Pytanie: Co kryje się w działaniu, w którym jakąkolwiek myśl sprawiającą przyjemność przypisujemy Stwórcy? Dlaczego musimy podejmować takie działania?

Odpowiedź: Po to, by przyciągnąć do siebie wpływ Stwórcy. On uzdrawia nas fizycznie i duchowo, podnosi na kolejny poziom zbliżenia ze Stwórcą, pomaga nam w uczuciach i umysłach prawidłowo wyobrażać sobie nasz świat.

Pytanie: Jeśli już naprawdę czujemy, że przyjemności z przeszłości i dzisiejsze nie mają żadnego smaku, to jaki sposób wybrać, żeby nadać życiu smak?

Odpowiedź: Sposób jest najprostszy. Kiedy cieszysz się życiem, myśl o Stwórcy. Cokolwiek sprawia Ci przyjemność: kolor, muzyka, dzieci, kobiety, jedzenie, zapachy – powinieneś przypisywać to Stwórcy i dziękować Mu za to, że wpłynął na ciebie w ten sposób.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 11.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: W jaki sposób Stwórca może mi pomóc zobaczyć moich przyjaciół bardziej zjednoczonych?

Odpowiedź: To bardzo proste! Proś o to i tyle.

Ze wszystkim, co masz, zwracaj się tylko do Stwórcy. Nie do mnie, nie do swoich przyjaciół, – tylko do Niego. To jest najbardziej niezawodne. I zobaczysz, że odpowiedzi, zbawienie, wszystko przyjdzie do ciebie stamtąd.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy człowiek odczuwa cierpienie, czy powinien zaakceptować ten stan takim, jaki jest i na jego podstawie połączyć się ze Stwórcą, czy też mimo wszystko powinien starać się podnieść nad tym stanem?

Odpowiedź: Człowiek obowiązkowo powinien starać się wznieść ponad ten stan. W przeciwnym razie, jak zwróci się do Stwórcy?

Nie można jednocześnie płakać i prosić Stwórcy. To nie zadziała.

Pytanie: Na czym dokładnie polega naprawa podczas cierpienia, gdy człowiek poprzez swoją prośbę łączy się ze Stwórcą?

Odpowiedź: Stwórca, wpływając na człowieka Swoim światłem, naprawia jego pragnienia, jego duszę.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 30.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jak możemy promować wiedzę o Stwórcy wśród mas?

Odpowiedź: Poprzez rozpowszechnianie informacji, że istnieje miejsce, w którym można się nauczyć, jak odkryć Stwórcę.

Pytanie: Czym jest ta silna grupa, która propaguje wiedzę o Stwórcy i jak powinna przejawiać się jej elastyczność?

Odpowiedź: Silna grupa to grupa, która uczy się i pracuje nad rozpowszechnianiem. A jej elastyczność przejawia się w tym, że jest gotowa współpracować z każdym członkiem grupy i dostosować się do niego.

Z lekcji na temat „Równi jak jeden: nie ma silnego przyjaciela, jest silna grupa”,13.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Z jednej strony wszyscy chcemy się zjednoczyć i podążać za Panem. Z drugiej strony rozumiemy, że jest wielu wspaniałych przyjaciół, którzy już wiele zrobili wcześniej. Jak pogodzić się z tymi wewnętrznymi sprzecznościami, w których odczuwa się gorzki smak próżności wraz z wdzięcznością dla Stwórcy za tę drogę?

Odpowiedź: Należy zrozumieć, że wszystkie sprzeczności pochodzą od Stwórcy i wszystkie są specjalnie dawane tobie, abyś mógł wybrać każdą z nich, oddzielić ją od innych i skierować w najlepszą stronę – w stronę całkowitego zjednoczenia ze Stwórcą,

Spróbuj to zrobić. Postaraj się przylgnąć do Stwórcy całym swoim sercem.

Pytanie: Kiedy nasze pragnienia rosną, to rośnie nie tylko pragnienie otrzymywania, ale także wewnętrzny gniew. Jak z nim pracować, żeby go nie uzewnętrzniać? Nawet jeśli nauczyliśmy się go kontrolować, co powinniśmy zrobić w momencie, gdy go poczujemy?

Odpowiedź: Pracować z własnymi intencjami. Czyniąc je coraz bardziej podobnymi do Stwórcy. Na tym polega nasze zadanie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 12.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy Stwórca daje nam coś dobrego, cieszymy się tym. Jak możemy pozbyć się tego pragnienia otrzymywania dla siebie?

Odpowiedź: Aby to pragnienie nie pracowało w nas samo z siebie, trzeba wkładać w to dużo wysiłku. Dlatego musisz poczuć, jak bardzo pragnienie „dla siebie samego” umniejsza cię, stawia w stanie jak najdalszym od Stwórcy. Dlatego intencja „dla siebie samego” musi zostać zmieniona na intencję „dla Stwórcy”.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 12.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Czy możemy dogadać się z ciałem, aby pracowało na rzecz obdarzania? Jakie argumenty możemy przedstawić ciału, aby sprzyjało naszym intencjom na rzecz niebios?

Odpowiedź: Możesz się z nim dogadać, jeśli będziesz stale myśleć o obdarzaniu. Chcąc pracować nad swoimi intencjami, powinieneś wyobrazić sobie, że są one w tobie i kierując je do Stwórcy, łączysz się z Nim. W takim przypadku Stwórca otrzymuje wszystkie twoje pragnienia.

Pytanie: A wtedy ciało będzie nam pomagać?

Odpowiedź: Ciało nie ma z tym nic wspólnego. Ciało jest pragnieniem.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 04.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jeśli światło Stwórcy jest zarówno w Torze, jak i wokół nas we wszystkim, to jaka jest różnica: między szukaniem Stwórcy w tekstach Tory a w dialogu ze światem?

Odpowiedź: To zależy od istoty duszy, jak bardzo pragnie tego czy innego w związku ze Stwórcą, w jakim stanie się znajduje.

Pytanie: Mam znajomych, którzy studiowali w „Bnei Baruch“, a potem powiedzieli, że jeśli Stwórca wypełnia cały świat, to jaka różnica, gdzie poznają Stwórcę? Więc odeszli.

Odpowiedź: To jest zwykła droga, którą przechodzą miliony. Myślą, że wszystko jest dla nich zrozumiałe, nie ma nic nowego, że sami są w stanie pojąć duchowość, albo znajdują inne wymówki i odchodzą. Nic na to nie można poradzić. Oczywiście każdy ma obowiązki wobec innych, wsparcie i tak dalej – ale ogólnie to jest wszystko, co możemy zaproponować.

Człowiek musi nieustannie zwiększać swoje pragnienie do odkrycia Stwórcy i czuć, że bez tego po prostu umiera. Dlatego że każdy dzień jego życia, w którym nie podniósł się choćby na milimetr w drodze do Stwórcy, jest dniem straconym.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 07.02.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Co czuje człowiek, który chce naprawdę osiągnąć cel?

Odpowiedź: Człowiek czuje, że jego główną pracą jest ciągłe anulowanie siebie przed grupą i przed Stwórcą. Nic więcej. A egoizm jest naszym odwrotnym pomocnikiem. Specjalnie jest nam dany po to, abyśmy go anulowali i w taki sposób upodobniali się do Stwórcy. Tylko o tym trzeba myśleć. Wiąże się z tym ogromna liczba różnych myśli, działań, intencji, ale ogólnie, to jest najważniejsze.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Przyoblekam się w pragnienia przyjaciół w dziesiątce, dopóki Stwórca nie obłóczy się w te pragnienia. Co to znaczy? Jak to się dzieje?

Odpowiedź: Anuluję się i przyoblekam pragnienia przyjaciół, ponieważ chcę, aby one realizowały się. Właśnie wtedy, kiedy ja swoim pragnieniem oblekam się w ich pragnienia, byle tylko się spełniły, odkrywam w nich Stwórcę.

W taki sposób osiągam właściwość obdarzania w takiej formie, w jakiej istnieje w przyjacielu, i tak postrzegam Stwórcę. Przyjaciel daje mi kli, ja daję mu awijut, i w to obłócza się Stwórca.

Pytanie: Jakiego rodzaju obłóczenia oczekuję w pragnieniach przyjaciół? Czy powinni mieć jakąś dodatkową siłę, napełnienie? Jak mogę sprawdzić, czy dobrze wykonałem swoją pracę?

Odpowiedź: Poprzez wynik. A wynikiem powinno stać się odkrycie Stwórcy! Jeśli prawidłowo przyklejam się do przyjaciela, aby spełniło się wszystko, czego pragnie, i chcę, żeby mu się to udało, odkrywam w nim Stwórcę.

Chcę wypełnić jego pragnienie z pomocą właściwości obdarzania. Przyjaciel daje mi format tej właściwości, której pragnie, a ja to odkrywam. Czyli przyjaciel jest jak ekran, na którym odkrywa mi się Stwórca. Moja właściwość obdarzania działa w przyjacielu, dlatego że chcę mu pomóc, Stwórca odkrywa mi się w jego pragnieniu.

Pomyśl o tym. To jest działanie duchowe! Ja anuluję się przed przyjacielem, pragnę całkowicie doprowadzić go do Stwórcy, do duchowości. Dlatego w jego pragnienia, kiedy pracuję ze swoim awijut i daję przyjacielowi or chozer, ubiera się Stwórca – or jaszar.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie