Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Nasze lekcje wirtualne również wpływają na nas, jeśli nie lepiej, niż te stacjonarne, pomagają nam poczuć, że możemy być blisko siebie, pomimo fizycznych odległości. Możemy to poczuć, jak bardzo zbliżamy się wirtualnie, duchowo. Po prostu fizyczny dystans nie jest brany pod uwagę.

Ale z drugiej strony musimy osiągnąć to, żebyśmy zjednoczyli się nawzajem, jak to się nazywa byli w połączeniu, w sklejeniu się między sobą.

Dlatego musimy stale mierzyć odległość między nami i starać się ją wypełniać. Nie anulować, ale wypełnić, aby pragnienie przyciągnięcia przyjaciół do siebie wypełniło wszystkie wielkie pustki między nami, które będą się stale pojawiać.

Także rezultat naszego rozwoju – to poczucie dystansu między nami, aż do otchłani i zrozumienie, jak możemy ją wypełnić, aby nas nie rozdzielała, a jednoczyła. Właśnie dzięki temu, że czujemy różnice i dystans do siebie nawzajem, rozwijamy między nami uczucie przyciągania, jak jest powiedziane: „Wszystkie grzechy pokryje miłość”.

To jest główna wygrana, główny rezultat wszystkich naszych wysiłków: odkryć między nami dzielące nas odległości, różnice i wypełnić je miłością.

Co więcej te różnice będą ogromne, i będziemy coraz bardziej i bardziej widzieli je między nami. Nie jest tak jak w naszym świecie, kiedy małe dzieci praktycznie niczym się od siebie nie różnią, a dorastając wykazują swój własny charakter, swoje przyzwyczajenia, naturalne skłonności, i widzimy w każdym z nich nie tylko rodziców, ale może nawet ich odległych przodków.

Musimy to wszystko ujawnić i jednocząc się nad tym stworzyć doskonałe kli (naczynie), w którym będziemy połączeni dobra więzią, mimo że wszyscy jesteśmy bardzo różni, początkowo odrzucamy się, i nawet nienawidzimy jeden drugiego.

Poczujemy siebie przyklejonymi do siebie nawzajem tak bardzo, że jeśli w pewnym momencie nie odczuję wewnętrznego zbliżenia, połączenia, zlania się z przyjaciółmi, to zniknę, upadnę z poziomu duchowego świata do naszego świata. To będzie katastrofa.

Dlatego cała nasza praca polega na tym, żeby prosić Stwórcę o wypełnienie miejsca między nami. Zgodnie z tym zaczniemy odczuwać, jak między nami zmniejsza się dzieląca nas odległość. To uczucie zbliżenia będzie nazywało się ruchem w duchowym świecie.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Pytanie: Jest takie uczucie, że cały czas mówimy o zewnętrznym przejawie anulowania, o grze w anulowanie. Ale chodzi o to, że muszę chcieć anulować się. Jak mogę zechcieć, jeśli nie panuję nad swoimi pragnieniami, jestem zarządzany z góry?

Odpowiedź: Jeśli czujesz, że nie panujesz nad swoimi pragnieniami, jest to już wielkie osiągnięcie. To, że rozumiesz, że musisz anulować siebie, aby ujawnić Wyższy Świat, Stwórcę, prawdziwy stan, w którym znajdujemy się, – to również cieszy.

A dalej jak postępować? Robić to, czego się teraz uczymy. Należy to po prostu realizować.

Powinieneś obowiązkowo uczestniczyć w zajęciach, zbliżać się do grupy, cały czas starać się być bliżej nich. W taki sposób odniesiesz sukces. Tak więc do przodu!

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Co mogę dać przyjaciołom, jeśli nie ma we mnie ani obdarzania, ani miłości?

Odpowiedź: Możesz pomóc przyjaciołom. Wspierać ich, pokazać że kochasz innych, pomagać, dawać dobry przykład, nawet jeśli jeszcze całkowicie się z nimi nie zgadzasz.

Mimo wszystko możesz to zrobić. Znajdujemy się w świecie kłamstw, więc kłamstwo we właściwym kierunku prowadzi cię do prawdy.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Jeśli w rozumie uda się dostrzec przyjaciół znacznie wyżej od siebie, to w jaki sposób podciągnąć się do nich? Co powinno być w tej modlitwie, żeby nie była modlitwą za siebie?

Odpowiedź: To może być również modlitwa za siebie. Próbuję naprawić się, modlę się za siebie. Ale zanim to nastąpi, być może mam modlitwę za to, żeby widzieć przyjaciół na o wiele wyższym poziomie, ponad sobą.

A następnie modlę się, aby podciągnąć się do nich, dla połączenia z nimi. Wznoszę przyjaciół ponad siebie, a następnie proszę Stwórcę, aby dał mi możliwość zjednoczenia się z nimi.

I tak podciągam się, wznosząc grupę w swoich oczach.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: Czy człowiek sam wybiera sobie środowisko?

Odpowiedź: Nie. Jak jest powiedziane w jednym z artykułów Baal HaSulama, Stwórca doprowadza człowieka do potrzebnego stanu, Sam kładzie jego rękę na właściwy wybór (grupa, nauczyciel, książki) i mówi: „Weź to”.

Od nas zależy tylko, abyśmy się wzmacniali na tej drodze albo, przynajmniej nie opuszczali jej. Trzeba uczepić się grupy zębami i tak trzymać.

Pytanie: Jest powiedziane, że człowiek zobowiązany jest do karmienia się swoim otoczeniem. O jakim pokarmie jest tu mowa?

Odpowiedź: Wchłaniać w siebie właściwości, wartości, oceny, smaki ze swojego otoczenia.

Pytanie: Dlaczego zależność od duchowego środowiska jest uważana za wolność?

Odpowiedź: Dlatego że stajesz się wolny od swojego egoizmu.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wolna wola

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Często okazuje się, że każdy rozumie materiał na swój sposób. Czy powinniśmy wziąć pod uwagę te różnice?

Odpowiedź: Nie sądzę, że musimy zwracać uwagę na to, jak każdy przyswaja sobie materiał. Musimy mówić tylko o właściwych działaniach między nami, których wymaga od nas natura, Stwórca. Wtedy naprawdę postępujemy.

A żeby sprawdzać każdy siebie i mówić o tym innym – nie. Musimy pokazywać sobie nawzajem inspirację, prawidłowe działania, czyny.

Myślę, że nie powinniśmy być jednakowi. Wręcz przeciwnie, powinniśmy być różni, ale wszyscy dążymy do tego, żeby pokazać prawidłowy przykład innym. Tylko właściwy przykład ze strony przyjaciół może mnie podnieść. Tak właśnie działamy.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 5

Do tego, aby zebrać całą moc światła i przekazać je ludzkości, sami musimy być ze sobą mocno wzajemnie połączeni. Wtedy możemy stać się przewodnikami wyższego światła dla świata. W zasadzie, na tym polega nasze zadanie i nasz udział. Stwórca nas do tego popycha i musimy to osiągnąć.

Musimy być łączącym ogniwem między Stwórcą a całą ludzkością. Dlatego z jednej strony musimy w jakiś sposób trzymać się człowieczeństwa, ale najważniejsze jest połączenie ze Stwórcą.

Musimy wiedzieć, co oznacza prawdziwa komutacja ze Stwórcą i ze stworzeniami, tak żeby zamienić się, jak pisze Baal HaSulam, w rurę, przez którą wyższe światło przejdzie na całą ludzkość.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Pytanie: Jak możemy przyciągnąć światło Stwórcy w nasze połączenie, aby zaczęło w nas prawidłowo pracować?

Odpowiedź: Razem proście o to Stwórcę. Tylko! Dogadajcie się między sobą i proście.

Pytanie: Ale jak powinniśmy to poczuć? Jak powinno się w nas przejawiać, abyśmy zrozumieli, że światło na nas wpłynęło?

Odpowiedź: Poczujesz to przez zmianę swojego stosunku do świata, do przyjaciół, do siebie. Wpływ Stwórcy powinien zmienić kierunek twojego pragnienia z tego, że odpychasz innych, do tego, że będziesz przyciągać innych. Zobaczysz, jak zmieni się twój pogląd na świat z egoistycznego na altruistyczny.

To jedyna rzecz, która musi się zmienić. Wszystko inne będzie konsekwencją twoich wewnętrznych zmian.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Istnieje szczególna właściwość w połączeniu przyjaciół. Ponieważ dzięki ich połączeniu opinie i myśli przechodzą od jednego do drugiego, dlatego każdy zawiera siły drugiego. I dzięki temu każdy posiada siłę całej grupy. [Rabasz. Artykuł 14 (1988) „Potrzeba miłości do przyjaciół”]

Potrzebę miłości do przyjaciół tłumaczy się tym, że jeśli się z nimi nie zjednoczę – a dobre, prawidłowe połączenie nazywa się miłością – to nie mam skąd otrzymać mojego duchowego kli (naczynia).

Naturalnie nie będę mógł odkryć Stwórcy, Wyższego Świata, i tak pozostanę w swoim stanie samotności, odłączony od wszystkich, czując tylko swój osobisty wewnętrzny egoizm, to jest nasz świat.

Istnieje szczególna właściwość, szczególny, wyjątkowy rezultat w połączeniu przyjaciół. Ponieważ dzięki ich fuzji opinie i myśli przechodzą od jednego do drugiego, tzn. jednoczą się w nich.

Dlatego, gdy każdy chce być zjednoczony z przyjaciółmi, to przez nich przepływają strumienie Wyższego Światła, które łączą się w nich. Każdy poza swoim małym egoizmem otrzymuje wpływ od wszystkich innych i już składa się z właściwości, myśli całej grupy.

U każdego z nich i u wszystkich razem pojawia się wspólne, zjednoczone, sprzężone kli, naczynie, w którym następnie odkrywa się Stwórca.

Dlatego każdy zawiera w sobie siły drugiego. I dzięki temu każdy ma siłę całej grupy. Oznacza to, że nasz postęp jest oparty i zależy tylko od naszej jedności. Od niczego innego!

Możesz doskonale wiedzieć, co jest napisane w księgach, być wielkim znawcą Kabały – teoretykiem, ale nigdy nie zostaniesz praktykującym, jeśli nie masz grupy, jeśli nie zjednoczyłeś się ze wszystkimi. O tym napisano w artykule „Wzajemne poręczenie” i innych artykułach Baal HaSulama i Rabasza.

Nie ma innej opcji. Jesteśmy stworzeni egoistami, odłączonymi od siebie nawzajem. Jeśli wznosimy się ponad nasz indywidualny egoizm, wtedy w każdym z nas stwarzamy takie warunki, że możemy odkryć Wyższy Świat.

Nasz postęp opiera się i zależy tylko od naszego zjednoczenia. W nim odkrywamy Wyższy Świat – Stwórcę. A stopień zjednoczenia tworzy duchowe kli – naszą wspólną duszę.

Wszystko jest zdeterminowane przez nasze zjednoczenie. To jest najważniejsza rzecz i powiedziałbym, że jedyna. Ale z drugiej strony głównym i decydującym czynnikiem jest stopień, moc, siła naszego zjednoczenia.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Jak utrzymać tę szczególną więź, na którą nastroiliśmy się między sobą na kongresie

Odpowiedź: Kabała z jednej strony jest nauką nieco nierealną, dlatego że nie operuje fizycznymi właściwościami danymi nam w doznaniach. Z drugiej strony jest absolutnie realna, dlatego że powinniśmy ją nie tylko badać, studiować, ale także tworzyć. I to nie tworzyć, tylko z naszych przeciwstawnych właściwości, które posiadamy.

W tym ruchu w kierunku badania przeciwstawnych właściwości musimy przyciągnąć ukrytą wyższą siłę natury, która wszystko trzyma, ożywia, rodzi, nasyca, napełnia. To jest właściwość obdarzania. Przejawia się trochę, ale mimo wszystko manifestuje się i jest przez nas postrzegana w egoistycznych właściwościach.

Musimy, w połączeniu między sobą, ujawnić te właściwości natury, właściwości bezinteresownego obdarzania. W miarę tego, jak będziemy dążyć, aby ją ujawnić, zaczniemy odczuwać, że w naturze istnieje taka właściwość prawdziwej, rzeczywistej miłości i nazywa się „Stwórcą”. Ale jest ukryta, ponieważ sami Go ukrywamy, przecież nie mamy takich właściwości, takich uczuć, nie ma między nami takich relacji.

Dlatego Stwórca rozbił stworzone przez Niego pierwotne zjednoczone pragnienie, dlatego, aby we wszystkich możliwych próbach połączenia między nami, moglibyśmy w jakiś sposób zrozumieć, co jest przeciwne do nas, i zacząć próbować Go ujawniać, wyciągać z ukrycia.

Tak więc będziemy działać, jak doradzają nam kabaliści – będziemy znajdować się w ataku na ukrycie Stwórcy. Dlatego że istnieje tylko On i Jego ukrycie, które musimy anulować naszymi wysiłkami. Musimy stworzyć takie połączenia między nami, aby ujawnić tę właściwość emanacji i miłości. Wtedy, na podobieństwo naszych relacji do Niego, w nich odkryje się Stwórca.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie