dziesiątce, czuję, jak nasze zjednoczenie umacnia się coraz bardziej, w taki czy inny sposób. Cały czas czuję, jak zmierzam w stronę stanu, w którym wszyscy będziemy w jednym sercu.

A im bardziej zbliżam się do tego jednego serca, tym bardziej czuję się szczęśliwy i radosny, tym mocniej odczuwam Stwórcę i całą wspólną światową duszę, ponad naszym światem. To bardzo szczególne uczucie, które wszyscy powinniśmy starać się osiągnąć, jak najszybciej.

Jesteśmy w ciągłym ruchu, od bieżącego punktu do następnego i tak do końca naprawy. Kabaliści obiecują nam, że to osiągniemy. Dlatego należy być radosnym, że jesteśmy na tej drodze i mamy cel w życiu, który jest ponad wszystko inne i wznosi nas na szczyt wszechświata. Stan ostatecznej naprawy jest dla nas przygotowany i czeka na nas.

Jeszcze nie zdajemy sobie sprawy, jakimi szczęściarzami jesteśmy. Ale w rzeczywistości każdy ma szczególny zapis w swojej duszy, który odróżnia go od milionów i miliardów ludzi, którzy nie mają tego w swoim życiu. Rozpoczną i zakończą to życie, nie osiągnąwszy niczego. A my, podczas tego życia wznosimy się po duchowej drabinie, od stopnia do stopnia.

Dlatego powinniśmy być radośni w to święto Purim, które jest symbolem wszystkich naszych wzlotów. Bardzo się cieszę, że z każdym dniem dołącza do nas coraz więcej ludzi, i coraz bardziej wzrasta zrozumienie, że otrzymaliśmy szczęśliwy los.

Z lekcji „Pomnażanie radości”. Dzień Jedności na Purim”, 23.03.2024


Wyjście ze świata materialnego do duchowego

каббалист Михаэль Лайтман Zjednoczenie, które chcemy osiągnąć, to szczególny stan, w którym człowiek czuje, że anuluje siebie do zera i rozpływa się w przyjaciołach, znika w nich.

W takim stopniu, w jakim człowiek zatraci siebie, czuje, jak wychodzi z materialnego świata i wchodzi w świat duchowy, otrzymując tam nowe pragnienie i nowe doznanie. To wszystko jest już duchowe.

Czuje, że w centrum tych wszystkich uczuć jest wyższa siła, Stwórca, który czeka i pragnie go.

Z lekcji „Pomnażanie radości”. Dzień Jedności w Purim”, 23.03.2024


W wyznaczonej godzinie, w wyznaczonym miejscu

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Zawsze mówił Pan, że można robić postępy, studiując wirtualnie. A dlaczego teraz tak ważne jest, abyśmy wszyscy zgromadzili się fizycznie w miejscu przeprowadzenia kongresu w listopadzie?

Odpowiedź: Działamy w warunkach ogromnego, różnorodnego świata. To znaczy pod względem wyższej siły, Stwórcy, oddziaływującej na mnie siły obdarzania mogę znajdować się w dowolnym miejscu, w dowolnych stanach: bliżej centrum lub dalej od niego. Jeden podłącza się do lekcji poprzez internet, drugi nie ma internetu i tylko czyta księgi kabalistyczne, ktoś obecny jest na lekcji fizycznie, a ktoś jest w zewnętrznej grupie, inny w ogóle nie jest w pobliżu grupy.

To znaczy każdy znajduje się na swoim miejscu, tam gdzie wyższe sterowanie go postawiło. Pod względem siły oddziaływania, w centrum kręgów znajduje się miejsce fizycznej lokalizacji naszego kongresu, a wszyscy inni są bliżej lub dalej od niego. Należy zrozumieć, że bycie w centralnym punkcie, przez trzy dni kongresu daje maksymalny efekt pod względem siły oddziaływania. Dlatego jeżeli człowiek ma wolność wyboru, to powinien przyjechać!

Jeśli nie ma takiej możliwości, to powinien zastanowić się nad miejscem maksymalnego oddziaływania: czy będzie to lokalna grupa, jeśli ją ma, a jeśli nie ma możliwości, aby do niej dojechać, to najlepiej oglądać transmisję razem z przyjacielem. Być może tej możliwości też nie ma, bo jest sam gdzieś daleko, na skraju ziemi, wtedy musi oglądać sam. A jeśli to też jest niemożliwe, to pozostaje mu tylko słuchać… Mimo wszystko musi znaleźć maksymalny kontakt z kongresem, jest to jego jedyny wolny wybór.

Znajdując się w tym samym mieście, gdzie jest przeprowadzany kongres, można oczywiście pozostać w domu i oglądać wszystko w telewizji. To jest wybór każdego. Ale nie można porównać wrażeń, otrzymanych w sali kongresu i poza nią. Poza tym można siedzieć na sali jako obserwator z zewnątrz bądź też całym sercem i duszą uczestniczyć wewnętrznie – to też dotyczy twojej wolnej woli, czy chcesz „uzyskać maksymalne oddziaływanie poprzez środowisko”.

Wybór należy do ciebie.

Z lekcji do artykułu „Nauka Kabały i jej istota”, 19.10.2010