Pytanie: Czy poświęcenie siebie jest podobne do obdarzania dla obdarzania?

Odpowiedź: Nie. Chodzi o to, że poświęcenie siebie, obdarzanie – wszystko to przychodzi do człowieka z góry, i wtedy zaczyna odczuwać więź ze Stwórcą zgodnie z tymi stanami.

To bardzo poważny stosunek do Stwórcy, do siebie, do wzajemnej więzi. Za każdym razem tylko delikatnie tego dotykamy ale będziemy wracać do tego coraz głębiej. W każdym fragmencie, który czytamy jest jakaś cząstka z tego stanu.

Z lekcji na temat „Wygrywamy w wojnie”, 30.06.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: W którym momencie zaczyna się stan „liszma“?

Odpowiedź: Liszma (nie dla siebie) to stan, w którym człowiek otrzymuje takie wzmocnienie z góry, że może już dążyć do połączenia ze Stwórcą i tylko to jest jego celem.

Pytanie: Jaką właściwością możemy bardziej zadowolić Stwórcę naszymi wysiłkami: w liszma (dla bliźniego) czy w lo liszma (dla siebie)?

Odpowiedź: W obu stanach. Musimy starać się być maksymalnie dobrzy, życzliwi, obdarzający w oczach Stwórcy. Wtedy zobaczymy, jak dokładnie nasze pragnienia są realizowane.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Komentarz: Mówimy o poświęceniu siebie, ale raczej bardziej odczuwamy pewnego rodzaju pozyskanie, włączenie, scalenie. Człowiek nie czuje, że z czegoś rezygnuje.

Odpowiedź: Człowiek rezygnuje ze wszystkiego, z czego tylko może, oprócz połączenia ze Stwórcą. To ogólnie, jest to co determinuje poświęcenie siebie, oddanie duszy (mesirut nefesz).

Pytanie: Nie do końca rozumiem, jak można zrezygnować ze Stwórcy, ponieważ chcemy Go poznać, zrozumieć, poczuć Jego miłość.

Odpowiedź: To nie oznacza, że rezygnujesz z miłości do Stwórcy, lecz wskazuje, że poza tym absolutnie nic nie jest dla ciebie ważne.

Z lekcji na temat „Wygrywamy w wojnie”, 30.06.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Kiedy osiągamy gotowość do wyrzeczenia się siebie, oddania grupie, potrzebujemy siły. To ogromna praca. Jeśli brakuje mi siły w grupie, odczuwam bardzo wielkość Nauczyciela i czerpię stamtąd siły. W jakim stopniu mogę zastosować tę siłę w grupie, aby anulować się przed przyjaciółmi?

Odpowiedź: Na ile możesz, na tyle bierz. Sama wielkość nie ma znaczenia. Potem zaczniemy to mierzyć: nefesz, ruach, neszama, chaja, jechida – to znaczy, z jaką siłą potrzebujemy pomocy z góry, aby znajdować się ponad światłem, które odkrywa się z dołu.

Pytanie: Jak powiązane są oddanie i zawarcie sojuszu ze Stwórcą? Czym jest zawarcie sojuszu ze Stwórcą, które wzmacnia oddanie?

Odpowiedź: Oddanie jest dla nas konieczne w każdej relacji człowieka ze Stwórcą, nawet człowieka do człowieka, do przyjaciół. Myślę, że sami to szybko zrozumiecie.

Z lekcji na temat „Wygrywamy w wojnie”, 30.06.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jest takie odczucie, że poświęcenie siebie to wysoki stan, którego musimy stać się godni, czyli nawiązać kontakt ze Stwórcą. Ale dopóki nie mamy kontaktu, jak powinniśmy postępować: wiedzą czy może grać w ten stan?

Odpowiedź: Musicie ukierunkować się na to, co nazywa się poświęceniem siebie, oddaniem duszy („mesirut nefesz”). To znaczy poprzez wasze dążenie do kontaktu ze Stwórcą, coraz bardziej odkrywacie swoje wewnętrzne kli, chcąc, aby Stwórca je napełnił. I właśnie dzięki temu otwarciu na poświęcenie siebie, będziecie się do Niego zbliżać.

Jesteśmy na pograniczu tego stanu, i mam nadzieję, że to bardzo szybko się wyjaśni.

Z lekcji na temat „Wygrywamy w wojnie”, 30.06.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Co mają na myśli kabaliści, mówiąc: „Wszystko musi zaczynać się i kończyć na Stwórcy”?

Odpowiedź: Mówi się, że wszystko musi zaczynać się i kończyć na Stwórcy, ponieważ Stwórca jest przyczyną wszystkiego, co się we mnie dzieje, dlatego że zawieram w sobie cały ten wszechświat, czuję go, jest we mnie odciśnięty. Poprzez wszystko, co czuję – nieożywioną, roślinną, zwierzęcą naturę i ludzi – Stwórca rozmawia ze mną i pomaga mi dostroić się, aby przez te doznania przyjść do Niego, poczuć Go.

Jeśli działam w taki sposób, zaczynam rozumieć język Stwórcy, jak rozmawia ze mną poprzez wszystkie oddziaływania na mnie, przez moje wewnętrzne właściwości i to jak siebie traktuję. To Stwórca początkowo wywołuje we mnie wszystkie moje doznania, realizacje.

Pozwala mi zrozumieć, że robi to, abym chciał odkryć Go we wszystkim, jako pierwotną przyczynę siebie, swoich uczuć i myśli, a następnie spróbować z tego, co otrzymałem od Niego w moim sercu i umyśle, wyjaśnić jak poprzez ten obraz mogę Go znaleźć. Odczuwając cały obraz, postrzegam to, jako Jego dialog ze mną.

Tak Stwórca komunikuje się ze mną, nie skrywając się za tym obrazem, a ja muszę się rozwijać, aby móc Go poczuć. Przecież kiedy rozmawiasz z małym dzieckiem, które jeszcze nie umie mówić, to ono macha rączkami i nóżkami, patrzy na ciebie i nie wie, jak cię zrozumieć. Ale stopniowo, poprzez takie wysiłki zaczyna cię rozumieć coraz bardziej.

To samo dzieje się z nami. Musimy, jak małe dziecko, „machać” wszystkimi swoimi właściwościami, możliwościami i starać się zrozumieć poprzez ten obraz, który jest w nas nieustannie odciskany, co On chce nam przez to powiedzieć, musimy przeniknąć przez niego przenikliwym wzrokiem i zobaczyć Stwórcę.

Wszystko, co dzieje się wokół nas, przypomina matkę, która pochyla się nad dzieckiem i rozmawia z nim, a ono nie wie, jak na to reagować. Dokładnie tak powinniśmy odczuwać siebie w stosunku do świata, i wtedy stopniowo wejdziemy w kontakt ze Stwórcą.

Z lekcji na temat „Grupa i rozpowszechnianie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Stwórca

Co oznacza upadek duchowy? Czasami ludzie myślą, że jest to konsekwencja pewnych materialnych niepowodzeń: zwolnienia z pracy lub problemów w rodzinie.

Ale w rzeczywistości upadek to uczucie oddalenia od Stwórcy, a wzniesienie to zbliżenie do Niego. Tak należy rozumieć wzloty i upadki i odpowiednio do nich pracować.

Oddalenie od Stwórcy odczuwane jest tak, że człowiek nie rozumie, czego się od niego wymaga, nie rozumie swojego stanu i cierpi z powodu swoich niewłaściwych powiązań z innymi ludźmi. A lekarstwem jest związanie się ponad wiedzą, z pragnieniem naprawy zawartym w naturze, z siłą obdarzania i miłości, tak aby zaczęła panować nad nami.

Z lekcji na temat „Wygrywamy w wojnie”, 19.06.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Studiując Kabałę należy dążyć nie tylko do tego by stać się mądrzejszym, zdobywając nową wiedzę w umyśle, ale przede wszystkim do zmiany swoich uczuć, aby serce się zmieniło, rozszerzyło. Serce uczy się odczuwać bardziej wzniosłe zjawiska, które są dla nas teraz niedostępne: działania obdarzania, zjednoczenia, które są ponad naszym umysłem.

W Kabale istnieje pojęcie „wiary ponad wiedzą”. Wiedza jest tym, co odpowiada rozumowi. W zakresie mojego zrozumienia jestem w stanie obdarzać, wiedząc, że przyniesie mi to korzyść. Przychodzę do sklepu, daję pieniądze w zamian za towar – nie ma żadnego problemu.

Ale wiara ponad wiedzą nie istnieje w naszym świecie. Skąd mogę wziąć dodatkową siłę, dla obdarzania ponad rozumem? Zgodnie z moim zrozumieniem jestem gotowy zapłacić dwa dolary za filiżankę kawy. Ale jestem proszony, aby zapłacić dwadzieścia dolarów zamiast dwóch, by to poszło na jakiś dobry cel. Skąd mam brać w sobie siły, aby oddać dodatkowe osiemnaście dolarów?

Siła, która daje mi możliwość wykonywać dodatkową pracę, wkładać dodatkowy wysiłek, poświęcić swój egoizm, nazywa się „wiarą”. To właśnie tę siłę powinniśmy otrzymać. Tylko dzięki niej można zmierzyć, ile naprawdę daję – nie według moich rozsądnych kalkulacji, ale z pragnienia obdarzania Gospodarza.

To znaczy, że obdarzam ponad obliczeniem, ile od Niego otrzymałem i jestem gotów Mu zrekompensować, ale całkowicie bezinteresownie. Nawet jeśli nic od Niego nie otrzymam, jestem gotów oddać Mu cały świat – to już nazywa się oddaniem duszy.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak napełnić chisaron przyjaciół?

Odpowiedź: Tak, że im pomagasz. Swoimi działaniami. Dowiedz się, czego pragną i staraj się być z nimi w tych pragnieniach. Jesteś obdarzający bo widzisz, czego potrzebuje twój przyjaciel i pomagasz mu to osiągnąć. Tak to działa.

Z lekcji na temat „Wygrywamy w wojnie”, 22.06.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Każdy z nas ma punkt w sercu – część boskości pochodzącą z góry. To znaczy, że ten punkt jest w nas połączony ze Stwórcą bardzo cienką nicią, a my musimy postarać się ożywić to połączenie.

Jeśli wykorzystuję wszystkie swoje pragnienia, właściwości, wszystkie sytuacje po to, aby wzmocnić to połączenie, rozszerzyć, uczynić tę nić grubszą i mocniejszą, sprawić, aby ten kanał w każdej sekundzie pracował, to świadczy o oddaniu mojej duszy.

Trzeba szukać swojego połączenia z dziesiątką i połączenia ze Stwórcą, aby wszystko to zbiegło się w jednym punkcie. To właśnie będzie prawdziwe centrum dziesiątki.

Z lekcji na temat „Wszystkie grzechy pokryje miłość”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa