Pytanie: Co oznacza miłosierdzie w oczach stworzeń?
Odpowiedź: Miłosierdzie w oczach stworzenia jest wówczas, gdy wszyscy cię kochają.
Komentarz: Ale to dzieje się tylko w odczuciu wewnętrznym, ponieważ na zewnątrz mogą mnie nie kochać.
Odpowiedź: Nie ma nawet co mówić o tym, co zewnętrzne. Mówimy tylko o naszych wewnętrznych, najgłębszych odczuciach.
Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”
Pytanie: Kim jest człowiek dojrzały duchowo?
Odpowiedź: Ten, który próbuje zrozumieć, dlaczego Stwórca odnosi się do niego w taki sposób.
Pytanie: Co pomaga nam stać się duchowo dojrzałymi?
Odpowiedź: Być w połączeniu między sobą i omawiać te stany, przez które razem przechodzimy.
Pytanie: Jednocząc się w dziesiątce, leczymy się w niej z egoizmu światłem Stwórcy. A najpotężniejszym środkiem uzdrowienia jest modlitwa?
Odpowiedź: Tak, to prawda.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza
Właśnie tam, gdzie jesteśmy bezradni i pozbawieni nadziei, niezdolni zmienić sytuacji, właśnie tam odczuwamy konieczność zmiany siebie. (Viktor Frankl, austriacki psychiatra, psycholog i filozof, który przeżył piekło nazistowskich obozów koncentracyjnych).
Kiedy człowiek stoi wobec Absolutu, przed czymś, czego nie może zmienić, wtedy rozumie potrzebę zmiany siebie, że jedynie to jest jego możliwością, żeby cokolwiek zrobić, by dalej właściwie istnieć w świecie, tym że zmieniam siebie. Od tej chwili do następnej i kolejnej. I tak stopniowo, przeżyć całe życie w taki sposób, że w każdej chwili zmieniasz siebie.
Pytanie: Więc Pan wręcz preferuje sytuacje bez wyjścia?
Odpowiedź: A jakże inaczej? Jak można bez nich?! Jeśli człowiek nie odczuwa ślepego zaułka…
Komentarz: Czyli stan bez wyjścia, to dla Pana jest wyjście?
Odpowiedź: Tak jak mały samochodzik, zabawka dla dzieci, uderza w przeszkodę i zaczyna skręcać. Jeszcze raz uderza i znowu skręca. I tak wciąż szuka, aż ze wszystkich możliwości odkrywa, że jest wyjście.
Pytanie: To znaczy że człowiek, który porusza się od ślepego zaułka do ślepego zaułka, ostatecznie zawsze znajdzie wyjście?
Odpowiedź: Oczywiście. Wszystko jest zaprogramowane.
Pytanie: Czyli w zasadzie, jako człowiek, powinienem zaśpiewać hymn na cześć ślepego zaułka?
Odpowiedź: Oczywiście! Przecież to jest właśnie siła naszego kształtowania.
Komentarz: Ale zawsze chcę unikać ślepych zaułków. Człowiek chce ich unikać.
Odpowiedź: A czy możesz podjąć naprawdę właściwą decyzję bez ślepego zaułka?
Komentarz: Mało prawdopodobne.
Odpowiedź: Raczej nie.
Komentarz: Jaką prawidłową decyzję, powinna podjąć ludzkość obecnie? To pytanie globalne, aktualne dzisiaj, konieczne.
Odpowiedź: W każdym przypadku jest to samo, anulować siebie. Anulować siebie.
Komentarz: To „anulowac siebie”, powiedzmy że jest zrozumiale dla Pana uczniów…
Odpowiedź: A powinno być zrozumiałe dla wszystkich.
Pytanie: Czym jest to słowo „anulować siebie” dla Pana?
Odpowiedź: To jest nie ja decyduję, co robić, nie ja określam cel, nie ja go sobie rysuję, a potem próbuję osiągnąć. Ja mogę tylko jedno, anulować siebie wobec innych tak, aby osiągnęli swój cel.
Jeśli stawiam sobie za cel coś innego niż pomaganie innym, oznacza to, że stoję im na drodze. Jeśli anuluje siebie, to pomagam im iść do celu. Ostatecznie wszyscy powinni używać siebie, by pomagać innym w osiągnięciu ich celu.
Pytanie: A co wtedy dzieje się z moim „ja”?
Odpowiedź: Wtedy właśnie to „ja” manifestuje się jako wspólne, zbiorowe, w którym odkrywa się wyższa siła natury, jedyna istniejąca i zarządzająca wszystkim.
Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”
Pytanie: Gdzie znajduje się wyższe światło?
Odpowiedź: Kli napełnia się światłem Chasadim (miłości i miłosierdzia), siłą obdarzania, która zawiera w sobie światło Chochma (mądrości).
Wyższe światło jest właśnie światłem Chochma, obleczone w światło Chasadim. To światło działa nieustannie. Cały czas zwracamy się do Malchut Świata Nieskończoności, ponieważ jest to jedyny stan, który istnieje.
Materia Malchut Nieskończoności to pragnienie otrzymywania przyjemności. Stworzenie nadaje temu pragnieniu intencję „dla obdarzania”. Wówczas w tę intencję obdarzania, pochodzącą od stworzenia oboleka się wyższe światło ze strony Stwórcy.
W taki sposób miłość Stwórcy i miłość stworzenia odkrywają się razem, wewnątrz naszego pragnienia, ten stan nazywa się Światem Nieskończoności.
Ten stan istnieje, musimy tylko podjąć wysiłki, aby go odkryć! Nie można tego dokonać w pojedynkę, tylko dzięki wspólnym wysiłkom, w których jednoczą się wszystkie duchowe iskry, wszystkie punkty w sercu.
Nasz wspólny wysiłek budzi to światło, które napełnia Świat Nieskończoności i przyciąga je do nas w postaci Otaczającego Światła, świecącego nam z oddali. Pod jego wpływem świecenia, stajemy się podobni do Malchut Świata Nieskończoności.
Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”
Pytanie: Jak dziesiątka powinna prawidłowo zbudować kli, aby przyciągnąć światło dziesięciu sfirot?
Odpowiedź: Tego uczymy się w procesie praktycznych zajęć. Zbliżając się do siebie, musimy włączyć się jeden w drugiego i wspólnie starać się wznieść. W taki sposób za każdym razem będziemy poznawać coraz wyższe korzenie, coraz głębiej.
Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 16.10.2025
Z listu Baal HaSulama (Nr.16): Tajemnica jedności HaWaJaH-ELOKIM człowiek łączy je w sobie razem jako jedno, przez co przynosi Stwórcy wielką radość i wywołuje światło we wszystkich światach.
W związku z powyższym, są 3 sfery:
– Świętość – miejsce duchowości,
– Grzech – miejsce sił nieczystych,
– Miejsce wolności wyboru – nie należące ani do świętości, ani do grzechu, o które walczą czyste i nieczyste siły. Jeśli człowiek z wolnego wyboru próbuje osiągnąć połączenie, to zawraca ten obszar pod władzę świętości.
Na tym polega cała nasza praca. To było celem stworzenia: stworzyć człowieka, który upodobni się do wyższej siły. Na miarę swojego rozwoju, stworzenia przybliżają się do takiego stanu, kiedy zaczynają mieć możliwość wolnego wyboru, każdy w swoim czasie. Jeżeli człowiek dochodzi do takiego progu, za którym ma otrzymać wolność woli, to Stwórca doprowadza go do grupy i kładzie jego rękę na dobry los, mówiąc: „Weź go!”
Jeśli człowiek to przyjmuje, czyli chce poprzez środowisko włączyć się w naprawiającą wyższą siłę, upodabniając się do jej właściwości, solidaryzując się z nią i usprawiedliwiając, łączy się ze Stwórcą, to stopniowo zaczyna ujawniać swoje zło. Zło, jest to specjalna właściwość, siła, odkrywająca się w człowieku, przeciwna jego zbliżeniu się do Stwórcy. Praktycznie, wyraża się to w odrzuceniu, którego człowiek doświadcza odnośnie środowiska, w niechęci, aby zbliżyć się do niego.
Ujawnia się wtedy siła nienawiści działająca przeciwko Stwórcy, która jest nazywana „faraon”. Wszyscy złoczyńcy i grzesznicy opisani w Torze są w rzeczywistości jedną siłą, jakoby walczącą przeciwko Stwórcy. Oczywiście, wszystkich tych grzeszników przebudza On sam, przecież „Nie ma nikogo oprócz Niego”. Wszystkie, na różne sposoby odpychają człowieka od świętości, czyli od połączenia ze Stwórcą, od pozyskiwania siły obdarzania i miłości do przyjaciół, poprzez którą mógłby osiągnąć miłość do Stwórcy, podobieństwo właściwości.
Stany ukazujące człowiekowi, że jego natura jest nieskończenie oddalona od Stwórcy i przeciwstawna obdarzaniu i miłości, nazywane są przewinieniem. Jeśli człowiek przezwycięża je i wykorzystuje do zbliżenia ze Stwórcą, z pomocą środowiska, nauki, światła przywracającego do źródła, nazywane jest to przykazaniem.
Możliwość wyboru, jak radzić sobie z odkrywającym się złem: naprawić je czy nie, nazywa się obszarem wolnego wyboru. Są ludzie, którzy już osiągnęli taki poziom rozwoju, że w nich odkrywają się takie stany: przykazanie, czynienie zła i miejsce wolnego wyboru. Może to dotyczyć okresu przygotowań, jak i bezpośredniej pracy duchowej.
Jeśli człowiek pracuje już po tamtej stronie granicy duchowego świata (machsom), to odkrywając swoje zło, odczuwa przeciwstawną siłę Stwórcy i natychmiast zaczyna realnie pracować z tymi siłami. Stwórca przejawia swoje zarządzanie jako absolutnie dobre zarówno dla grzeszników, jak i sprawiedliwych. Ta siła miłości i obdarzania znajduje się naprzeciw człowieka jako wzór.
A kiedy zniknie, to człowiek powinien uzyskać taki przykład zarządzania od grupy. Drogą różnych sposobów i napraw człowiek musi z pomocą grupy upodabniać się do tego zarządzania, które nazywa się ELOKIM. Malchut osiągająca właściwość Biny, nazywa się ELOKIM.
HaWaJaH jest to światło Chochma, odziane w światło Chasadim, w ELOKIM. W ten sposób możemy osiągnąć jedność HaWaJaH – ELOKIM, obłóczając światło Chochma w światło Biny, Chochmy w Chasadim.
Człowiek, który wznosi swoje pragnienia, Malchut do poziomu Biny, do świętości, emanacji, może otrzymać całe światło Chochmy. Stwórca objawia się w takim naczyniu, które zostało naprawione przez człowieka w celu obdarzania. Tak HaWaJaH łączy się z ELOKIM.
W tym jednym zdaniu “Jedność HaWaJaH – ELOKIM” zawarta jest cała nasza praca, cała rzeczywistość i cel całego rozwoju – koniec naprawy (Gmar Tikun).
To cud, że w tak krótkiej kabalistycznej formule mieści się cała przyczyna stworzenia, cały proces rozwoju i jego końcowy rezultat.
Z przygotowania do lekcji
Z 5 lekcji kongresu „W jednej modlitwie”
Pytanie: Co dzieje się z sercem? Dlaczego zamyka się w modlitwie? Wczoraj prosiło, błagało Stwórcę, a dzisiaj rozum dyktuje modlitwę. Czy serce naprawdę potrzebuje bólu, uderzeń, aby przemówiło?
Odpowiedź: Gdybyście poczuli prawdziwy ból i uderzenia, odpowiedzielibyście na to właściwie. A na razie nic jeszcze nie zostało zrobione.
Pytanie: Czy to, co mówimy z rozumu, jest uważane za modlitwę?
Odpowiedź: Nie.
Pytanie: Jak więc zmusić serce, aby przemówiło?
Odpowiedź: Zmuszajcie je. Naciskajcie na serce.
Z lekcji nr 5 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „W jednej modlitwie”, 11.10.2025
Z 5 lekcji kongresu „W jednej modlitwie”
Pytanie: Gdy tylko skończy się lekcja, wychodzę i słyszę brak wzniosłości, ograniczenie, niespójność myśli przyjaciół, i zauważam to w sobie. Modlę się, a mimo to odkrywa się we mnie jeszcze większa nienawiść. Jak pokryć to miłością?
Odpowiedź: Prosić Stwórcę. Człowiek sam nie może tego zrobić. Ale twoja prośba jest bardzo dobra. Proście Stwórcę, aby dał wam możliwość pokrycia swojego nastawienia do przyjaciół miłością.
Z lekcji nr 5 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „W jednej modlitwie”, 11.10.2025
Z 5 lekcji kongresu „W jednej modlitwie”
Pytanie: Jeśli człowiek znajduje się w stanie, gdy nie odczuwa odpowiedzi Stwórcy, jak może zrozumieć, że jego modlitwa jest dla dobra bliźniego?
Odpowiedź: Musi prosić, aby Stwórca pomógł mu uświadomić sobie, czy jego modlitwa jest za innych, czy za siebie. Tak czy tak. Proś, a Stwórca odpowie.
Pytanie: Czyli jednak należy doczekać się odpowiedzi od Stwórcy?
Odpowiedź: Możesz się nie doczekać, ale znaleźć coś innego, ważniejszego dla siebie. Ale ogólnie, trzeba nauczyć się rozumieć odpowiedź.
Z lekcji nr 5 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „W jednej modlitwie”, 11.10.2025
Pytanie: Budowanie sukki (szałasu) oznacza zbudowanie kli (naczynia), a pokrycie sukki dachem, oznacza uczynienie swoich pragnień gotowymi do przyjęcia światła. Co oznacza przyjęcie światła? Jaki jest związek między światłem, Stwórcą i ludźmi, do których nagle zaczynam dobrze się odnosić?
Odpowiedź: Nasze dusze, to nasze pragnienia. Tylko wtedy, gdy zostaną naprawione poprzez altruistyczne intencje napełniają się wyższym światłem, wyższą energią. W taki sposób zaczynamy odczuwać w sobie, w naszych prawdziwych intencjach, Stwórcę. Wyższe światło czy Stwórca, wchodzi w nas i napełnia w takiej mierze w jakiej jesteśmy do Niego podobni i osiągamy to.
Kiedy kilka osób buduje między sobą prawidłową komunikację, zgodnie z określonymi prawami, wówczas w tym połączeniu zaczynają pojawiać się uczucia wzajemnego obdarzania, wzajemnej miłości. A w nich, ponieważ są one prawidłowe, czyli skierowane nie dla siebie-egoisty, a dla korzyści innych, odczuwamy właściwość Stwórcy, zgodnie z podobieństwem do Niego.
Ta właściwość emanacji, integracji istnieje w samej naturze, ale aby ją poczuć, budujemy w sobie odpowiedni odbiornik. Jeśli stworzę w sobie warunki obdarzania i miłości, to we mnie zaczyna przejawiać się istniejące wokół pole obdarzania i miłości czyli indukowane jest pole o tym samym kierunku.
Stwórca nieustannie przekazuje nam informacje poprzez nieożywioną, roślinną, zwierzęcą naturę, i naturalnie poprzez innych ludzi, ale my ich po prostu nie odbieramy. Każda interakcja z jakimkolwiek człowiekiem oznacza że Stwórca chce mi coś powiedzieć, tylko nie możemy tego odczytać, ponieważ jesteśmy z Nim na różnych falach, w różnych właściwościach.
Nie jest łatwo to zrealizować, ale prawo jest bardzo proste, czysto fizyczne, jak w naszym świecie – prawo indukcji. Wszystkie odbiorniki radiowe i ogólnie wszystkie odbiorniki zbudowane są na zasadzie podobieństwa. Według tej zasady funkcjonuje cały Wszechświat.
Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”