Pytanie: Czy po śmierci w tej reinkarnacji, natychmiast obudzę się w Wyższym świecie? Czy moje kolejne reinkarnacje zakończą wszystko za mnie?

Odpowiedź: Nikt niczego za ciebie nie zakończy. Myślę że nie należy człowieka dezorientować w tym. Jak tylko zaczniesz czuć czym jest wyższa przestrzeń, stanie się to dla ciebie bardziej jasne, co dzieje się z kabalistą.

A co dzieje się z człowiekiem który żył i umarł? Nic. Ciało umiera i to wszystko. Była w nim witalna dusza, jakby ożywiająca ciało. Zachodziła wewnętrzna wymiana elementów i dlatego ciało istniało. A teraz nie ma wymiany na tym poziomie i przeszło ze stanu zwierzęcego w stan nieożywiony.

Pytanie: To znaczy reinkarnacje przechodzi nasza świadomość?

Odpowiedź: Nie. To co my dzisiaj posiadamy nie jest świadomością, a egoistycznym pragnieniem. Świadomość – jest to część od Stwórcy.

Zadając takie pytania, chcesz swoim egoistycznym ziemskim umysłem osiągnąć to, czego nie możesz. To działa na zupełnie innej częstotliwości. Jak można za pomocą radioodbiornika złapać fale telewizyjne?

Pytanie: Dlaczego kabaliści nie napisali o tym?

Odpowiedź: Dlatego że nie ma takiej możliwości przekazać tego! Bo jest powiedziane: „A to co odkryjecie, odkryjecie wy i nikt inny”.

Odkrywamy to co jest możliwe, aby nie mylić człowieka i dać mu do rąk narzędzia do samodzielnego poznania.

Pytanie: Ale jak spróbować wyobrazić sobie świat duchowy?

Odpowiedź: Nie należy sobie wyobrażać! Należy dążyć do niego w praktyce: w obdarzaniu i pomaganiu innym, najlepiej wewnątrz dziesiątki. To wtedy wszystko szybko się odkryje.

Z lekcji w języku rosyjskim, 05.08.2018

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jaka głębia stoi za nauką Kabały?

Odpowiedź: Nie ma niczego w nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej i ludzkiej naturze – w dowolnych jej formach, wariacjach, co nie mogłoby zostać wyjaśnione przez naukę Kabały.

Ponadto ściśle naukowo, z jednym jedynym kryterium: istnieją tylko dwie siły, pozytywna i negatywna. Tworzą między sobą absolutnie wszystkie elementy, właściwości i prawa wszechświata.

Wykorzystanie nauki Kabały daje nam do rąk uniwersalny, konkretny system wiedzy, z którą można podchodzić do czegokolwiek.

Pytanie: Fizycy nauczają kilkaset lat, a nauka Kabały ma ponad pięć tysięcy lat, ale nigdzie nie nauczają Kabały. Dlaczego?

Odpowiedź: Fizyka – to ta sama Kabała, tylko dotyczy bardzo niskiej, nieożywionej materii naszego świata. W niej nie ma nic, żadnego ducha, żadnego zarządzania, są to po prostu konsekwencje wyższych sił.

Pytanie: Czy można powiedzieć tak, że podstawą wszystkich ziemskich nauk jest Kabała?

Odpowiedź: Ich podstawą jest HaWaJaH – cztery stadia rozprzestrzeniania wyższego światła od górnego stadium (Keter).

Z lekcji w języku rosyjskim, 05.03.2017

Kategorie: KABAŁA, Kabała i inne nauki, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jeżeli jest to prawdą że należy „tylko prosić’’ Stwórcę poprzez grupę i niby jest to łatwe, to dlaczego tak długo dochodzimy do tego, przecież ludzie zajmują się tym od dziesiątek lat?

Odpowiedź: Dlatego żeby naprawdę poznać Wyższy świat, odkryć Stwórcę, potrzebne są lata. Musimy w pełni rozwinąć naszą materialną naturę, w której znajdujemy się, aby nad nią zbudować odwrotną jej altruistyczną naturę. W takiej symbiozie między nimi zacząć odczuwać Wyższy świat. Trwa to zazwyczaj kilka lat. A kto nie chce, nikogo nie zatrzymujemy.

W rzeczywistości macie możliwość odkryć naturę wszechświata: w pełni zobaczyć nasz świat (jak on istnieje, zgodnie z jakimi prawami działa). Oraz Wyższy świat (jak jest zbudowany i jak zarządza naszym światem).

To nie jest prosta nauka. Możecie zobaczyć zgodnie z kabalistycznymi książkami, że nie jest to krętactwo, a bardzo poważne rzeczy. Dlatego wielu ludzi przychodzi a potem odchodzi. Pozostają jednostki, chociaż w naszych czasach, tych którzy chcą opanować tą metodę jest o wiele więcej, niż było to wcześniej.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.11.2018

Kategorie: Nauka Kabały, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Pytanie: Przez całe życie zajmuje się Pan studiowaniem „sensu życia‘‘. Czy oznacza to że „sens życia‘‘ jest inny dla każdego?

Odpowiedź: Zgadza się. Absolutnie różnimy się od siebie nawzajem i u wszystkich istnieje swój własny „sens życia‘‘. Dlatego aby go znaleźć, dany jest nam system o nazwie Kabała. Nauka która daje nam do rąk narzędzie, w jaki sposób osiagnąć swój „sens życia‘‘.

Każdy ma swoją własną duszę, swoje źródło duszy, swoje przeznaczenie, swoją drogę do celu, do osiągnięcia „sensu‘‘ życia i dlatego każdy podąża swoją drogą.

Ale pomimo wszystko, konieczne jest wiedzieć jak iść, aby nie utknąć w ślepym zaułku. Nie przepaść gdzieś po drodze, nie zboczyć ani na jeden stopień, który przekształci się potem w duże odchylenie.

Aby poprawnie osiągnąć ten cel, potrzebni są odpowiedni przewodnicy, umiejętności, laska na drogę, kierunek, azymut, mapa – wszystko co jest niezbędnie konieczne dla podróżnika. W to właśnie wyposaża nas Kabała.

Kabała pozwala nam odkryć nawigator naszego życia wewnętrznego. A wtedy tak jak w samochodzie, który za pomocą nawigacji porusza się do danego punktu. Zobaczymy w jaki sposób poruszać się? Dokąd? Jak nie zboczyć w niewłaściwą stronę? Aby podążać najkrótszą drogą, osiągnąć wszystko to co jest dla nas najlepsze, dążyć do właściwego celu życia. W taki sposób aby nawigator pokazał nam na czym to polega!

A cel życia jest jeden: maksymalnie komfortowy stan dla każdego z nas. Ale każdy ma indywidualny – swój. Dlatego że u każdego z nas jest swoja dusza, swoje źródło, swój zestaw parametrów. I każdy człowiek powinien dojść, „swoją drogą‘‘ do najbardziej komfortowego stanu, zmierzając do swojego punktu.

Powodzenia w tej pracy! Przyjdźcie i dowiedzcie się jak to się robi.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 19.10.2017

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Różne, Sens życia

Pytanie: Czy szybkość mojego rozwoju i wzniesienia w duchowy świat zależy od moich poprzednich żyć i reinkarnacji duszy?

Odpowiedź: Oczywiście że zależy. Ponieważ nie po raz pierwszy znajdujemy się na tym świecie.

Trudno to wyjaśnić, co znaczy śmierć i narodziny, w jaki sposób odłączamy się od siebie teraźniejszych i podłączamy ponownie? Jak odtwarzają się w nas te czy inne wspomnienia oraz czy myślimy że już kiedyś istnieliśmy? itd.

Nie jest to narazie takie proste, aby sobie te odczucia wyobrazić. Dlatego że znajdujemy się w trakcie długiego procesu naprawy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 16.09.2018

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy czasem doświadcza Pan wątpliwości na drodze duchowego poznania? Jeśli tak, to jak je Pan przezwycięża?

Odpowiedź: Wątpliwości? Oczywiście mam. Są takiego typu, w jaki sposób prawidłowo przejść w następny stan?

Człowiek zawsze znajduje się w punkcie balansowania pod nim i musi maksymalnie precyzyjnie upozycjonować się w prawidłowym kierunku, to znaczy maksymalnie wybrać właściwość obdarzania. W tym pomagają mu wszystkie jego egoistyczne pragnienia i właściwości.

Jeślibym miał mały egoizm, to możliwe że nie mógłbym znajdować się w takich poważnych wątpliwościach, duchowych poszukiwaniach, alienacji, cierpieniach, rozczarowaniach. A ponieważ egoizm jest duży, to powoduje bardzo ostre antyduchowe uczucia, które kierują mnie prosto do celu. Taka pomoc nazywa się „pomoc przeciwko tobie“.

Tak jest stworzony egoizm, żeby kierować nas do Stwórcy. Bo bez niego – nigdzie nie dojdziesz! Dlatego u wielkich ludzi jest duży egoizm, duże wątpliwości w wyborze każdego kroku, dzięki którym robią postęp. A to nie jest proste działanie.

Z lekcji w języku rosyjskim, 20.11.2016

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Różne

Pytanie: Pan często powtarza: „Stwórca powiedział”. Co wtedy ma Pan na myśli? Do kogo powiedział? Kiedy powiedział?

Odpowiedź: Oczywiście że Stwórca nie ma ani ust, ani języka, ani strun głosowych. Po prostu wyrażamy to w ziemskim języku.

Stwórca – to siła. Siła nawet nie w fizycznym sensie tego słowa, a siła myśli. Oprócz myśli nie istnieje nic. Cały czas znajdujemy się w niej. A to że wydaje się nam że mamy fizyczne ciała, właściwości, jakości – niczego takiego nie ma. Jest tylko myśl.

Pytanie: Gdy słyszę coś od kogoś to czy mogę powiedzieć, że poprzez niego Stwórca rozmawia ze mną?

Odpowiedź: Tak. To już zupełnie inna sprawa. Właśnie w ten sposób Stwórca komunikuje się z nami.

Ale do tego powinieneś mieć retranslator, wtedy słuchając człowieka, rozumiałbyś co Stwórca chce do ciebie powiedzieć. Musisz przetłumaczyć jego mowę na język duchowy. Wtedy usłyszysz od ludzi, nawet od jakiegoś dozorcy „boskie słowa’’. Ten człowiek nie będzie wiedział co mówi, ale ty poprzez niego będziesz słyszeć objawienia Stwórcy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 14.10.2018

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Stwórca

Pytanie: Jaka jest rola nauczyciela w rozwoju mojej duszy?

Odpowiedź: Nauczyciel to człowiek który instruuje cię, daje kierunek, wspiera cię. Dzięki jego metodzie rozwijasz się, ślepo podążając za nim, dlatego że w duchowym niemożliwa jest inna droga.

A jeśli podążając za nauczycielem, włączasz swój rozum, swoją wiedzę, zamiary tego świata, wtedy nie odniesiesz sukcesu.

Nauczyciel – jest tym za kim idziesz z zamkniętymi oczami, wypełniając wszystko, co mówi.

Pytanie: Jak przyśpieszyć rozwój duszy przy pomocy książek?

Odpowiedź: Dokładnie tak samo jak do nauczyciela, należy odnosić się do książek. Istnieją trzy czynniki, z którymi idziemy z zamkniętymi oczami: nauczyciel, książki, grupa.

Należy jednak zrozumieć co to znaczy „z zamkniętymi oczami”. Zamykać oczy tam, gdzie chce się wmieszać twój egoizm. Właśnie tam musisz natychmiast stłumić go. A we wszystkim innym iść z otwartymi oczami. Kabałę nazywamy nauką, mądrością.

Z lekcji w języku rosyjskim, 21.05.2017

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój, Studia Kabały

Pytanie: W jaki sposób siła zawarta w kabalistycznej książce, formuje we mnie nowe sensory i odsłania zasłony ukrytego przede mną duchowego świata?

Odpowiedź: Książka nic nie robi. Jakakolwiek byłaby to książka i przez kogo by nie została napisana – przecież to tylko papier.

To co realizuje całą pracę – to nasze pragnienie. W takim stopniu w jakim dążymy do siebie nawzajem, wywołujemy działanie otaczającego nas światła.

Czytając książkę nawiązujemy połączenie z wyższym kabalistycznym źródłem. Wtedy wpływa na nas i zmienia nas. Ale to nie jest sama książka, a to co chcemy w niej osiągnąć, do czego pragniemy się upodobnić. Dlatego poprzez studiowanie Kabały, przebudzamy na siebie otaczające pole które nas zmienia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 27.11.2016

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Różne, Studia Kabały

W Dniu Pamięci, Stwórca odkrywa nam naszą rozbitą duszę (kli). Rozbicie nastąpiło jeszcze podczas grzechu Adama Riszona z Drzewem Poznania, to znaczy Stwórca sam przygotował to rozbite pragnienie. Ale jednocześnie Stwórca dał nam „Torę i przykazania.

„Tora” – to światło, które powraca do źródła, a „przykazania” – to korektury egoistycznych pragnień, które musimy zamienić na obdarzanie. Jeśli nasze pragnienia staną się obdarzające, to będą mogły zjednoczyć się, i w swoim zjednoczeniu odkryć Stwórcę, tak jak jest powiedziane: „Od miłości do stworzeń do miłości do Stwórcy”. Stwórca napełni te pragnienia i zacznie w nich świecić.

To jest program Stwórcy i dlatego odkrywamy rozbicie. Ale dana jest nam metoda Kabały, aby zachowywać się właściwie i wcześniej odkryć rozbite pragnienia, łącząc się ponad rozbiciem. To może być przykład starca, idzie pochyla się i szuka zgubionych rzeczy, które zagubił wcześniej, Podobnie szukamy naszych rozbitych pragnień, aby szybciej dojść do ogólnej korekty.

Ale jeśli nie jesteśmy gotowi do korekty i nawet tego nie chcemy, to odkrywa się nam ogromna boleść jak w Dzień Pamięci lub Dzień Holokaustu. Te dni przypominają o tym, że nie byliśmy w stanie przyjąć ujawnionego rozbicia, przygotowanego przez Stwórcę, tak aby połączyć się ponad nim.

Należy zrozumieć, że wszystko to wydarzyło się dlatego, że nie wypełniliśmy naszej pracy. To nie jest okrucieństwo Stwórcy, ale konsekwencja naszego nieprzygotowania. Dlatego aby uniknąć w przyszłości takich konsekwencji, musimy sami przygotować się do ujawnienia rozbicia i wcześniej to skorygować.

Wszystko zależy od tego, kto odkrywa rozbicie Adama Riszona, które cały czas przejawia się w taki sposób: że my sami odkrywamy poprzez nasze wysiłki, czy też Stwórca odkrywa je nam. Jeśli sami przebudzimy świt, a nie świt przebudzi nas, to odkrycie będzie dobre, w świetle Stwórcy. Dlatego ciemność będzie świecić jak światło, ponieważ my sami chcieliśmy ujawnić ciemność.

Ale jeśli nie chcemy ujawnić ciemności, to ona przejawia się sama za pomocą złych sił, poprzez naszych wrogów. I wtedy doświadczamy wojny, nieszczęścia, biedy, katastrofy. Wszystko zależy od naszego przygotowania.

Naród Izraela musi obudzić się i wyjawić braki, które muszą odkryć się jako następstwo rozbicia Adama Riszona. Ponieważ wcześniej czy później pomimo wszystko odkryją się i będą musiały zostać naprawione. Ale należy jak najprędzej dokonać tych korektur, ludzkość musi przebudzić świt, to znaczy ciemność, rozbicie. Sami jesteśmy zainteresowani ciemnością, przecież właśnie nad nią możemy odkryć światło Stwórcy.

Obecnie nadszedł czas na ogólną korektę całego świata i dlatego narody świata zaczynają odczuwać swoją zależność od narodu Izraela, co wylewa się w postaci antysemitymizmu.

Ale niestety naród Izraela nie chce słyszeć o swojej odpowiedzialności za naprawę siebie i świata. Nie chce słuchać o połączeniu w którym odkryje sie Stwórca. A to jest bardzo poważna kwestia której nie można uniknąć, i która decyduje nie tylko o przebiegu światowej historii, ale ogólnie o możliwości duchowego i wiecznego życia.

Z lekcji na temat Dnia Pamięci i Dnia Niepodległości, 07.05.2019

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael dzisiaj, Izrael i narody świata, Praca duchowa, Święta i specjalne daty