Pytanie: Co sprawia większą przyjemność Stwórcy: nasz rozwój w wierze ponad wiedzę czy stworzenie kli dla Jego odkrycia?

Odpowiedź: Myślę, że oba te działania wzajemnie się uzupełniają. Nie można zrobić jednego bez drugiego.

Pytanie: Na każde działanie, nawet w świecie materialnym, musimy zbudować intencję. W ciągu dnia intencja ciągle się wymyka. Jak utrzymać intencję i nie zapominać o niej?

Odpowiedź: Napisz sobie przypomnienie na dłoni, na papierze, w telefonie. W taki sposób stopniowo przyzwyczaisz się.

Pytanie: Od wielu lat ciągnie się problem, gdy człowiek sam zachwyca się dziesiątką i niestety krzyczy i narzuca innym swoje zdanie. Jak z nim pracować? A może w ogóle nie warto z nim współpracować?

Odpowiedź: Kto nie ma cierpliwości, kto nie rozumie powagi takiego stanu, niech nie pracuje. Ale ogólnie jest to dobry stan i ten, kto go cierpliwie znosi, otrzyma nowe, duże kelim.

Pytanie: Wyrzeczenie się przyjemności i uproszczenia życia, minimalizm we wszystkim, stało się dla mnie jakby samoistnie: jeśli chodzi o ubrania, jedzenie, czy niezbędne meble, nawet liczba pragnień. Na czym polega ten proces?

Odpowiedź: To jest uniwersalizacja: człowiek zadowala się małym. To jest jego bogactwo. Dlatego jest napisane, że bogaty jest ten, kto jest zadowolony ze swojego losu.

Pytanie: Nasze codzienne działania: połączenie, czytanie artykułów, intencja, modlitwa. Czy to wystarczy, aby przylgnąć do Stwórcy, czy też musimy dodać coś jeszcze?

Odpowiedź: Połączenie między wami jest najważniejszą rzeczą dla Stwórcy. Na to On czeka, aby zamanifestować się w centrum dziesiątki. Jest to pierwszy cel Stwórcy w stosunku do nas.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 30.03.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak sprawdzić autentyczność obdarzania, jeśli nawyk, który staje się drugą naturą, doprowadza je do automatyzmu?

Odpowiedź: Obdarzanie nie może być automatyczne, ponieważ aby wykonać działanie obdarzania, trzeba zatrzymać automatyczne działanie otrzymywania i przeorganizować siebie.

Pytanie: Jeśli postrzegam obdarzanie jako coś bardzo słodkiego, a egoizm, w którym jestem, jako coś gorzkiego, to na czym polega moja praca w sercu?

Odpowiedź: Praca polega na tym, aby egoizm wydawał ci się taki gorzki, że nie chcesz już w nim być.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 07.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czym jest modlitwa z najgłębszego punktu w sercu? Gdzie jest ten najgłębszy punkt?

Odpowiedź: „Najgłębsza głębia serca” jest tak głębokim pragnieniem w człowieku, do którego nawet sam nie może dosięgnąć. Przecież tam, w samej głębi serca, kryje się wyższa siła, która utrzymuje moje serce, wszystko, co jest przez nią stworzone, pragnienie. Tam kryje się tajemnica życia.

Ale jeśli z głębi serca, z tego najgłębszego wewnętrznego punktu we mnie, gdzie znajduje się Stwórca, który mnie stworzył, wspiera mnie i zarządza wszystkimi moimi myślami i pragnieniami, jestem w stanie zwrócić się do Niego, oznacza to, że osiągnąłem właściwą prośbę.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 03.05.2011

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Co powinienem uznać za punkt bez powrotu? Że mam przyjaciela w dziesiątce, idę z nim do końca, dopóki w pełni nie zrealizuję miłości do niego?

Odpowiedź: Punktem bez powrotu jest twój ostateczny cel.

Pytanie: W procesie pracy duchowej będę cały czas wyjaśniał, czy jest to ten przyjaciel, z którym powinienem zbudować miłość?

Odpowiedź: Tak. Możecie się dogadać ze sobą, że idziecie razem do końca.

Z lekcji według artykułu „Miłość do Stwórcy i miłość do stworzeń”, 02.05.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

W każdej chwili, gdy jestem w dziesiątce, czuję, jak nasze zjednoczenie umacnia się coraz bardziej, w taki czy inny sposób. Cały czas czuję, jak zmierzam w stronę stanu, w którym wszyscy będziemy w jednym sercu.

A im bardziej zbliżam się do tego jednego serca, tym bardziej czuję się szczęśliwy i radosny, tym mocniej odczuwam Stwórcę i całą wspólną światową duszę, ponad naszym światem. To bardzo szczególne uczucie, które wszyscy powinniśmy starać się osiągnąć, jak najszybciej.

Jesteśmy w ciągłym ruchu, od bieżącego punktu do następnego i tak do końca naprawy. Kabaliści obiecują nam, że to osiągniemy. Dlatego należy być radosnym, że jesteśmy na tej drodze i mamy cel w życiu, który jest ponad wszystko inne i wznosi nas na szczyt wszechświata. Stan ostatecznej naprawy jest dla nas przygotowany i czeka na nas.

Jeszcze nie zdajemy sobie sprawy, jakimi szczęściarzami jesteśmy. Ale w rzeczywistości każdy ma szczególny zapis w swojej duszy, który odróżnia go od milionów i miliardów ludzi, którzy nie mają tego w swoim życiu. Rozpoczną i zakończą to życie, nie osiągnąwszy niczego. A my, podczas tego życia wznosimy się po duchowej drabinie, od stopnia do stopnia.

Dlatego powinniśmy być radośni w to święto Purim, które jest symbolem wszystkich naszych wzlotów. Bardzo się cieszę, że z każdym dniem dołącza do nas coraz więcej ludzi, i coraz bardziej wzrasta zrozumienie, że otrzymaliśmy szczęśliwy los.

Z lekcji „Pomnażanie radości”. Dzień Jedności na Purim”, 23.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Zjednoczenie, które chcemy osiągnąć, to szczególny stan, w którym człowiek czuje, że anuluje siebie do zera i rozpływa się w przyjaciołach, znika w nich.

W takim stopniu, w jakim człowiek zatraci siebie, czuje, jak wychodzi z materialnego świata i wchodzi w świat duchowy, otrzymując tam nowe pragnienie i nowe doznanie. To wszystko jest już duchowe.

Czuje, że w centrum tych wszystkich uczuć jest wyższa siła, Stwórca, który czeka i pragnie go.

Z lekcji „Pomnażanie radości”. Dzień Jedności w Purim”, 23.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jest powiedziane, że „sześć lat człowiek będzie pracować, a siódmego wyjdzie na wolność”. Jak to rozumieć?

Odpowiedź: W siódmym roku egoizm człowieka i złe siły natury już go nie powstrzymują. Człowiek uwalnia się od nich.

Pytanie: Czy mogę odczuwać przyjemność i cieszyć się z odkrycia przyjaciół?

Odpowiedź: Radować się – tak. A odczuwanie przyjemności następuje już po waszym wspólnym działaniu.

Pytanie: Co to znaczy obdarzać przyjaciół w swoich pragnieniach bez żadnych ograniczeń?

Odpowiedź: Wyobraź sobie matkę, która jest gotowa oddać wszystko swojemu małemu dziecku. Tak samo postępujemy w grupie.

Pytanie: Czasami Stwórca rozpada się na wiele różnorodnych właściwości i stanów. Czego nas to uczy?

Odpowiedź: To uczy nas wzniesienia się po stopniach i o wiele więcej, ponieważ w każdym stopniu jest wiele różnych właściwości.

Pytanie: Co musimy dodawać do połączenia ze sobą nawzajem, z Panem i ze Stwórcą?

Odpowiedź: Tylko modlitwę. Nie ma nic ponad to. Proście Stwórcę, aby przyciągnął was do siebie, a wtedy wszystko się ułoży.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 28.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czego powinniśmy się wstydzić przed Stwórcą?

Odpowiedź: Tego że Stwórca oczekuje od ciebie jednego, a ty przynosisz mu coś innego.

Pytanie: Ale jak poczuć dokładnie to, czego potrzebuje Stwórca?

Odpowiedź: Kabaliści napisali, że Stwórca nie pragnie niczego, oprócz tego, abyśmy kochali się wzajemnie. Starajcie się pokochać nawzajem tak, aby poczuć stan Stwórcy.

Teraz Stwórca ukrywa się przed tobą, dlatego że nie chce cię martwić, nie chce pokazywać, jak bardzo jest z ciebie niezadowolony. Ale powinieneś zachowywać się tak, aby twoje działania mogły zadowolić Stwórcę. A wtedy nie będzie musiał ukrywać się przed tobą, a ty przed Nim.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 27.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy zaczynamy czytać źródła pierwotne, powinniśmy starać się poczuć to, co napisał autor, czy też poczuć Stwórcę?

Odpowiedź: Należy być jak najbliżej autora.

Pytanie: Jak najlepiej czytać Księgę Zohar: samemu czy z dziesiątce?

Odpowiedź: Lepiej w dziesiątce. Z Rabaszem także czytaliśmy w dziesiątce, po kolei.

Pytanie: Czy powinniśmy starać się częściej czytać źródła pierwotne, w ciągu dnia?

Odpowiedź: Tak, nawet po fragmencie, po akapicie.

Pytanie: Jeśli Stwórca komplikuje moje życie materialne, czy to oznacza, że utrudnia mi zadanie duchowe?

Odpowiedź: Nie, może być odwrotnie, Stwórca chce cię przyciągnąć.

Pytanie: Co to znaczy z pożytkiem spędzać czas w ciągu dnia po porannej lekcji?

Odpowiedź: Oznacza to, powtarzanie choćby tych samych tekstów, które studiowaliśmy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 29.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Studia Kabały

Pytanie: Jak świadomie przechodzić przez wszystkie stany jako naprawę, przybliżającą nas do Stwórcy?

Odpowiedź: Jeśli przypisujemy wszystko Stwórcy, pragniemy pojąć, co się z nami dzieje i prosimy Go, by zbliżył nas do siebie, wtedy postępujemy prawidłowo.

Pytanie: Załóżmy, że gdybyśmy przełożyli wszystkie negatywne stany na myśl, że to Stwórca je nam zsyła, to będzie naprawa, a nie kara?

Odpowiedź: Nie ma żadnych kar. Naprawa nie jest karą. Stwórca zawsze nas koryguje. Naprawa kelim to stan, w jakim po wykonanej pracy, w tych miejscach, w których doświadczyliśmy problemów, cierpień i uderzeń, odczuwamy wdzięczność i miłość.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 27.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa