To właśnie podczas pracy we właściwości „I weźmiecie na siebie” – czyli podczas pracy przyjmowania na siebie jarzma wyższej Malchut, kiedy ciało sprzeciwia się tej pracy – wtedy jest miejsce na radość. (Baal HaSulam. Szamati 19. Co to znaczy, że Stwórca nienawidzi ciała, w pracy)

Przyjmujemy na siebie jarzmo wyższej Malchut „jak wół pod jarzmem i osioł pod ciężarem”, to znaczy bez żadnych ograniczeń i warunków. Wtedy doznajemy radości z możliwości wzięcia tego na siebie.

Pytanie: Dlaczego właśnie właściwość radości jest taka ważna dla Stwórcy?

Odpowiedź: Jest to dowód na to, że pracujesz dla Stwórcy z zadowoleniem, entuzjazmem i całym sercem dążysz do Niego.

Z lekcji na temat „Sukkot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak poczuć chisarony przyjaciół, jeśli nie mówimy o nich bezpośrednio, a tylko abstrakcyjnie, nie na podstawie odczuć, ale rozumu?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Najważniejsze jest to co myślisz, o czym marzysz, jak decydujesz. Pragniesz swoją decyzją, działać praktycznie.

Pytanie: Jeśli odczuwam jakieś potrzeby, czy można powiedzieć, że przyjaciołom brakuje tego samego, a następnie modlić się, aby Stwórca im to dał?

Odpowiedź: Nie, nie należy mierzyć przyjaciół swoją miarą. Nie warto.

Pytanie: Jak sprawdzamy, jakie obdarzanie osiągnęliśmy w dziesiątce?

Odpowiedź: Powinniśmy osiągnąć takie obdarzanie, które będzie podobne do Stwórcy. Ale to oczywiście bardzo wysoki poziom. A wcześniej – dziesiątki lub setki razy mniej.

Z lekcji na temat „Wygrywamy w wojnie”, 22.06.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Po jakich znakach możemy rozpoznać, czym jest keter w pracy dziesiątki i czy prawidłowo pracujemy nad obdarzaniem?

Odpowiedź: Keter w pracy dziesiątki to nasze wspólne pragnienie obdarzania. Jednoczymy się ze sobą, aby mieć większą wspólną siłę obdarzania.

Powinniśmy zdecydowanie prosić Stwórcę o zwiększenie tego pragnienia. Wtedy keter będzie bardzo silny ze względu na wzrost siły obdarzania i będziemy mogli poruszać się do przodu.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Podczas ukrycia należy płakać. Dlaczego jestem w ukryciu? – Ponieważ moje pragnienia nie są naprawione. Jak wydostać się z tego? – Naprawić pragnienia. Jak je naprawić? Nie proszę, aby ukrycie się skończyło, wręcz przeciwnie – niech pozostanie, ponieważ nie chcę, aby pragnienie otrzymywania przyjemności zostało napełnione – a ponad ukryciem zacznę ujawniać właściwości obdarzania i napełniać się nimi. Nazywa się to napełnić się wyższym światłem.

Należy zrozumieć, że mój egoizm, moje egoistyczne pragnienie otrzymywania przyjemności, nigdy nie zostanie napełnione światłem. Na to była Redukcja, ostateczny zakaz.

Tylko wtedy, jeśli zbuduję ponad swoim egoizmem pragnienie obdarzania, na miarę mojego pragnienia obdarzania tego Źródła, otrzymuję od niego napełnienie w zamian. Tylko w taki sposób!

A na mój egoizm, na który nastąpiła Redukcja, nigdy nie otrzymam napełnienia, nie może on napełnić się bezpośrednio.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Milczenie i powstrzymywanie się – są możliwością do podjęcia wewnętrznego dialogu ze Stwórcą.

Co dzieje się z moim pragnieniem, gdy dostrzegam siebie w tym dialogu: czy zmniejsza się, czy powiększa, czy też kurczy się, jakby nabierając większej gęstości?

Odpowiedź: Musimy starać się wyjść ze swojego pragnienia otrzymywania, wznieść się do pragnienia obdarzania, zjednoczyć się z innymi, takimi samymi pragnieniami przyjaciół.

W takim stopniu, w jakim pragnienie to wzrasta i wzmacnia się coraz bardziej, będę mógł coraz intensywniej myśleć o tym, jak mogę obudzić dobrą siłę w grupie i w taki sposób pomóc przyjaciołom wspólnie wznieść się ze mną.

Z lekcji na temat „Wygrywamy w wojnie”, 19.06.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

W czasie pracy, kiedy człowiek powinien powiedzieć: „Jeśli nie ja sobie, to kto mnie?” – w stanie pracy ludzie myślą, że sami tworzą upadki i wzloty. Czyli, że są wojownikami, nazywanymi armią, wzorem odwagi.

Jednocześnie później gdy otrzymują zbawienie, pojmują, że Stwórca jest wojownikiem „cwaot”. Oznacza to, wszystkie upadki i wzloty, które dostali, uczynił Stwórca. (RABASZ. Artykuł 6 (1989). Co to jest „ponad wiedzą” w pracy duchowej)

Pytanie: Dlaczego Stwórca nazywany jest wojownikiem? Przecież to On dokonuje wszystkiego: daje zarówno upadki, jak i wzloty.

Odpowiedź: Po to, aby brać udział w dążeniu do rozwoju człowieka i ludzkości, musimy w jakiś sposób być zgodni ze Stwórcą. Dlatego tutaj mówi się o tym, że musimy brać aktywny udział, sprawdzać i naprawiać siebie modlitwą – we wszystkim, w czym odkrywamy nasz niewystarczający udział.

Z lekcji na temat „Wygrywamy w wojnie”, 19.06.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Komentarz: Pana nauczyciel Rabasz napisał dziesiątki artykułów o tym, czym powinni zajmować się ludzie, którzy chcą pojąć Stwórcę dzięki grupie. Jeden z nich nosi tytuł „Porządek zgromadzenia przyjaciół”. Rabasz przedstawił w nim zasady zebrania przyjaciół. Pierwsza zasada: przed spotkaniem należy zbudować wielkość celu i wielkość przyjaciół.

Odpowiedź: Zanim pójdziesz na spotkanie przyjaciół, powinieneś w ciągu dnia pracować aby zastanowić się: „Dlaczego potrzebuję połączenia z przyjaciółmi? Jaki cel chcę osiągnąć? Dlaczego nie mogę osiągnąć tego ważnego celu bez nich?”

Komentarz: To bardzo dziwne działanie. W naszym świecie, jeśli szanuję jakiegoś człowieka, to albo dlatego, że wszyscy go szanują, albo dlatego, że zrobił dla mnie coś dobrego, albo dlatego, że ma pewne cechy, które mi imponują. Nie ma takiego pojęcia jak praca nad znaczeniem jakiegoś człowieka. A w Kabale jest podana instrukcja, by pracować nad znaczeniem przyjaciół, i wywyższać ich.

Odpowiedź: Należy tu rozumieć, że to właśnie Stwórca postawił cię w takim stanie, że spotkałeś ludzi, z którymi możesz się zjednoczyć, w których powinieneś się rozpłynąć i w relacji z nimi poczuć Stwórcę. Praktycznie ludzie ci powinni być dla ciebie środkiem do poznania Stwórcy. Dlatego powinni być tak samo ważni jak Stwórca, Jego zrozumienie, zbliżenie się do Niego.

Pytanie: Czyli powinni być tak ważni jak ja sam dla siebie?

Odpowiedź: Myślę, że nawet bardziej. Ponieważ sam dla siebie jesteś zwierzęciem. A przyjaciele, którzy prowadzą cię do Stwórcy i w których odkrywasz Go – to już jest inny poziom, to jest poziom duchowego zrozumienia. Dlatego powinni być dla ciebie tak ważni jak Stwórca.

Pytanie: A czy można powiedzieć, że przyjaciele lub inni ludzie są moją duszą, czyli następnym poziomem istnienia?

Odpowiedź: Ta grupa, w której jesteś, jest twoją duszą. Nie ich ciała, ale ich pragnienie połączenia i ukierunkowanie na Stwórcę.

Pytanie: Więc jeśli nie mam jeszcze ani wielkości celu, ani znaczenia przyjaciół, muszę to zbudować? Nie dzieje się to automatycznie?

Odpowiedź: Nie. Musisz o to zadbać, stale pielęgnować znaczenie celu, iść do grupy, na spotkanie przyjaciół właśnie z tym nastawieniem i przez wzgląd na to.

Pytanie: Powiedzmy, że przyjaciele mają dla mnie znaczenie na 10 kilogramów, ale pragnę, aby mieli dla mnie znaczenie na 15 kilogramów. Co powinienem zrobić?

Odpowiedź: Pozostań w dialogu z samym sobą. Odczuwaj, co jest napisane w pierwotnych źródłach na ten temat. Porozmawiaj z przyjaciółmi o znaczeniu Stwórcy. W jakiś sposób przejmij od nich znaczenie celu. A w stopniu jaki cel jest dla ciebie ważny, środek jego osiągnięcia również stanie się ważny.

Z programu telewizyjnego „Podstawy Kabały”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Studia Kabały

Pytanie: Malchut wyższego – to Keter niższego. Jak odbywa się ich połączenie w podobieństwie formy? W Malchut, jak jest powiedziane, jest kalkulacja. A w Keter, okazuje się, nie ma kalkulacji?

Odpowiedź: Keter nie ma kalkulacji. Jeśli go prosić, to daje. Musimy wnieść do Malchut niższego swoje pragnienia otrzymywania, po to, aby je przekazać dalej. Wtedy nasze pragnienia wzniosą się do Keter, z niego światło przejdzie do Malchut, a stamtąd my je otrzymamy.

Pytanie: Powiedział Pan, że nie ma Malchut bez Keter. Ale czy istnieje Keter bez Malchut? Czy można je uważać za jedną całość?

Odpowiedź: Nie, Keter istnieje również bez Malchut. Ale jakie jest jego przeznaczenie? Takie aby doprowadzić wszystkie Sefirot do samego końca, i Malchut również stałaby się obdarzająca, jak Keter.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Słowo korona „taga” oznacza keter. A keter – to właściwość Stwórcy i Korzenia. A świętość jest związana z Korzeniem. (Baal HaSulam. Szamati 17. Co oznacza, że ​​Sitra Achra jest nazywana królestwem bez korony)

Pytanie: Co to znaczy: że trzeba wybrać świętość i połączyć się z Keter?

Odpowiedź: Pragniemy, aby wszystkie nasze działania były skierowane na obdarzanie, jak w Keter. Ponieważ Keter jest całkowicie właściwością obdarzania, podczas gdy inne Sefirot (Chochma, Bina itd.) mają bardzo różne właściwości otrzymywania i obdarzania, w różnych proporcjach wobec siebie. Ale Keter jest całkowicie obdarzająca, tak jak Malchut jest całkowicie otrzymująca.

Pytanie: Czy możemy w dziesiątce natychmiast połączyć się z właściwością Keter, czy musimy przejść przez jakieś pośrednie etapy?

Odpowiedź: I dlatego, należy prosić Stwórcę, aby dał nam więcej siły do ​​wypełnienia właściwości obdarzania i starać się nie otrzymywać, z wyjątkiem najbardziej niezbędnych potrzeb. Wtedy możemy zbliżyć się do Keter/Stwórcy i oddalić się od Malchut.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedział Pan, że dziesiątka może otworzyć każdą bramę w duchowości. Którą dokładnie?

Odpowiedź: Jest wiele bram, przez które musimy przejść, ale najważniejszą bramą jest brama łez. Kiedy człowiek nie ma już żadnych sił, aby zwrócić się do Stwórcy, jest przekonany, że jest nieudacznikiem i nic mu nie pomoże, zalewa się łzami i wtedy Stwórca otwiera przed nim bramę. Przez tę bramę przechodzą wszyscy, którzy się do Niego przybliżają.

Pytanie: O co poprosić Stwórcę w tej chwili, kiedy naprawdę widzę, że jestem nieudacznikiem?

Odpowiedź: Zbadaj, co ci jest niezbędnie potrzebne i poproś o to.

Pytanie: A co z właściwością obdarzania, przecież uczymy się, że o to właśnie powinniśmy prosić?

Odpowiedź: Ale jeśli nie masz do tego żadnego impulsu, to o co będziesz prosił?

Pytanie: Ale czy ważne jest, aby prosić o to, czego mi brakuje, czy też prosić, by być w połączeniu ze Stwórcą?

Odpowiedź: To zależy, co wybierzesz. Nie zmuszaj mnie abym wybierał za ciebie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie