Pytanie: Jaka jest różnica pomiędzy myślą stworzenia i Stwórcą?

Odpowiedź: Wszystko, co mówimy odnosi się do nas. Nie wiemy nic oprócz tego, co dzieje się w naszych pragnieniach. I nawet wtedy, gdy odkrywamy istnienie Światła, istnienie z istnienia, które stworzyło pragnienie, istnienie z braku opieramy to także na pragnieniu, które ujawnia nam, co rzekomo zdarzyło się przed nami w ten sposób. Wszystkie nasze połączenia pochodzą z odczucia materii w naszym pragnieniu.

Z tego powodu, gdy mówimy o percepcji, odczuwaniu wewnątrz pragnienia, dzielimy nasze całkowite postrzeganie na trzy składniki:

• ten , który postrzega (ja jestem odbiorcą),
• to, co jest postrzegane (co odbieram od Stwórcy),
• ten, od którego jest to postrzegane (źródło odczuwania, Stwórca).

Wraz z tym, jak uczę się umiejętności zmiany percepcji Stwórcy, którego odczuwam, czego On chce z połączenia się ze mną, zaczynam wchodzić z Nim w kontakt i zmieniam relację między nami. Skąd wiem, co zmieniam? To przychodzi z moich odczuć. Skąd wiem, co On czuje i jak On równocześnie reaguje? To także pochodzi z moich odczuć.

Wszystko jest oparte tylko na moich odczuciach, wrażeniach; Nie mam żadnej innej właściwości percepcji. Wszystko istnieje tylko wewnątrz  pragnienia.

To dlatego mówimy, że HaVaYaH (cztery litery imienia Stwórcy, Jud-Kej-Vav-Kej) są czterema fazami rozwoju pragnienia. Objawienie Stwórcy w człowieku (Stwórca lub Bo-Re, co oznacza przyjdź i zobacz”) następuje tylko po tym.

Światy także istnieją tylko wewnątrz naszego postrzegania w postaci objawień lub ukryć (świat lub Olam pochodzi od słowa Alama czyli ukrycie). Drabina duchowych poziomów także istnieje wewnątrz człowieka. Grupa, ludzkość, cała rzeczywistość, świat Nieskończoności, wszystko istnieje wewnątrz nas.

Ale co osiągam poprzez wszystkie moje wysiłki, aby dowiedzieć się kim i czym jestem, kim jest Stwórca, czego On chce ode mnie i jakie jest moje połączenie z Nim?

W rezultacie wszystkich tych wysiłków i długiej podróży, kiedy zdamy sobie sprawę ze z wszystkich danych nam możliwości, osiągamy pojedyńczą percepcję, pojedyńcze zrozumienie, pojedyńcze wrażenie zwane „Myśl Stworzenia”, mająca przynosić zadowolenie, rozkosz istotom stworzonym.

Ten plan zawiera w sobie wszystko: Kim jest ten Jedyny, który dostarcza rozkoszy stworzeniom, jaki to rodzaj przyjemności, kim są te stworzenia, wszystko.

Stan, w którym osiągamy „Myśl Stworzenia” jest nazwany punktem przyłączenia lub kroplą zjednoczenia, ponieważ w naszym postrzeganiu wszystko skupia się na jednym punkcie. „Myśli Stworzenia”.

Osiągamy to poprzez nasze wysiłki w dążeniu do zjednoczenia ze Stwórcą i dlatego nazywamy to kroplą przyłączenia.

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Rozwój, Stwórca

Pytanie: Co zrobić, jeżeli po tym jak czytam całą godzinę Księgę Zohar, jestem w stanie myśleć zaledwie kilka sekund o otaczającym świetle, które to przecież przyniesie mi naprawę?

Odpowiedź: To nie jest dobre. Istnieje legenda o człowieku, który umiera i przychodzi przed Najwyższy Sąd. Tam został zapytany, “Czy zajmowałeś się Torą, czekając na zbawienie?” . Tam nie będziemy pytani o nic innego. Tora mówi o świetle, które naprawia. Więc pragnąłeś tego czy nie? Ostatecznie, jest to jedyny powód, dla którego zostałeś wysłany na ten świat. To jest tylko to jedyne co z całego twojego życia się liczy.

Możesz studiować Kabałę i mieć gorące pragnienie, ale nie jest to jedynym twoim osiągnięciem. To zostało ci dane przez Stwórcę. On przyprowadził cię do kabalistycznej grupy i dał ci pomocnicze środki. Ale co się stało później? Co zrobiłeś sam z tym systemem, który na Ciebie działa? Czy pragnąłeś zbawienia i naprawy? To jest pytanie, na które musisz sobie odpowiedzieć.

Teraz, kiedy na dzisiaj zakończyliśmy czytanie Zoharu, czy możesz powiedzieć, że byłeś w tym, co czytaliśmy? Jest za późno, aby myśleć o tym w momencie kiedy studiujemy, dlatego, że wszystko zależy od przygotowania. Musisz przychodzić przygotowany na lekcje z gorącym pragnieniem i palącym się żądaniem, tak jak gdybyś przychodził do lekarza i prosił go: Panie doktorze, proszę dać mi lekarstwo! W przeciwnym razie wszystko jest dla mnie stracone, tak źle się czuję!

Jeżeli przychodzisz na lekcję z takim nastawieniem, to wtedy oczekujesz podczas studiów zbawienia. Natomiast, kiedy przychodzisz na początku bez żądania lekarstwa, bo nie czujesz zła w sobie, twojego egoizmu i twojej niezdolności do połączenia się z przyjaciółmi i jeśli nie szukasz miłości do bliźniego swego jak do siebie samego, to i tak nie będziesz przestrzegał tego podczas studiów.

Musisz te braki, którymi są twoje złe skłonności, ujawnić tuż przed otwarciem Zoharu, bo po tym jak już otworzyłeś Zohar, będzie za późno, by cokolwiek zmienić. Twoja cała praca odbywa się podczas przygotowania. Tylko od tego wszystko zależy. Musisz czuć już ten ból wewnątrz siebie, abyś domagał się złagodzenia tego bólu Zoharem, zamiast próbować sobie sztucznie o tym przypominać, że “powinieneś” w tym momencie prosić o połączenie z twoim bliźnim.

Nie możesz oszukać Stwórcy. On czyta to, co jest w twoim sercu i widzi to wewnętrzne głębokie pragnienie, którego nawet nie oczekujesz, że tu jest. Tymczasem sprawdza On, czy powinien Ci dać odpowiedź na to pragnienie, czy nie. Jeżeli pomaga to twojemu rozwojowi duchowemu, tworząc w tobie środkową linie, to wtedy światło pomaga ci. Ale jeśli nie, to światło odrzuca cię w przeciwną stronę w kierunku cierpienia, a kiedy połączysz wszystko ze sobą w odpowiedni sposób, otrzymasz właściwą odpowiedź.

Kategorie: KABAŁA, Naprawa, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pragnienie, Stwórca, ZOHAR

Pytanie, które otrzymałem od moich uczniów.

Co można powiedzieć do zgromadzonych przyjaciół, gdy jeden z nich pyta: „Jak się czujesz?” lub “Jak ci idzie?” podczas gdy walczę na pół martwy z grypą lub jakąkolwiek inną chorobą? Czy lepiej jest, aby unikać grupy, gdy czuję się słaby, aby jej nie dołować?

Słabe zdrowie dręczyło mnie całe moje dorosłe życie i jest więcej takich jak ja, którzy mają naprawdę potrzebę, aby zrozumieć problemy zdrowotne nieco bardziej szczegółowo, głębiej niż usłyszeć w odpowiedzi, że problem jest spowodowany przez „Ego”, bo prawdopodobnie większości z nas zostały dane, różne możliwe i specyficzne odpowiedzi.

Odpowiedź: Jest tylko jedna odpowiedź – wszystko leży w różnicy między nami, a Stwórcą. Dokładne różnice są ujawnione w zależności od odpowiedniego etapu własnej naprawy, ponieważ naprawa obejmuje sobą postrzeganie, że odróżniamy się zarówno od Stwórcy, jak również swojej kolejnej, następnej naprawy.

Nie musisz pokazywać przed przyjaciółmi swojej różnicy do Stwórcy, która objawia się jako choroba. Ale przyjaciele muszą o niej wiedzieć, aby prosić Stwórcę o naprawę.

Dlaczego pokazują się różnice między człowiekiem a Stwórcą, u wszystkich ludzi inaczej, różnie? Dlaczego jeden człowiek doświadcza tego w formie zewnętrznej, w postaci chorób, a inny w formie osobistych problemów lub innych form, przejawów? Znajdziesz odpowiedzi na to wszystko, jeśli się naprawisz. Krótko mówiąc, zacznij pracować nad sobą!

Kategorie: Cierpienie, Naprawa, Praca duchowa, Stwórca, Zdrowie

Pytanie: Postaram się wyjaśnić zaprzeczenie pomiędzy frazą „wiara ponad rozum”, i jej przeciwstawnego stwierdzenia, że Kabała nie opiera się na wierze, tylko na odczuciach i precyzyjnej wiedzy.

Czy znaczy to, „wiara ponad rozum”, że ja, zamiast wierzyć w coś ślepo co mi opowiedziano, że mam prawo decydować, czy uważam to opowiedziane, za prawdziwe lub fałszywe?

Odpowiedź: Pierwszy człowiek, który to odczuł był Adam (patrz również artykuł Baal HaSulama „Tajemnica Mądrości” w Księdze Owoce Mądrości, hebr.). Kalendarz żydowski rozpoczyna się w tym dniu – w pierwszym dniu miesiąca Tishrey w roku 0 (przed 5768 laty).

W następnych po Adamie pokoleniach, istnieli inni, którzy objawili Stwórcę, ale Kabała, jaką znamy ją dzisiaj, powstała 20 pokoleń później w starożytnym Babilonie (przed 4000 laty). Babiloński kapłan o imieniu Abraham „odkrył” kabalistyczne zasady i opisał je w „Księdze Stworzenia”. Zebrał on wokół siebie podobnie myślących ludzi, tworząc z nimi pierwszą grupę kabalistyczną. Jego zwolennicy – fizyczni i duchowi synowie (wówczas ludzie byli nazwani od przywódcy plemienia) rozwijali się dalej duchowo. Do czasu, aż utracili przez upadek duchowy odczucie Stwórcy i otrzymali odczucie naszego świata (w wyniku czego została zniszczona Druga Świątynia przed 2000 lat temu).

Po tym upadły wszystkie definicje i nazwy, z których wcześniej korzystano, i mowa, język ogólnie (hebrajski) z byłego poziomu duchowego na poziom ziemski.Te same słowa były przywiązane do rzeczy, które można było zobaczyć, usłyszeć i zrozumieć. Słowa, że tak powiem otrzymały fizycznie ziemskie znaczenie i straciły znaczenie, które miały w przeszłości. Od tego czasu teksty kabalistyczne są pisane tymi samymi literami i słowami, ale wszystko zależy od osoby, przez która są one odczytywane – albo chodzi tu o kogoś, kto znajduje się na poziomie duchowym, albo „tylko” na poziomie fizycznie ziemskim.

„Wiara ponad rozum” opisuje następujące warunki: pragnienie (właściwości) dawania (Bina, Chafez Chessed, światło Chassadim) stoi ponad pragnieniem otrzymywania – nazywane też wiedzą, ponieważ w tym otrzymuje się światło mądrości – Chochma.

Dla ludzi, którzy nie postrzegają Wyższego Świata, słowo „wiara” jest równoznaczne z „wierzyć” w coś, co może istnieje – albo może tez nie, coś czego nie można poczuć.

Lecz kabała nie mówi, o tym rodzaju „wiary”, ona stara się wyłącznie o to, by objawić Stwórce dla ludzkości w tym świecie! (patrz: Baal HaSulam artykuł: Istota nauki kabały)

Wiec jeśli chcesz zrozumieć prawdę, podczas czytania tekstów kabalistycznych, musisz to co czytasz z fizycznego ziemskiego poziomu „przetłumaczyć” na poziom duchowy. Wtedy nie będziesz się tak plątał i gubił jak ci wszyscy religijni ludzie, którzy interpretują kabalistyczne teksty (Tora, Talmud, itd.) tylko na „materialnym” poziomie. Właściwie jest to podstawowe źródło wszystkich błędnych interpretacji Stwórcy.

W artykule „Osiągnąć tajemnice mądrości” Baal HaSulam napisał: „Zrozumienie całego wszechświata w całej jego głębi i wszystkie jego relacje pojedynczych części, zostały w pełni przez Adama zrozumiane”. Dlatego nazywamy go „Pierwszym człowiekiem” – bo on był pierwszy, który osiągnął stopień „człowieka” – Adam po hebrajsku.

Adam oznacza „na obraz i podobieństwo Stwórcy“.

Kategorie: Duchowość, Historia, KABAŁA, Pragnienie, Rozwój, Stwórca, Wspólna dusza "Adam", Z kabalistycznych źródeł

Pytanie: Przywódcy G20, w tym Obama, Putin i inni, nigdy nie osiągną porozumienia, z wyjątkiem, gdy zaczną być osobiście dotknięci problemami w sensie fizycznym. Więc jeśli Stwórca chce, żeby doszli do porozumienia, to dlaczego nie daje im wystarczająco cierpień?

Odpowiedź: Przywódcy rządowi są po prostu kontrolowani z góry, aby przeprowadzić to na co ludzie w danym czasie zasługują i nie są oni osobiście postrzegani przez Górne sterowanie. Dlatego naprawa musi zaczynać się z dołu i być przeprowadzona – przez ludzi, a nie z góry – przez przywódców.

Kategorie: Naprawa, Polityka, Społeczeństwo, Stwórca, Świat

Pytanie: Jaka jest Pana opinia o przemówieniu prezydenta Obamy w Kairze?

Odpowiedź: Takie pełne frazesów wypowiedzi są charakterystyczne dla każdej głowy państwa. Każdy chce otworzyć nową stronę, chce stosunków, w których chodzi o odnowienie między sobą wspólnych interesów, wzajemnego zaufania i szacunku, respektu. Aby prowadzić otwarty dialog każdy musi mieć takie same prawa i możliwości by dążyć do pokoju i musimy się połączyć razem, itd, itp.

W Biblii jest napisane: “Serca królów są w rękach Stwórcy”. Innymi słowy, oni wszyscy są marionetkami, które wykonują Jego wolę. Prości ludzie są tymi, którzy mają wolną wolę, to ci, którzy mogą wpłynąć na Stwórcę i On zmienia świat poprzez swoje ” prezydenckie marionetki”. Tematem Nauki Kabały jest, jak wpłynąć na Stwórcę. Do tej pory musieliśmy rozwijać się w egoistyczny sposób.

Kategorie: Egoizm, KABAŁA, Polityka, Rozwój, Rozwój egoizmu, Stwórca, Świat, Tora

Kroczymy naprzód z rozwoju nieświadomego do rozwoju świadomego.

Dzieje się to w naszym indywidualnym życiu, w którym rodzimy się jako niedojrzałe niemowlęta i dorastamy, by zostać inteligentnymi dorosłymi. I cała ludzkości przechodzi przez tego samego rodzaju rozwój, dojrzewając z pokolenia na pokolenie.

Musimy rozwinąć się do tego stanu, w którym cała natura będzie się w nas zawierać. Oznacza to, że będziemy nad nią panować korzystając z naszych umysłów i naszych odczuć. Będziemy rozumieć cały jej program, wszystkie jej połączenia i wszystko co dzieje się we wszystkich jej częściach.

Dlatego objawi się nam cały świat, ponieważ ludzie muszą dojść do tego, aby rządzić całą naturą. To jest to, czego wymaga od nas  natura i ona prowadzi nas w tym kierunku poprzez proces ewolucji. Sens człowieka polega na tym, by uzyskać zdolność świadomej kontroli, i aby być także ponad wszystkie inne poziomy natury – nieożywionej, roślinnej oraz zwierzęcej.

Moc nie jest negatywną siłą. Panować ponad naturą, oznacza rozumieć ją, poczuć i znać jej prawa. To jest tym co oznacza “rządzić ze zdrowym rozsądkiem”, albo „rządzić z rozumem“, zamiast wykorzystywać tych, którzy są słabsi od nas samych. To zdanie oznaczało by  że człowiek musi się wcielić w całą naturę. Podobnie jak natura obejmuje wszystko nieożywione, całą wegetację roślin i zwierząt, tak też każda osoba musi zrobić to z całym wszechświatem i ze wszystkim co w sobie zawiera. Gdy użyjemy naszej percepcji, będziemy kontrolować wszystkie siły, które działają we Wszechświecie.

Innymi słowy, będą one wszystkie dla nas dostępne, zrozumiałe, osiągalne i dostrzegalne. To jest poziom do którego człowiek musi sie rozwijać. To jest znaczenie tego wersetu: “I wszyscy będą Mnie znać, od największego do najmniejszego” i “Adam zna Ewę”. Oznacza to, że człowiek osiągnie Wyższe światło, energię, mądrość i łaskę. To jest naszym przeznaczeniem!

Kategorie: Duchowość, Ewolucja, Jedność, KABAŁA, Natura, Nauka, Postrzeganie rzeczywistości, Rozwój, Rzeczywistość, Stwórca