Pytanie: Baal HaSulam napisał: Prawo jest takie, że gałąź jest bliska swojemu korzeniowi. Nawiązuje do stwierdzenia, że jesteśmy konsekwencją jakiejś wyższej siły, która jest pierwotną przyczyną. Jeśli Stwórca jest Jeden, Jedyny, Niepowtarzalny, to w nas przejawia się również pilna potrzeba indywidualizmu. Więc w czym tkwi problem?

Odpowiedź: Z jednej strony, dane są nam egoistyczne właściwości i bezmyślnie je wypełniamy. Z drugiej strony musimy wznieść się ponad nasz egoizm do altruizmu. Ale tego nie możemy zrobić. Co więcej, nasz egoizm zapędza nas do kąta, ponieważ rwiemy się do walki ze sobą nawzajem i w efekcie czynimy nasze życie nieszczęśliwym.

Pytanie: Widzimy, że egoizm nieustannie się rozwija i staje się bardziej ograniczony. Czy istnieje granica rozwoju egoizmu, czy nie ma on końca?

Odpowiedź: Nie, stopniowo zaczynamy rozumieć ograniczenie i słabość egoizmu. Nie pozwala nam na egzystowanie w radości, we właściwych relacjach ze sobą nawzajem, we wzajemnej pomocy. Okazuje się, że egoizm przejawia się w negatywnej formie.

Pytanie: Załóżmy, że za 200 lat egoizm przestanie się rozwijać. Czy można powiedzieć, że w pewnym momencie egoizm zakończy swój rozwój?

Odpowiedź: Nie mogę powiedzieć, że za 200 lat to się skończy. Egoizm rozwija się wraz z nami i za każdym razem powoduje że jesteśmy coraz bardziej egoistyczni. Kiedy zakończy się w nas ten etap rozwoju egoizmu, nie jest nigdzie powiedziane i może się nie skończyć. Będzie wieczny w takim stopniu, w jakim będziemy musieli go ograniczyć.

Jeśli z biegiem czasu zrozumiemy, jak bardzo egoizm nas poniża i uniemożliwia nam stworzenie prawidłowego układu społeczeństwa, rodziny, siebie samych, dzieci, to w takim stopniu, w jakim zaczniemy rozumieć jego szkodliwość, straszne, ograniczone, podłe życie, w którym egoizm nas pogrąża, będziemy mogli działać przeciwko niemu.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 27.06.2024

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Rozwój egoizmu

Pytanie: Powiedzmy, że istnieje pewna ilość egoizmu, która jest rozdzielana na całą ludzkość. Każdy dostaje kilka dziesiątek lat, aby w jakiś sposób uświadomić sobie ten egoizm.

Jak napisał Baal HaSulam, wszystko zależy od rozwoju człowieka. Są ludzie, którzy bezpośrednio wykorzystują swój egoizm, bez wstydu. Są ludzie, którzy go używają, ale bardziej skrycie. Są też tacy, którzy są już świadomi i w ogóle nie chcą używać egoizmu, chcą być altruistami, chociaż z natury są egoistami.

Nasuwa się pytanie: czy na którymś etapie ludzkość zrozumie, że ta pewna ilość egoizmu nie musi rozwijać się do końca i zacznie się zmieniać?

Odpowiedź: W miarę wzrostu egoizmu człowiek czuje się ze sobą coraz gorzej. Widzi, do czego zmusza go egoizm, jak bardzo ego jest jego własnym wrogiem, i ostatecznie buntuje się przeciwko egoizmowi.

Ale pytanie jest takie, kiedy zacznie to robić? Jakimi narzędziami dysponuje człowiek, aby ograniczyć swój egoizm? Tutaj należy zrozumieć, że nie zawsze, nie wszędzie, nie w każdym społeczeństwie, nie w każdym historycznym etapie, szczególnie w naszych czasach, możemy wydostać się spod egoizmu, chociaż rozumiemy istotę egoizmu i możemy poddać go krytycznej ocenie.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 27.06.2024

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Rozwój egoizmu, Społeczeństwo przyszłości

Pytanie: Co to jest otaczające światło, które wpływa na nasze postrzeganie przyszłości?

Odpowiedź: Jest to światło or makif, które nas otacza i świeci z tej przyszłości, w odniesieniu do której wykonaliśmy już część naszej duchowej pracy.

Pytanie: Jak sprawić, żeby było go więcej?

Odpowiedź: To zależy od naszych kelim. A one zależą od szacunku dla przyszłych przyjemności. Jeśli ja, będąc źródłem tej przyjemności, która świeci na mnie z przyszłości do teraźniejszości, zwiększę ją, to wtedy moje odczucie napełnienia wzrośnie.

Pytanie: Czy poprzez naszą duchową pracę możemy przyciągać przyszłe przyjemności?

Odpowiedź: Jeśli dobrze wyobrażamy sobie te stany, to możemy z wyprzedzeniem przyciągnąć je do siebie i teraz poczuć coś podobnego, opierając się na naszych przeszłych doświadczeniach i naszej pewności, że ta przyszłość na pewno się w nas oblecze.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 10.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak prawidłowo wykorzystać dwa źródła przyjemności – przeszłość i przyszłość, dla bieżącej naprawy w teraźniejszości?

Odpowiedź: Powinniśmy wszystkie nasze przeszłe i przyszłe przyjemności odczuwać w teraźniejszości i starać się być w tym stanie cały czas. Na tej zasadzie dziękować Stwórcy i dążyć do połączenia z Nim.

Pytanie: Tak bardzo jak staram się przylgnąć do Stwórcy, przeszłe i przyszłe przyjemności łączą się w mojej teraźniejszości. Problem polega na tym, że nie mogę odwzajemnić tej przyjemności i dlatego pojawia się ogromny wstyd przed Stwórcą i przed przyjaciółmi. Stąd bierze się moja modlitwa do Stwórcy, aby mi pomógł. Czy to jest właściwa modlitwa?

Odpowiedź: Myślę, że stan jest w zasadzie dobry, ale może cię zatrzymać i nadać nieprawidłowy kierunek. Należy zawsze brać pod uwagę miłość Stwórcy i własne dążenie miłości do przyjaciół i na tej podstawie budować teraźniejszość i przyszłość.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 10.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Główną pracą człowieka jest osiągnięcie zrozumienia rzeczywistości Stwórcy. Osiągnąć to można tylko poprzez modlitwę. Jak w modlitwie utrzymać to, żeby osiągnąć określone uczucie,

Odpowiedź: Cały czas dążyć do Stwórcy i trzymać w swoim sercu pragnienie Jego poznania.

Pytanie: Wiedza przeszkadza nam w podążaniu wiarą ponad wiedzę. Jak prawidłowo wykorzystać wiedzę, aby pomogła nam wznieść się ponad siebie?

Odpowiedź: Aby to zrobić, musicie zjednoczyć się ze sobą, aby każdy mógł pomóc przyjacielowi choć trochę podnieść się. Jeśli razem wpłyniecie na każdego w dziesiątce, wówczas dziesiątka będzie mogła wznieść się.

Pytanie: Jeśli istnieje wielkie pragnienie zbliżenia się do Stwórcy, jest to dobry stan. Ale jeśli człowiek w niewielkim stopniu odczuwa Stwórcę, nie jest to zbyt dobre?

Odpowiedź: To nic strasznego, rozwijaj to uczucie, staraj się je zwiększać.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego kongresu kabalistycznego „Wznosimy się ponad wiedzę”, 18.05.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Wielkie Objawienie objawi się w całej swej pełni dopiero w dniach Mesjasza. (Baal HaSulam, „Ostatnie pokolenie”)

Pytanie: O jakim objawieniu mówi Baal HaSulam? Co to za czas – dni Mesjasza?

Odpowiedź: Czas, w którym będziemy w stanie stłumić, anulować nasze egoistyczne właściwości i zastąpić je właściwościami obdarzania i miłości, aby być podobnymi do Stwórcy, nazywany jest czasem Mesjasza.

Nie jest to konkretnie określony czas, którego datę można teraz podać, ale okres, w którym ludzkość zaczyna dążyć do zmiany siebie z właściwości otrzymywania na właściwość obdarzania.

Pytanie: Czy powinna dojść do tego określona duża liczba ludzi, czy wystarczą jednostki spośród narodu?

Odpowiedź: Musi być wielu ludzi, którzy rozumieją, że jest to konieczne.

Naturalnie, zgodnie z tym, będą działać pewne siły zewnętrzne, aby popchnąć ludzkość do przodu, ale nie te, które wpływają na nas dzisiaj. Będziemy musieli kontynuować nauczanie Kabały, aby pomóc ludziom zbliżyć się do Stwórcy we właściwościach.

Oznacza to, że idea jest w zasadzie prosta. Stwórca, który jest z natury altruistą, stworzył nas jako egoistów i powinniśmy sami zechcieć nabyć Jego altruistyczne właściwości.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 11.07.2024

Kategorie: Izrael i narody świata, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody, Społeczeństwo przyszłości

Pytanie: Jest powiedziane, że człowiek jest zobowiązany do pracy o własnych siłach, aby dokonać wyboru, a następnie Stwórca daje mu wszystko, co było w planie Stwórcy. Czym jest to siła człowieka, i jakiego wyboru dokonuje?

Odpowiedź: Stwórca daje człowiekowi antyegoistyczną siłę, za pomocą której podnosi się, staje się bliższy Stwórcy, a nawet osiąga z Nim połączenie, i w ten sposób opanowuje ten poziom, z którego Stwórca zwrócił się do niego.

Następnie Stwórca daje mu kolejne zadanie: jeszcze większy stopień. I znowu człowiek musi zwrócić się do Stwórcy, poprosić Go, aby otrzymał od Niego pragnienie obdarzania, i z pomocą tego pragnienia wznieść się na następny poziom, gdzie zrównoważy się nowa manifestacja Stwórcy.

Okazuje się, że Stwórca nieustannie rozwija w nas egoizm, stopniowo, krok po kroku, a my prosimy Go o siłę, aby nowe egoistyczne pragnienia, które w nas powstają, nie wprowadzały nas w błąd, nie rzucały nami z boku na bok i abyśmy mogli iść naprzód. Tak, aby każde pragnienie, które jest nam dane, pozwalało nam być bliżej Stwórcy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 12.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jest powiedziane, że kiedy otrzymuje się przebudzenie z góry, nie można zrozumieć duchowego poziomu. Tylko dzięki wysiłkowi w przyjęciu brzemienia niebiańskiej Malchut poprzez wybór, człowiek staje się godny wzniesienia na poziom prawdy.

Dlaczego nie można osiągnąć duchowości przy przebudzeniu z góry? Jak dokonać właściwego wyboru?

Odpowiedź: Po pierwsze, to nie zadziała od razu. Najpierw musisz zbliżyć się do Stwórcy.

Aby dokonać właściwego wyboru, w przyjęciu brzemienia niebiańskiej Malchut, przede wszystkim, trzeba otworzyć pierwotne źródła lub zbiór modlitw, i to pomoże ci dostroić się do Stwórcy. W przeciwnym razie twoje myśli będą skierowane w różne strony i nigdy nic z tym nie zrobisz.

Musisz wyraźnie sobą kierować, jak przy wystrzale: kierujesz, celujesz, wiedząc dokładnie, z jaką siłą musisz uderzyć, aby pocisk trafił w cel. Tutaj wszystko musi być wyważone, dlatego wymaga to czasu i nawyku.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 12.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Zadał nam Pan pytanie: „Jak możemy za każdym razem odkrywać zły początek, nie dotykając go?” Co to znaczy „nie dotykać złego początku”?

Odpowiedź: Nie dotykać złego początku – to znaczy nie żądać od niego żadnego otrzymywania, a tylko obdarzać. Mamy wiele różnego rodzaju egoistycznych pragnień, za pomocą których pragniemy uczestniczyć tylko w obdarzaniu.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Mówi się, że połączenie ze Stwórcą w wyniku modlitwy spowodowanej cierpieniem jest większą naprawą niż samo cierpienie, które również jest naprawą. Jakie powinno być połączenie ze Stwórcą, aby pokonać cierpienie?

Odpowiedź: Człowiek musi to poczuć, przyciągnąć do siebie Stwórcę, zjednoczyć się z przyjaciółmi, zrobić wszystko, co możliwe, aby być w jednym pragnieniu, w jednym związku z przyjaciółmi i ze Stwórcą. W ten sposób stopniowo tworzy się narzędzie oddziaływania na Stwórcę, które przybliża go do Niego.

Pytanie: Tak naprawdę cierpi cały świat. Widzimy, że jest to rodzaj patentu, dzięki któremu mamy lekarstwo na cierpienie. Czy można wytłumaczyć ludziom, w tym początkującym, że mogą przezwyciężyć cierpienie poprzez połączenie ze Stwórcą?

Odpowiedź: Oczywiście, że można, jeśli tylko zaczną nas słuchać. Nie ma tu nic tajnego.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 30.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie