Pytanie: Dlaczego kabaliści wymagają od studentów pracy?

Odpowiedź: Człowiek powinien pracować, dlatego że musi być zajęty. Nie może przez cały dzień zajmować się Kabałą, albo przez cały dzień siedzieć na ławeczce, łuskać nasiona słonecznika i rozmawiać o polityce. Nie tego człowiek potrzebuje.

Wskazane jest aby zajmował się Kabałą najlepiej 3 godziny rano przed pracą i 2 godziny wieczorem po pracy. Jeśli ma wolny czas, to może uczyć się więcej. A resztę czasu poświęcać na pracę, sen, posiłki itp. A czego jeszcze potrzebuje w życiu? Życie powinno być bardzo proste, naturalne.

Co dotyczy snu, to powinien odpoczywać 5-7 godzin na dobę. Są ludzie, którzy muszą spać 7 godzin, a są tacy którym wystaracza 5 godzin snu.

Komentarz: Jest jeszcze sport, muzyka, teatr …

Odpowiedź: Jeśli człowiek zajmuje się Kabałą, to w niej zawarta jest i muzyka i teatr i sport.

Pytanie: Czy to znaczy, że nie pojawiają się żadne inne potrzeby?

Odpowiedź: Nie.

Pytanie: To jest idealne odczucie Stwórcy, które powinno wypełnić wszystkie brakujace nisze?

Odpowiedź: Tak, wszystko pochodzi od Niego. Tylko do nas przychodzi w różnych postaciach.

Komentarz: Zasadniczo ludzie kiedyś żyli normalnie i bez sportu …

Odpowiedź: Tak, sport jest potrzebny. Potrzebna jest także muzyka, literatura i inne rzeczy, ale to wszystko powinno mieścić się w ramach naprawy duszy człowieka.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 01.03.2019

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Absolutna odpowiedzialność spoczywa na nas wszystkich – zajmowanie się Kabałą, bez tej pracy człowiek nie osiągnie celu swojego stworzenia.

Dlatego ciągle obracamy się w cyklach życia i śmierci, pokolenie odchodzi i pokolenie przychodzi – i tak dzieje się do naszego pokolenia, które przedstawia sobą pozostałości dusz, które nie osiągnęły jeszcze celu dla którego zostały stworzone. (Baal HaSulam, „Przedmowa do Księgi Usta Mądrego” ”)

Baal HaSulam napisał o tym, że musimy odkryć naukę Kabały, dlatego aby wszystkie dusze – a każdy z nas jest nosicielem cząstki wspólnej duszy – mogły zjednoczyć się razem w jedną wspólną duszę zwaną „Adam”, a przy tym osiągnąć stan pełnej tożsamości ze Stwórcą, tj. wznieść się do poziomu absolutnej wiedzy, nieśmiertelności, doskonałości.

Pytanie: Czy z punktu widzenia Kabały można wyobrazić sobie, że stworzenie – to ogromne pragnienie otrzymywania, które stale rozwija się, przechodzi różnego rodzaju metamorfozy wzdłuż osi historycznej? A każdy człowiek – jest indwidualnym pragnieniem otrzymywania?

Odpowiedź: Tak. I w taki sposób te pragnienia, grając między sobą jak w kalejdoskopie, wyjaśniają cały czas różne strony Stwórcy, stopniowo łącząc się między sobą.

Pytanie: Okazuje się, że cały czas są to te same dusze?

Odpowiedź: Tak. Na świat schodzą te same dusze, tylko na różnych poziomach i w różnych kombinacjach między sobą.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 08.01.2019

Kategorie: Baal HaSulam, Rozpowszechnianie metody, Wspólna dusza "Adam"