Pytanie: W artykule „Wszyscy stoicie dzisiaj” Rabasz napisał, że nie można zawierać sojuszu samemu, ponieważ pojedynczy ludzie są jak trzcina, a razem są silni jak snop.

Odpowiedź: Tak, jeden człowiek nie może być w połączeniu ze Stwórcą. Po prostu nie może. Wcześniej istniały szczególne dusze, ale nie nasze. Teraz człowiek musi być w grupie ludzi, którzy dążą do Stwórcy.

Pytanie: Wykonałyśmy ćwiczenie, w którym cała dziesiątka modliła się za duchowy postęp jednej przyjaciółki. Ale może jest to egoistyczna modlitwa, gdy modlimy się za jedną osobę?

Odpowiedź: Modlitwa za duchowy postęp jednej przyjaciółki – nie jest egoizmem. Jednak musicie rozwijać się wszystkie razem, a Stwórca powinien was podnosić. Dlatego najważniejsze jest to, abyście starały się zjednoczyć ze sobą tak, aby Stwórca przejawił się w waszych uczuciach.

Pytanie: Na czym polega prawo równości między nami, dzięki któremu wszelkie dobro jest na nas oblekane?

Odpowiedź: Każdy z was otrzymuje dobro Stwórcy w innej formie i w innej ilości. Nie wszyscy otrzymują jednakowo, każdy odczuwa to w swój sposób.

Pytanie: Co to znaczy, że Stwórca odkrywa się nam?

Odpowiedź: Człowiek otrzymuje poczucie bliskości ze Stwórcą.

Pytanie: Czy przed przyjęciem sojuszu powinniśmy poznać intencje każdego z przyjaciół, aby z osobistych intencji zbudować jedną wspólną intencję?

Odpowiedź: Tak, jesteśmy zobowiązani to robić.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 20.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Komentarz: Podczas lekcji odczuwam różne stany: strach, nienawiść, radość.

Odpowiedź: Są to bardzo dobre stany. Trzeba przez nie przejść, ponieważ to Stwórca przemawia w tobie. W żadnym wypadku nie należy unikać tych odczuć, przekreślając niektóre z nich.

To właśnie w takich stanach trzeba uchwycić się Stwórcy, wyjaśnić: „Dlaczego Stwórca wywołuje we mnie te uczucia. Po co? Dlaczego?”

Ale najważniejszą rzeczą jest przyjmowanie wszystkiego jako pochodzącego od Stwórcy, bez względu na to, czy jest to dobre, czy złe, przyjemne czy nieprzyjemne.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy możemy prosić o wzniosłe rzeczy duchowe, póki sami nie jesteśmy podobni do Stwórcy?

Odpowiedź: Ważne jest to, że kiedy zajmujesz się tym, to przyciągasz do siebie wyższe światło, które cię naprawia i wznosi.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że kli obdarzania to współczucie, które może przyciągnąć światło Chasadim i czy można w kli współczucia otrzymać światło Chochma?

Odpowiedź: Nie, nie jest to możliwe. To są zupełnie różne grubości pragnień. Grubość dwa – jest to kli obdarzania. Grubość cztery – to kli otrzymywania.

Pytanie: Wieczność – jest to scalenie. W TES napisane jest, że gdyby nie było linii kaw, wówczas stworzenie byłoby połączone z nieskończonością. Dlaczego światło musi przechodzić przez kaw, sukcesywnie i stopniowo?

Odpowiedź: Jest to konieczne dla rozwoju stworzenia, aby stało się podobne do Stwórcy, aby mogło otrzymać od Niego światło, a następnie oddawać światło i być równe Stwórcy. Tak więc stopniowo zaczniemy postrzegać to wszystko poprawnie.

Pytanie: Czy jest różnica między realizacją wspólnego pragnienia w dziesiątce, w grupie albo w całym Bnei Baruch? Czy jest to jedno kli, czy różne kelim?

Odpowiedź: Są to podobne kelim, ale tutaj wszystko zależy od ilości jednostek w każdym kli – czy jest to dziesiątka, czy grupa, czy ogólne światowe kli. Różnica, oczywiście, jest.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 18.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co jest najważniejsze w studiowaniu Kabały? Jak szybciej osiągnąć nasz cel?

Odpowiedź: Tylko poprzez zjednoczenie. Chodzi o to, że początkowo jedno stworzone pragnienie rozbiło się na wiele części i musimy zebrać te wszystkie części razem. Jak tylko zaczniemy je zbierać, zaczniemy odczuwać zupełnie nowe zjawisko – wyższy świat.

Pytanie: Jak przyspieszyć to zjednoczenie?

Odpowiedź: Tylko wspólną pracą. Świat duchowy odczuwa się w dziesiątce. Dziesiątka jest szablonem, szkieletem duchowego kli. Musimy połączyć nasze pragnienia, a kiedy będą odpowiednio między sobą połączone, natychmiast w nich zamanifestuje się duchowy świat, Stwórca.

Pytanie: Czy wszyscy w dziesiątce będą mieli te same odczucia?

Odpowiedź: Nie. Każdy w zależności od korzenia swojej duszy i tego, jak bardzo jest połączony z innymi.

Pytanie: Oznacza to, że najważniejszą naszą pracą jest – wzajemne anulowanie się?

Odpowiedź: Tak, od tego wszystko się zaczyna. W Kabale nazywa się to redukcją (cimcum).

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Dlaczego ci, którzy są nam najbliżsi w świecie fizycznym – mąż, żona, dzieci, rodzice – nie chcą słyszeć niczego o Kabale i zrozumieć potrzeby bliskiego człowieka w duchowym rozwoju? Jak wytłumaczyć to zjawisko z punktu widzenia korzeni duchowych?

Odpowiedź: Bardzo łatwo to wytłumaczyć – ponieważ są to najbliższe ci osoby. Jest to więc, twój osobisty egoizm, tylko jakby nie w tobie, a w nich. W takim przypadku wpływa to na ciebie jeszcze bardziej.

Dlatego należy zrozumieć, że wszyscy – małżonek, małżonka, dzieci, krewni, nawet koledzy z pracy i w ogóle cały świat, to wszystko – jesteś ty, to wszystko jest twoje: twoja dusza, twoje kli. Tylko jeszcze nie czujesz tego kli jako swojego. Ale potem poczujesz, że to wszystko – to ty i nie ma nikogo oprócz ciebie.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa