Pytanie: Kiedy w rozwoju duchowym człowiek zobowiązany jest do mówienia a kiedy do milczenia? Czy są jakieś okresy?

Odpowiedź: W swoim duchowym rozwoju człowiek powinien jak najwięcej komunikować się ze Stwórcą, można nawet powiedzieć, stale. Czyli być cały czas w kontakcie z Nim: ja – ze Stwórcą, a On – ze mną. Stwórca powinien być ciągle podłączony do tej linii połączenia.

A wszystkie inne formy komunikacji z przyjaciółmi z grupy, z którymi wspólnie wykonujemy duchową pracę, powinny być zgodne z tym, na ile rzeczywiście możemy być naprawdę w twórczym, produktywnym związku, aby nie przeszkadzać, ale pomagać sobie nawzajem. To znaczy że cały czas trzeba rozmawiać ze Stwórcą, a z przyjaciółmi można niekiedy pomilczeć.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 23.10.2022

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Czy naprawdę są ludzie, którzy milczą przez całe życie?

Odpowiedź: Są też i tacy. To bardzo dobrze, bo w zasadzie nie mamy o czym rozmawiać. Jeśli nie mówimy, a myślimy, to zaczynamy rozumieć, że możemy wszystko doskonale załatwić bez rozmów.

Pytanie: Właściwie jest Pan zwolennikiem świata bez rozmów. Czy byłoby dobrze, gdyby ludzie nie rozmawiali?

Odpowiedź: Oczywiście. Ale nie totalnie wszyscy i o wszystkim. Komunikujemy się przecież z naszymi dziećmi, żonami, sąsiadami, kolegami w pracy i tak dalej. Ale w zasadzie, gdybyśmy mogli wyraźnie ograniczyć puste rozmowy między nami, to byłoby dobrze.

Pytanie: A co najlepiej – powiedzieć człowiekowi, prawdę w oczy czy raczej milczeć?

Odpowiedź: Zawsze lepiej jest milczeć.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 23.10.2022

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Komentarz: Załóżmy, że człowiek żyje jak robak wewnątrz jabłka. Nagle coś się w nim obudziło…

Odpowiedź: Gdzie się coś obudziło? Tylko pochodzące stąd, że człowiek żyje w swoim otoczeniu, i to, co się w nim budzi, wynika tylko z połączenia z otoczeniem. Jak lepiej wykorzystać środowisko – to jego program samorozwoju: wykorzystać swoje wewnętrzne i zewnętrzne możliwości dla większego napełnienia, większego komfortu. Tak się dzieje obecnie i tak było przez miliardy lat ewolucji wszechświata.

Nie wyobrażamy sobie, że możemy istnieć w innym paradygmacie, a Kabała powoli wyprowadza nas ze starego. Naucza: jeśli będziesz postępował w taki i taki sposób, przyciągniesz na siebie tę siłę, która jest poza egoizmem i zacznie zmieniać cię wewnątrz twojego egoizmu, emanować na ciebie. Pojawi się takie promieniowanie, taki wpływ z zewnątrz, że zaczniesz się rozwijać wewnątrz tego jabłka i zmierzać w kierunku wyjścia z niego, czyli w kierunku wyjścia ze swojej egoistycznej natury.

Stopniowo, w takim stopniu, w jakim będziesz się zmieniał, zaczniesz odczuwać, że istnieje inny paradygmat, poza tym jabłkiem. Ale zmiany będą miały miejsce tylko w tej mierze, w jakiej wykonasz określone działania, które wywołają tę zewnętrzną siłę. Tylko ta siła jest w stanie to zrobić.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Ewolucja stworzenia”

Kategorie: Praca duchowa, Rozwój egoizmu

Pytanie: Dlaczego natura zawiera taką cechę: jeśli człowiek popełnił jakieś przestępstwo, zdecydowanie musi zostać ukarany?

Odpowiedź: To nie jest kara, a naprawa. Tylko ludzie karzą się wzajemnie za nic, a natura karze zgodnie ze swoim programem, dlatego nazywa się to naprawą. W taki sposób Natura popycha cię do zrobienia tego, czego jeszcze nie zrobiłeś.

Komentarz: Ale ja pytam o naturę człowieka, jego chęć karania innych. Jeśli ktoś coś zrobił, powinien zostać ukarany, uwięziony, zlinczowany.

Odpowiedź: Tak przejawia się egoistyczna natura człowieka – zrobić drugiemu źle. Zgodnie z tym ja czuję się dobrze, bo żyję ciągle porównując się z innymi.

Pytanie: A jak to powinno być?

Odpowiedź: Wynikiem powinien być zupełnie inny system: tylko wzajemna pomoc w uzupełnianiu się nawzajem do poziomu Stwórcy, zjednoczenie, wzajemne poręczenie, ponieważ wszyscy jesteśmy częściami jednej duszy.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Idealna kara”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Wychowanie, dzieci

Duchowa wojna o pokój

Tylko kobiety, jednocząc się, mogą zmienić sytuację na świecie i przywrócić w nim porządek. Ale niestety kobiety niewystarczająco aktywnie deklarują się. W każdym kraju są prawa, które pozwalają kobietom żądać dostępu do stanowisk kierowniczych, aby właściwie organizować życie w tych państwach.

Zazwyczaj kobiety walczą o swoje prawa, o równouprawnienie, ale to przypomina rodzinne sprzeczki w kuchni. A ja mówię o walce duchowej. Kobieta musi zrozumieć, że to jest teraz najważniejsze, i musi zobowiązać cały świat, tak jak matka zmusza swoje dzieci do nauki, do sprzątania po sobie, chodzenia do szkoły, do mycia się. Tak należy postrzegać rolę kobiety – jako matki ludzkości.

Cały świat czeka, aż kobieta zacznie prawidłowo wypełniać swoją rolę i zobowiąże wszystkich do uświadomienia sobie i poznania duchowego celu świata. Jeśli jednoczymy się ze sobą we właściwej formie, to pozwalamy wyższemu światłu, wyższej sile natury, aby weszła w nas i zaczęła nad nami pracować. Na tym polega rola kobiety, rola matki.

Okazuje się, że walka powinna toczyć się nie o prawa samych kobiet, ale o możliwość ich wpływania na społeczeństwo. Kobietom brakuje wiedzy, połączenia, organizacji. Jeśli chcą się rozwijać, to będą musiały dużo uczyć się i zgodnie z tym prawidłowo zjednoczyć się, poznać swoją misję i z należytą mądrością i uczuciem zrealizować swoje przeznaczenie. Nie ma innego wyjścia, tak samo jak z dzieckiem, które nie chce się uczyć.

Kobiecie nie jest łatwo, ponieważ na przestrzeni dziejów, przyzwyczaiła się do pozostawania w cieniu. Tylko odpowiednia edukacja pomoże tutaj. Należy zacząć od małych funkcji, a z nich rozwinie się poważna organizacja. Kobieta powinna znać program i cel stworzenia, etapy, przez które postępujemy naprzód, i środki, dzięki którym je osiągamy. A oprócz tego kobiety, które dzisiaj zaczynają się uczyć, przygotowują się do roli liderów społeczeństwa i ludzkości.

Musicie mieć świadomość, że wypełniacie szczególną misję i musicie być coraz bardziej uparte i gotowe zrobić wszystko co trzeba, aby uratować ludzkość przed trudnymi próbami, które nas czekają, jeśli nie zrealizujemy prawidłowo tego szczególnego etapu. Jestem przekonany, że jesteście w stanie to zrobić, i jestem gotowy pomóc we wszystkim, w czym tylko mogę. Życzę Wam sukcesu!

Z programu „Kobiety w nowym świecie”

Kategorie: Duchowość kobiety, Kryzys, globalizacja, Mężczyzna i kobieta

Jeśli ludzie poznają plan Natury, zrozumieją, że ludzkość musi osiągnąć podobieństwo do Natury, które osiąga się przez absolutne wzajemne uzupełnianie, i nie egoistyczne, lecz ponad – egoistyczne. Musimy do tego dojść. Od tego nigdzie nie uciekniemy. Ale przy ograniczonym egoistycznym spojrzeniu na świat, tego zadania nie da się rozwiązać. Już od lat elity wprowadzają w życie politykę likwidacji instytucji małżeństwa, wywyższając wszelkiego rodzaju nienaturalne związki, homoseksualne i inne – to ich sprawa. Ale posłuchajcie tego, co mówimy my, kabaliści, co mówi Kabała.

Problem należy rozwiązać w formie globalnej, dlatego że jeśli nie postępujecie zgodnie z Naturą, nic nie osiągniecie. Nie uda wam się tak po prostu zredukować liczby ludzi na planecie do dwóch, albo nawet do pół miliarda, co uważa się za optymalne, aby nie naruszać ekologicznej równowagi Ziemi. To nawet nie zadziała, choć wydaje się rozsądne. Rozumiem was. Gdybym nie posiadał wiedzy o wyższym prawie Natury, jego realizacji, schemacie i strukturze, byłbym razem z wami. Ale wasze plany się nie spełnią. Napotkacie na takie przeszkody w realizacji waszych planów, które doprowadzą do ogromnych problemów, dlatego że postępujecie przeciw prawom Natury.

Spadek populacji nie nastąpi z powodu zmniejszenia liczby mieszkańców planety, ale dlatego, że idziecie nie tą drogą – nie jednoczycie ludzi, nie zamieniacie ich w jedną całość, jako harmonijną jedyną integralną Naturę. To jest to, co chciałbym powiedzieć elitom i ogólnie ludziom. To znaczy nie widzę nic strasznego w tym, co się dzieje. Tylko że to jest nieracjonalne. Działają tutaj prawa Natury, które jednak trzeba brać pod uwagę.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Zredukowanie populacji ziemi”

Kategorie: Kryzys, globalizacja

Podczas całej naszej duchowej drogi musimy iść wiarą ponad wiedzę, ponieważ zyskujemy poczucie duchowości, wchodzimy w sferę Stwórcy, pragniemy przyciągać Jego siłę. Nazywa się to wiarą ponad wiedzę, gdy nie idę z zamkniętymi oczami, ale z siłą obdarzania, nie z rozumem i uczuciem, ale z wyższym stopniem. Ale idę z nim w taki sposób, że przyjmuję rozum i doznania wyższego, wywyższam je nad swoimi, w przeciwieństwie do moich własnych. Czyli zdobywam nowe właściwości, znacznie wyższe, bardziej logiczne. Tyle że mnie, nie wydają się logiczne.

To samo dzieje się teraz z nami. Zawsze zderzamy się z jednym i tym samym problemem: powinienem odnosić się do swoich przyjaciół i do całego świata zgodnie z zasadą „kochaj bliźniego jak siebie samego”. Czy mam ich kochać, łączyć się z nimi, zrobić coś ze sobą? Jak to możliwe? Nie podoba mi się to, nie jestem do tego zdolny. I tutaj trzeba przyjąć ten warunek, to prawo wiary ponad wiedzę, zdecydować, że to zrobię. Przecież mam możliwość spełnienia tego warunku w działaniu, nawet bez chęci, jak jest powiedziane: „Zrobimy – i usłyszymy!”

Dlatego, jak jest powiedziane w Torze, laska Mojżesza rozkwitła. Wszystko to dzieje się dzięki sile błogosławieństwa z góry, gdy przyjmuje się umysł wyższego stopnia, co oznacza – podążają śladem Stwórcy. Przecież Stwórca – to wyższy stopień, a nie coś odległego. Tak jak małe dziecko uczy się od starszych: z otwartymi ustami dosłownie łowi wszystkie słowa, wszystkie ruchy, wszystkie przykłady. Cokolwiek mu pokażesz, zaakceptuje wszystko. Dzięki temu rozwija się. Musimy to samo zrobić z ogromną siłą przeciwko naszej naturze – zobowiązać się do uczenia się od wyższego stopnia.

Nazywa się to wiara ponad wiedzę. Ta najwyższa siła, którą pozyskuję z wyższego stopnia daje mi doznania, rozum, dużą wiedzę i informację. Nazywa się to wiarą ponad wiedzę tylko dlatego, że w moim obecnym stanie muszę iść przeciwko niej. Ale rozumiem, że tak jest. Jednak na wyższym poziomie istnieje większe pragnienie przyjemności i jest większe w intencji obdarzania. Niewątpliwie wyższy stopień jest dla mnie przeciwny, nigdy nie wydaje mi się logiczny. Wyższy stopień zawsze wydaje się niższemu dziwny, zagmatwany, błędny, ponieważ jest do mnie przeciwny, niezrozumiały a ja jestem pewien, że wyższy nie ma racji.

Dopiero z doświadczenia widzimy, że wyższy się nie myli. Nawet jeśli jego zachowanie wydaje się dziwne i nielogiczne, to dlatego że nie rozumiemy jego obliczeń. On przez całą drogę nie myli się

Z lekcji Zohar według rozdziału cotygodniowego, 11.06.2010

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, ZOHAR

Pytanie: W naszym świecie, jeśli chcę wziąć z kogoś przykład, to widzę go przed sobą i biorę z niego przykład. Ci, którzy poznali Stwórcę, napisali, że właściwościami Stwórcy jest obdarzanie, miłość. Ale nie mogę patrzeć na Niego i brać przykładu. Dlaczego jest to ukryte?

Odpowiedź: To nie jest ukryte, po prostu nie masz tych właściwości. Dlatego ukrywasz Stwórcę przed samym sobą.

Pytanie: Jest powiedziane: „Z Twoich działań poznam Ciebie”. Ale gdzie mogę zobaczyć Jego działania?

Odpowiedź: Nie możesz zobaczyć działań Stwórcy, dlatego że nie ma w tobie tych właściwości. Tak zrobiono specjalnie, abyś poznał je z przeciwieństwa – tak, jak zawsze mówimy: różnica ciemności ze światła, słodkiego z kwaśnego i tak dalej. Czyli, z przeciwnych właściwości poznajemy Go.

Komentarz: Mimo wszystko trzeba jeszcze, w jakiś sposób uwierzyć, że tak jest…

Odpowiedź: Nie wierzyć, a zrozumieć logicznie: jeśli Stwórca chce, abyśmy Go poznali, jest zobowiązany stworzyć w nas właściwości początkowo przeciwne do Niego.

Komentarz: Tak, jest to logiczne, zrozumiałe. Tylko właśnie bardzo trudne, że nie ma przykładu.

Odpowiedź: To zupełnie inna sprawa. Przykłady są, tylko w takiej formie, w jakiej, jak wyjaśnia Kabała, musimy zacząć się zmieniać. Wówczas będziemy poznawać, odkrywać przykłady.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”, 16.10.2022

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Istnieje takie pojecie jak „przysięga milczenia”, czyli powstrzymywanie się od mówienia. Co to jest? Do czego służy?

Odpowiedź: Ludzie od dawna rozumieli, że milczenie jest o wiele ważniejszym przejawem człowieka niż jakakolwiek rozmowa. Dlatego zawsze mówi się, że jeśli mowa kosztuje, powiedzmy, sto, to milczenie kosztuje dwieście, dwa razy więcej. Generalnie jeśli słowo – jest srebrem, to milczenie – jest złotem. Absolutnie się z tym zgadzam.

Pytanie: A czym jest przysięga milczenia? Okazuje się, że mowa jest jakby grzechem, jak przewinienie?

Odpowiedź: Człowiek składa przysięgę milczenia i tyle – zamyka się i nie mówi, powiedzmy przez rok lub dwa.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 23.10.2022

Kategorie: Praca duchowa

Jaka jest różnica między męskim i żeńskim stylem przywództwa i jak je połączyć?

Jeśli przywódca, czy to mężczyzna czy kobieta, nie wie o celu i programie stworzenia oraz jak należy przewodzić, aby doprowadzić do tego, czego wymaga od nas natura, to nic dobrego z tego nie wyniknie. Przede wszystkim potrzebne jest integralne wykształcenie, a w konsekwencji tego kobiety będą zajmować ważniejsze stanowiska w społeczeństwie.

Taki jest zew czasu. Przed rozpoczęciem ostatniego okresu, zanim ludzkość weszła w etap ostatecznej naprawy poprzez zjednoczenie, studiowanie nauki Kabały i organizację dziesiątek, społeczeństwem rządzili mężczyźni. Ale gdy tylko zaczęliśmy rozpowszechniać metodę integralnej edukacji i przystąpiliśmy do pracy w dziesiątkach, żeby przywrócić jedną wspólną wielką duszę Adama Riszon, kobiety zaczęły wysuwać się na pierwszy plan.

Mężczyźni będą bardziej zaangażowani w organizację dziesiątek i wewnętrznych struktur społeczeństwa, a kobiety przejmą bardziej zewnętrzne przywództwo. Dlatego niestrudzenie powtarzam, że rozpowszechnianie jest głównie zadaniem kobiety. Ta sama kobieta, która zawsze pozostawała w cieniu, nagle musi teraz wyjść na pierwszy plan i podjąć się zadania przebudowy społeczeństwa. A ciekawe jest to, że mężczyźni się na to zgadzają. Natura pozwala kobiecie iść do przodu i nikt nie protestuje. To cud, który nigdy wcześniej nie zdarzył się w historii. Ten proces trwa już od stu lat.

Kobieta zawsze miała predyspozycję do przywództwa, ale wcześniej było to na małą skalę i nie wychodziło poza ramy domu. Mężczyzna nie jest zdolny do zarządzania domem, nigdy nie wie, gdzie co leży. Jego sposób myślenia nie jest przystosowany do takiej pracy i to kobieta zawsze gospodarowała w domu.

Jednak z biegiem czasu nastąpiła zmiana. I to jest konsekwencją wewnętrznej organizacji duszy, która stopniowo zbliża się do naprawy. W wyniku tego światło przeszło z góry przez sefirot Keter, Chochma itd. do Malchut i zaczęło coraz bardziej dochodzić do kobiety. Dlatego kobiety poczuły się bardziej świadome zmian zachodzących na świecie i są gotowe do wyrażania swojej opinii w ważnych kwestiach.

Nie ogranicza się to już do wiedzy, gdzie w kuchni znajduje się sól i pieprz. Kobiety są gotowe doradzać mężczyznom: i swoim mężom, i rządowi, i parlamentowi, proponując rozwiązania. Już nie chodzi o to, jak ugotować zupę, ale jak zrobić politykę. A wszystko dlatego, że nadszedł czas, kiedy wyższe światło zbliżyło się do Malchut i oświeciło kobietę.

Dlatego kobieta czuje się na siłach z tym pracować. Jest w stanie lepiej zaprowadzić porządek na świecie niż mężczyzna, dlatego że należy do ostatniej sfiry, a wznosząc odbite światło, wiąże wszystkie sefirot, znajdujące się przed nią. Dlatego ma zdolność zarządzania nimi wszystkimi. Mężczyzna zostaje przy swojej określonej roli, a kobieta zyskuje siłę zarządzania wszystkimi, tak jak to robi z dziećmi w przedszkolu. Daje sobie radę ze wszystkimi sprawami.

Nie wszystkie kobiety mogą być takie jak Margaret Thatcher czy Golda Meir, niemniej jednak każda kobieta posiada szczególną umiejętność w zarządzaniu. Myślę, że w dzisiejszych czasach powinniśmy zastąpić mężczyzn kobietami w parlamentach . Wiemy, że w każdym miejscu, gdzie pracuje kobieta, będzie panował porządek. Świat nie potrzebuje męskiej wybuchowej siły, ale umiarkowanego, zrównoważonego przywództwa kobiet, wolnego od wszelkich błahych kalkulacji, które są czasem charakterystyczne dla kobiet.

Kobieta, która potrafi wszystko dobrze, właściwie wyważyć i postrzega swój kraj jako swój dom, ważny i drogi dla niej, potrafi pogodzić wszystkie sprzeczne nurty i partie i zrównoważyć je. Może to zrobić tylko kobieta.

Ciąg dalszy nastąpi…

Z programu „Kobiety w nowym świecie?”

Kategorie: Duchowość kobiety, Kryzys, globalizacja, Mężczyzna i kobieta