Pytanie: Czuć to co czuje Stwórca i patrzeć na świat, tak jak Stwórca patrzy na świat – czy to jest prawda?

Odpowiedź: Oczywiście.

Pytanie: Jak można przybliżyć się do takiej świadomości, wrażliwości?

Odpowiedź: Po to uczymy się. To, co czytaliśmy przez cały ten czas, musimy jakoś wchłonąć w siebie i spróbować dostosować się do postrzegania rzeczywistości ponad naszym egoizmem, wbrew niemu, tak aby prawda zawsze była cenniejsza niż kłamstwo. Należy cały czas pilnować, by egoizm nie podnosił się ponad ciebie. Nie ma nic ważniejszego niż kontrolowanie tego, czy jesteś ponad nim.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy egoizm jest ważny dla naszego rozwoju?

Odpowiedź: Ego nie tylko jest ważne dla rozwoju – poza nim niczego nie ma. Nie należy go tłumić, ono powinno się rozwijać.

Musimy troszczyć się o jego naprawę, o jego właściwe wykorzystanie, a nie o tłumienie, ponieważ egoizm jest naszą naturą, pragnieniem otrzymywania. Nie można go zniszczyć. Cały świat to jedno wielkie ego na różnych poziomach: nieożywionym, roślinnym, zwierzęcym, mówiącym. A celem świata jest dojście do pełnego wykorzystanie siły ego, a nie jego niszczenie.

Chcesz zniszczyć materię? To niemożliwe! Można przemienić człowieka w roślinę, robiąc mu odpowiedni zastrzyk. Oczywiście, będzie wtedy mniej odczuwał, mniej cierpiał, ale jak długo można tak wytrzymać, nawet stosując różne metody?

Dlatego ani religie, ani różne metody nie są rozwiązaniem. To już staje się oczywiste.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 10.06.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Rozwój egoizmu

Pytanie: Jak następuje przejście z podwójnego ukrycia do prostego?

Odpowiedź: Przejście z podwójnego ukrycia do prostego zachodzi tutaj, w ramach tego świata, powoli i stopniowo. Człowiek znajduje się raz w jednym stanie, raz w drugim, i tak stopniowo przechodzi do stanu prostego ukrycia.

Czym jest proste ukrycie? Jest wtedy, gdy na tle każdego wydarzenia, które się ze mną dzieje, czuję, że jest to przygotowane dla mnie z góry, że za wszystkim stoi Stwórca. Stopniowo to odczucie zaczyna stale towarzyszyć człowiekowi, i żyje tym, jeszcze przed machsomem. Następuje to znacznie wcześniej, narastając i przejawiając się w naszych odczuciach.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 13.06.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Zwrócenie się do Stwórcy – czy jest to największy wysiłek, jaki człowiek może podjąć?

Odpowiedź: Trzeba szukać, jak zwrócić się do Stwórcy, ale nie dzieje się to, ot tak po prostu. Nikt nie może tak sobie, zwrócić się do Niego. W tej chwili, gdy Stwórca odkrywa mi się jawnie lub w niejawnej formie, oznacza to, że On zaprasza mnie abym zwrócił się do Niego. Nie oznacza to, że mogę iść i szukać Go. Gdzie będę Go szukać, aby krzyczeć do Niego albo prosić o coś?

W rzeczywistości zwrócenie się do Stwórcy, kiedy już zasługujemy na Jego odkrycie, przychodzi nagle, jak powiedziano: „Zbawienie Stwórcy jest w mgnieniu oka”. Dzieje się to zupełnie niespodziewanie, jako rezultat wszystkich wysiłków wcześniejszych człowieka. Jednak cała wykonana wcześniej praca, jest konieczna, ponieważ bez niej niemożliwe byłoby odczucie tego stanu.

My już i teraz znajdujemy się w Ostatecznej Naprawie, ale czy ktoś to odczuwa?

Z lekcji według artykułu Rabasza, 13.06.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Co dokładnie odkrywa się nam ponad wiedzą?

Odpowiedź: Co odkryje mi się ponad wiedzą, nie wiem. Na razie idę dalej i tyle. Mówią mi, że po tym, jak całkowicie osłabnę i zwątpię w swoje siły, myśląc „jeśli nie ja dla siebie, to kto dla mnie?” – wtedy zasłużę na prawo, by zwrócić się do Niego z krzykiem o pomoc. Nie będę miał już nic więcej do zrobienia.

Stwórca nie daje mi już żadnej nadziei, że mogę spróbować zrobić coś jeszcze i dzięki temu osiągnąć pożądany cel. Wtedy pozostaje mi tylko jedno ogromne pragnienie osiągnięcia go, bez jakichkolwiek środków – i wtedy krzyczę.

Krzyczę dlatego, że nie widzę żadnej możliwości, by poruszać się naprzód, nie dostaję więcej żadnych szans.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 13.06.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

W czasie, gdy wyższe zarządzanie oddziałuje na nas w nieprzyjemnej dla nas formie, złej z punktu widzenia naszego odczucia, nie czujemy duchowości, nie pamiętamy, że istnieje Stwórca. Myślimy, że dzieje się tak dlatego, że ból wyłącza rozum i dlatego nie pamiętamy, że to pochodzi od Stwórcy. Ale takie wyobrażenie jest błędne.

To że Stwórca ukrywa się, kiedy czyni nam jakby złe rzeczy, to nie jest po to, abyśmy Go przeklinali, zapominali o Nim i tylko cierpieli. Pytali dlaczego On tak postępuje?

Robi to, abyś ty naprawił kelim i doprowadził je do takiego stanu, w którym nie będzie dla ciebie ważne, czy czujesz się źle, najważniejsze, aby On cię nie opuszczał. Nie będzie cię już martwić czy odczujesz „słodkie”, czy „gorzkie”, lecz tylko „prawdę” i “fałsz”, czy ukrywa się przed tobą czy odkrywa się, czy odczuwasz Jego obecność w sobie czy nie.

Wtedy zaczynasz oceniać swój stan zgodnie z obecnością Stwórcy w tobie. Jeśli czujesz z Nim więź, to słodkie-gorzkie nie ma już dla ciebie znaczenia. Dlatego mówimy, że Stwórca nigdy nie przejawia się jako czyniący zło, ponieważ kiedy On się objawia, nie może być ci źle. Nawet jeśli odczuwasz ból, to jest on postrzegany jako posiadający swój cel.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 09.06.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Aby przejść machsom, czy muszę używać wiary ponad wiedzą?

Odpowiedź: Wiara ponad wiedzą to duchowe kli, właściwość Stwórcy, ucieleśnione we mnie. Kiedy Malchut nabywa właściwości Biny, nazywa się to wiarą ponad wiedzą. Wiedza to właściwość Malchut, wiara to właściwość Biny, w taki sposób Bina wewnątrz Malchut nazywa się wiarą ponad wiedzą.

Jeśli człowiek używa wiary ponad wiedzą, aby napełnić Malchut, jest to właściwość klipy. Jeśli natomiast używa Malchut zgodnie z jej bezpośrednim przeznaczeniem, to jest to proces, który używany jest w świętości. To znaczy, jest to albo obdarzanie dla otrzymywania, albo obdarzanie dla obdarzania, albo otrzymywanie dla obdarzenia.

Pytanie: W jakich formach używa się tej wiary po machsomie?

Odpowiedź: Wiara ponad wiedzą, siła Biny, może być używana w dwóch formach. W naszym świecie również istnieje tego odzwierciedlenie – mogę obdarzać innego człowieka, ale tym samym otrzymywać dla siebie. W ukrytej formie zawsze otrzymujemy, tylko wydaje nam się, że obdarzamy.

Jeśli moją intencją jest wykorzystanie Stwórcy dla siebie, nazywa się to „Faraon”, „klipa”. Jeśli zwracam się do Stwórcy dla Niego samego, bez ingerencji własnych interesów, – nazywa się to czystą formą wiary ponad wiedzą, świętością.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 10.06.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Komentarz: Człowiek jest pragnieniem otrzymywania dla siebie, nigdy nie będzie prosił o cierpienia.

Odpowiedź: Zgadza się, nie będzie prosił, ale czym są cierpienia? W człowieku ujawniają się różne pragnienia, które różnią się od pragnienia Stwórcy, a powinny być całkowicie do Niego podobne.

Stwórca świeci człowiekowi naprzeciw każdego pragnienia, i wtedy człowiek stopniowo zaczyna odczuwać, że coś jest nie tak, chociaż jeszcze nie rozumie, co się dzieje. Te cierpienia są uświadomieniem sobie naszego braku podobieństwa do Stwórcy.

Nawet teraz, niezależnie od tego, z jakiego powodu cierpię, jest to znak, że w czymś różnię się od Niego. Dzieje się to zarówno na poziomie zwierzęcym, jak i na najwyższych poziomach duchowych.

Każde cierpienie wynika z braku podobieństwa do Stwórcy, z niezgodności kli ze światłem. Takie odkrycie popycha człowieka do celu. Nie trzeba być do tego bardzo mądrym. Jeśli zwrócimy na to uwagę, możemy przyspieszyć nasz rozwój i uświadomienie sobie tego. Ale jeśli nie zwracamy uwagi, otrzymujemy jeszcze większe cierpienia.

Pytanie: Na co powinniśmy zwracać uwagę?

Odpowiedź: Na to, czym jest Źródło cierpień.

Komentarz: Ale ja nie wiem, co to jest.

Odpowiedź: Czym jest dla ciebie wiedza? Tym, co usłyszałeś od kogoś lub przeczytałeś w książce.

Wiedza – to otrzymanie światła w kli. Jeśli człowiek wyłącznie cierpi, nie oznacza to jeszcze, że wie. „Wiedzieć” znaczy poznać Źródło cierpień. Stopniowo człowiekowi odkrywa się, jak może poznać swoje Źródło. A wtedy powinieneś jedynie pragnąć to zbadać, pracować przeciwko cierpieniom.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 10.06.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jaki jest związek między obdarzaniem i wiarą ponad wiedzą, którą należy nabyć?

Odpowiedź: Jaki jest związek między obdarzaniem, które muszę nabyć, choć nie wiem dlaczego, ale powiedziano że trzeba, a wiarą ponad wiedzą, która jest mi również potrzebna ale nie wiem po co? We mnie nie ma żadnego pragnienia, żadnego pobudzenia do obdarzania, do wiary ponad wiedzą, w ogóle nie wiem, co to jest.

Poprzez wszystkie przypadki, kiedy otrzymuję odpychanie, dochodzę do stanu, w którym muszę odkryć przyczynę, dlaczego to dzieje się ze mną, dlaczego jest mi źle, a stąd przechodzę do pytania: kto mi to robi? Wszystkie te pytania w istocie dotyczą jednego – mojego Źródła, Stwórcy.

Natykając się na to pytanie, zaczynam odczuwać, że we wszystkim, co mi się przydarza, nie mogę bezpośrednio odkryć Stwórcy. Jednocześnie nie mogę pozostawać w spokoju, ponieważ wszystkie te stany zobowiązują mnie do ujawnienia Go.

I wtedy okazuje się, że mogę Go odkryć nie w pięciu organach zmysłów, lecz w wierze ponad wiedzą. Co to znaczy? Pokazuje to, na ile jestem gotów iść nie za swoimi odczuciami, ale ponad nimi. To znaczy, nie chcę pojąć swoim rozumem, kim jest Stwórca, w jaki sposób działa, nie chcę widzieć, co On dokładnie robi. Przecież w takiej formie nigdy nie otrzymam żadnego odkrycia, poza zwierzęcym rozumieniem, że za tym wszystkim ktoś stoi, nie otrzymam świadomości.

Muszę osiągnąć stan, kiedy otrzymam od Niego jakieś odczucie, ale nie w moich organach zmysłów. Osiągam jakby wiedzę, ale nie Jego odkrycie. Nazywa się to odkryciem Stwórcy szóstym zmysłem, siłą wiary ponad wiedzą, co oznacza nabycie przez człowieka siły Biny, intencji dla obdarzania. A wcześniej, człowiek nie wie, co to jest.

Ale jeśli nabywam właściwość Biny, pojawia się we mnie możliwość ustanowienia kontaktu ze Stwórcą poprzez to nadprzyrodzone zjawisko, które nazywa się wiarą ponad wiedzą. To jest właśnie “to, czego nie wiem”. Nie mam zrozumienia, nie mam odczucia, czyli nie mam osiągnięcia w kelim otrzymywania, ponieważ odczucie i zrozumienie są tym, co otrzymujemy w nasze kelim.

Mam coś absolutnie innego, znajdującego się ponad tym, to jest zupełnie inne kli postrzegania, zwane odbitym światłem, duchowym kli, szóstym zmysłem, ale co to jest, nie wiemy. Otwiera się w nas jakiś inny kanał w odniesieniu do Stwórcy i działa tak, że w nim odkrywamy Stwórcę. W zwykłych odczuciach, zwykłych kanałach percepcji nigdy nie możemy tego zrobić.

Aby jakoś określić ten kanał, nazywamy go wiarą ponad wiedzą. Ta nazwa jest jedynie oznaczeniem tego, że dzieje się to poza naszymi organami zmysłów, poza zrozumieniem, poza wszystkim, do czego jesteśmy przyzwyczajeni, ponad tym wszystkim, ale w sposób całkowicie odmienny.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 10.06.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

Pytanie: Czy istnieje jakaś różnica między ogólnym pojęciem wiary a wiarą ponad wiedzą?

Odpowiedź: Bardzo trudno jest wyjaśnić takie pojęcie jak „ponad wiedzą” przed machsomem. Ale w okresie przygotowania można to wyjaśnić w następujący sposób: człowiek nie tylko znajduje się w grupie, ale wkłada wysiłki, anuluje się przed przyjaciółmi i przyjmuje to, co jest w grupie ponad wiedzą.

Oznacza to, że chce znajdować się pod wpływem przyjaciół. Czyli zaczyna przekonywać siebie, że to, co od nich słyszy, jest prawdą. Jest to rzeczywiście „pranie mózgu”. Rabasz pisał o tym, że nawyk staje się drugą naturą.

Powiem to jeszcze inaczej: znajdujemy się w grupie, w której istnieje coś jawnego i coś ukrytego. Ukryte siły, nieznane nam, to naprawdę jest to kim jesteśmy, jest to już duchowa siła. A siła odkryta przed nami jest tym, co widzimy jak bardzo jesteśmy jeszcze niedoskonali.

Dla człowieka, znajdującego się w grupie i uniżającego się przed nią, nie ważny jest poziom przyjaciół. Tym, że przekonuje siebie aby być „małym”, otrzymuje wpływ ukrytej siły, obecnej w grupie. Być może cała grupa nie znajduje się na wysokim poziomie duchowym, ale poprzez nią otrzymuje siły z jej duchowego korzenia, których sami jeszcze nie otrzymują.

Okazuje się, że grupa może składać się z dwudziestu osób, i wszyscy nie wyróżniają się niczym szczególnym. Ale nagle ktoś z nich decyduje, że chce być pod wpływem jej oddziaływania w 100%. Wtedy otrzymuje wpływ wewnętrznej duchowej siły grupy a nawet takie rzeczy, o istnieniu których pozostali nawet nie podejrzewają i nie wiedzą, skąd to pochodzi.

Innymi słowy, nie należy myśleć, że jeśli ktoś uniża się przed grupą, to otrzymuje to, co posiadają wszyscy, albo zostanie naprawiony w takim samym stopniu jak pozostali. Nie, to będzie coś o wiele więcej.

Może dojść do duchowości, wykorzystując siłę grupy, nawet jeśli cała grupa znajduje się jeszcze w stanie materialnym. Jedno, w zasadzie, nie ma związku z drugim, ponieważ to co jest przeznaczone dla nich, przychodzi zgodnie z ich osobistą pracą, a to, co przeznaczone jest dla niego, zgodnie z jego osobistą pracą.

Dlatego można powiedzieć, że dla mojego osobistego rozwoju nie ma znaczenia, co się z wami dzieje, jak jest powiedziane: „Od wszystkich moich uczniów uczyłem się”. Uczniowie mogą być mali, ale poprzez nich można otrzymać ogromną mądrość.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 09.06.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie