Kongres „Jednoczmy się w Liszma”. Lekcja nr 1

Pytanie: O ile dobrze zrozumiałem, człowiek w stanie „liszma” nawiązuje do jednej myśli, jednego pragnienia Stwórcy. Czym jest ta myśl Stwórcy i jak ją wyodrębnić i oczyścić spośród setek pragnień, które stale napływają, nawet teraz na lekcji?

Odpowiedź: Na kongresie panuje szczególna atmosfera, w którą każdy może wejść. Wtedy nasze myśli i pragnienia stają się znacznie silniejsze.

A kiedy myśli i ich działania, które kontrolują nasze uczucia, jednoczą się i osiągają pewną wielkość, wtedy poczujemy, że mamy nasze wewnętrzne kli – pragnienie, intencję. Od tego momentu będzie nam łatwiej powrócić do tych myśli.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Jednoczymy się w Liszma”, 20.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Musimy odczuwać stany które nazywają się „dzień” i stany zwane „noc”, aby połączyć je obydwa z naszym celem. Jeżeli będziemy tak pracować, to wszystkie nasze wysiłki włożone w czasie kongresu zbiorą się w mierze wystarczającej dla osiągnięcia celu, a my odkryjemy Stwórcę, który jest w naszej wspólnej jedności. To właśnie decyduje o sukcesie kongresu.

Stan nocy różni się od stanu „dzień”, w którym człowiek jest pełen sił i inspiracji, uczuć i jasnego zrozumienia stanów, przez które przechodzi. Jednak musimy starać się zebrać i zjednoczyć razem wszystkie stany, przez które jesteśmy prowadzeni, w jeden wspólny stan „wieczór i poranek – dzień pierwszy”, który jest całkowitym dobrem.

„Dzień” jest stanem, kiedy czuję, że światło oświetla moje relacje z innymi, a poprzez nich moją relację ze Stwórcą. Wszystko jest wypełnione światłem dnia, światłem Tory.

W nocy jednak wszystko jest inne. Ale kiedy noc jest nam zsyłana z góry, uczymy się zachowywać tak, aby wszystkie nasze myśli, pragnienia i działania były tylko po to, aby pochylić się przed brakiem światła i osiągnąć zjednoczenie, które ujawnia nam nowe pragnienia.

Uczymy się z obydwu stanów: nocy i dnia, które w rezultacie muszą się wzajemnie uzupełniać, łącząc się w jeden dzień, kiedy ciemność będzie świecić jako światło, a wszystkie przebyte stany posłużą do zrozumienia i połączenia.

Światło będzie świecić jak dzień, ponieważ i w ciemności, i w świetle musimy ujawnić stosunek Stwórcy do nas, zrozumieć, czego dokładnie od nas chce, i aby każdy przybliżył się do wszystkich, aż osiągniemy wspólne zjednoczenie (kongres).

Jest powiedziane, że człowiek musi stać na straży dniem i nocą, to znaczy zjednoczyć razem wszystkie stany: odkrycie, jak dzień, i ukrycie, jak noc, aż wewnątrz wszystkich ujawni nasze połączenie ze Stwórcą.

„Dniem” odczuwamy swoją więź ze Stwórcą, odkrytą w wiedzy, swojego dążenia zbliżenia się do Stwórcy. Na tym polega praca dnia. A nocna praca jest zupełnie inna, dlatego że nocą Stwórca jest ukryty i trudno nam Go zrozumieć i poczuć, trudno zwrócić się do Niego.

Ale zarówno dniem jak i nocą, nieważne w jakich warunkach się znajdujemy, musimy dążyć do wyższej siły i starać się włożyć w to wszystko, co mamy: wszystkie serca, pragnienia, czyny, myśli, modlitwy, aby zjednoczyć się wszyscy wspólnie i przyciągnąć Stwórcę do centrum naszego zjednoczenia.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 18.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Otwarcie serca nie jest takie proste. Nawet jeśli wydaje mi się, że udało mi się otworzyć serce, nie oznacza to jeszcze, że faktycznie się otworzyło. Może się okazać, że serce jest zamknięte, i może nawet bardziej niż wcześniej.

Dlatego posłuchajmy tego, co powiedział Baal HaSulam, spróbujmy go zrozumieć i zrealizować to. (Szamati 68): „Człowiek nie ma takiej możliwości, aby naprawić swoje myśli, ale można jedynie skierować serce, aby dążyło bezpośrednio w imię Stwórcy. W konsekwencji wszystkie myśli człowieka będą tylko takie, jak sprawić zadowolenie swojemu Stworzycielowi.

Jeśli człowiek wykonuje taką pracę duchową, coraz bardziej otwiera swoje serce i robi postępy. „Serce” oznacza pragnienie, i jeśli pragnienie zostanie naprawione, to wówczas serce stanie się naczyniem, w którym króluje wyższe światło. A kiedy wyższe światło oświetla serce, serce staje się silniejsze. I za każdym razem dodaje jeszcze więcej i podnosi się.

Serce wskazuje człowiekowi drogę, na której może wzmacniać się i rozwijać. W sercu musi być odczucie, że człowiek stoi na właściwych stopniach i w taki sposób wznosi się.

Trzeba cały czas sprawdzać, dokąd kieruje cię twoje serce. I wtedy poczujesz, czy twoje serce ciągnie cię w jakimś kierunku, czy też daje ci swobodę działania.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 19.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

W końcu zebrała się garstka ludzi, aby być razem w jednym miejscu pod jednym przywództwem; bohatersko, z nadludzkim wysiłkiem stawiają opór każdemu, kto powstaje przeciwko nim; i niewątpliwie są to ludzie odważni i silni duchem, ich stanowczość jest nieugięta jak stal, nie cofną się ani o krok; i zmagają się od pierwszego stopnia, kiedy walczą ze złym początkiem do ostatniej kropli krwi, i jedynym ich celem jest wygranie wojny dla chwały Stwórcy. [Rabasz. List 8]

Pytanie: O kim napisał Rabasz w tym liście: o ludziach, którzy zebrali się po raz pierwszy razem, czy o grupie, która pracowała przez długi czas i na koniec jej członkowie stali się odważni i zdecydowani?

Odpowiedź: Rabasz napisał tylko dla swoich uczniów. Dlatego też musimy tak to postrzegać co napisał. Musimy starać się być razem, jak jeden człowiek z jednym sercem.

Dlatego każdy powinien rozejrzeć się wokół siebie, czy ktoś potrzebuje jego pomocy. To jest najważniejsza rzecz.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 19.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Jutro rozpoczyna się międzynarodowy kongres kabalistyczny. Co sekundę przybywają nowi przyjaciele z całego świata, a jutro dołączą do nich przyjaciele z całego Izraela. Tylko w fizycznym centrum kongresu w Izraelu weźmie udział ponad dwa i pół tysiąca osób.

Jakich wskazówek można udzielić? Po prostu życzyć każdemu, żeby chciał poczuć innych w swoim sercu. Jest to najbardziej prawidłowa i dobra intencja.

Postarajcie się być wzajemnie jak najbliżej siebie i nie wypowiadajcie ani jednego słowa, które nie ma na celu wyjaśnienia miłości.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 19.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Przychodzimy do Kabały po to, aby zmienić siebie. Co zmienia się w człowieku: mózg czy serce?

Teraz na kongresie muszę postawić sobie cel i zrozumieć, czego powinnam słuchać, aby poprzez siebie pomóc dziesiątce zmienić się. Czy powinno to być serce, mózg, uczucia?

Odpowiedź: I serce, i mózg i uczucia.

Pytanie: Ale przecież nie zarządzam swoimi uczuciami, Stwórca mi to zsyła?

Odpowiedź: Ale to, czym zarządzasz, tym kontrolujesz także swoje uczucia.

Pytanie: Czy powinnam o tym cały czas mówić w dziesiątce? Nie mogę przecież pozwolić aby tego nie przepuścić przez siebie.

Odpowiedź: Rozmawiaj o tym.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 15.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Na kongresie najlepiej jest spróbować anulować się i całkowicie rozpuścić w przyjaciołach. To jest pierwszy warunek, dzięki któremu pragnę włączyć się we wszystkich i zamienić się w absolutne zero w stosunku do nich.

A drugim warunkiem jest znalezienie takiej warstwy pragnienia, które można wykorzystać, aby być trochę przed wszystkimi i pociągnąć ich za sobą.

To znaczy, że muszę mieć stopień, odróżniający się jakoś od zera, za którym można pociągnąć wszystkich, i tak coraz więcej. Wzniesienie jest możliwe tylko dzięki temu, że dodajemy pragnienie. Ale jednocześnie musi być opuszczone do zera, czyli nie używane dla samego siebie.

Istnieje wrażenie, że przed nami stoi ściana, która przeszkadza nam otworzyć serce i poprosić o światło naprawy. Tę ścianę musimy zburzyć swoja wytrwałością. Zastanówmy się, jak na tym kongresie osiągnąć stan Pesach, czyli jednym skokiem przejść od pragnienia otrzymywania do pragnienia obdarzania. Będziemy nad tym pracować!

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu „Siłą zazdrości osiągamy liszma”, 15.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Po tym, jak każda dziesiątka osiągnie swoje centrum i chce działać z tego centrum w odniesieniu do Stwórcy, mamy takie samo dążenie połączenia całej dziesiątki z innymi dziesiątkami.

Wówczas wspólna siła, obecna w całej dziesiątce łączy się ze wspólnymi siłami pozostałych dziesiątek, i zaczyna działać ich ogólna siła. To tak, jakby dwie krople wody połączyły się w jedną krople, i prawo działające na każdą kroplę osobno, działa teraz na obydwie razem.

Na kongresie musimy jak najszybciej przejść przez wszystkie etapy prowadzące nas do wspólnego zjednoczenia. Najpierw jednoczymy się wewnątrz swojej dziesiątki, aby stać się jak jeden człowiek, a następnie z naszego wspólnego centrum szukamy centralnych punktów wszystkich pozostałych dziesiątek.

Centrum dziesiątki to stan, który chcemy osiągnąć. Kiedy już czujemy swoją dziesiątkę połączoną w jednego człowieka z jednym sercem, to chcemy połączyć się z innymi dziesiątkami.

Każde spotkanie ma cel, wspólną siłę, która pochodzi z centrum połączenia, z centrum kongresu. Musimy postarać się poczuć na kongresie, jak kierujemy tę siłę z centrum kongresu w centrum całej rzeczywistości, gdzie następuje nasze spotkanie ze Stwórcą. Zgodnie z tym, jak będziemy dążyć do tego wspólnego dla wszystkich centrum, będziemy mogli Go poczuć.

Dziesiątka czuje, że jednoczy się coraz bardziej i scala w jedną całość, a następnie z tego zjednoczenia chcemy wydobyć siłę, skierowaną bezpośrednio do Stwórcy.

Z lekcji na według artykułu Rabasza „Włączenie właściwości miłosierdzia we właściwość sądu”, 15.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Z czym przyjeżdżamy na kongres, z jakim zjednoczeniem i co powinniśmy osiągnąć jako pojedyncza grupa i jako „Bnei Baruch”?

Odpowiedź: Najważniejszym zadaniem w pracy grupy jest przygotowanie się do kongresu. Oznacza to, zobaczenie swojego kli, w którym jestem, w tej chwili, czyli w „lo liszma”, i jak te właściwości stopniowo przekształcić w „liszma”. Na tym właśnie polega nasze przygotowanie do kongresu.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu „Jednoczymy się w Liszma””, 06.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Komentarz: Kiedy nowy człowiek przychodzi do Kabały lub przyjeżdża do Bnei Baruch, jest pod wielkim wrażeniem. Ale po pewnym czasie zaczyna zauważać negatywne aspekty.

Odpowiedź: Naturalnie, ponieważ jego egoizm powinien zneutralizować pierwsze wrażenie. Człowiek nie może cały czas czuć się niższy od całej grupy i dlatego zaczyna widzieć w niej braki.

A jeśli rozumie, że zamiast braków grupy powinien widzieć swoje własne wady, i spróbuje zrozumieć, że Stwórca pozwala mu zobaczyć braki w grupie, aby mógł wznieść się ponad nimi wiarą ponad wiedzę, wbrew swoim odczuciom i widzeniu faktów, wtedy się rozwija.

Nie cofa się wstecz, mówiąc, ja już przyzwyczaiłem się do grupy, wszystko jest w porządku, znam wszystkich, wszystko jest jak zwykle. Wręcz przeciwnie, coraz bardziej pielęgnuje swoje pierwsze wrażenie.

Pytanie: Czyli pierwszy kontakt z grupą jest w zasadzie najbardziej czysty, kiedy człowiek postrzega wszystkich przyjaciół jako idealnych?

Odpowiedź: Tak, wszyscy są idealni, wielcy, wyjątkowi. Należy dążyć aby nie upaść z tego poziomu i cały czas iść dalej.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Pierwsze wrażenie Kabały”

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pytania&Odpowiedzi