Pytanie: Czy człowiek może od razu przyjść do Kabały w Liszma?

Odpowiedź: Nigdy.

Pytanie: Jak mogę przeważyć siebie i cały świat na czaszę zasług?

Odpowiedź: To wielka praca. Nie mogę ci nic pomóc, musisz sam sobie z tym poradzić.

Pytanie: Czy właściwości Abrahama, Izaaka i Jakuba istnieją w każdym naszym pragnieniu?

Odpowiedź: Nie w każdym pragnieniu, a w każdym człowieku.

Pytanie: Jak właściwości trzech przodków mogą nam pomóc rozpoznać, od czego rozpocząć naszą pracę?

Odpowiedź: Zaczynamy od tego, że łączymy się w jedną grupę, kobiety osobno, mężczyźni osobno. I wszyscy jednoczymy się wokół tygodniowego planu.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 24.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Ten którego pragnienie skierowane jest bezpośrednio do Stwórcy, uświadamia sobie, że Stwórca odkrywa się w prawdziwym wzajemnym połączeniu między duszami. To połączenie rozwija się w grupie w dwóch etapach:

1. Wzniesienie się na stopień Biny, Chafec Chesed, gdzie człowiek czuje się jak posłaniec działający ponad wiedzą. Najpierw odkrywa, że znajduje się we władzy egoizmu. Jak wydostać się z tej pułapki? – Za pomocą przykładu, który człowiek może zaczerpnąć tylko od otoczenia.

Jeżeli człowiek zaakceptuje ten przykład ponad rozum i uczucia, co nazywa się „ponad wiedzą”, jeżeli postępuje a) w zgodzie z grupą i b) wbrew sobie – jest to właściwe działanie, skierowane, aby rozpoznać i naprawić rozbicie i tym dokonać duchowego wzniesienia.  Stosując się do wartości otoczenia, a nie do swoich własnych wartości, myśli i kalkulacji, wywołuję na siebie wpływ światła.

Wtedy moje działania odpowiadają właściwościom światła, dlatego też przywołuję światło poprzez otoczenie – poprzez system, w którym przywracamy jedność. W ten sposób we mnie stopniowo kształtuje się naczynie, które nazywa się „Chafec Chesed” lub „ponad wiedzą”. W rezultacie wykorzystuję tylko właściwości obdarzania, siły obdarzania, naczynia obdarzania.

Co to znaczy? Rozum i uczucia nie są moje, zamieniłem swoje na grupowe, jestem posłańcem przyjaciół do Stwórcy. To co cenią przyjaciele, akceptuję i wypełniam. Zupełnie nieważne jest, co jest w przesyłce ani dlaczego została wysłana. Istnieje tylko jedna kalkulacja – zrezygnować z siebie i wypełnić pragnienie przyjaciół. Tak podnoszę się na pierwszy stopień poręczenia.

2. A potem chcę odgrywać bardziej aktywną rolę, nie ograniczając się do funkcji posłannika. Odkrywam, że mogę stać się przejściowym ogniwem: nie tylko wysyłać dalej to, co mi dano, a samodzielnie przyciągać i przekazywać światło.

Taki jest drugi etap – powrót w miłości, ponad Biną. Tutaj odkrywam świecenie Chochma i przekazuję je innym w tej samej sieci, którą zbudowałem na stopniu Biny. Napełniam innych wszystkim, czym tylko mogę dla nich uzyskać, i wtedy zaczynam odczuwać cel stworzenia.

W tej pracy właśnie poznaje Stwórcę, poznaję, że nie ma nikogo oprócz Niego. W rezultacie zdobywam aspiracje „prosto do Stwórcy” i staję się poręczycielem dla innych.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Księga Zohar od wielu tysięcy lat uważana jest za szczególną księgę, którą wszyscy szanują. W praktyce widzę, że człowiek, który zaczyna uczyć się Kabały, odnosi się do niej z wielkim szacunkiem.

Zauważa, że nauka Kabały opowiada absolutnie o wszystkim, obejmuje cały wszechświat, całą naszą psychologię, stosunki społeczne, teorię, praktykę, historię, geografię – wszystko, co tylko można sobie wyobrazić w naszym świecie. Wyjaśnia wszystkie korzenie świata, wszystkie źródła tego, co się dzieje i wszystkie cele.

Ponadto Kabała objaśnia reinkarnacje dusz, nasz stan ponad światem materialnym, w jaki sposób można go osiągnąć praktycznie dzisiaj. Na czym polega nasza wolna wola, jeśli w ogóle ją mamy? W jaki sposób zmieniamy nasze poczucie rzeczywistości. Jak możemy zmienić tę rzeczywistość i wznieść się na poziom, równy Stwórcy, zarządzać Stwórcą.

Oznacza to, że możemy zmienić swoje życie, siebie, ludzkość, całą naturę, Stwórcę, jakkolwiek dziwnie to brzmi. Wszystko to jest nam dane. Nauka Kabały mówi człowiekowi absolutnie o wszystkim. Jest ponad wszystkim co istnieje, dlatego że oferuje nam nowe właściwości, nowe możliwości.

Rzecz tylko w tym, że musimy trochę zmądrzeć i pomyśleć z wyprzedzeniem, przed wszelkimi kataklizmami, że czasem warto choć trochę zadbać o bezpieczeństwo naszego życia ziemskiego. A wszyscy przewidują, że za dwadzieścia lat nastąpi epoka lodowcowa lub wręcz przeciwnie – nastąpi wzrost temperatur klimatycznych. Nie wspominam już o tym, że możemy się sami „usmażyć” w jakiejś wojnie nuklearnej.

Kabała daje możliwość powstrzymania tego wszystkiego, umożliwia zarządzanie, osiągnięcie harmonii, kiedy każdy będzie miał wszystko, czego potrzebuje i wszyscy nagle osiągną pokój. Wtedy przestaniemy dzielić granice, ropę i wszystko inne, a po prostu dojdziemy do wspólnego, zupełnie nowego mianownika w naszych stosunkach. Czy to coś złego?

W tym celu wystarczy otworzyć książkę i trochę się pouczyć, albo dołączyć do nas za pośrednictwem Internetu, lub niektóre nasze programy, lekcje, wykłady, telewizję.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Osiągnąć harmonię”

Kategorie: KABAŁA, Kryzys, globalizacja, ZOHAR

Pytanie: Podczas otrzymania Tory naród Izraela powiedział: „Zrobimy i usłyszymy!” Czy ta fraza ma znaczenie duchowe?

Odpowiedź: Tylko duchowe. Cała Tora mówi tylko o duchowych, a nie o fizycznych działaniach na tym świecie, jak wielu ludzi myśli.

„Zrobimy” oznacza, że zjednoczymy się ze sobą, a „usłyszymy” oznacza, że ​​osiągniemy dobrą siłę, która przejawia się w naszych wysiłkach, aby się zjednoczyć, być wzajemnie dobrymi dla siebie, i ta siła zakończy nasze działanie, jak powiedziano: „Stwórca zakończy za mnie”.

Pytanie: Co usłyszymy po naszych wysiłkach zjednoczenia się?

Odpowiedź: „Usłyszymy” że to poziom Biny, ale słyszenie (nie ziemskie a wewnętrzne), kiedy zaczynamy rozpoznawać siłę obdarzania, która rzeczywiście manifestuje się między nami i jednoczy nas.

Ta siła obdarzania, która odkrywa i napełnia przestrzeń między nami, nazywa się „Stwórcą”. W taki sposób odkrywamy Jego właściwość. Nazywa się to odkryciem Stwórcy stworzeniu, na tym świecie.

Z programu audycji radiowej 103FM

Kategorie: Izrael i narody świata, Praca duchowa, Święta i specjalne daty, Tora

Pytanie: Czy wiara ponad wiedzą jest zawsze jakimś brakiem w rozumie i w odczuciach, które muszę zapełnić? Czy preferowane jest pozostawanie w odczuciu Stwórcy, pomimo faktu, że istnieją przeciwne odczucia?

Odpowiedź: Jeśli czujesz, że masz wiarę ponad wiedzą i napełnia cię to, nie masz się czym martwić. Powinieneś myśleć tylko o tym, jak dziękować Stwórcy.

Pytanie: Czy możemy uznać, że porażka to powodzenie, którego znaczenie zrozumiemy później?

Odpowiedź: Nie, nadal musimy działać i w tych działaniach odczuwać stosunek Stwórcy wobec nas.

Pytanie: Jak skupić swoją uwagę na zbudowaniu duchowego chisaronu we wszystkich stanach i cierpliwie czekać na radość z tego w dziesiątce?

Odpowiedź: Powinieneś zajmować się tym ciągle a wtedy zobaczysz, co jeszcze możesz wynieść z połączenia z przyjaciółmi, lub prosić Stwórcę lub grupę, jak upewnić się, by być zawsze we właściwej intencji.

Pytanie: Jak wzmocnić wiarę w to, że Stwórca jest dobry i czyniący dobro?

Odpowiedź: Mieć pragnienie bycia takim, jak Stwórca.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 21.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli zwykły człowiek, który w żaden sposób nie jest związany z Kabałą, obejrzy Pana film, co mu to da? Co powinien robić dalej?

Odpowiedź: Otworzyć książkę i zacząć czytać. Wtedy zobaczy jak bardzo się zmienia i przy tym zmienia świat. Księgi Kabały wyjaśniają wszystko!

Z jednej strony książki te mówią człowiekowi o ogólnej strukturze natury i związku jaki z nią ma, w jaki sposób wpływa na naturę, a natura na niego. Z drugiej strony, w związku człowieka z księgą kabalistyczną, istnieje cały system wyzwalania pozytywnych sił natury, które zmieniają go i otaczający świat w pozytywny sposób, w kierunku harmonii.

Te dwa działania w trakcie nauki, czyli zrozumienie człowieka, świadomość, zbliżenie się do tej nauki, dające mu pewność, siłę, precyzyjną podstawę, na której może stanąć, z jednej strony, i natychmiastowe włączenie się w normalną, skuteczną i efektywną praktyczną naprawę, z drugiej strony te dwa parametry, które on wzbudza swoją nauką, decydują o wszystkim.

Dlatego, pozostaje nam tylko dać człowiekowi możliwość prawidłowego odkrycia odpowiedniego dla niego, wygodnego materiału.

Komentarz: Wyjaśnił Pan teraz bardzo jasno, o czym mówią książki. Ale człowiek przecież może się przestraszyć. Powie: „Tam są opisy, jak wpływam na naturę”.

Odpowiedź: Więc co? Kto się dziś tego boi? Nic strasznego. Uważam, że dzisiaj nic nie jest w stanie przestraszyć człowieka, ludzie świetnie orientują się w materiale. W dzisiejszych czasach nie ma już tak ograniczonych, przesądnych i drzemiących indywiduów jak wcześniej. W ciągu ostatnich dziesięciu, piętnastu lat ludzkość podniosła się nad wszelkimi lękami, przesądami i spokojnie podchodzi do wszystkiego.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak zmienić świat”

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Studia Kabały

Stwórcy nie zrozumiemy bez grupy. Z drugiej strony grupa bez Stwórcy nie jest już grupą, lecz „zgromadzeniem szyderców”. Dlatego ja, grupa i Stwórca jesteśmy jedną całością. Jest powiedziane o tym: „Izrael, Tora i Stwórca są jednym”.

Tora jest siłą, która spaja nas jako grupę, jeśli chcemy się zjednoczyć przeciwko sile odpychania. Dlatego darowanie Tory i poręczenie są ze sobą powiązane.

Przecież poręczenie samo w sobie jest niemożliwe. Nie urzeczywistniamy go, a żądamy aby zrealizowało się. To nazywa się „cudem wyjścia z Egiptu”. Tylko w nim uczestniczymy, ale same zmiany nie dokonują się dzięki naszym wysiłkom, a jedynie dzięki naszemu pragnieniu.

Nasze zadanie to pragnąć tego tak mocno, jak tylko możemy. Wówczas przychodzi odpowiedź. W międzyczasie robimy „złotego cielca”, jak podczas otrzymywania Tory – to się dzieje, ale nie zapominamy krzyczeć! Musimy się przygotować i wystosować maksymalne żądanie, do jakiego jesteśmy zdolni. Żądać– i nie myśleć o tym, co będzie dalej.

Konieczne jest wspólne, zbiorowe żądanie. Wtedy otrzymamy siłę zjednoczenia. Pozwólmy naszemu egoizmowi ponownie wzrosnąć w następnej chwili – tak zaprogramowany jest system. To nie jest nasz problem.

Naszym wspólnym problemem jest żądanie naprawy tego egoizmu, który jest nam teraz dany. Tylko jego i nic więcej. Człowiek oceniany jest według aktualnych okoliczności. Trzeba tylko dobrze naładować się świadomością konieczności i gotowością do ataku.

Z rozmowy o poręczeniu

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Pytanie: Dlaczego człowiek ciągle wątpi w to, co jeszcze niedawno wydawało się prawdą? Czy może nastąpić taki moment, gdy nawet najmniejsze odkrycie pozostanie niepodważalne?

Odpowiedź: Nie, w przeciwnym razie nie będziemy mieli motywacji, by poruszać się naprzód. Cała ewolucja naszej wiedzy i właściwości opiera się na prawie „negacja negacji”.

Zawsze negujemy przeszłość i budujemy na niej teraźniejszość, a na negacji teraźniejszości budujemy przyszłość. Nie próbuj zatrzymywać się i zamrażać wczorajszego lub dzisiejszego dnia, bo w taki sposób sprawiasz, że wszystko zamiera. Musimy zgodzić się z tym, że nasze życie jest nieustannym ruchem naprzód.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Sens życia

Pytanie: Czym jest „odkrycie Stwórcy stworzeniu”?

Odpowiedź: Odkrycie Stwórcy stworzeniu oznacza, że stworzenie, pragnienie otrzymywania przyjemności, otrzymuje właściwość Stwórcy zwaną „Obdarzający”. Jeżeli stworzenie osiągnie ten cel, zyska tę siłę, pragnienie, intencję, w pełni nazwane obdarzaniem, oznacza to, że odkrywa Stwórcę.

Odkrycie Stwórcy, właściwości obdarzania, następuje w samym stworzeniu i polega na tym, że stworzenie otrzymuje nowy zarządzający (uruchamiający) program.

Wcześniej jego pragnienie czerpania przyjemności było aktywowane przez przyjemności, których doświadczał w sobie samym, w teraźniejszości lub w przyszłości. A teraz jego pragnienie czerpania przyjemności jest zarządzane przez przyjemności, które odczuwa i odkrywa w innych.

To nazywa się odkryciem Stwórcy (wewnątrz) stworzenia. Dla tego odkrycia przeznaczona jest nauka Kabały – do zmiany programu w nas, który zarządza naszym pragnieniem, naszym materiałem – zmienia otrzymywanie na obdarzanie.

Odkrycie właściwości obdarzania w człowieku nazywa się odkryciem Stwórcy.

Z lekcji według artykułu „Nauka Kabały i jej istota”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Stwórca

Pytanie: Często słyszymy, jak przyjaciel mówi: „Nie mogę już więcej angażować się”. Jak pracować z tym „nie mogę”?

Odpowiedź: Zaoferować mu swoją pomoc. Pomagając mu, pomagasz sobie. Zatem ani przyjaciel, ani ty nie powinniście myśleć, że odbieracie sobie część pracy lub naciskać na siebie. Wszystko odbywa się w formie właściwości obdarzania.

Pytanie: W Psalmach Dawida często jest powtarzana fraza „Szukajcie Mojego oblicza”. Czy szukanie oblicza Stwórcy oznacza szukanie radości?

Odpowiedź: Szukać oblicza Stwórcy oznacza szukać Jego odkrycia. To coś więcej niż radość.

Pytanie: Kiedy jesteśmy w upadku, to najczęściej doświadczamy uczucia goryczy. Jak w takim stanie osiągnąć radość?

Odpowiedź: Myśleć o właściwym stanie: Stwórca cię podnosi, łączysz się z Nim, czujesz, jak cię obejmuje i trzyma w ramionach jak dziecko, a ty tulisz się do Niego i odczuwasz z tego radość.

Pytanie: We wszystkich źródłach napisano, że w mnogości ludu jest większa wielkość Stwórcy. W jaki sposób każda dziesiątka może włączyć do swojej modlitwy grupę światową, aby zwiększyć radość Stwórcy?

Odpowiedź: W swoich intencjach i w niczym więcej.

Pytanie: Mówimy, że trzeba doświadczyć radości, miłości do Stwórcy. Co trzeba zrobić, aby wypełnić lukę między tym co słyszymy, a tym kiedy faktycznie przejawia się to w odczuciach?

Odpowiedź: Aby to zrobić, należy automatycznie podnosić swój nastrój a poprzez siebie innym. Wypróbujcie a przekonacie się, co to daje.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 22.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie