Pytanie: Jak utrzymać stan nieustannego służenia Stwórcy, a nie prośby?

Odpowiedź: Musimy starać się być cały czas w zjednoczeniu ze Stwórcą, pomimo wszelkich zmian, które wydają nam się raz dobre, raz złe, i postrzegać je wszystkie w jednym kierunku, w jednym celu działającym na nas. Wtedy szybciej zrozumiemy Stwórcę.

Pytanie: Mamy takie pojęcie jak intencja, które, jak mi się wydaje, jest pewnego rodzaju wyzwalaczem w wewnętrznej pracy. Jak intencja człowieka pomaga wychodzić ze stanu upadku w stan wzniesienia?

Odpowiedź: Intencja polega na tym, że człowiek, który chce być godny przybliżenia do Stwórcy, ze wszystkich swoich możliwości wybiera taką, która przybliża go do Stwórcy.

Pytanie: Jaką pracę powinniśmy wykonywać w ciągu dnia, utrzymując wewnętrzną więź z dziesiątką?

Odpowiedź: Zwiększać swoją więź ze Stwórcą w zależności od połączenia, więzi, które przejawiają się między wami.

Pytanie: Jak przyspieszyć wyjście z upadku, aby osiągnąć świadomość zła?

Odpowiedź: Mogę powiedzieć tylko jedno: dążyć do punktu połączenia między człowiekiem a Stwórcą lub z każdego stanu, który przechodzicie. Z każdego stanu dążyć! Dlatego że wszystkie te stany otrzymujemy od Stwórcy tylko w jednym celu – abyśmy w tym punkcie, który w nas otwiera, odkryli Go.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 24.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Komentarz: W Torze jest powiedziane, że Stwórca mówi do Mojżesza: „Chodźmy do faraona”. Nie mówi: „Idź do faraona walczyć z nim”.

Odpowiedź: Co więcej, Mojżesz nie chce iść do faraona, boi się. A Stwórca mówi: „Nie bój się, Ja pójdę z tobą”. Jakby uspokaja Mojżesza: „To nic strasznego, pójdziemy razem”. W rzeczywistości to nie jest dobry pochód, dlatego że faraon od tej pory zezłościł się na Mojżesza i nawet na Stwórcę, mówiąc: „Kim jest Stwórca, żebym Go słuchał?”

Pytanie: Co oznacza „idziemy do faraona”? Jak człowiek to odczuwa?

Odpowiedź: Człowiek chce zwrócić się do Stwórcy, aby Stwórca pomógł mu wznieść się ze swojego egoizmu na poziom obdarzania, miłości i altruizmu. To jest wyjście z niewoli egipskiej, ucieczka przed faraonem.

Pytanie: Jak przebiega ten proces? Czy człowiek słyszy jakiś głos który mówi mu: „Idziemy do faraona, chodźmy razem”?

Odpowiedź: Nie ma żadnych głosów. Nie wolno robić z Kabały psychologicznego problemu.
Faraon to jest twój egoistyczny stan. Dlatego, aby go naprawić, musisz wziąć go, postawić naprzeciw swojego altruistycznego stanu i naprawić jedno za pomocą drugiego. Jesteś gotowy użyć właściwości obdarzania i miłości, aby naprawić właściwość otrzymywania i nienawiści.

Komentarz: Ale my nie mamy narzędzi, żeby to poczuć. To tak, jak dziecko, znajdujące się wewnątrz matki, nie może zrozumieć, czy istnieje świat, przestrzeń, czas, ruch. Pewnie to samo jest tutaj? To znaczy, mówi Pan jakieś słowa, ale nie ma w nich objętości, jak uzyskać takie odczucia.

Odpowiedź: Uczucia można otrzymać, jeśli tylko zaczniesz wykrywać to w sobie.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Załóżmy, że człowiek cały czas ma problemy i ciągle zwraca się do grupy. Gdzie jest granica konsumpcyjnego podejścia do grupy?

Odpowiedź: Granica polega na zrozumieniu, że zwracam się do grupy właśnie po to, aby na podstawie pewnych moich problemów, dać jej możliwość większego zjednoczenia, osiągnięcia kontaktu, podniesienia się, a nie po to, aby grupa rozwiązywała moje problemy.

Pytanie: Ale Pan powiedział, że jeśli istnieje jakaś przeszkoda, która przeszkadza w osiągnięciu celu, to należy ją anulować. Jednocześnie przeszkody te są nam dane po to, abyśmy mogli podnieść się ponad nimi, a nie anulować ich. A gdzie jest zatem prawda?

Odpowiedź: Prawdę człowiek wyjaśnia sam w czystości swojej postawy do celu stworzenia: czy powinien spojrzeć na to w taki lub inny sposób, albo wznieść się ponad to i nie niepokoić innych, albo wręcz przeciwnie, zadawać im ten problem, aby jeszcze bardziej zjednoczyć wszystkich razem. Nie da się tutaj z góry podać żadnej recepty.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Prosić grupę”

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pytania&Odpowiedzi

Zohar, rozdział „Bo“ p. 121: “… „Ja wyprowadziłem ciebie z ziemi Egipskiej. Zapamiętaj ten dzień, kiedy wyszliśmy z Egiptu. 

„I wyprowadziłem cię przed obliczem Swoim, mocą Swoją wielką z Egiptu“… I tak 50 razy jest wspomniane w Torze wyjście z Egiptu. 

50 – to pełny stopień, 10 Sefirot Malchut i 40 Sefirot Biny razem. Cała Malchut musi podnieść się nad sobą, na pełny stopień. Człowiek musi poczuć te dwie siły w sobie, jedną przeciwko drugiej. Dlatego, zbawienie nie nadejdzie tak długo, dopóki nie zakończymy wygnania, osiągając straszne uczucie, że nie mamy żadnej siły, aby wydostać się ze swojego egoizmu ale jednocześnie, koniecznie musimy to zrobić!

I kiedy poczujemy w pełnej mierze to przeciwieństwo, wtedy wody Morza Końcowego rozdzielą się, i przejdziemy przez nie. Człowiek nie wie, jak to odkrywa się. Jest to nazwane cudem. Jednak to sam człowiek wywołuje ten cud, popada w ślepy zaułek.

Ponieważ z jednej strony nie rozumie, jak można wyjść, gdyż nie posiada do tego żadnej władzy i sił. Człowiek nie rozumie nawet, że może istnieć jakaś siła z góry, która mogłaby zmienić jego naturę. A z drugiej strony, ta siła, powyżej natury, odkrywa się.

To zdarza się tylko jako cud, to znaczy ponad tym stanem, tą naturą, która nazywa się „Egipt“ i stanowi całą wewnętrzną istotę człowieka.

Z lekcji według Księgi Zohar

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, ZOHAR

Pytanie: Czym różni się rozwój duszy od wyobrażenia? Jak sprawdzić że jestem na prawidłowej drodze?

Odpowiedź: Rozwój duszy odbywa się w bardzo precyzyjnych, wąskich ramach, gdy człowiek jest włączony w grupę i razem z przyjaciółmi rozwija właściwość obdarzania, aż do właściwości miłości. Postępując tak, rozwija duszę. Dusza nie może być w jednym człowieku, lecz tylko w połączeniu ludzi.

Najbardziej optymalne jest, gdy zbierze się dziesięć osób i wykorzystując właściwie swój egoizm, zacznie nad nim budować między sobą nad-egoistyczne właściwości połączenia. Podkreślam: nad-egoistyczne, czyli wbrew egoizmowi, wykorzystując go w odwrotnym kierunku.

Wtedy między nimi zachodzi bardzo ciekawe zjawisko: w miarę swoich wysiłków, aby nie tylko stłumić, ale prawidłowo wykorzystać egoizm, aby stworzyć nad nim właściwość miłości, więzi, zaczynają odczuwać, że brakuje im siły, za pomocą której mogliby wznieść się ponad egoizm i właściwie go wykorzystać.

Tę siłę otrzymują z głębin wszechświata. W zjednoczeniu ze sobą, nagle odkrywają, że w centrum ich połączenia, niczym w wirze wodnym, między nimi zaczyna odkrywać się swego rodzaju lejek, ale nie wciągający, tylko emanujący. I stamtąd wznosi się wyższe światło – siła obdarzania, wzajemnego połączenia, miłości, dobra, uczestnictwa. Ta siła otula i jednoczy ich.

Kiedy zakończy między nimi prawidłowe połączenie i napełni ich, wówczas ten wspólny stan, który osiągną, będzie nazywał się „duszą”.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Zaleca się nam zaczynać od pustej przestrzeni. A co z tymi myślami i informacjami, które pojawiły się z powodu światła? Nie możemy ich wykluczyć. Polegamy tylko na nich.

Odpowiedź: Jeśli uważasz, że jesteś w stanie, aby osiągnąć nowe połączenie ze światłem, to zrób to.

Pytanie: Dlaczego Stwórca wymazuje zupełnie niektóre pojęcia, które były zawarte we mnie?

Odpowiedź: Po to byś mógł je uświadomić sobie w nowy sposób.

Pytanie: Czy po kongresie mamy obowiązek jako dziesiątka, pomagać innym dziesiątkom?

Odpowiedź: Jesteście zobowiązani zadbać o inne dziesiątki i o ich postęp. Wtedy i wam będzie dobrze.

Pytanie: Pusta przestrzeń to miejsce, gdzie nie ma władzy niebios. Jak możemy poczuć w niej iskrę, na której możemy się skupić i właśnie tę iskrę wznieść do świętości?

Odpowiedź: Kiedy osiągniemy takie stany, będziemy je odczuwać inaczej i nie będziecie mieć tych problemów.

Pytanie: Powiedział Pan, że to, czego nie zrobi rozum, zrobi czas i że jeśli czegoś nie rozumiemy, nie powinniśmy się bać, zrozumienie przyjdzie. Przyjaciel polecił mi zajmowanie się rozpowszechnianiem. Powiedział: „Znasz języki, masz dar mówienia. Powinieneś rozpowszechniać. Dlaczego tego nie robisz?”

A ja boję się tego, że coś nie do końca rozumiem, i jeśli ktoś ze studentów mnie o coś zapyta, to niepoprawnie odpowiem. Czy trzeba bać się tego że nie rozumiem w stu procentach materiału i powstrzymywać się od rozpowszechniania?

Odpowiedź: Nie masz prawa powstrzymywać się od rozpowszeniania. Jesteś zobowiązany do ciągłego odnawiania i ożywiania więzi między tobą a Stwórcą.

Pytanie: Czy prawidłowo rozumiem, że poprzedni kongres to bardziej pogłębiona praca?

Odpowiedź: Ten kongres powinien doprowadzić każdego z was do właściwego, indywidualnego zrozumienia Stwórcy.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 23.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Księga Zohar głosi: „Człowiek potrzebuje słabego ciała i silnej duszy, aby przezwyciężyć trudności. I wtedy jest kochany przez Stwórcę”.

Pragnienie otrzymywania przyjemności nazywa się ciałem, a duchowa siła nazywana jest duszą. Im silniejsza jest dusza od ciała, tym więcej możliwości ma człowiek, aby rozwijać się prawidłowo.

Jak możemy uczynić duszę silniejszą od ciała? Kiedy dążymy do zjednoczenia, nasza więź staje się coraz silniejsza. I tak wznosimy się coraz wyżej, aż zaczniemy odczuwać Stwórcę, prawdziwą rzeczywistość, wyższe światy, duchowe stopnie. Wszystko to zależy od stopnia naszego wzajemnego połączenia.

Dzięki coraz silniejszemu połączeniu wznosimy się po stopniach odkrycia, na coraz wyższy poziom odczuwania.

Z lekcji według księgi Zohar na temat „Miłość”, 04.01.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie z Facebooka: Kiedy ludzie pytają Pana o duszę, odpowiada Pan, że jej nie ma. Czy zatem dusza istnieje czy nie? Czym jest dusza?

Odpowiedź: Jeśli mówimy o zwykłych ludziach, to w żadnym z nich nie ma duszy. Jeśli mówić o ludziach, którzy jednoczą się ze sobą na określonym poziomie, w pewien sposób, to połączenie, które tworzą nad swoim egoizmem, nazywa się naczyniem duszy. W takim przypadku do naczynia wchodzi specjalne napełnienie zwane „światłem duszy”.

Innymi słowy, próba wzniesienia się nad swoim egoizmem tworzy stan, który nazywa się „duszą”. Jednakże dzieje się tak tylko w połączeniu między ludźmi, a pojedynczy człowiek nie ma duszy. Jego osobisty typ duszy polega na tym, że jest włączony w jedyną wspólną duszę, a jak tylko oddziela się od niej, ona natychmiast znika.

Człowiek nie ma niczego poza zwierzęcym stanem. Jeżeli podłącza się do innych we wspólnym dobrym wzajemnym połączeniu, pojawia się w nim dusza; gdy odłącza się – nie ma duszy. Celem podłączenia – jest oddanie się dla wspólnego połączenia. To jest właśnie dusza.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Powiedział Pan, że kiedy krzyczę do Stwórcy o pomoc, wtedy przybliża mnie do Siebie. Ale jednocześnie pokazuje mi, gdzie popełniłem błąd, dążąc do pragnień, które oddalają od Niego. Jak prosić, aby z jednej strony, Stwórca mnie przybliżył, a z drugiej strony, aby naprawdę pokazał błąd?

Odpowiedź: Jeśli szukasz takich stanów, to musisz je znaleźć i zrealizować. Wówczas przekonasz się, że Stwórca cały czas kieruje cię tylko w jedną stronę.

Pytanie: Czy ważne jest znalezienie swojego błędu, a nie szukanie zbliżenia do Stwórcy?

Odpowiedź: Istnieje stan i istnieje jego przyczyna. Tak więc tutaj znajdujemy się w określonym stanie ze Stwórcą, ale chcemy poznać jego przyczynę. Pytaj więcej o przyczynę, a kiedy ją zrozumiesz to na jej podstawie wypełniaj kolejny ruch naprzód.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 19.03.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Co należy zrobić, aby okazać wdzięczność Stwórcy?

Odpowiedź: Jeśli odczuwasz w sobie uczucie wdzięczności dla Stwórcy za to, co obecnie dla ciebie robi, nie pozostaje ci nic innego, jak tylko skłonić się przed Nim i oddać Mu się, aby mógł kontynuować pracę nad tobą w przyszłości.

Pytanie: Aby się podnieść, trzeba odczuwać swój ból czy ból innych?

Odpowiedź: Swój własny ból.

Pytanie: Jak w stanach upadku, beznadziejności zwracać się do Stwórcy?

Odpowiedź: W takich stanach należy zatrzymać wszystkie swoje wewnętrzne doznania i wznieść je do Stwórcy. Będzie to najsłuszniejsze i niezawodne działanie.

Pytanie: Czy radość i wdzięczność dla Stwórcy jest też naprawą?

Odpowiedź: Nie „też”, ale to właśnie jest naprawa.

Pytanie: Jak my, którzy nie osiągnęliśmy jeszcze duchowego poznania, możemy podnieść znaczenie tej pracy w dziesiątce? Ponieważ teraz kiedy wracamy do domu, część z nas czuje się duchowo martwymi.

Odpowiedź: Na razie jesteście jeszcze, przez jakiś czas, pod bezpośrednim zarządzaniem Stwórcy. Dlatego weźcie to pod uwagę. Wszystko co będzie się z wami działo, jest rezultatem wpływu z góry. Spróbujcie zapisywać najbardziej wyraziste frazy, apele do Stwórcy i uczynić je kluczowymi dla siebie. A dalej pójdziemy razem.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 22.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie