Praca wewnętrzna zaczyna się od naszego dążenia do wyjścia z samego siebie, do połączenia. A wyjście z połączenia jest mierzone tym, jak bardzo jest to sprzeczne z naszym pragnieniem, z siłami które utrudniają i walczą przeciwko połączeniu.

Te opierające się siły służą jako pomoc ze strony przeciwnej, dlatego że pokazują człowiekowi, gdzie jeszcze musi podejmować wysiłki, aby się naprawić. I tak postępuje, krok po kroku, raz za razem.

Próbuję połączyć się z bliźnim i obdarzać – za każdym razem otrzymuje odrzucenie i wskazanie kierunku, trudności, obciążenie serca, uświadomienie swojego błędu. Ale powtarzając raz za razem, stopniowo gromadzi się „grosz do grosza – w jeden duży rachunek”, aż pewnego dnia nadchodzi „zapłata” – czyli naprawdę odkrywa się mu siła obdarzania, siła wiary.

Najważniejsze jest aby nie poddawać się! W końcu, rozpoczynamy tę drogę całkowicie egoistycznie (lo liszma) i myślimy tylko o tym, jak możemy wygrać w wielkim stylu. W ogóle nie łączymy tego w żaden sposób z innymi ludźmi i nie czujemy, kim jest ten „bliźni”.

Na razie są to takie same działania, jak nowo narodzonego dziecka, które zupełnie nie rozumie, co robi i nie ma poczucia, co z nim się robi. Ale z czasem zaczyna powoli czuć, słyszeć i widzieć, odpowiednio reagować – i tak dorasta!

Dokładnie jak my wzrastamy duchowo! Tylko my jesteśmy zobowiązani do podejmowania wysiłków w każdej chwili naszego życia, tak jak dziecko, które jest w naturalny sposób popychane do wzrostu przez naturę.

W rzeczywistości nie wymaga się od człowieka więcej, niż jest w stanie dać. Najważniejsze to próbować! Najważniejsze by pragnąć obdarzania – przynajmniej w jakimś stopniu, ile można. Oczywiście że to dążenie nie jest do prawdziwego obdarzania – ale to nie ma znaczenia!

Najważniejsze to pragnąć – a z tych wysiłków narodzi się prawdziwe pragnienie. Dosłownie jak dziecko, które pragnie być dorosłe i dzięki swoim wysiłkom rośnie, by zrozumieć, poczuć, coś zrobić.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak możemy zacząć czerpać przyjemność z prawdy w dziesiątce, a nie tylko z tego, co jest ubrane w kłamstwo?

Odpowiedź: Módlcie się, proście. Nie mamy nic więcej.

Pytanie: Co oznacza nabycie obłóczenia na przyjemność, i jak możemy to zrobić

Odpowiedź: Obłóczenie na przyjemność jest odbitym światłem, które uzyskuje się w wyniku pracy z ekranem. Dlatego najpierw trzeba nabyć ekran.

Pytanie: Intencję na obdarzanie buduje się nad pragnieniem otrzymywania, lecz istota pragnienia otrzymywania pozostaje. Wtedy jest intencja – w myśli, a myśl obsługuje pragnienie, którego istotą jest tylko otrzymywanie. Jak zatem budzi się pragnienie do obdarzania?

Odpowiedź: Pragnienie do obdarzania budzi się stopniowo. Pochodzi od Stwórcy, poprzez grupę, od przyjaciół.

Pytanie: Czym intencja różni się od światła Stwórcy?

Odpowiedź: To intencja, którą mamy tylko w pragnieniu, ale jeszcze nie w realizacji.

Pytanie: Dlaczego duch umieszcza się w ograniczonej przestrzeni materii?

Odpowiedź: Dlatego, żeby człowiek, w którym znajduje się ten duch, zapragnął poznać Stwórcą.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 06.12.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Bardzo łatwo jest zrezygnować z przyjemności materialnych, tym bardziej że nie czuję już z tego smaku. Ale przyjemność z duchowego jest tak wielka, że ​​nie wyobrażam sobie, jak można z tego zrezygnować. Jaki jest prawidłowy sposób na ograniczenie przyjemności duchowych, aby nie były dla nas samych, a dla Stwórcy?

Odpowiedź: Wielokrotnie studiowaliśmy, jak zrezygnować z przyjemności dla siebie i jak skierować swoje pragnienia tylko dla dobra Stwórcy. Pracuj w takiej kolejności, jak powiedziałem.

Pytanie: Co powinno być zbudowane w środkowej linii, aby utrzymywać równowagę? Przecież jeśli dodadzą nam dwadzieścia gramów pragnienia, to nie będziemy w stanie się oprzeć.

Odpowiedź: Aby utrzymać tzw. balans, powinieneś myśleć tylko o obdarzaniu.

Pytanie: Posiłek – to duchowe działanie w momencie otrzymania odbitego światła. Jak obliczyć taką ilość światła, która jest niezbędna dla istnienia?

Odpowiedź: Nie ma takiej miary.

Pytanie: Powiedział Pan, że musimy dołączyć do Stwórcy. Jak to zrobić?

Odpowiedź: Żądać od Stwórcy takiej więzi, aby nigdy nie oddalać się od Niego.

Pytanie: Cały czas jestem zdezorientowany: otrzymuję przyjemność z posiłku, czy nie. Kiedy przygotowujemy posiłek i dziękujemy Stwórcy za to, że nas wszystkich zgromadził, czy powinniśmy mieć przyjemność z tego jedzenia?

Odpowiedź: Oczywiście, obowiązkowo.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 05.12.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Widzimy, że bez połączenia z prawdą, z duchowym korzeniem, szczególne daty w naszym świecie zamieniają się w dziecięce święta. Tak i Tu bi-Szwat ogranicza się do sadzenia drzew w ogrodzie lub mieście. Co samo w sobie jest oczywiście wspaniałe, ale jest dalekie od jego prawdziwego znaczenia.

Ponieważ Tu bi-Szwat, Nowy rok drzew, jest bardzo poważną datą, według swojego duchowego korzenia, który oznacza początek człowieka. Jest powiedziane, że „człowiek jest dosłownie jak drzewo na polu”.

Dlatego słuszne jest, sadzenie w tym dniu drzewa, jednak należy również zadbać o wychowanie człowieka, aby wyrosło z niego „drzewo przynoszące owoce”. A to oznacza wychowanie człowieka na podobieństwo Stwórcy.

Interesujące jest to, że całą pracę związaną z pielęgnacją drzew trzeba także wykonywać nad człowiekiem. W przeciwnym razie jego drzewo nie przyniesie owoców, albo owoce będą gorzkie i niezdatne do spożycia przez człowieka. Należy przeprowadzić 39 rodzajów pracy, aby zadbać o wzrost duszy człowieka, tak jak o rosnące drzewo.

Nie jest to zwykłe polne drzewo, ale owocujące drzewo, rosnące w Ogrodzie Eden, gdyż kształtuje naszą duszę: naprawione pragnienia otrzymywania i obdarzania, które łączą się wspólnie w jeden owoc. I to dzięki edukacji, środowiska, otoczenia, bez którego drzewo nie będzie dobrze rosło i nie wyda owoców.

Dlatego człowieka porównuje się do drzewa na polu. I nie jest to zwykłe pole, ale pole pobłogosławione przez Stwórcę. Stwórca błogosławi to pole zgodnie z włożonym przez nas wysiłkiem w pielęgnację drzewa, czyli wkładu w środowisko.

Nie ingerujemy w samo drzewo, lecz oddziałujemy na nie z zewnątrz. Dzięki zewnętrznej pielęgnacji drzewo zaczyna wydawać piękne, słodkie owoce. A wszystko to zależy od otoczenia, od grupy, od dziesiątki.

Musimy starać się stworzyć takie środowisko, które stanie się polem pobłogosławionym przez Stwórcę. Oznacza to, że wzajemne relacje między przyjaciółmi powinny być takie, aby każdy mógł ufnie wzrastać we właściwej, dobrej formie, jednoczyć się razem i przynieść jeden wspólny owoc – jabłko z Ogrodu Eden, naprawioną duszę.

Dlatego święto Tu bi-Szwat symbolizuje całą duchową pracę człowieka w jego początkowym stadium. Przecież drzewo to coś, co wyrasta z martwej gleby. Jeżeli zorganizujemy właściwe środowisko, warunki zewnętrzne, to otrzymamy żywy kiełek, który przekształci się w drzewo, wydające plony nadające się na pokarm dla człowieka.

Z lekcji na święto „Tu bi-Szwat”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Zdecydowaliśmy, że na nadchodzącym kongresie pójdziemy na całość, vabank. Gdzie jest ten „bank”? A jeszcze ważniejsze, gdzie jest do niego klucz?

Odpowiedź: „Bank” znajduje się „w niebie”. Ale można go osiągnąć. To właściwość Biny, obdarzania. A kluczem do niego jest jedność między nami. W naszej jedności, odkryjemy prawdziwy skarb, nie sejf, a właściwość, za pomocą której otwierają się wszystkie skarby światów! 🙂

Odkryjemy go – pod warunkiem, że zjednoczymy się wzajemnie. W jedności między nami bank otworzy się natychmiast.

To cud, który istnieje w duchowości – światło zaczyna świecić w tym momencie, kiedy osiągniemy pierwszy stopień podobieństwa z nim.

Z lekcji według artykułu „Wygnanie i wyzwolenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy możemy porównać poranną i popołudniową modlitwę do porannej i dziennej lekcji.

Odpowiedź: Nie, lekcja jest zupełnie oddzielnym działaniem.

Pytanie: Jak czerpać przyjemności tego świata, aby skierować je na miłość do Stwórcy? Ponieważ tracę smak materialnego świata, a jedynie czerpię przyjemność z porannych lekcji, ze zjednoczenia. Do czego służy taki stan?

Odpowiedź: Do tego, abyś mógł wybrać, co daje ci Stwórca. W rzeczywistości otrzymujesz wszystko, tylko brakuje ci odkrycia.

Pytanie: Czym jest prawdziwe przezwyciężenie, które kończy się modlitwą?

Odpowiedź: Prawdziwe przezwyciężenie i tak kończy się modlitwą i odczuciem, że Stwórca daje ci wszystko co dobre.

Pytanie: Ciemność jest podstawą dla światła. Czy można powiedzieć, że wielkość światła jest proporcjonalna do głębokości ciemności, przez którą przechodzi człowiek?

Odpowiedź: Tak, można. Ale człowiek nie musi czekać na ciemność, żeby potem mieć więcej światła. Nie ma czegoś takiego.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 03.12.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jak naprawić siebie w dziesiątce, aby odkryć świętą Szchinę Izraela? Czy muszę w tym celu fizycznie mieszkać w Izraelu, czy wystarczy być w wirtualnym połączeniu z innymi?

Odpowiedź: Aby odkryć świętą Szchinę, niekoniecznie trzeba mieszkać w Izraelu. Wystarczy dążyć do połączenia ze Stwórcą, nieustannie myśleć o niej i pragnąć zbliżyć do siebie.

Pytanie: Jak gniew wpływa na stan duchowy człowieka? Jakich narzędzi można użyć, aby przezwyciężyć tę właściwość?

Odpowiedź: Musimy nie tylko przezwyciężać cechy gniewu, ale także wszystkie złe cechy, które mogą oddalić nas od Stwórcy. Musimy oderwać je od siebie.

Pytanie: Co oznacza, że człowiek upadł ze swojego stopnia?

Odpowiedź: Oznacza to, że to pragnienie, które człowiek miał wcześniej względem Stwórcy i Jego działań, znika i człowiek upada.

Pytanie: Jak rozwinąć w dziesiątce takie właściwości, żeby Malchut nazywała się imieniem „Adon”?

Odpowiedź: Musisz po prostu zaakceptować Stwórcę jako najwyższą siłę, która zarządza tobą. W takim przypadku On nazywa się „Adon”.

Pytanie: Jak prawidłowo inspirować się pragnieniami przyjaciół?

Odpowiedź: Należy pochylić głowę i spróbować poczuć to, co czuje przyjaciel.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 01.12.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy w dziesiątce dochodzi do poważnego braku jedności, co należy zrobić w pierwszej kolejności, aby zapobiec naszemu rozpadowi?

Odpowiedź: Musicie poczuć że jesteście wspólnotą, której grozi taki wzajemny podział i oddzielnie, z którego potem nie będziecie w stanie ponownie połączyć się.

Pytanie: Co musimy zrobić, aby zjednoczyć się w punkcie jedności?

Odpowiedź: Zniszczyć swój egoizm. Zbierzcie się wszyscy razem, „rozpalcie ogień” w centrum grupy i spalcie na nim cały egoizm.

Z lekcji na temat „Jednoczmy się w Liszma”, 01.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Wszystkie sekrety natury kryją się za naszym zjednoczeniem – nie ma innego środka dla rozbitych dusz. Dlatego stosujemy metodę Baal HaSulama, ze wszystkimi jej etapami: wznoszeniem się ponad egoizm, łączeniem w dziesiątki oraz dążenie do zjednoczenia w jednego człowieka z jednym sercem.

Baal HaSulam wyraził całą naukę Kabały w nowej, racjonalnej i tak otwartej formie, że światu trudno jest to zaakceptować. Przybliżył każdego człowieka do jego przeznaczenia. Musimy tylko zjednoczyć się w jednego człowieka z jednym sercem i z tej jedności wznieść do Niego modlitwę, aby się w nas objawił.

Z jednej strony wydaje nam się, że czas płynie, a my nadal nie osiągamy celu, ale z drugiej strony widzimy, że pokolenia postępują naprzód w takim stopniu, w jakim mogą realizować warunki, jakie otrzymują z ich duchowego środowiska.

I w rzeczywistości postęp ten nie może być uważany za powolny, jak niektórzy narzekają. Najwyraźniej nie rozumiemy, jak ogromny, bogaty i po prostu nieskończony jest cały wszechświat. A my z naszego poziomu chcemy od razu wykonywać działania na najwyższym stopniu. Dopóki jednak nie osiągniemy wystarczającej siły działania i wymaganej dokładności, będziemy w drodze.

Prawidłowo zwrócić się do Stwórcy można tylko poprzez połączenie z innymi ludźmi. Im bardziej jestem połączony z przyjaciółmi, którzy razem ze mną podążają tą drogą, tym bliżej jestem do Stwórcy. Musimy jak najbardziej zamknąć się w granicach dziesiątki, grupy kabalistycznej, w niej znajdziemy wszystko, co Baal HaSulam chciał nam przekazać.

Dzień po dniu należy starać się podnosić dziesiątkę na coraz wyższy poziom. Jeśli każdy w dziesiątce będzie chciał to zrobić, wiedząc, że od tego zależy jego duchowy rachunek, to odniesiemy sukces.

Mam nadzieję, że przejdziemy przez świąteczne dni z wielką powagą i zaczniemy odkrywać to, co dotyczy naszej duszy. Z każdym dniem widzę moich uczniów coraz bardziej zebranych, zjednoczonych i zgodnych z tymi krokami, przez które prowadzą nas duchowe siły. A jeśli chcemy przyspieszyć wzniesienie na następny stopień, to wymagany jest od nas atak: poprzez zjednoczenie do Stwórcy.

Z lekcji w Dzień pamięci Baal HaSulama, 13.10.2024

Kategorie: Baal HaSulam, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Co w praktyce oznacza proszenie Stwórcy, by za każdym razem dokonywał dla nas właściwego wyboru? Jak usłyszeć odpowiedź Stwórcy?

Odpowiedź: Proście, obojętnie w jaki sposób: krzyczcie, śpiewajcie, ale najważniejsze aby zwracać się do Niego, a wtedy Stwórca na pewno spełni waszą prośbę, i to szybko.

Pytanie: Jaki stan wewnętrzny pozwala człowiekowi rozpoznać, co to jest dobry początek?

Odpowiedź: Rozpoznać to możemy, tylko wtedy, gdy wzniesiemy się do poziomu obdarzania.

Pytanie: Jak zostać człowiekiem, który potrafi dokonać właściwego wyboru?

Odpowiedź: Dzieje się to wtedy, kiedy jednoczymy się i zwracamy do Stwórcy z prośbą o dokonanie za nas właściwego wyboru.

Pytanie: Jak możemy poczuć wewnętrzne starcie dwóch początków – dobrego i złego – w przyjaciołach i jak pomóc im właściwie tym pokierować?

Odpowiedź: Musisz to poczuć sam. Każdy w sobie i w grupie.

Pytanie: Jaka jest różnica między odkryciem egoizmu i zrozumieniem?

Odpowiedź: Odkrycie egoizmu stwarza nam warunki dla zrozumienia. Wszystko co poznajemy, rozumiemy w odkrywającym się egoizmie.

Pytanie: Jak sprawić, aby zarodek dobrego początku był większy od złego początku?

Odpowiedź: Rozwijaj go karmiąc dobrymi uczynkami.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 28.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie