Pytanie: W jaki sposób dziesiątka może przekazać siłę każdemu, do działania ponad wiedzę?

Odpowiedź: Osobisty przykład jest najskuteczniejszy.

Pytanie: Kiedy człowiek przezwycięża ciało i odczuwa z tego powodu radość, czy nie dochodzi do pewnego stopnia zgody ciała, na działanie ponad wiedzą? Jak w takim przypadku wznieść się jeszcze wyżej?

Odpowiedź: W takim przypadku spróbuj ominąć ten warunek i nadal podążaj wiarą ponad wiedzę. Nie tym razem uda się, to następnym razem. Albo trzeba zmienić nieco zasady.

Pytanie: O jakich obcych myślach mówimy, jeśli wszystko pochodzi od Stwórcy?

Odpowiedź: Wszystkie nasze myśli, z wyjątkiem dążenia do wspólnego celu, są obce.

Pytanie: Jak podzielić się swoim chisaronem w dziesiątce, aby przyjaciele byli zadowoleni przyjmując go?

Odpowiedź: W tym celu cały czas komunikujecie się. Przyjaciele czują, rozumieją cię i są jakby przeniknięci twoimi działaniami.

Pytanie: Na czym polega aktywne obdarzanie podczas warsztatów, spotkań dziesiątki, działań jednoczących?

Odpowiedź: Na tym, żeby wspierać przyjaciół.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 12.05.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak można zadowolić się obdarzaniem, jeśli pragnienie otrzymywania wymaga napełnienia i przeszkadza znajdować się w intencji dla Stwórcy? Jak odnosić się do napełnienia pragnień otrzymywania?

Odpowiedź: Odnosić się do tego pozytywnie. Wzrost pragnienia otrzymywania jest również dobry, ponieważ na nim będziesz budować swoje pragnienie obdarzania.

Pytanie: A co jeśli, pragnienia otrzymywania wypierają pragnienia obdarzania?

Odpowiedź: To minie. Przezwyciężajcie takie okresy. Przychodzą one falami: fala wzlotu – fala upadku, fala wzlotu – fala upadku. Dlatego starajcie się je znosić spokojnie, ponieważ jesteście we władzy Stwórcy. Powodzenia.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 03.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Załóżmy, że istnieje nie tylko martwa natura, ale wyższa siła, wyższy rozum, który nas rozwija. Jaki jest problem z naszym ciasnym egoizmem wobec wyższej siły?

Odpowiedź: Taki, że nie staramy się od niego uwolnić. Chcemy wykorzystywać go w każdej chwili dla rozwiązania każdej kwestii aby panować nad innymi.

Komentarz: Ale sam Stwórca umieścił w nas ten ograniczony egoizm.

Odpowiedź: Tak, ale właśnie po to, by naprawić go, i w taki sposób zrozumieć naturę Stwórcy w odniesieniu do natury egoizmu i wznieść się ponad siebie. Oznacza to, że egoistyczna natura została w nas umieszczona, abyśmy odczuli ją na sobie, zrozumieli ją i chcieli ją zmienić. Na tym polega cel stworzenia.

Pytanie: Czy cała ludzkość powinna uświadomić sobie zło egoistycznej natury, czy tylko wyjątkowi ludzie, którzy powinni poprowadzić za sobą ludzkość?

Odpowiedź: Ostatecznie – absolutnie wszyscy.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 27.06.2024

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Praca duchowa, Rozwój egoizmu, Społeczeństwo przyszłości

Pytanie: Czy istnieje różnica w oddziaływaniu na Stwórcę, gdy modlimy się ze stanu cierpienia albo z radości i wdzięczności?

Odpowiedź: Oczywiście, że jest różnica. Kiedy dziękujemy Stwórcy, to jesteśmy blisko Niego, a jeśli prosimy o anulowanie cierpienia, to jesteśmy dalecy od Niego. Za cierpienia nie trzeba dziękować. To nienaturalne. Trzeba naprawiać się i dziękować za naprawę.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 30.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Warsztat – to szczególne działanie. Powiedziałbym, święte. Wspólnie zamierzamy wyjaśnić pytanie, właśnie wyjaśniać, a nie rozwiązać, aby było dla nas zrozumiałe. Następnie omawiamy, wyjaśniamy przez kilka minut.

A potem siedząc w kręgu, dyskutujemy, w jaki sposób można znaleźć logiczne, realne rozwiązanie tego pytania – ale nie takie, jakie jest opisane w naszych książkach. Nie bazujemy na mądrych wypowiedziach kabalistów, ale odnosimy się osobiście, poprzez serce, aby utrzymywać połączenie ze sobą nawzajem.

Jednocześnie powinienem postrzegać przyjaciela jako wielkiego, nieomylnego. Nieważne, co wygaduje, to nie ma znaczenia. Gdyż to ja czuję, że przyjaciel mówi bzdury, ja czuję to, ja dostrzegam, ponieważ nie jestem wystarczająco związany z nim. Gdybym czuł miłość do niego, poczułbym dzięki niemu, że Stwórca ze mną rozmawia.

Tak więc kiedy dziesięć osób siedzi razem, musimy dokładnie wiedzieć, jak należy odnosić się do siebie nawzajem. Przede mną siedzą przedstawiciele Stwórcy i mówią mi absolutną prawdę. Muszę stłumić w sobie wszelką krytykę, wszelką nieufność, wszystko, co może mnie od nich odepchnąć.

Nie zdają sobie z tego sprawy, i mówią takie rzeczy, z którymi ja nie mogę się zgodzić. Jestem temu przeciwny, nie chcę tego słuchać, wydaje mi się to wszystko głupie i przeszłe, oklepane i pozbawione spójności. Tak mi się to wydaje po to, abym wzniósł się ponad siebie. Mamy więc przed sobą ogromną pracę wewnętrzną.

Z rozmowy przed kongresem w Charkowie

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia

Pytanie: Dlaczego nie należy mówić w dziesiątce o swoich osobistych uczuciach, doświadczeniach i wrażeniach? Jak mogę w taki sposób zaszkodzić sobie i swojej dziesiątce?

Odpowiedź: Kiedy ujawniasz swoje osobiste uczucia, szkodzisz sobie i wszystkim innym. Możemy rozmawiać tylko o naszych wspólnych dążeniach. Kropka! To wszystko!

Widzę, że na razie tego nie rozumiesz. Dlatego zaakceptuj to jak prawo. Istnieje wiele praw, które przyjmujemy i żyjemy, dopóki nie zrozumiemy ich konieczności. Nie zrobisz tego, zaszkodzisz sobie. Konkretnie sobie.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak kabalista definiuje cierpienie? Czym jest dla niego cierpienie?

Odpowiedź: Cierpieniem kabalisty jest brak możliwości sprawienia zadowolenia Stwórcy. Aby osiągnąć taki stan, należy rozmyślać, rozważać, być połączonym z przyjaciółmi i starać się jeszcze bardziej zjednoczyć między sobą.

Pytanie: Bez poczucia żalu nie ma naprawy. Czy kabalista czeka, aż wyrzuty same nadejdą, czy w jakiś sposób wywołuje je?

Odpowiedź: Nie wywołuje ich. Same przychodzą.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 30.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Dlaczego Stwórca pozwolił nam urodzić się w ciele fizycznym, ale bez duszy? Przecież gdyby nie było ciała, nie byłoby złego początku?

Odpowiedź: Nie, zły początek nie odnosi się do naszego ciała, ani do cielesności. Zły początek to nasze egoistyczne pragnienia.

Pytanie: Co to znaczy: „Dziękuję Ci za to, że w swoim miłosierdziu zwróciłeś mi duszę moją?”

Odpowiedź: Oznacza to podziękowanie Stwórcy za to, że w każdych okolicznościach chce prowadzić cię naprzód.

Pytanie: Jak nie stracić pracy, którą daje nam Stwórca?

Odpowiedź: Angażować się cały czas, starać się rozwijać.

Pytanie: Jeśli Stwórca dał mi szansę i dar wykonywania działania dla obdarzania, a potem przychodzi pustka, rozczarowanie jaka powinna być praca z mojej strony?

Odpowiedź: Proszenie Stwórcy aby dał ci więcej takich stanów.

Pytanie: Czy automatyczna wdzięczność wobec Stwórcy może zamienić się w odczuwaną zmysłowo wdzięczność i jak to się dzieje?

Odpowiedź: Nie wiem, jak to się dzieje, ale może się zdarzyć.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 11.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak nauczyć się porzucić poprzednią percepcję, aby przejść szybką zmianę? Może pomocne byłoby odnalezienie artykułów Rabasza, w których mówi o nagrodzie? Czy są takie artykuły?

Odpowiedź: Oczywiście, istnieje wiele artykułów. Ale nie chodzi o nie, ale o to jak je postrzegacie. Dlatego radzę wam, spotkajcie się razem, spróbujcie zjednoczyć się ze sobą i przeczytać jeden artykuł. Jest to lepsze niż czytanie dziesięciu artykułów w pojedynkę. Zaczniecie odczuwać innych i otrzymacie dziesięć opinii naraz.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 01.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Studia Kabały

Świadomość zła naszej natury jest pierwszym etapem rozwoju człowieka, od którego zaczyna rozumieć i pojmować na czym polega jego natura, od czego rozpoczyna swoje ziemskie życie. Od tego że jest małym egoistą, w którym coraz bardziej rozwija się pragnienie zawładnięcia całym światem.

Pytanie: W społeczeństwie zawsze toczył się spór: czy człowiek rodzi się egoistą, czy też otoczenie go takim czyni?

Odpowiedź: Człowiek rodzi się egoistą. Tak Baal HaSulam powiedział: człowiek rodzi się jako mały egoista. A zatem rozwija go natura i egoistyczne społeczeństwo, w którym żyjemy do czasu, nie pozostawiając człowiekowi możliwości rozwijania się w inny sposób. Człowieka rozwija tylko wzrost egoizmu.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 27.06.2024

Kategorie: Rozwój egoizmu, Społeczeństwo przyszłości