Pytanie: W artykule „Wszyscy stoicie dzisiaj” Rabasz napisał, że nie można zawierać sojuszu samemu, ponieważ pojedynczy ludzie są jak trzcina, a razem są silni jak snop.

Odpowiedź: Tak, jeden człowiek nie może być w połączeniu ze Stwórcą. Po prostu nie może. Wcześniej istniały szczególne dusze, ale nie nasze. Teraz człowiek musi być w grupie ludzi, którzy dążą do Stwórcy.

Pytanie: Wykonałyśmy ćwiczenie, w którym cała dziesiątka modliła się za duchowy postęp jednej przyjaciółki. Ale może jest to egoistyczna modlitwa, gdy modlimy się za jedną osobę?

Odpowiedź: Modlitwa za duchowy postęp jednej przyjaciółki – nie jest egoizmem. Jednak musicie rozwijać się wszystkie razem, a Stwórca powinien was podnosić. Dlatego najważniejsze jest to, abyście starały się zjednoczyć ze sobą tak, aby Stwórca przejawił się w waszych uczuciach.

Pytanie: Na czym polega prawo równości między nami, dzięki któremu wszelkie dobro jest na nas oblekane?

Odpowiedź: Każdy z was otrzymuje dobro Stwórcy w innej formie i w innej ilości. Nie wszyscy otrzymują jednakowo, każdy odczuwa to w swój sposób.

Pytanie: Co to znaczy, że Stwórca odkrywa się nam?

Odpowiedź: Człowiek otrzymuje poczucie bliskości ze Stwórcą.

Pytanie: Czy przed przyjęciem sojuszu powinniśmy poznać intencje każdego z przyjaciół, aby z osobistych intencji zbudować jedną wspólną intencję?

Odpowiedź: Tak, jesteśmy zobowiązani to robić.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 20.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie