Pytanie: Co oznacza, że człowiek po raz pierwszy osiąga poznanie dziesięciu sfirot?

Odpowiedź: Osiągnięcie dziesięciu sfirot oznacza, że człowiek przechodzi przez wszystkie ich właściwości, które odciskają się w nim, utożsamia się z nimi, staje się do nich podobny. W taki sposób przechodzi świat Acilut.

Pytanie: Jak te właściwości przechodzą przez światy i odciskają się w nich?

Odpowiedź: Każda właściwość objawia się wobec określonego świata i przechodząc przez niego, jakby nabiera jego barwy, potem idzie dalej.

Pytanie: Załóżmy, że chcemy odkryć dziesięć sfirot w dziesiątce. Każdy odczuwa jedność, więź z przyjaciółmi. Co to znaczy, że w tym zaczynają objawiać się dziesięć sfirot, i każda właściwość jest poznawana w tym odczuciu?

Odpowiedź: Człowiek odczuwa że sam składa się z tych właściwości, pragnie w każdej z nich odczuć Stwórcę i w taki sposób odkrywa je w sobie.

Z lekcji według artykułu „Wprowadzenie do Księgi Zohar”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Nauka Dziesięciu Sefirot, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czym jest dziesięć sfirot świata Acilut? Co zawierają i do czego są? Dlaczego jest ich dziesięć, a nie dziewięć czy jedenaście?

Odpowiedź: Dziesięć sfirot to niezbędna liczba transformacji, które musi przejść pragnienie otrzymywania, pierwotnie stworzone przez Stwórcę, aby nosiciel tego pragnienia odczuł, dlaczego jest takie, w jaki sposób działa i jak w nim pojawia się odpowiedź.

Pytanie: Czym jest pełne odkrycie dziesięciu sfirot?

Odpowiedź: Nie wiem, co to jest. Ale w miarę jak zbliżamy się do naszego korzenia, stajemy się coraz bardziej do niego podobni, coraz bardziej się odkrywamy. Właśnie w tym podobieństwie, w zjednoczeniu z korzeniem, poznajemy wszystkie właściwości duchowego świata.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sfirot”, 16.10.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauka Dziesięciu Sefirot, Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: O jakich wysiłkach jest mowa, jeśli chodzi o zbudowanie kli (naczynia duchowego)?

Odpowiedź: Musimy zbudować kli dla całej dziesiątki, abyśmy wszyscy mogli się w nim zmieścić i zwrócić się do Stwórcy. Można to zrobić tylko poprzez zjednoczenie.

Pytanie: Powiedziano, że jeśli człowiek nie włoży wymaganej ilości wysiłku, to kli zniknie. Co to znaczy? Przecież wiemy, że w duchowym nic nie ginie.

Odpowiedź: Człowiekowi wymyka się to, wezwanie do Stwórcy, pragnienie zbliżenia się do Niego, dążenie zjednoczenia z przyjaciółmi, zebranie ich wszystkich razem. Wszystko to może zniknąć.

Pytanie: Ale w żadnym razie człowiek nie może utracić tego na zawsze. Mimo wszystko Stwórca doprowadzi go do tego, aby nabył to kli.

Odpowiedź: Ostatecznie, oczywiście. Nie wiadomo jednak, jak i kiedy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czasami wydaje się, że włożyłem wiele wysiłku, a Stwórca, wręcz przeciwnie, oddala się od mnie. O czym to świadczy? O tym, że Stwórca chce, abym włożył więcej wysiłku, a być może moje wysiłki są nieprawidłowe?

Odpowiedź: Nie, Stwórca ma takie działania, które są podobne do ruchu uciekającego jelenia, jak powiedziano: „Mój ukochany jest podobny do jelenia”. Wydaje nam się, że Stwórca przed nami ucieka, ale to tak jakby jeleń uciekał przed myśliwym, odwraca się i patrzy wstecz, żeby sprawdzić, czy myśliwy goni go, czy nie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jaka powinna być modlitwa, aby człowiek otrzymał miłosierdzie Stwórcy?

Odpowiedź: Modlitwa musi pochodzić z serca.

Komentarz: Ale zawsze modlimy się z serca.

Odpowiedź: To „zawsze” właśnie wszystko zabija. Jakość modlitwy zależy tylko od twojego serca, od tego, czy zastanawiasz się nad tym, jak zwrócić się do Stwórcy. Modlitwa jest wysiłkiem. Zależy to jednak od tego, kiedy i w czym.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Od czego zależy, że jedni osiągają wyniki za pomocą pracy, a inni za pomocą modlitwy?

Odpowiedź: Zależy to od wielu przyczyn: od stanu człowieka, od jego duszy, od tego, jak jest połączony z innymi.

Pytanie: Co oznacza prawidłowa reakcja na ciągłe przebudzenie przez Stwórę?

Odpowiedź: Powinieneś czuć, że jesteś gotowy otworzyć swoją duszę na Stwórcę i pragniesz być w kontakcie z Nim, ponieważ dążąc do osiągnięcia celu stworzenia, napełniasz Go. A miłosierdzie Stwórcy wyraża się w tym, że ci pomaga.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Bardzo często pojawia się we mnie uczucie litości w stosunku do narodów świata, jak do małych dzieci, dlatego, że Stwórca nie przybliżył ich do Siebie. Co powinienem zrobić z tym uczuciem?

Odpowiedź: Naszym zadaniem jest przybliżanie ludzi do Stwórcy. Kiedy będziemy pewni, że prawidłowo wszystko rozumiemy i jesteśmy już na minimalnym duchowym stopniu, wówczas będziemy mogli zwrócić się do ludzi na świecie i spróbować podciągnąć ich w górę.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Powiedział Pan, że gdyby Stwórca nie zsyłał problemów, człowiek nie miałby potrzeby współdziałać z Nim we właściwy sposób. Jak prawidłowo współpracować ze Stwórcą ponad problemami, aby skutecznie je wykorzystać?

Odpowiedź: W tym celu, musimy wznieść się ponad wszelkie problemy, aby być niezależni od nich, a następnie pobudzać ich kolejno i zgodnie z tym budować swoje stany.

Pytanie: Co to znaczy wznieść się ponad nimi, a następnie je pobudzać?

Odpowiedź: Wznosisz się ponad problemami, jakby nie dotyczyły ciebie, a następnie pobudzasz je ze swojego już duchowego stanu.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Proces naprawy podzielony jest na kilka etapów, które określają porządek naszego duchowego postępu. Gdyby bowiem teraz, pozwolono nam w naszych egoistycznych pragnieniach, poczuć przyjemność pochodzącą od Stwórcy, dobrego i czyniącego dobro, nigdy nie bylibyśmy w stanie naprawić tych pragnień w celu obdarzania. Zrozumiałyby one, jak wielka przyjemność kryje się w wyższym świetle, i nie można by już ich skrócić ani naprawić.

Dlatego na pierwszym etapie człowiek musi osiągnąć wiarę, czyli nabyć siłę obdarzania, która rodzi się w nim pod wpływem wyższego światła, pod warunkiem, że wkłada wysiłek w pracę w grupie i dąży do osiągnięcia obdarzania, w stopniu w jakim rozumie tę właściwość. Wtedy stopniowo kształtuje się w nim siła, która nagle sprawia, że odczuwa, że bycie obdarzającym jest dobre.

Wydawałoby się, że preferuje obdarzanie również z egoistycznych motywów? Ale nie, odczuwa przyjemność z faktu, że nie ma w tym żadnej osobistej korzyści. Światło, poprzez swoje działanie, daje mu takie pragnienie, takie wartości, które zmuszają go by doceniać obdarzanie. Wówczas człowiek jest gotowy do wykonywania działań obdarzania dla nich samych. Prosi jedynie o możliwość wykonywania takich działań w odniesieniu do swojego otoczenia.

W miarę zdobywania siły obdarzania, zaczyna rozumieć, jak pracować ze swoimi pragnieniami, co nazywa się wypełnieniem 613 przykazań, czyli naprawia 613 pragnień, na które dzieli się ogólne pragnienie człowieka. Wtedy oczywiście, wykorzystuje każde pragnienie wyłącznie dla obdarzania.

W takim stopniu, w jakim człowiek potrafi wykorzystać swoje pragnienia w celu obdarzania, zaczyna odczuwać nie tylko siłę obdarzania, ale również siłę miłości. Tak poprzez realizację 612 przykazań, dochodzi do ostatniego, 613 przykazania – miłości do Stwórcy. Wtedy z wszystkich tych przykazań zostaje mu odkryta stała, wieczna przyjemność, dla której zostało stworzone całe stworzenie i którą Stwórca pierwotnie zamierzał napełnić człowieka.

Okazuje się, że żaden krok na tej drodze nie jest możliwy bez uprzedniego pragnienia człowieka. A to jest całkowicie zależne od otoczenia – od tego, jak bardzo ukierunkowuje człowieka i wzmacnia jego pragnienia do obdarzania, oraz od tego, jak sam człowiek wywyższa swoje otoczenie, aby uczynić te pragnienia wspólnym celem.

Z przygotowania do lekcji

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Księga Zohar zawiera dwa poziomy: język uczuć i język duchowego określenia. Jak osiągnąć etap, w którym obydwa poziomy pomogą nam podnieść się ponad opowieścią i poczuć duchowe znaczenie?

Odpowiedź: Po to aby zbliżyć się do zrozumienia duchowości, Stwórca stworzył nie jednego człowieka, a wielu ludzi, rozbijając na części wspólną duszę i tym samym dał nam możliwość zjednoczenia się. Jeśli zjednoczymy się ze sobą ponad naszym egoizmem, to bardziej i lepiej zrozumiemy Stwórcę i całą naturę.

Pytanie: Jak poczuć, że wszystko opisane w tej księdze, dzieje się we mnie?

Odpowiedź: Dokona tego Wyższe Światło, nazywane „Zohar“. Powinniśmy jedynie starać się zjednoczyć między sobą nawzajem i dobrze na siebie wpływać.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Język Kabały, Praca duchowa, Studia Kabały, Wspólna dusza "Adam", ZOHAR