„Nauka Dziesięciu Sefirot”, cz.1, „Pytania i odpowiedzi dotyczące znaczenia terminów”.

Pytanie 18: Co to jest Chochma?

To światło jest podstawą życia stworzenia.

Wyższe światło, które stworzyło pragnienie otrzymywania przyjemności, jest podzielone na dwie części z punktu widzenia stworzenia, ze względu na dwa rodzaje relacji, które powstają w stworzeniu: 1) stosunek do napełnienia i 2) stosunek do Dającego to napełnienie.

Dlatego jeśli chodzi o światło, które stworzyło pragnienie, napełnia je, troszczy się o nie, to nazywa się światłem Chochma. A kiedy mówimy o świetle naprawy, które napełnia stworzenie właściwością obdarzania, nazywane jest światłem Chasadim.

W rzeczywistości nie ma żadnej różnicy w świetle poza stworzeniem. Wyższe światło zawsze znajduje się w absolutnym spokoju. A wszystkie właściwości i zjawiska w nim, „okrągłe” światło i „linia”, światło wewnętrzne i światło otaczające są tylko wrażeniami stworzenia od wpływu tego światła.

Jeśli chodzi o życie stworzenia, to w takim przypadku to światło nazywa się światłem Chochma. A jeśli chodzi o nasze obdarzanie Stwórcy, to mówi się że jest to światło Chasadim. Są to dwa główne rodzaje światła, które wewnątrz siebie dzielą się jeszcze na wiele rodzajów.

Tak więc światło, które działa poprzez pragnienie stworzenia otrzymywania przyjemności, nazywa się światłem Chochma.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 21.06.2011

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Kryzysy toczące się na całym świecie to nie tylko uporczywe kryzysy związane z nadprodukcją. Teraz jest to już globalny kryzys. Ale to nie jest tak, że ludzie są zmęczeni kupowaniem i przesycili się. Chodzi o to, że człowiek zmienił się. To już nie jest ten sam człowiek, który chce podporządkować sobie cały świat. Zmienił się tak bardzo, że nie chce już tego świata. To jest przyczyna!

Zaoferuj mi 20 telefonów, jeszcze tysiąc telewizorów, coś jeszcze, coś innego – nie ciągnie mnie do tego! Nie chcę! Wymyśl dla mnie coś innego. Więc co? Ogólna depresja, która przetacza się przez świat silną falą, sugeruje to, że dzisiaj człowiek nie ma już potrzeby materialnego napełnienia. Wszystko ma swoje granice.

Dochodzimy do tego: „Co dalej? Czym mnie napełnisz?! Co mi sprzedasz?!”. Co jeszcze możesz mi sprzedać? Przecież ja już niczego nie chcę!

Najpierw sprzedaj mi pragnienie, abym coś zechciał. A to, że inwestujesz 50-60% kosztów produktu w reklamę, niczego nie osiągasz tym. To już nie działa. Bez względu na to, jak bardzo kręci się to w telewizji i w internecie, jest praktycznie bezużyteczne.

Człowiek jest nie tylko przesycony zabawkami, ale już w ogóle nie jest nimi zainteresowany. Otrzymał nowy rodzaj pustki – wewnętrznej, która w naszym świecie nie ma źródła napełnienia. W tym tkwi problem.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak zrobić rewolucję”

Kategorie: Kryzys, globalizacja

Pytanie: Wiemy, że kabaliści zawsze byli zobowiązani do posiadania żony. Z czym to jest związane?

Odpowiedź: Ma to związek z przedłużeniem potomstwa: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się”.

Pytanie: Baal HaSulam, ojciec Pana nauczyciela Rabasza, nie pozwalał chodzić mu nawet na lekcje, zanim się nie ożenił. Dlaczego?

Odpowiedź: Dlatego że uważa się: jeśli nie masz żony, to jesteś jeszcze niekompletnym człowiekiem.

Z programu telewizyjnego „Szybkie pytania i odpowiedzi”, 06.01.2023

Kategorie: Mężczyzna i kobieta, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy kontakt ze Stwórcą zawsze odbywa się przez pryzmat człowieczeństwa? Jaka jest różnica w stosunku do tego, co czuję teraz, jak oddaję ludziom, otrzymuję od nich i oczywiście rozkoszuję się w takiej czy innej formie.

Odpowiedź: Tu właśnie jest problem. Dlaczego rozkoszujesz się?

Pytanie: Ze względu na siebie, oczywiście. Czy dlatego nie czuję światła Chasadim, ani światła Chochma?

Odpowiedź: Tak, właśnie dlatego, że manipulując kimkolwiek, dążysz tylko do własnego celu, własnego dobrobytu. Świadomie lub nieświadomie kalkulacja zawsze wynika z tego, ile korzyści osiągniesz z tego działania. A jeśli wydostaniesz się z tych ograniczających ram, to wtedy zaczniesz czuć, co robisz.

Wówczas za całą ludzkością, za wszystkimi ludźmi, od których otrzymujesz i którym oddajesz, zobaczysz wyższą siłę. Jeśli będziesz tylko obdarzać, nie otrzymując nic w zamian, to jest światło Chasadim. A jeśli otrzymujesz ze względu na obdarzanie – jest to światło Chochma.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”, 15.01.2023

Kategorie: Praca duchowa

Komentarz: Załóżmy, że w pewnym momencie swojego życia odkryła się w Panu pewna cecha. Zaczął się Pan rozwijać, stał się wielkim kabalistą, doszedł do pewnego punktu i teraz z tego punktu patrzy Pan, jakie cechy ujawniły własne doświadczenia, aby teraz mógł Pan postrzegać Stwórcę.

Odpowiedź: Te cechy dały mi możliwość obiektywnego, zdecydowanego oderwania się od siebie, zrozumienia przeciwstawnej właściwości – obdarzania i miłości, pozwoliły mi zrozumieć system wszechświata, powiązań w nim i w tym stopniu, w jakim mogę prawidłowo zrealizować te powiązania, mam możliwość zarządzania swoim przeznaczeniem, kierowania sobą.

Czyli jestem w stanie przyciągać wyższą siłę, stale doskonalić się pod jej wpływem, świadomie, anty egoistycznie, wysiłkami, które staram się w sobie wywołać.

Pytanie: A gdyby Pan otrzymał tę świadomość bez przechodzenia przez różne stany, czy otrzymałby je Pan sztucznie?

Odpowiedź: Nie, nie mógłbym niczego poczuć. Nie ma nikogo bardziej mądrego od tego, który przeszedł wszystkie etapy rozwoju. Nie ma człowieka, który mógłby to zrobić, jeśliby stopniowo nie przeżył tych doznań.

W taki sam sposób gromadzi się doświadczenie u małych dzieci. Kiedyś leciałem do Europy a potem z powrotem z moim czteroletnim wnukiem. Nie wiedział, co to jest samolot, dla niego był to ogromny stalowy ptak, nieustannie brzęczący. Co z tego rozumiał? Nic.

A gdyby człowiek przez to wszystko przeszedł, przeżył, uczył się, wiedział jak i co, to zupełnie inna sprawa. Ale dziecko, wznoszące się w powietrze, nie wie, czym jest powietrze, czym jest tlen, dlaczego wszystko powinno być takie. Nie da się wszystkiego przekazać! To trzeba przeżyć! W rzeczywistości uważamy, że to jest po prostu doświadczenie. To nie jest doświadczenie, to jest stworzenie w nas możliwości odczuwania tych zjawisk, których inaczej byśmy nie odczuwali.

Czym różni się małe dziecko od dorosłego człowieka? Tym, że dorosły ma ogromny zasób doświadczeń, nagromadzenie danych zmysłowych, psychicznych, których dziecko nie ma. Gdybyśmy to wszystko włożyli w dziecko, dali mu i napełnili je, czy mogłoby być jak dorosły człowiek?

Nie można umieścić wszystkich danych, które ma, powiedzmy, 30-letni człowiek. Nie można! Dlatego że zajęłoby to dwadzieścia lat. Program trzeba wypełnić stopniowo, jak w komputerze. Czasami instalacja takich programów zajmuje mi prawie godzinę. Dlaczego? W czym jest problem? Coś zrobiłeś, wprowadziłeś?… Ale nie, program musi się przeformatować, wyczyścić, skasować, zresetować itd.

Tak to działa – dwadzieścia lat, zanim człowiek dorośnie. W przeciwnym razie nie będzie mógł się załadować. Musi wszystkiego doznać! W komputerze nie ma takich odczuć, tam są miliardy operacji, zero-jeden i tyle. A tutaj człowiek musi doświadczyć, przechowywać to wszystko, porównywać, łączyć z przeszłością. Dotyczy to wszystkiego: fantazji, zamiarów i błędów. To jest cały program.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Zobaczyć coś, co nie istnieje”

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Czego doświadcza kabalista, gdy podnosi ludzi na inny poziom?

Odpowiedź: To jest jego praca. Tak pracuje!

Pytanie: Ale istnieje jakiś mechanizm, dzięki któremu zasila całą tę masę?

Odpowiedź: Kabalista żyje dzięki ich pragnieniu. Chcą się w czymś podnieść, przynajmniej w czymś, może nawet biernie, ale chcą. A kabaliście poza tym niczego nie potrzeba.

Pytanie: Na czym polega piękno tego działania?

Odpowiedź: Piękno polega na tym, że następuje połączenie różnych dusz. Kiedy jednoczą się ze sobą, to tym odkrywają Stwórcę, wyższą siłę. I każdy w miarę swojego udziału. A kabalista, który je łączy, czuje to bardziej, ponad wszystkimi. Odczuwa korzyść ze swojego działania zarówno w stosunku do tych dusz, jak i w odniesieniu do Stwórcy.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak zostać gwiazdą?”

Kategorie: Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

„Laska”, na której opieramy się w duchowej pracy w dziesiątce, jest połączeniem Malchut z Biną, jest siłą, której trzymamy się i która nie pozwala nam popełniać błędów i chroni przed upadkiem. Jednocząc się ze sobą w dziesiątce budujemy taką „laskę”, czyli więź między nami. A dzięki połączeniu ze sobą, łączymy się z Biną.

Każdy w jakiś sposób anuluje swoje egoistyczne pragnienie i przyłącza się do maleńkiego pragnienia przyjemności, które mu przyświeca. Tak też, wszyscy razem, możemy uchwycić się za tę siłę, tę koncepcję, która nazywa się „laską” (mate). Oznacza to, że pragnienie otrzymywania przyjemności staje się dla nas niższe (mata) w znaczeniu.

Każdy z nas stara się pokazać przykład przyjaciołom, jak możemy wspólnie trzymać się laski.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do Księgi Zohar”, 12.01.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Stwórca oczekuje od nas tylko reakcji. Od wyższego do niższego (do każdego z nas) przychodzą porcje światła – i żądają od nas prawidłowej zwrotnej reakcji. Wyższy dokładnie wie, co dzieje się z niższym, w jakim stanie znajduje się niższy, ponieważ sam formuje mu ten stan.

Oczywiście wyższy wie, na co gotowy jest niższy. Organizuje dla niego wszystkie zewnętrzne i wewnętrzne warunki dla wolnego wyboru i pozostawia niższemu tylko jedną rzecz, niezrozumiałą i nieznaną niższemu – środkową trzecią część Tiferet. (klipat Noga) Właśnie w tym stanie niższy musi sam sformować środkową linię.

Jeśli niższy, w odpowiedzi na wpływ wyższego, prawidłowo buduje środkową linię, oznacza to, że stał się godny. Wtedy naprawdę nakłonił siebie i cały świat (całe środowisko, które wyższy sformował dla niego w danej chwili) do dobra. Dlatego wszystko, czego wymaga się od niższego, gdy odczuwa brak (chisaron), to zwrócić się do wyższego i otrzymać od niego ten składnik, którego mu brakuje, aby nakłonić siebie i cały świat ku dobru.

Niższemu bowiem brakuje wiedzy, odczucia, a następnie i umiejętności do podjęcia decyzji. Wszystko to musi otrzymać od wyższego. Wyższy pozostawia mu klipat Noga, żeby niższy zechciał zwrócić się do niego i otrzymać to, czego mu brakuje. Jeśli niższy jest gotowy otrzymać to uzupełnienie dla klipat Noga, otrzymuje je – i jest to dodatkowa siła obdarzania, którą nabywa na obecnym stopniu i dzięki niej wznosi się na następny stopień.

Z lekcji według Księgi Zohar. Przedmowa

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, ZOHAR

Chochma nazywana jest światłem, a Chasadim – wodą. Bina nazywana jest wyższymi wodami, a malchut – niższymi. (Nauka Dziesięciu Sefirot. Cz. 1. „Skrócenie i linia”. Wewnętrzna kontemplacja. Rozdz. 8, p. 29)

Istnieją dwa rodzaje światła – światło Chochma i światło Chasadim. Światło Chochma napełnia pragnienia otrzymywania, które naprawiły swoje intencje na obdarzanie. A światło Chasadim napełnia pragnienia obdarzania, które też naprawiły siebie, aby nie otrzymywać ze względu na obdarzanie, a na czyste obdarzanie.

Dlatego światło Chasadim jest o wiele słabsze pod względem intensywności i mocy niż światło Chochma. Ale w zasadzie te dwa światła wypełniają cały wszechświat, który reprezentuje sobą pragnienie otrzymywania.

Ponieważ naprawa pragnienia otrzymywania na pragnienie obdarzania jest celem naszej pracy, to najpierw neutralizujemy otrzymywanie. Nazywa się to „cimcum” (skrócenie), czyli nie chcemy pracować z pragnieniem otrzymywania, wznosimy się ponad nie.

I wtedy w tym pragnieniu rozprzestrzenia się or Chasadim (światło Chasadim). A następnie możemy nawet wznieść się do poziomu, kiedy nasze pragnienia zostaną napełnione światłem Chochma. Oznacza to, że wszystko dzieje się w pragnieniu, które jest jedynym stworzeniem.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”, 15.01.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Komentarz: Zawsze uważałem, że kabaliści to zamknięta grupa ludzi, którzy ślęczą nad Torą, odnajdują jej tajemne znaczenie i nie dzielą się z nikim swoim odkryciem, osiągają nowy poziom samodoskonalenia. Ale Międzynarodowa Akademia Kabały jest otwartą instytucją edukacyjną, która obejmuje maksymalnie największe audytorium: ponad dwa miliony osób.

Odpowiedź: Jeśli weźmiemy do ręki księgi napisane przez kabalistów przez co najmniej ostatnie trzy i pół tysiąca lat, to zobaczymy, że wszyscy żarliwie pragnęli rozpowszechniać tę naukę nie tylko wśród Żydów, ale również na cały świat.

Dlatego Kabała jest przeznaczona dla wszystkich, ponieważ jeśli nie będziemy wiedzieli, jak postępować właściwie, to doprowadzimy się do zagłady. Metoda kabalistyczna uczy nas, jak związać ludzkość w jedną całość.

Powstała w czasach pierwszego kryzysu, który wybuchł w starożytnym Babilonie i objawił się w niezrozumieniu, odrzuceniu i oddaleniu ludzi od siebie nawzajem. Odkrył ją wówczas starożytny babiloński kapłan Abraham, wokół którego zjednoczyli się przedstawiciele bardzo różnych małych narodów.

Ta grupa, która wyszła z Babilonu wraz z Abrahamem, stała się znana jako Żydzi. Oznacza to, że Żydzi – są narodem zjednoczonym nie poprzez swoje pochodzenie, jak wszyscy inni, ale według oznak ideologicznych.

Żydzi wzięli na siebie obowiązek wypełniania głównego prawa Tory „kochaj bliźniego swego jak siebie samego”, i stało się to ideałem ich życia i sensem ich istnienia. Ponadto zobowiązali się „być światłem dla narodów świata”, czyli zanieść tę naukę światu, aby mógł się zjednoczyć i wznieść na następny etap swojego rozwoju.

Z wywiadu na telekanale RTN w Nowym Jorku, 21.07.2015

Kategorie: KABAŁA, Rozpowszechnianie metody, Starożytny Babilon