Pytanie: Jaka jest różnica między wyobrażaniem siebie wewnątrz wiedzy (w wiedzy) a byciem w wierze ponad wiedzą w działaniu? I jak jedno prowadzi do drugiego?

Odpowiedź: Możemy sobie wyobrazić te stany w dowolny sposób, ale musimy jednak zrozumieć, że wszystko zależy od tego, jak działamy, reagujemy, w jaki sposób budujemy nasze relacje. Musimy stworzyć takie relacje, jakby Stwórca już był odkryty między nami i ciągle odkrywał się coraz bardziej.

W takim przypadku rzeczywiście przygotujemy się na to, że osiągniemy stan, w którym On zacznie nam się odkrywać. Potem będziemy musieli stworzyć ochronę przed tym, żeby nie odkrywać Go jawnie. Nazywa się to skróceniem, stworzeniem ekranu i odbitego światła.

Do tego stopnia będziemy w stanie Go poznać, dlatego że uformujemy w sobie obdarzające kli/naczynie, właściwość obdarzania, i staniemy się podobni do właściwości Stwórcy. Wszystko, co musimy zrobić, to pracować ponad egoizmem na właściwości obdarzania.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznieś się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Co to jest „dobry znak”, który należy osiągnąć w nauce i jak go sprawdzić?

Odpowiedź: „Dobrym znakiem” w nauce jest osiągnięcie obdarzania, „liszma”. Oczywiście musimy o to zadbać, aby nie tracić czasu na próżno. Nikt nie ma z góry zagwarantowanego sukcesu. Chociaż, oczywiście, każda praca jest brana pod uwagę i ostatecznie przynosi rezultaty.

Ale najważniejsze jest – rozpowszechnianie. Ponieważ praca w rozpowszechnianiu niewątpliwie przyniesie pozytywne wyniki. Co by się nie działo, to już jest zapisane na twoim koncie, już to zrobiłeś!

Nie jesteśmy nawet w stanie ocenić, co w rzeczywistości oznacza rozpowszechnianie. Przecież to stuprocentowe obdarzanie! To, że jeszcze nie znajdujesz się w duchowym poznaniu, może być dla ciebie korzystne? To czyni cię „wiernym niewolnikiem” Stwórcy, który nie otrzymuje żadnej nagrody od swojego pana, a tylko spełnia Jego pragnienie.

A ty mówisz: „Nie, ja chcę nagrody, dajcie mi to zobaczyć i poczuć!”. Ale może to zniweczy wszystkie twoje wysiłki w rozpowszechnianiu? Teraz odkrywasz światu imię Stwórcy i pragniesz, aby wszyscy osiągnęli całkowite wyzwolenie, koniec naprawy, zgodnie z zamierzeniem. A dla siebie nie otrzymujesz żadnej korzyści, to wspaniale!

Może warto zgodzić się na to całym sercem i duszą i niczego więcej nie pragnąć?! Właśnie wtedy zaczniesz otrzymywać…

Z lekcji według „Przedmowy do Nauki Dziesięciu Sefirot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Spróbujcie działać bardzo prosto: zanim pojawi się w was jakiekolwiek pragnienie lub myśl, w sercu czy w rozumie, uchwyćcie się tego, że zostało wam to posłane przez Stwórcę.

Postarajcie się z tą myślą lub pragnieniem kontynuować działanie w parze ze Stwórcą. Zrozumiecie, jak inaczej zaczniecie wszystko odczuwać, aż poczujecie Jego i siebie jako partnerów.

W każdej chwili to On wzbudza w was myśli i uczucia, a wy staracie się je kontynuować razem z Nim, z ciągłą uwagą, jak sprawić, żeby cały czas był wewnątrz waszych działań.

Zobaczycie, że wszystko wam się uda.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Czym jest trwoga przed Stwórcą?

Odpowiedź: Trwoga jest lękiem że nie wypełnię tego, co powinienem wypełnić wobec Stwórcy.

Pytanie: Co to znaczy przywyknąć do światła?

Odpowiedź: Przywyknąć do światła oznacza przyzwyczaić się do tego, że mamy otwarte, bezpośrednie połączenie między nami i ze Stwórcą.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 21.11.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Trzeba wierzyć ponad wiedzę i wyobrażać sobie, jakby człowiek stał się już godny wiary w Stwórcę, odczuwa Go w swoich organach, widzi i czuje, że Stwórca rządzi całym światem jak Dobry i Czyniący dobro. [Rabasz, artykuł 28, „Co to znaczy „nie dodawajcie ani nie odejmujcie” w pracy duchowej“]

Trzeba wierzyć ponad wiedzę, tzn. wbrew swojemu zrozumieniu, opiniom, przekonaniom i wyobrażać sobie, jakbyś już stał się godny wiary w Stwórcę, tak jakbyś już Go czuł wszystkimi swoimi organami, widział i czuł, że Stwórca rządzi całym światem jak Dobry i Czyniący dobro. Musimy to sobie jasno wyobrazić.

I choć w obecnej chwili nie czuję Stwórcy jako Dobrego, wypełniającego cały świat swoim dobrym traktowaniem, to staram się jak tylko mogę, wyobrazić sobie, co to jest za świat, w którym przejawia się takie zjawisko, kiedy wszystko wokół jest wypełnione objawieniem dobrej siły. Gdziekolwiek bym się zwrócił, cokolwiek bym pomyślał, cokolwiek bym zrobił, z czym bym się zetknął, wszędzie widzę przejaw dobroci Stwórcy. Jego obecność wypełnia cały świat.

Wyobraź sobie, że Stwórca (dobra, pozytywna siła) wypełnia cały świat, a z przyjaciółmi łączycie się w taki sposób, że chcecie odczuć tę siłę w swojej intencji ku dobroci. Chcecie zrobić z siebie detektor, który odkrywa tę siłę w takim stopniu, w jakim pragniecie stworzyć ją miedzy sobą w grupie.

Do tego musi być kilka osób, które oddają, pozytywnie wpływają na siebie nawzajem w taki sposób, aby w połączeniu między sobą odkryć właściwość, która objawiłaby im Stwórcę, który wszystko wypełnia. W taki sposób tworzymy kli (naczynie) dla odkrycia Stwórcy.

Mamy do tego wszystko. Nie ma znaczenia, że ​​jeszcze nic nie widzimy i nie czujemy. Najważniejsze, że jesteśmy razem. Będziemy dążyć do tego, jak tylko możemy. I zgodnie z tym stopniowo zmusimy Stwórcę, aby odkrył się w połączeniu, które sztucznie, jakby po omacku tworzymy między sobą.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rabasz

Pytanie: W jakiej sytuacji możemy prosić o siłę wiary?

Odpowiedź: Możemy prosić o siłę wiary w każdej sytuacji i generować ją między nami w każdej chwili.

Aby to zrobić, musimy sobie wyobrazić, że Stwórca jakby wypełnia cały wszechświat i działa w taki sam sposób między nami w grupie – ale tylko w grupie, inaczej ciebie nie zrozumieją. Jeśli będziemy tak pracować w relacjach między nami, to możemy zacząć odczuwać, jak Stwórca naprawdę wypełnia całą przestrzeń, cały świat.

Wtedy będziemy już musieli pracować w wierze ponad wiedzą, to jest wykonywać skrócenie na nasz egoizm i zwracać się do Stwórcy tylko we właściwości obdarzania. To jedyne, co musimy zrobić – zmienić siebie lub nasz stosunek do Stwórcy w wiarę ponad wiedzę. I zaczniemy czuć, co oznaczają te słowa. Brzmią one jak mantra: „Wiara ponad wiedzę”. Co to jest? Teraz tego nie rozumiemy. Ale stopniowo zaczniemy odczuwać wewnętrzne znaczenie tych słów.

Pytanie: Jak możemy przyjąć wiarę ponad wiedzę?

Odpowiedź: Wyobraź sobie, że chcesz żyć w tej bajce. Że w rzeczywistości nie ma wiary ponad wiedzę, ale chcesz to sobie wyobrazić. Spróbuj. Podejmij wysiłek, jakbyś czuł, że Stwórca wypełnia cały świat i zarządza nim jak Dobry i Czyniący dobro. I w taki sposób działaj w grupie. Grupa jest tą platformą, na której możesz to wszystko wypracować i realizować.

Pytanie: Każdy przyjaciel powinien to sobie przedstawić, czy też musimy się tym ze sobą dzielić?

Odpowiedź: Możecie rozmawiać między sobą na ten temat. Ale najważniejsze jest to, że każdy powinien zadbać o to, aby taki stosunek do innych przyjaciół zaczął się w nim kształtować. Jak Stwórca, Dobry, Czyniący dobro, tak każdy z przyjaciół powinien odnosić się do innych jak dobry, czyniący dobro.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Skąd wiemy, że otrzymaliśmy prezent, aby myśleć w wierze ponad wiedzę, czy też jest to aktywowane poprzez naszą pracę z dołu do góry?

Odpowiedź: Nadchodzi czas, kiedy słyszymy to, że musimy działać w wierze ponad wiedzę.

I choć nie jest to ogólnie praktykowane w naszym świecie, to musimy tak działać, dlatego że jest to jedyna metoda, za pomocą której możemy rozwinąć w sobie właściwość obdarzania, w której zaczniemy odczuwać Wyższy Świat, Stwórcę i siebie, swoją duszę na zupełnie innym poziomie.

Odkryć Stwórcę między nami oznacza, odnosić się do siebie nawzajem jak Dobry, Czyniący dobro. I wtedy w podobieństwie właściwości, ujawnimy Stwórcę, który wypełnia wszystko.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Jaki jest związek między obdarzaniem i wiarą ponad wiedzę, i co jest tutaj najważniejsze?

Odpowiedź: Wiara ponad wiedzę – to kli/naczynie, które tworzymy, a obdarzanie – to siła, praca kli, skierowana na siebie nawzajem i na Stwórcę. Wszystko to stopniowo zaczniemy odczuwać.

Pytanie: Jeśli widzę wszystkich przyjaciół w dziesiątce jak Stwórcę, czy to oznacza, że ​​buduję kli wiary ponad wiedzę?

Odpowiedź: Tak. Pytanie tylko, czy tak jest naprawdę, czy też siebie oszukujesz. Ale jeszcze nauczymy się sprawdzać siebie, mierzyć, stawiać wiarę ponad wiedzą. I tak pójdziemy dalej. Na każdym stopniu wiara będzie inna zarówno pod względem treści, jak i mocy.

Pytanie: Czy nazywa się to wiarą ponad wiedzę, gdy czuję już miłość w stosunku do dziesiątki, i to nie jest gra?

Odpowiedź: W takim przypadku uważa się, że musisz wznieść się na następny stopień. W stosunku do następnego stopnia znajdujesz się jednak w egoistycznym stanie. Będziesz musiał ponownie zastosować te same metody, tak jak inni, to znaczy wznieść się przez wiarę ponad wiedzę, ponieważ każdy, kto jest wyżej, jego egoizm jest większy. Nie możemy nigdzie uciec od tej pracy, ona jest jedna dla wszystkich.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedziano w TES: „I niech odda cały swój czas nauce Kabały – wiernemu środkowi do osiągnięcia sukcesu”. O jakim sukcesie jest mowa?

Odpowiedź: Sukcesem w Kabale nazywa się odkrycie Stwórcy.

Pytanie: Jaki dobry znak ma na myśli Baal HaSulam, który powinien otrzymać człowiek na duchowej drodze?

Odpowiedź: Dobry znak jest wtedy, kiedy człowiek zamiast swoich wysiłków otrzymuje od Stwórcy klucz do tego, czego oczekuje.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 21.11.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jaka jest różnica między odkrytą a ukrytą częścią Tory?

Odpowiedź: Ukrytą częścią Tory jest to, co odkrywa się człowiekowi, gdy pracuje nad swoim duchowym rozwojem. Tora jest czymś zupełnie przeciwnym niż myślą o niej ludzie.

Pytanie: Okazuje się, że ona jest zawsze odkryta, tylko od nas zależy, czy jest ukryta czy odkryta?

Odpowiedź: Tora – to system zarządzania całym systemem wszechświata. Jest on ukryty w stosunku do człowieka, w indywidualnej formie. Jednak w miarę naszych możliwości możemy rozsądnie, pożytecznie uczestniczyć w tym systemie, który stopniowo się nam odkrywa.

Pytanie: Ale jak jest powiązana Tora, jako system zarządzania światem z księgą napisaną 3000 lat temu? Czy jest to pisemna i ustna Tora?

Odpowiedź: Obydwie opisują system, do którego należy wejść, opanować go i działać w nim.

Pytanie: Co oznacza ustna Tora? Czy to, że istnieją jakieś prawa, które można było opisać na kartce papieru, i takie prawa, które trzeba było przekazywać tylko z „ust do ust“?

Odpowiedź: Ustna Tora – to system praw, które przekazywane były od nauczyciela do ucznia – od Adama przez 20 pokoleń do Abrahama, a następnie przez wszystkie pozostałe pokolenia do Rabiego Szimona, autora Księgi Zohar. A poten wszystko przeszło w ukrycie.

Wiedza o świecie, o pracy człowieka w zbliżeniu ze Stwórcą nazywa się Tora (od słowa „światło”). Wiedza ta w każdym pokoleniu była stopniowo przekazywana przez garstkę ludzi. I dopiero teraz, począwszy od Ari (XVI wiek) i później, wszystko zaczęło się odradzać.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Rozpowszechnianie metody, Tora