Na wszystkich stopniach, aż do samego końca naprawy, odkrywa się nam szczególna siła z wyższego stopnia, która zawsze towarzyszy człowiekowi, pomagając mu wznosić się ze stopnia na stopień. Przecież człowiek, który znajduje się na obecnym stopniu, sam nigdy nie jest w stanie wznieść się na wyższy stopień, ponieważ posiada siłę tylko z tego samego stopnia, na którym jest. A gdyby miał siłę z wyższego stopnia, to już by na nim był.

Ale między stopniami zawsze istnieje jakieś pośrednie ogniwo, pośrednik na drodze. Między zwierzęciem i człowiekiem takim pośrednikiem jest małpa, między rośliną i zwierzęciem „pies polny” i tak dalej. A pośrednikiem między stopniami w duchowości jest „poganiacz osłów”. Oprócz niego istnieją inne „anioły”, czyli siły, które na różne sposoby pomagają nam wznosić się z jednego stanu w drugi.

Także teraz, kiedy chcemy wykonać jakieś działania, zawsze przychodzi do nas wyższa siła i pomaga. Nie ważne jak ją nazywamy – otaczającym światłem czy aniołem, ale to właśnie ta siła prowadzi nas do przodu, pomagając nam wznosić się ze stopnia na stopień. Od niższego zależy tylko pragnienie, stanowcza potrzeba, musi ze swoim „osłem” dążyć do tego, aby podnieść się, być niemalże zdolnym do tego – i wyraźnie świadomym swojej niezdolności.

Dlatego dwaj mędrcy wyruszający w drogę, zaopatrują się zawczasu w przewodnika – „poganiacza osłów”. Mają osły, bagaże na osłach – wiedzą także, dokąd mają iść. Potrzebują tylko kogoś, kto poprowadzi ich do przodu. Z reguły ta pomoc z góry pochodzi od rabina Amnona Saby (zob. Księga Zohar. Przedmowa. Litery rabina Amnona Saba). Jest to bardzo wysoki stopień, z którego przychodzi nam na pomoc wyższe światło i nazywa się „poganiacz osłów”.

Z lekcji według Księgi Zohar. Przedmowa

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, ZOHAR

Pytanie: Człowiek nie zawsze coś odczuwa. Czasem czuje, czasem nie. Jaka jest różnica, czy jego praca przebiega z odczuciami, czy też pracuje z pewnością, bez odczuć?

Odpowiedź: A skąd zatem bierze się jego pewność?

Pytanie: Z wiary w mędrców – z tego, co opisują w swoich księgach, lub z wiary w nauczyciela.

Odpowiedź: To, co jest napisane w księgach, niczego nie potwierdza. Jeśli czuję, że sam się w tym znajduję, oznacza to, że opanowałem dany stopień.

Z lekcji na temat „Rozbicie jako możliwość do naprawy”, 21.07.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Istnieje wyrażenie: „modlący się za przyjaciela otrzymuje pierwszy”.

Jeśli człowiek modlący się za przyjaciela widzi, że przyjaciel otrzymuje, a on sam nie, to czy to oznacza jakąś niepoprawność, czy to jest normalne?

Odpowiedź: Jeśli człowiek widzi, że przyjaciel emanuje z siebie dużo energii, uczestniczy we wszystkich działaniach, które wykonuje grupa, to wtedy rozumie, że to jest jego praca. I odwrotnie. Musimy czuć, gdzie naprawdę powinniśmy być.

Każdy z nas i wszyscy razem musimy być w centrum pragnienia do Stwórcy, gdy wszystkie nasze pragnienia zbierają się razem, jednoczą się i dążą ku Niemu. To jest najważniejsze.

Z lekcji na temat „Rozbicie jako możliwość do naprawy”, 22.07.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak mamy porządkować nasze pragnienia i intencje, aby we wszystkich stanach które pochodzą od Stwórcy podążać w kierunku Malchut świata Acilut? Jak dokonać wyboru i jaki on powinien być?

Odpowiedź: Wybór jest bardzo prosty: cała dziesiątka powinna się zjednoczyć.

Kiedy łączycie się ze sobą, wychodząc z waszego wspólnego pragnienia, wspólnej intencji, wspólnego celu, ze wszystkiego, co macie, „jak jeden człowiek z jednym sercem”, wtedy zaczynacie o to prosić.

Z lekcji na temat „Rozbicie możliwość do naprawy”, 21.07.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

 Pytanie: Z jednej strony mówi Pan o wierze ponad wiedzą. Z drugiej strony, że w Kabale w ogóle nie ma wiary, a tylko zrozumienie. Jak to zinterpretować?

Odpowiedź: Wiara ponad wiedzą – to jest właśnie zrozumienie. Wiara – to właściwość obdarzania, właściwość Biny. Obdarzanie ponad egoizmem nazywa się „wiarą ponad wiedzą”. Za pomocą tego warunku człowiek odkrywa dla siebie Wyższy świat.

Z tym, że w naszym świecie pojęcie wiary zostało zniekształcone, już nic nie można zrobić. W naszym świecie wszystko jest zniekształcone. Tylko o człowieku, który podniósł się do właściwości obdarzania, można powiedzieć, że jest wierzący.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Jeśli podczas naszych codziennych działań nie czujemy, nie myślimy i nie wierzymy, że iskry świętości gdzieś się wznoszą, czy to oznacza, że ich nie wznosimy? Albo może jednak wznosimy, ale jest to przed nami ukryte?

Odpowiedź: Jest to przed wami ukryte. Każde działanie, które wykonujecie w związku z grupą, jest duchowe. Swoimi działaniami, wywołujecie w wyższym parcufie pragnienie podłączenia się do niego i przewodzenia wyższego światła przez siebie, i dalej do Malchut świata Asija.

Pytanie: Na przykład, teraz po lekcji układamy modlitwę, a następnie w ciągu dnia zbieramy się na rozmowy telefoniczne itd. Czy warto dodawać do tych działań myśli, że wznosimy iskry w Acilut, myśleć i rozmawiać o tym? Czy to zwiększa wrażliwość na iskry świętości?

Odpowiedź: Tak, to zwiększa wrażliwość. Ale z drugiej strony, niesie to ze sobą dodatkowe właściwości, których jeszcze nie opanowaliście, czyli jeszcze nie jesteście na tych poziomach.

Więc krok po kroku, jeszcze jedna lekcja, jeszcze dwie lekcje, i tak będziemy wspólnie stopniowo wchodzić w to. Załóżmy, że dzisiaj uważamy, że nasza lekcja jest na poziomie Malchut światów BJ“A. A jutro, pojutrze, być może będziemy już o poziom wyżej i pójdziemy dalej.

Z lekcji na temat „Rozbicie jako możliwość do naprawy”, 21.07.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedział Pan, że należy starać się być gotowymi na zmiany. Co to znaczy być gotowym na zmiany?

Odpowiedź: Chodzi o to, że nigdy nie będziemy gotowi na zmiany, ponieważ zawsze są nowe i nie możemy ich przewidzieć z góry. Ale kiedy wszyscy jesteśmy nastrojeni na to, aby zwiększać więzi między nami, to bardzo szybko poczujemy, w jakim jesteśmy stanie i co możemy zmienić, aby osiągnąć wzajemne poręczenie.

Ale nigdy nie możemy być gotowi do następnego etapu, ponieważ ujawniają się w nas nowe właściwości. Dlatego jesteśmy zobowiązani cały czas pomagać sobie nawzajem, wspólnie ustalać, gdzie się znajdujemy i co jeszcze musimy zrobić.

A staranie się by być gotowym na zmiany oznacza, że każdy jest w wewnętrznym połączeniu z przyjaciółmi i bez względu na to, co się wydarzy, zawsze jesteśmy gotowi pomagać sobie nawzajem. Niezależnie od tego, jakie są między nami nieporozumienia, cały czas staramy się wspierać, być bliżej siebie, być wzajemnie powiązani.

Z lekcji na temat „Pracujemy w poręczeniu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Prawdziwe obdarzanie można osiągnąć tylko pod wpływem wyższego światła, kiedy studiujemy Kabałę w grupie. Czytając książki opisujące działania obdarzania, które światło wykonuje nad pragnieniem, wywołujemy w taki sposób, jego wpływ na nasze pragnienie. Wszystko jest bardzo proste.

Pytanie: Jaką miarą mierzy się obdarzanie?

Odpowiedź: Obdarzanie mierzy się nad pragnieniem – od jakiego pragnienia jestem w stanie się uwolnić, aby obdarzać. Mogę oddać 10 dolarów lub 20, a może 10 milionów lub 20.

Taki przykład rozumiesz – nad czym możesz podnieść się. Obdarzanie mierzy się wielkością pragnienia, nad którym podnosisz się, które lekceważysz, żeby obdarzać. To nazywa się „poświęceniem”. Poświęcasz swoje 10 milionów.

Z rozmowy: „Zadzwonił mój telefon. Obdarzanie”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Rozpoczęły się trzy tygodnie poprzedzające 9 Awa, zwane „dniami ucisku”. Wszystko, co dzieje się w tym świecie, jest konsekwencją wyższego systemu. Działania i stany w wyższym świecie rozprzestrzeniają się od wyższego korzenia do materialnej gałęzi i wcielają się w tym świecie w gałęzie: w materii nieożywionej, roślinach, zwierzętach, ludziach, w czasie i w okresach. Należy studiować korzenie, analizując ich gałęzie.

Do dnia dzisiejszego w naszym świecie zamanifestowały się już wszystkie wyższe gałęzie, z wyjatkiem końcowego etapu naprawy (Gmar Tikun). Wszystko, co miało się odkryć, już się odkryło, pozostała jedynie ostateczna naprawa. Dlatego Baal HaSulam napisał, że jesteśmy ostatnim pokoleniem, które będzie musiało naprawić rozbicie, które już w pełni się ujawniło. Teraz pozostało tylko dołożyć wysiłków, by się wznosić.

Jednak wzniesienie nie jest możliwe bez zrozumienia zepsucia istniejącego w systemie oraz bez właściwego podejścia do tego stanu jako do koniecznego etapu. W istocie nie jest to wada – stworzenie złego początku było konieczne. Zarówno „niebo”, jak i „ziemia” są konieczne, ponieważ „Stwórca stworzył jedno przeciw drugiemu”, ustanawiając pozornie złą siłę naprzeciw dobrej.

W rzeczywistości ta zła siła tylko podkreśla dobro. Ponieważ jak się odkryje w przyszłości, zło nie istnieje, istnieje tylko brak dobra. A dobro odkryje się w wielokrotnie większym stopniu, dlatego, że przeciw niemu działało zło i spełniło swoją rolę. Nie ma zła, jest tylko odkrycie dobra w odwrotnej formie.

Trzeba pamiętać, że istnieje związek między korzeniem a gałęzią. Oznacza to, że także w naszych czasach, podobnie jak w całej historii, korzeń przejawia się w gałęzi w określonych datach, powtarzając się zawsze w tym samym czasie, jak na przykład 17 Tammuz, 9 Awa. Daty te zawsze przynosiły cierpienia i nieszczęścia dla narodu Izraela. Podczas gdy czas wokół Purim był zwykle radosny i dobry.

Dlatego w dniach ucisku należy zachować szczególną ostrożność, nawet w sprawach materialnych, i unikać podejmowania ryzykownych działań do końca dnia 9 Awa. Potem zaczynamy już czuć, że wychodzimy z okresu żałoby i możemy radować się i dążyć do ostatecznej naprawy.

17 Tamuz – to początek „dni ucisku”, związanych z tragicznymi wydarzeniami: zburzeniem Jerozolimy, zniszczeniem murów Świątyni oraz upadkiem samej Świątyni, symbolizującej jedność narodu Izraela po wejściu do ziemi Obiecanej. Stało się to możliwe dzięki otrzymaniu Tory, przygotowanej podczas czterdziestoletniej wędrówki po pustyni i przez naprawę Malchut kosztem Biny. Bina to litera „mem”, wartość „czterdzieści”.

Jednak zaraz po zbudowaniu Pierwszej Świątyni rozpoczął się duchowy upadek. Zbudowali Drugą Świątynię, niższą od pierwszej, ale i ona została zniszczona. To już było ostateczne zniszczenie. Wszystkie te zniszczenia nastąpiły właśnie 9 dnia Awa. Obecnie naszym zadaniem jest przywrócić całą duchową świętość. To znaczy, naprawa musi dokonać się, dokładnie w tym samym czasie: tam, gdzie ujawniła się nienawiść, rozbicie, tam musi również odkryć się zjednoczenie i miłość.

Z lekcji na temat „Dni ucisku“.

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Święta i specjalne daty

Pytanie: Jak osiągnąć wspólny wysiłek w dążeniu do poznania Stwórcy i przezwyciężyć różnice w postrzeganiu wizji świata?

Odpowiedź: Tylko z pomocą miłości i wzajemnego przyciągania. Zacznijcie okazywać sobie nawzajem, że pragniecie objąć wszystkich przyjaciół w dziesiątce i wspólnie z nimi wznosić się.

Niech każdy spróbuje to zrobić, a zobaczycie, jak nagle was to podnosi. Zaczniecie ujawniać źródło waszego wzniesienia. Nie zapominajcie, że naszym zadaniem jest bliskość do siebie nawzajem. Musimy powrócić do wspólnego systemu połączenia między sobą.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie