Kongres w Mołdawii. Lekcja nr. 5

Pytanie: Baal HaSulam napisał: „Otwórzcie mi jedyne wejście wielkości ostrza igły, a ja odkryję wam wejścia, przez które przejadą wozy i wagony”. Czy jest to ostrze igły które musimy odkryć dla Stwórcy, to co znajduje się w sercu?

Odpowiedź: Tak

Pytanie: A kto może otworzyć to wejście?

Odpowiedź: Przyjaciele.

Pytanie: Co muszę uczynić, aby oni to zrobili?

Odpowiedź: Tylko zechcieć.

Z 5 lekcji kongresu w Mołdawii, 07.09.2019

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Kongres w Mołdawii. Lekcja nr. 5

Pytanie: Czego nam brakuje w naszej prośbie do Stwórcy, abyśmy mogli prawidłowo zbudować duchowe naczynie?

Odpowiedź: Nie ma wystarczającego połączenia między wami. Przyjeżdżacie na kongresy, ale jeszcze nie ma poważnego wewnętrznego dążenia w was. Nie uświadomiliście sobie jeszcze stuprocentowej koniecznosci w połączeniu pragnień, serc, intencji, celów.

Indywidualność każdego, na razie jeszcze pozostaje jego osobistą indiwidualnością. Jeszcze nie możemy przebić skorupy naszych serc. Zmierzamy do tego, ale jeszcze tego nie osiągneliśmy.

Pytanie: O co mam prosić dla przyjaciół, aby im się to udało?

Odpowiedź: Połączyć się z nimi w jednym sercu, w jednym pragnieniu, w jednej intencji. Stwórca wie co robić. Tylko proście!

Mimowolnie prosimy za siebie, a nie za zjednoczenie między sobą. A Stwórca znajduje się między nami. A prosząc każdy za siebie, opuszczamy Stwórcę.

Pytanie: Jaka powinna być odpowiedź Stwórcy w dziesiątce?

Odpowiedź: Taka żeby zjednoczył wszystkich razem w jednej strukturze zwanej „dziesięć sfirot”.

Pytanie: Jak przyjaciele w dziesiątce mogą synchronizować się i poprosić za siebie nawzajem, aby Wyższa Siła pomogła im poprosić poprawnie?

Odpowiedź: Z wnętrza, z głębi serca. Tego nie można wyrazić słowami. Cały czas stanowczo prosić z głębi serca, tak jak byśmy mieli ogromny problem, z którym jesteśmy i nie możemy nic z nim zrobić.

Pytanie: Jak pozostać w tej prośbie do następnej lekcji?

Odpowiedź: Nie tylko do następnej lekcji, ale przez cały czas! Ciągle prosić o uczynienie nas jedną wspólna całością. Poszukajcie odpowiednich słów!

Z 5 lekcji kongresu w Mołdawii, 07.09.2019

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Rabasz w swoim artykule „Jaki poziom powinien osiągnąć człowiek” napisał: że dopóki nie osiągnie korzenia swojej duszy, nie włączy się w niego, człowiek cały czas będzie powracał do naszego świata. Każdy jego krok, żeby osiągnąć swój korzeń, musi zostać ukończony dopóki człowiek przebywa w materialnym ciele tego świata.

Czym jest korzeń duszy?

Odpowiedź: Korzeń duszy jest tym punktem w Stwórcy, do którego jestem przywiązany, z którego zstąpiłem i do którego muszę powrócić.

Pytanie: Czy człowiek osiąga go tylko podczas swojego pobytu na tym świecie, czy już po śmierci?

Odpowiedź: Podstawowa praca odbywa się w naszym najniższym, nieożywionym, brzydkim, egoistycznym świecie. To właśnie z niego musimy odkryć Stwórcę, a dalej istnieją już inne poziomy.

Z programu TV„Podstawy Kabały”, 08.01.2019

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa, Sens życia

Pytanie: Czego uczy nas korzeń naszej duszy? Jak to poczuć? Co od niego pochodzi?

Odpowiedź: Korzeń duszy uczy nas jak przekształcić się w jedną jedyną całość, w jedną strukturę, w której może objawiać się Wyższe Światło. W zasadzie jest to podstawa wszystkich naszych działań, nic więcej.

Wydaje nam się, że jest to bardzo proste, ale spróbuj i zobacz – to bardzo złożona nauka. Bardzo złożona! I nie tylko w wykonywaniu, ale nawet w tych, tak jakby psychologicznych właściwościach, które ona zaczyna tworzyć w człowieku.

Z lekcji w języku rosyjskim, 06.10.2019

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Baal HaSulam w swoim artykule „Decyzja” napisał, że dowodem konieczności rozpowszechniania Kabały jest to, że „nie ma innej egzystencji dla świata, a tym bardziej w erze bomby atomowej i wodorowej”.

Czy to oznacza, że jeśli nie dokonamy naprawy, to świat dobiegnie końca?

Odpowiedź: Tak. Stwórca będzie stopniowo poganiać nas do tego, coraz bardziej dramatycznymi stanami, abyśmy Go w końcu odkryli.

Komentarz: Dalej Baal HaSulam podkreśla, że musi istnieć proces edukacji, „zatrudniania ludzi do rozpowszechniania powyższych zasad wśród społeczeństwa”. Oznacza to, że konieczna jest odpowiednia perswazja, aby „wzbudzić w człowieku pasję lub strach, jeśli ich sam nie doświadczy”.

Odpowiedź: Człowiek jest istotą złożoną, można wpływać na niego różnymi metodami.

Najważniejsze jest środowisko. Dlatego konieczne jest zorganizowanie takiego środowiska, takich stanów wokół człowieka, które wymusiłyby, zmusiłyby, zachęciłyby, popychałyby, ogólnie rzecz biorąc, ciągnęłyby go do przodu i popychały od tyłu, do tego aby człowiek zaczął interesować się celem swojego istnienia i prawidłowo odnalazł ten cel.

Pytanie: To jest prawdziwy cel edukacji: wcześniej pokazać człowiekowi przyszły stan, w który może wejść, jeśli nie będzie naprawiać swojej natury?

Odpowiedź: Oczywiście. Edukacja powinna odkryć mu obraz, w którym się znajduje, i do czego zobowiązany jest dojść jedną z dwóch dróg: albo drogą cierpienia, albo dobrą drogą.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 08.01.2019

Kategorie: Edukacja, Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody

Kongres w Mołdawii. Lekcja nr. 5

Pytanie: Często Pan mówi, że kobietom trudniej jest zjednoczyć się niż mężczyznom. Ale jeśli przyjrzymy się bliżej, to zauważymy, że kobieta w naszych czasach, nawet mając troje dzieci, stara się wyjść poza granice swojego domu.

Organizuje różne warsztaty, żeńskie kręgi, dostrzega wartość komunikacji, rozumie, że żyjemy we „wspólnym polu”.

Kobieta rodzi – jest to już pewnego rodzaju doświadczenie wychodzenia z siebie dla innego człowieka. Kobieta ogólnie pragnie uczynić z całego świata jedną wielką rodzinę, jeden dom.

Czy zgadza się Pan, że kobieta jednak z natury jest bardziej przystosowana do zjednoczenia niż mężczyzna?

Odpowiedź: W naszych czasach wszystko zmienia się radykalnie i naprawdę widzę, że należy jakoś wszystko przemyśleć na nowo. Okazuje się, że nawet w naszych kręgach jest więcej kobiet niż mężczyzn.

Początkowo przypisywaliśmy to faktowi, że kobiety są ogólnie niezadowolone. Przecież rodzina, mąż, dzieci i koniecznie aby wszystko wokół było dobrze zrobione, żeby było spokojnie. A w naszych czasach jest to bardzo trudne do osiągnięcia. Dlatego uważaliśmy, że być może kobiety są niezadowolone z życia i to doprowadza je do Kabały.

Ale po pewnym czasie zauważyliśmy, że w naszych czasach tak naprawdę kobiety nie bardzo pragną rodziny: Myślą sobie „Po co mi mąż i dzieci? Przecież mogę bez nich funkcjonować. Stwórca, duchowość, dusza, Wyższy Świat, to jest to!

Chodzi o to że kobieta jest bardziej przyziemna i chce, aby wszyscy byli ze sobą nawzajem zjednoczeni, bo w taki sposób zbudowany jest jej egoizm. Ona czuje, że w tym będzie największe zabezpieczenie dla jej egoistycznych pragnień.

Myślę, że dziś nie ma to już znaczenia, kto jest mężczyzną a kto kobietą. Wszystko dzieje się na tyle równowartościowo, że wszystkie różnice między płciami nie są już tak naprawdę różnicami.

Przynajmniej tendencja jest taka, że coraz więcej kobiet przychodzi do Kabały. One stają się coraz bardziej poważne, są wiodące. Należy powiedzieć, że w historii zawsze tak było: kobiety prowadzą ludzkość do poważnych celów. A mężczyźni grają. Dokąd ich popycha kobieta, tam idą.

Kobieta jest bardziej wolna w swoim egoizmie niż mężczyzna. Dlatego mam wielką nadzieję, że będziemy mieć jeszcze więcej kobiet i one pokażą mężczyznom, jak należy odnosić się do stanu połączenia. I będzie to bardziej zrozumiałe.

Mężczyźni mogą obejmować się, spacerować, chodzić do sauny i będzie im się wydawać, że to połączenie. Są zdezorientowani. A kobiety – przeciwnie, nie są, bardziej wyraźnie postrzegają co naprawdę oznacza prawdziwe zjednoczenie, dlatego że nie mogą tak po prostu zwrócić się do siebie.

Być może jeszcze zobaczymy bardzo poważne zmiany w ludzkości, dotyczące kobiecej roli w naprawie natury.

Z 5 lekcji kongresu w Mołdawii, 07.09.2019

Kategorie: Duchowość kobiety, Kongresy, wydarzenia, Mężczyzna i kobieta

Kongres w Mołdawii. Lekcja nr. 4

Pytanie: Zaczynamy odczuwać ciemność, jakby z wnętrza swojego egoizmu. Ciemność, która w istocie jest tym samym co światło – jest ciemnością zewnętrzną. Czy różni się czymś od tej ciemności, którą zaczynam czuć egoistycznie?

Odpowiedź: Ciemność – to właśnie uczucie egoizmu. Kropka! Nie istnieją inne rodzaje ciemności. Istnieją tylko dwie siły: egoistyczna i altruistyczna. Egoistyczna odczuwana jest w naszym duchowym rozwoju jak ciemność, altruistyczna – jak światło.

Pytanie: Co to znaczy anulować się? Co muszę zmniejszyć w duchowości i w materialnym? I jak można znaleźć równowagę między tymi dwiema liniami?

Odpowiedź: To jest problem…, jak zrównoważyć życie fizyczne i duchowe – tego możesz nauczyć się tylko na naszych kursach, tylko na lekcjach, w stopniowym związku z nauczycielami:. Musisz pracować, mieć rodzinę, zajmować się Kabałą. Jak to wszystko doprowadzić do równowagi? Aby to zrobić, powinieneś znajdować się pod nadzorem starszych.

Pytanie: Czy swoją prośbą do Stwórcy mogę wpłynąć na postrzeganie świata przez innych ludzi? Albo jak odkryje im się Stwórca – to nie jest moje zadanie, i czy muszę skoncentrować się tylko na modlitwie o zjednoczenie?

Odpowiedź: Tylko na modlitwie o połączenie we własnej dziesiątce, a przez nią możesz już prosić Stwórcę o większe zjednoczenie niż w dziesiątce. Ale na początku powinna być dziesiątka, w przeciwnym razie nie zwracasz się do Stwórcy, ale do czegokolwiek, po prostu w powietrze.

Pytanie: Co powinienem zrobić, jeśli dzisiaj na lekcji podczas warsztatów nie chcę nic mówić, nie mam żadnych myśli, ani słów?

Odpowiedź: Znaczy, że wczoraj tak się napełniłeś, że nic już się w tobie nie mieści. Co zrobić? Stopniowo przejdzie. A to, co otrzymałeś dzisiaj, biorąc udział w lekcji, odkryje się w tobie później. Wszystko to weszło w ciebie, tylko nie możesz teraz z tym pracować.

Pytanie: Jak prawidłowo modlić się za dziesiątkę w ciemności?

Odpowiedź: W ciemności nie możesz modlić się za dziesiątkę. Musisz przylgnąć do niej, wejść w nią. Ciemność dana jest właśnie po to. I wtedy dziesiątka zacznie cię naprawiać, podnosić i wszystko się uda.

Z 4 lekcji kongresu w Mołdawii, 07.09.2019

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Pewnego razu, studiując „Nowy Testament“ i „Ewangelię“ zauważyłem, że istnieje tam wiele zbieżności z książkami kabalistycznymi.

Czy dobrze rozumiem, że Jezus posiadał również wiedzę o Kabale? Uczył miłości do bliźniego, obdarzania, służenia: „Bądźcie doskonali jak wasz Ojciec niebiański…”. I za to, że posiadał tę wiedzę, został ukrzyżowany jak kabalista?

Odpowiedź: Nic nie mogę powiedzieć odnośnie tej wiedzy. Zgodnie z posiadanymi przeze mnie informacjami Jezus rzeczywiście uczył się w Sanhedrynie, w tym i Kabały.

W tym czasie Sanhedryn był najwyższym duchowym organem Jerozolimy. Wówczas pojawił się tam problem z uczniami, którzy zostali usunięci z Sanhedrynu.

Zostali jak to się dzisiaj nazywa wydaleni, w taki sposób jak dzisiaj wydala się studentów z uniwersytetu. Ale ci uczniowie nadal głosili miłość i wzajemne połączenie ludzi.

W zasadzie taka postawa pochodzi jeszcze od Abrahama. Wszystkie religie abrahamiczne – żydowska, chrześcijańska i muzułmańska – zbudowane są na jego naukach. Dlatego widzimy podobne nurty również na Wschodzie.

Niedawno byłem w Bombaju i tam spotkałem się z jednym z największych indyjskich guru. W naszych rozmowach znaleźliśmy wzajemne zrozumienie w bardzo wyraźnych konkretnych kwestiach. I nie było to pierwsze spotkanie z nim i z sufitami. Sufizm to muzułmańska Kabała. Podobne kierunki istnieją w wielu wierzeniach. Nie ma w tym nic szczególnego.

Wiemy, że jeszcze 3000 lat temu za czasów proroków – najwyższych mędrców tamtych czasów – kabaliści, którzy byli na bardzo wysokim poziomie, przyjmowali przedstawicieli wszystkich narodów świata na swoich uczniów. Kto chciał się uczyć – temu nie broniono.

Nie ma tu nic zabronionego. Kabała to nauka o miłości do bliźniego. Dlaczego miałaby być ukryta, ograniczona? Kabała nigdy nie ukrywała się. Ukrywali ją i ograniczali tylko ci, którzy nie chcieli jej ujawnienia. A sama Kabała zawsze była za tym, by ją wszędzie rozpowszechniać.

Średniowieczni filozofowie, w szczególności wielki niemiecki filozof Reichlin, napisali że filozofia, którą otrzymali starożytni Grecy, została zaczerpnięta przez nich z Kabały, kiedy uczyli się u proroków.

Można o tym przeczytać nie tylko w naszych oryginalnych źródłach, ale także w starożytnych germańskich i innych.

W zasadzie, mówimy nawet nie tyle o religiach i wierzeniach, ale o ich wspólnej istocie – o tym, aby połączyć wszystkie narody w jedną całość. A to jest powyżej wszystkich religii, wierzeń i podziałów. O tym jest nauka Kabały.

Jeśli myślisz że jesteś ważniejszy, ponad innymi albo masz absolutną rację, to znaczy, że już nie jesteś w Kabale a nawet nie we właściwej religii, a w ich niewłaściwej interpretacji. Dlatego, że w istocie, one wszystkie mówią wyłącznie o dobrym połączeniu między ludźmi.

Oczywiste jest, że wiele zmieniło się w ciągu ostatnich tysiecy lat, i wszystko co zostało przyjęte i ujawnione w starożytnym Babilonie, uległo wielkim zmianom. Dziś widzimy jak religie, wiary i ludzie walczą między sobą, ponieważ na ludzkie społeczeństwo nawarstwił się ogromny egoizm.

Dlatego spokojnie studiujcie Kabałę, a potem zobaczycie w jakim stopniu możecie zastosować ją do zrozumienia wszystkiego, co jest w innych wiarach, religiach. Niczego nikomu nie zabraniam. Wręcz przeciwnie, sami zrozumiecie jak bardzo jest to wszystko uniwersalne.

Z lekcji w języku rosyjskim, 06.10.2019

Kategorie: Kabała i religia, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Pytanie: U Baal HaSulama spotykamy się z pojęciami „nasz świat” i „ten świat”. Czym one się różnią?

Odpowiedź: „Nasz świat” – jest tym, co odczuwamy w naszych właściwościach.

A „ten świat” – tak kabaliści mówią o niższym poziomie, który jednocześnie nazywany jest „naszym światem”.

Wszystko zależy od obserwatora. Jeśli obserwujemy, co dzieje się wokół – nazywamy to „naszym światem”. Jeśli Kabała mówi o tym, jako o niższym poziomie światów, wówczas nazywa to „tym światem”.

Z lekcji w języku rosyjskim, 06.10.2019

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi, Struktura Wszechświata

Pytanie: Czy Kabała proponuje badanie reakcji człowieka, na jego postrzeganie zarządzajacej Siły Wyższej?

Odpowiedź: Tak, poza tym jeszcze więcej.

Pytanie: Czy możemy polegać na naszych uczuciach, aby zrozumieć rzeczywistość?

Odpowiedź: Jeśli właściwie zmierzamy do celu i znajdujemy się w procesie naszego rozwoju pod wpływem studiowania Kabały, to możemy częściowo polegać na naszych uczuciach, rozumieć je w ograniczonym zakresie.

Pytanie: Co jest iluzoryczne: wydarzenia czy moje reakcje na wydarzenia?

Odpowiedź: Absolutnie wszystko.

Pytanie: Czy możliwa jest intuicyjna droga osiągnięcia naprawy bez studiowania Kabały, jedynie ogromne wewnętrzne pragnienie poznania Stwórcy?

Odpowiedź: Ale jak to możliwe? Na podstawie czego chcesz to osiągnąć? Z punktu twojego egoizmu? Z twojego bardzo wielkiego pragnienia? Jaki z tego będzie pożytek? Będziesz jeszcze bardziej powiększać swój egoizm i błądzić w jego wszelkiego rodzaju zakamarkach i nic nie osiągniesz poza tym.

Pytanie: Na każdym stopniu moje odczucie jest inne. Ono nie jest podobne do poprzedniego, ponieważ jest coraz głębsze. Czy Stwórca jest dla mnie inny, czy to ja się zmieniam?

Odpowiedź: Ty się zmieniasz, czy zmienia się Stwórca w stosunku do ciebie lub w tobie, to jest to samo. Jak możesz to inaczej określić? Ja zmieniam się, dlatego zmienia się obraz świata we mnie.

Pytanie: Jak mam zachować się, jeśli chcę przekazać ludziom miłość, a oni uważają, że wywieram na nich nacisk?

Odpowiedź: Nie należy wywierać presji, tym bardziej na tych, komu chcesz dać miłość. Najlepiej nic nie robić. Najpierw powinieneś poczuć od nich wezwanie, oczekiwanie takiej postawy. A potem będziesz napełniać to oczekiwanie.

Z lekcji w języku rosyjskim, 15.09.2019

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi