Pytanie: Czy człowiek posiada duszę?

Odpowiedź: Duszę należy zdobyć, utworzyć w sobie. Duszą nazywa się wzajemny związek między nami, to znaczy uzupełnienie serc.

Jeśli osiągniemy przynajmniej częściowy wzajemny związek, to poczujemy w nim swój następny, wyższy stan. Dlatego „Kochaj bliźniego swego, jak siebie samego“ jest głównym prawem Tory.

Pytanie: Okazuje się, że duchowe wartości i duchowe właściwości – są to puste dźwięki?

Odpowiedź: Pojęcia te są charakterystyczne tylko dla poziomu naszego świata, aby ustanowić między nami jakąś życzliwą komunikację i nic więcej.

Dlatego, aby nazwać siebie duchową istotą, to jest istotą, która jest obdarzona wyższym rozumem, a nie tylko zdolną do reprodukcji rodu i niszczenia bliźniego, niezbędne są wewnętrzne wysiłki w studiach kabały.

W żadnych innych skarbnicach ludzkiej cywilizacji nie ma podobnej metody, dlatego że wszystko pozostałe jest owocem ludzkiej myśli. A kabała pochodzi z odkrycia wyższego systemu zarządzania.

Pytanie: Znaczy proponuje Pan zrzucić ze statku współczesności wszystkich największych myślicieli ludzkości, którzy coś wynaleźli, pochodzącego z rozumu?

Odpowiedź: Nie. Kabała z wielkim szacunkiem odnosi się do nauki, ale do prawdziwej nauki.

Jeśli masz na myśli filozofię, to ja, jako doktor filozofii, sądzę, że to nie jest nauka, dlatego że filozofia nie bada natury i dlatego nie może aspirować do prawdziwej nauki. Są to domysły ludzkiej wyobraźni. W zasadzie wszyscy dziś tak ją traktują.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że jeśli słuchalibyśmy kabalistów, to moglibyśmy uniknąć różnych kataklizmów?

Odpowiedź: Jeśli ludzie słuchaliby kabalistów, to wszystko od dawna byłoby inaczej.

Ale jak tylko zaczynamy nawoływać do wykonywania zasady „Kochaj bliźniego swego, jak siebie samego”, to wszyscy natychmiast odwracają się, mówiąc, pięknie mówicie zupełnie nieprawdopodobne rzeczy, bo wszystko to, do czego wzywacie, nie jest możliwe do realizacji.

Ludzie nie rozumieją, że to jest ogólne prawo natury – harmonia, do której natura, tak czy inaczej nas doprowadzi, ale drogą cierpienia. A my musimy zdać sobie sprawę, że możemy iść do przodu życzliwymi działaniami, unikając wszelkich kryzysów.

Z wywiadu na telekanale RTN w Nowym Jorku, 21.07.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Kabała i inne nauki

Pytanie: Proszę mi powiedzieć, jak poranna lekcja wpływa na człowieka?

Odpowiedź: Przy systematycznym uczestnictwie na przeprowadzanej przeze mnie lekcji porannej, zaczynają tworzyć się w człowieku nowe duchowe właściwości, które powinien szlifować równolegle z lekcją, w grupie swoich przyjaciół studiujących kabałę. Bez codziennego uczestnictwa w mojej lekcji, duchowy wzrost jest niemożliwy.

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: W internecie zadają Panu pytania dotyczące różnych tematów. Jednych niepokoi autyzm u dzieci, innych możliwość wojny, trzecich stan gospodarki i tak dalej. Czy daje Pan na nie konkretne odpowiedzi, czy odpowiedzi o charakterze ogólnym?

Odpowiedź: Rzecz w tym, że wszystkie te pytania stoją przed ludzkością, od niepamiętnych czasów. Jeśli są one takie powszechne i dotyczą każdego z nas, dlaczego nikt do tej pory nie znalazł na nie odpowiedzi?! Dlatego, że nie można na nie udzielić odpowiedzi, ją trzeba znaleźć w sobie. W tym celu, człowiek powinien zmienić siebie!

I to nie jest już taki duży problem, ponieważ można go rozwiązać w małym kręgu ludzi, prowadzących dyskusje według pewnej metody. I wtedy zobaczymy, jak możemy zmienić świat. W naszych rękach pojawi się narzędzie do przemiany świata. Ono da każdemu człowiekowi jego osobistą odpowiedź na wszystkie powstające w nim pytania.

Z wywiadu na telekanale RTN w Nowym Jorku, 21.07.2015

Kategorie: KABAŁA, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Co szczególnego jest w metodzie wychowania, którą Pan oferuje? Przecież w szkołach również mówi się o miłości do bliźniego i o tym, że należy dobrze odnosić się do przyjaciół. Ale widzimy, że to nie działa…

Odpowiedź: Rozmowy na temat dobrego zachowania nie mają nic wspólnego z wychowaniem. Wychowanie buduje się na podstawie przykładów. Na dziecko działają tylko przykłady. Jeśli chcemy, aby dorosły był prawidłowo wychowany, to i jemu, jak i dziecku, powinniśmy pokazać przykład.

Dlatego nie mamy wyboru, musimy organizować takie systemy, które służyłyby, jako przykład prawidłowych relacji pomiędzy nami. Ale skąd możemy wziąć takie przykłady, jeśli wszyscy się nienawidzą? Kto nam da przykład? ..

W związku z tym konieczne jest organizowanie dla całej populacji, dla wszystkich warstw społecznych, specjalnych warsztatów w małych grupach, w tak zwanych „dziesiątkach“, zgodnie z zaleceniami kabalistów. Przeprowadzamy takie kręgi dyskusyjne w całym kraju – w Ejlat, na promenadzie w Tel Awiwie, w Tyberiadzie i innych miastach. Wielu ludzi jest już zaznajomionych z nimi.

Jeśli człowiek znajduje się w takim kręgu, to ten krąg sam w sobie staje się dla niego przykładem. On zaczyna odczuwać, że tam zachodzi coś szczególnego.

Obcy ludzie, którzy przypadkowo znaleźli się razem i zaczęli ze sobą rozmawiać w kręgu, według pewnych zasad, na określony temat, zaczynają doznawać uczucia zjednoczenia, ciepła i zrozumienia. Ich oczy zaczynają błyszczeć, patrzą na siebie zupełnie inaczej, niż wcześniej, na początku seminarium. W ciągu 15-20 minut ludzie stają się inni.

Oczywiście później, gdy ludzie rozchodzą się po domach, to wszystko znika. Człowiek musi powracać do tego codziennie. I wtedy po tygodniu lub miesiącu on się zmienia.

Mówię to w oparciu o wieloletnie, duże doświadczenie. Mam wielu uczniów w Izraelu i na całym świecie, którzy w taki sposób zmieniają się i stają się nowymi ludźmi, którzy wiedzą, od czego zależy cały sukces na świecie, w jaki sposób możemy podnieść się z powszechnego, globalnego kryzysu, w pełni opartego na wzajemnej nienawiści między wszystkimi krajami, narodami i ludźmi.

Możemy z niego wyjść – zamiast zbliżać się do ogromnego zniszczenia. Przecież jest napisane w Torze, że dojdziemy do takiego stanu, kiedy „Nienawidzący człowieka będą w domu jego”, tj. w swoim własnym domu człowiek zobaczy, że wszyscy odrzucają go, z dala od niego, nie chcą go zrozumieć. I tak – wszyscy.

Czy naprawdę można tak istnieć?! Przecież wiemy, że żywy organizm w pełni pracuje w harmonii między wszystkimi jego częściami, a martwe ciało – jest niszczone.

Więc wybierzmy prawidłową drogę!

Z programu radiowego 103FM, 02.08.2015

Kategorie: Edukacja, Izrael dzisiaj, Praktyka połączenia, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Wszystkim dobrze znane są przeciwstawne pojęcia „światło i ciemność“, „miłość i nienawiść“ i inne tezy ludzkiej egzystencji. Czy nieodzowne są te plusy-minusy?

Odpowiedź: Rzecz w tym, że my istniejemy tylko w minusie, tylko w negatywnej sile, jak jest powiedziane: „Ja stworzyłem egoizm i dałem Torę do jego naprawy“. Tora – jest to specjalne światło, przeciwstawne ego, które możemy przyciągnąć do siebie i z jego pomocą zrównoważyć egoizm.

Niestety, nie robimy tego. Dlatego cały nasz świat istnieje tylko pod wpływem jednej negatywnej, egoistycznej siły. Musimy uzupełnić swoją naturę, odkrywając drugą, pozytywną siłę natury, której nie ma w naszym świecie.

Nasz świat porusza się naprzód tylko siłą egoizmu. Musimy przyciągnąć do niej za pomocą nauki kabały, jeszcze dodatkowo równoważącą ją, pozytywną siłę, i wtedy w równowadze i harmonii między dwiema siłami zaczniemy czuć wyższy świat, tj. wyższy poziom poznania, istnienia.

Tak wchodzimy w stan, który w żaden sposób nie jest związany z naszym ciałem. To się nazywa istnienie w duszy. A ciało – jest to istnienie tylko w naszej egoistycznej właściwości.

Z wywiadu z telekanału RTN w Nowym Jorku, 21.07.2015

Kategorie: Dusza i ciało, KABAŁA, Rozwój egoizmu

Pytanie: Czy rodzic, który nie stwarza odpowiedniego środowiska dla swojego dziecka, nie wyjaśnia co dzieje się w świecie zewnętrznym, tj. nie jest pośrednikiem między dzieckiem i tym światem, pomaga mu czy szkodzi?

Odpowiedź: Jeśli umieszczam swoje dziecko w bardzo sztywne ramy, zakładam na niego „homonto”, ustawiam w „hołobla“ i tylko w taki sposób pokazuję mu, jak należy się zachować, to tym nie daje mu się rozwijać.

Dziecko wyrośnie na bardzo ograniczonego człowieka, wykonującego tylko to, co jest wymagane od niego, a wszystko inne nie będzie go obchodzić – tylko, żeby wszyscy pozostawili je w spokoju.

Jeśli natomiast pozostawię go w próżni, nie dając mu żadnych wskazówek, to wtedy stanie się jeszcze bardziej nieszczęśliwe, dlatego że szuka, co robić? W tym przypadku znajduje się pod wpływem wewnętrznych irytacji i głębokiej presji, która występuje w każdym wieku u człowieka, w postaci złych działań i skutków.

Dlatego jedno i drugie jest absolutnie nie do przyjęcia. Powinna być pośrednia droga, kiedy daję dziecku prawidłowe wskazówki, wyjaśniam różne sytuacje, pokazuję przykłady. Dziecko widzi rodziców, jako przykład tego, czego wymagamy od niego.

Ponadto, w prawidłowo zorganizowanym społeczeństwie ten przykład dają mu nie tylko rodzice, ale również otoczenie: sąsiedzi, krewni, szkoła i przyjaciele. Dlatego też ono chcąc nie chcąc próbuje zrealizować w sobie to, co widzi wokół siebie.

Z programu TV „Ostatnie pokolenia”, 09.07.2015

Kategorie: Edukacja

Pytanie: Nadal nie rozumiem, dlaczego Kabała jest dla Pana tak ważna?

Odpowiedź: Jeśli żyjemy w całkowicie zamkniętym systemie natury, to przecież nasze pragnienia i myśli również zawarte są w tym systemie i wpływają na niego. Przy czym, być może o wiele bardziej istotnie, niż nasze fizyczne działania.

Po prostu nasze fizyczne działania są widoczne dla wszystkich i dlatego przywiązujemy do nich wagę, ponieważ widzimy ich konsekwencje i możemy je kontrolować. A mentalne i emocjonalne oddziaływania na razie nie jesteśmy w stanie kontrolować. Choć w wielu laboratoriach i służbach wywiadowczych świata, badany jest i stosowany nasz „wewnętrzny” wpływ na środowisko.

Jeśli wszystkie nasze myśli i pragnienia pochodzące z „mózgu” i „serca” są bezpośrednio włączone do ogólnego systemu natury to:

– to, co pojawia się w nas w naturalny sposób, bezpośrednio, poza naszą kontrolą może być pominięte w naszych badaniach, dlatego że jest to swobodnie przepływająca przez nas informacja myśli i odczuć

– nieuświadamiana przez nas informacja jest to nic innego, jak sygnały zarządzania, które jesteśmy zobowiązani zrozumieć i którymi musimy nauczyć się właściwie zarządzać. W ten sposób wnosimy swoje naprawy w naturę, w innym przypadku, nieświadomie, swoimi nienaprawionymi myślami i uczuciami, szkodzimy całemu systemowi i sobie.

Dlatego nie ma bardziej ważnej rzeczy dla całej ludzkości, jak opanować tę wiedzę i nauczać jej każde dziecko i dorosłego.

Kategorie: KABAŁA, Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi

Stwórca – jest to wyższe ogólne prawo natury. W Torze opisuje się, jak Mojżesz krzyczy, zwracając się do Stwórcy. Ale nie ma się do kogo zwracać – jest to „głos wołającego na pustyni”.

Zazwyczaj, po prostu przenosimy nasze wewnętrzne wyobrażenia, wrażenia, wzajemne relacje na Stwórcę, tak jak, powiedzmy swoje rozdrażnienie na nieprawidłowo funkcjonujący komputer.

Ale w rzeczywistości wyższa siła – to niezmienne prawo natury. Powiedziano: „Dał prawo i nie zmienia go“. Dlatego nie ma się do kogo zwracać, tylko do siebie!

Istnieje niezmienny program, w którym się znajdujemy i powinniśmy pracować z nim. W przeciwnym razie będziemy walczyć tak długo, dopóki nie uświadomimy sobie, jak iść dalej.

Nic się nie zmieni na lepsze, jeśli nie będziemy pracować nad sobą, aby dojść do prawidłowego połączenia z innymi. Przy czym ze wszystkimi! Nie pomogą nam, ani dobre relacje w rodzinie, nawet ze swoim narodem. Egoistyczne związki tu nie pomogą, one muszą być absolutnie altruistyczne.

Powinniśmy działać poza sobą, poza wszelkimi egoistycznymi obrachunkami, utrzymując ze wszystkimi wyłącznie altruistyczne związki.

Z programu TV „Tajemnice wiecznej księgi”, 25.02.2015

Kategorie: Praca duchowa, Stwórca, Tora

Pytanie: Jak przyciągnąć do siebie światło powracające do źródła? W jaki sposób można się dowiedzieć, czy ono wywiera wpływ?

Odpowiedź: Tylko poprzez nasze wysiłki ku zjednoczeniu! Jeśli znajduję się w grupie ludzi, którzy mają ten sam zamiar i wyższy, duchowy cel i staramy się zjednoczyć ze sobą, to tym przyciągamy światło, które wraca do źródła.

Czujemy, jak nagle się zmieniamy, jak rozumiemy wewnętrzny system, który znajduje się w nas, łączy wszystkie części rzeczywistości.

Zaczynamy czuć, że nasz świat jest pełen nowych sił, widzieć, jak te siły łączą się ze sobą w jedną sieć, jaki program działa wewnątrz tej sieci. Właśnie ten program jest nazywany „Stwórca“ – wyższa siła, zarządzająca naszym światem. Odkrywamy wyższe zarządzanie i zaczynamy brać w nim udział.

Z programu radiowego na 103FM, 07.12.2015

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Dlaczego wszyscy kabaliści, aż do naszych czasów zabraniali nauki Kabały?

Odpowiedź: Ogólne nauczanie Kabały zabronione było z kilku powodów:

1. Dusze Izraela, które osiągnęły duchowość, a następnie spadły do poziomu naszego świata, zrównały się z pozostałymi duszami, które nie zmieniały się od czasów Babilonu, kiedy to rozdzieliły się, żeby zmieszać się ze sobą – to przyczyna upadku dusz Izraela, dlatego że dzięki zmieszaniu otwiera się możliwość naprawy wszystkich dusz.

2. Ludzkość powinna była przejść przez wszystkie te etapy, aż osiągnie pełne rozczarowanie swym egoistycznym rozwojem, widząc się pustymi, ograniczonymi i o krok od zniszczenia wszystkich swoich systemów, dzięki którym była nadzieja na osiągnięcie szczęścia.

3. Człowiek w tym czasie rozwinął się wewnętrznie, intelektualnie w swoim egoizmie i to dało mu możliwość wniknięcia w abstrakcyjne formy, znajdujące się powyżej czasu, ruchu i przestrzeni.

Dopiero w XX wieku zaczęto mówić o takich rzeczach. Przecież księga Zohar pisała już prawie 2000 lat temu o tym, iż ziemia jest okrągłą kulą (Zohar, Waikira, 142), ale jeszcze pięćset lat temu za takie słowa ludzie płonęli na stosie.

Zajęło to trochę czasu, aż ludzkość rozwinęła się umysłowo i uczuciowo, aby chociaż zbliżyć się do zrozumienia tego, o czym mówi nauka Kabały – o wyższym wymiarze. To i teraz jest trudne do zaakceptowania, ale następna generacja wejdzie w nową wizję świata, jeśli przygotowana będzie do tego podstawa.

Ale przyszłe pokolenie – to my sami, w swoim nowym wcieleniu, w nas już pojawia się zdolność takiego postrzegania. Dzisiejszy rozwój przeniósł wszystkich na jeden poziom i można ujawnić naukę Kabały wszystkim jednocześnie, ludzie ze wszystkich krajów przychodzą się jej uczyć.

Jednak, żeby naprawdę ją zrozumieć trzeba koniecznie się połączyć. Na początku, swoim egoistycznym rozumem i zmysłami, możemy zrozumieć i odczuć, o czym mówi Kabała. Jednak później – zaczyna się zrozumienie, które odbiera się tylko w połączeniu dusz. Połączenie rodzi nowy organ nowego odczucia – duszę.

Jeśli się połączymy, to wzajemna integracja da każdemu jego własną duszę do odczucia wyższego świata. Gdyby Baal HaSulam nie otrzymał wskazówek z góry, nie odkryłby mądrości Kabały. Kabalista znajduje się w kontakcie ze Stwórcą i wykonuje Jego polecenia, służąc jako ogniwo łączące Stwórcę z ludzkością.

Dlatego decyzja kabalistów – ukryć lub ujawnić mądrość Kabały – wynika z konieczności, z widocznego dla nich związku między wyższym światem a gotowością pragnień ludzi do naprawy i postrzegania. Również dzisiaj istnieją ograniczenia. Z góry istnieją możliwości ujawnić szerszy strumień mądrości Kabały.

Ale ludzie nie są jeszcze na to gotowi. Czuję, że jest jeszcze jakiś opór wobec nowych informacji – bo są przeciwne do egoizmu, nie chcemy ich. Dlatego w Kabale istnieje prawo: „Pragnienie musi poprzedzać napełnienie“. Przede wszystkim trzeba stworzyć duchowe naczynie – a wyższe światło jest już gotowe w nim się odkryć.

Z lekcji do artykułu „Wprowadzenie do TES“, 0 7.06.2010

Kategorie: Baal HaSulam, KABAŁA, Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi